กลอน

ลำนำชีวิต ๑

ลุงเอง

บทที่ ๑

    0 ลำนำแห่งชีวิต		    แรกเริ่ม
เพื่อสรรสร้างการเกิด			ปฎิสนธ์
ดุจหยดน้ำพราวเพริด			ยามเช้า	    แม่เอย
บริสุทธิ์ปราศปน			    เพื่อเอื้อก่อการ

	0 สี่สัปดาห์แปรเปลี่ยน		ก้อนเลือด
ในครรโภทรเหมือน			    เคหาสห์
สงบนิ่งแชเชือน			    อุทร  แม่เอย
ก่อเกิดกำเนิดกาย			    สร้างขันธ์เบญจา

	0 ปฎิสนธิ์เพื่อสาน		    รูปกาย
อายะตะนะหมาย			    ฉกะ
ห้าปุ่มตุ่มงอกคล้าย			    แขนขา  แม่เฮย
จุดตุ่มบนมิละ				    ชัดแล้ว หัวตน

	0 แม่เริ่มแปรเปลี่ยนร่าง	    ผิวพรรณ
ความสาวเริ่มแปรผัน			ครรภ์เด่น
รสเปรี้ยวหวานกระสัน		    ลิ้มลอง  แม่เอย
เดินนั่งลุกดั่งเช่น			    นางล้ากำลัง				
 636    6    0    

..คนที่ฟ้าส่งมาให้..อยู่ไหนนะ..(SoulMate)

น้ำตากับท้องฟ้าสีคราม


คนที่ฟ้าส่งมาให้
ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะมาหา
นี่ก็อีกวันหนึ่งที่เขาไม่มา
ก็ไม่รู้ว่าต้องตั้งหน้ารออกีนานเท่าไร

จะอีกกี่ปีนะ
ที่ฉันต้องเหว่ว้าอย่างน่าใจหาย
เหงาเหลือเกินที่ต้องเดินอย่างที่ไม่มีใครข้างกาย
ฟ้าจะรู้อะไรบ้างไหมว่าหัวใจต้องการใครสักคน

หรือว่าเขาไม่มีจริง
ฟ้าจึงแกล้งผู้หญิงให้หมองหม่น
คงเหงาและร้องไห้ ถ้าคนที่ฉันรอด้วยใจไม่มีตัวตน
อย่าให้รอจนทุกข์ทน จนฉันไร้กำลัง

อยากเห็นโลกที่เป็นสีชมพู
อยากได้คนเคียงข้างคู่ให้ความหวัง
ฟ้าจ๋าเขาอยู่ไหน คนที่เพิ่มความสดใสและพลัง
อยากให้เขานั่งข้างๆ รับฟังทุกอย่างด้วยใจ


				
 568    9    0