+++ เสียงสนธยา +++

วฤก

๏ ตะวันคล้อยลอยต่ำตอนค่ำแคล้ว 
จะละแล้วฤๅนี่สุรีย์ฉาย 
สิ้นทิวาลาลับราวดับวาย 
มิเหลือปลายปลูกใยใคร่คะนึง 
ม่านราตรีคลี่ผืนเข้ากลืนภพ 
โลกสยบยอมยอบใต้ขอบขึง 
ระงับอรรถสงัดคำเคยรำพึง 
หล่นก้นบึ้งบังตนจำนนใจ 
เมื่อสิ้นสิทธิอิสระที่จะกล่าว 
ทุกเรื่องราวร่ำลือคือข้อไข 
โฆษณาน่าเชื่อฤๅเชื่อนัย 
ป่าวร้องไปเป็นเปล่าความเปล่าฟัง 
ตะวันลับดับลงอยู่ตรงหน้า 
หมดทิวาฤๅสิ้นถวิลหวัง 
ต่อตอนรุ่งพรุ่งนี้มีพลัง 
ความเกลียดชังโชติฉานปานสุรีย์ ฯ 
๒๙ มิถุนายน ๒๕๔๘				
comments powered by Disqus
  • ลักษมณ์

    1 กรกฎาคม 2548 04:21 น. - comment id 486334

    ราวจะพลันกลบเสียงหัวใจลงกับกาย ..
    
    ครับ
    1.gif
  • อัลมิตรา

    30 มิถุนายน 2548 11:28 น. - comment id 486344

    เฮ้อ .. อาหมอ มาอวดพระอาทิตย์ตกน้ำ ที่เกาะสีชัง เหมือนที่ปู่ลิงโทรมาอวดเลยค่ะ  18.gif  ตอนนี้ตัวงอนเท่าฝาบ้านแล้วนะคะ กำลังจะขยายเท่ากำแพงบ้านแล้ว ค่ะ
  • แก้วนีดา

    30 มิถุนายน 2548 11:55 น. - comment id 486360

    อย่างสิ้นหวังในชีวิต
    สุริยาจรใช่ไม่หวนมา
    วันรุ่งก็พบเห็นกันอีกครา
    ตะวันยังคงขึ้นณขอบฟ้าเดิม
    
    ขอเพียงท่านอย่างสิ้นพลังใจ
    ขอเพียงท่านหวังมุ่งไปข้างหน้า
    ขอเพียงท่านยังมีกำลังวังชา
    ที่จะออกเดินฝ่าฟันไปในหนทาง
    
    36.gifมาส่งแรงใจช่วยอีกหนึ่งแรงใจค่ะคุณหมอ.......1.gif
  • ลี่...ชวนมาเยือน

    30 มิถุนายน 2548 12:19 น. - comment id 486381

    อีกอารมณ์ของตอนใกล้ค่ำนะคะ....
    
    
    ..... ใกล้ค่ำ .....
    
    ๏ เรื่อฉายเพราะสายสุริยะแสง	
    รวิแดงประดับบน
    จบจรจะรอนชุติ ณ หน
    นภผ่อนบ่ร้อนเห็น
    
    ๏ เหลื่อมพรายประกายยลจะชวน
    ระดะอวลละอองเย็น
    ล่วงวันและพลันระอุจะเร้น	
    ขณะค่ำจะดำเนิน
    
    ๏ อำลาคณาคณะวิหค
    ผละผกและโผเพลิน
    กู่เสียงผสานกษณะเหิน
    เสนาะห้วงรหัสไพร
    
    ๏ ทำนองคระลองหทยะชื่น
    ภวรื่นสราญใจ
    ห่มหายสลายทุรสมัย
    ยุติย่ำ ณ ค่ำคืน
    ..................................................................
    ลี่...ผู้มาเยือน
    .
  • ม้าก้านกล้วย

    30 มิถุนายน 2548 12:24 น. - comment id 486390

    ตะวันลับดับกาลเพื่อผ่านพ้น
    เตือนตนให้ตระเตรียมเปี่ยมคำสอน
    เช้าจวบเย็นย่ำยัน ตะวันรอน
    เป็นบัญชรหลักธรรมสำคัญนัก
    หากมิหลงไหลลืมปลื้มวาระ
    ก็จะขาน ข้อข้องไจ ให้รู้จัก
    เผ่นผายเวียนว่ายมิวายพัก
    คือหลักสัจธรรมนำชีวิต
    ก่อนนั้นยังเป็นเช่นแดดจ้า
    สาดแสงแรงกล้าท้าลิขิต
    กระหน่ำองค์ส่งแสงด้วยแรงฤทธิ์
    แผดพิษสุรียะคณานับ
    บัดเมื่อยามสนธยาเยือน
    แดดร้อนรอนเลือนเหมือนตกอับ
    รอยามสุรียาจะลาลับ
    เพื่อพบกับราตรีที่มืดมิด
    บั้นปลายสายตาชราแล้ว
    ไร้แววสว่างวับดับสนิท
    เปรียบเช่นยามสุดท้ายบปลายชีวิต
    รอจะปิดตาจบกลบดินลับ
    แล้วรอวันรุ่งของพรุ่งนี้
    เพื่อจะชุบชีวีนี้คืนกลับ
    บุญกรรมทำใดไว้รอรับ
    เริ่มชับเคลื่อนกรรมที่ทำไว้
  • แม่จิตร

    30 มิถุนายน 2548 13:14 น. - comment id 486462

    งานงามกันทั้งนั้นเลยครับ
  • บินเดี่ยวหมื่นลี้

    30 มิถุนายน 2548 13:32 น. - comment id 486479

    อาหมอ..แวะมาอ่าน..พร้อมกับขอยาแก้ช้ำในหน่อยครับผม..แบบว่าบินไม่ดูชนโครมเบ้อเร่อเลยครับ...(ลิงกัดปีก)
    31.gif
  • ผู้หญิงไร้เงา

    30 มิถุนายน 2548 14:07 น. - comment id 486497

    ตะวันลับดับลงอยู่ตรงหน้า 
    หมู่นกกาบินกลับมาหาสถาน
    แถมพระจันทร์เลื่อนคล้อยมาลอยบาน
    ให้สราญในอารมณ์สมฤดี
    
    11.gifกลอนไพเราะมากเลยค่ะ11.gif
  • idaho

    30 มิถุนายน 2548 17:41 น. - comment id 486612

    12.gif
  • ทิฆัมพร

    1 กรกฎาคม 2548 10:42 น. - comment id 486798

    ชอบท่อนนี้มากจริง ๆ ขอคารวะจ้า
    
    ม่านราตรีคลี่ผืนเข้ากลืนภพ 
    โลกสยบยอมยอบใต้ขอบขึง 
    
    แวะมาทักทายกันค่ะ
  • ราชิกา

    1 กรกฎาคม 2548 18:16 น. - comment id 486996

    แวะมาอ่านงานงามของคุณหมอหนุ่ยค่ะ..31.gif31.gif
  • ประกายดาว

    1 กรกฎาคม 2548 19:15 น. - comment id 487035

    แม้ไร้สิทธิ์ตอบต่อข้อคำถาม
        ต่อข้อความจากใจให้ใครเห็น
        แต่ขอมองทุกอย่างอย่างใจเย็น
        อ่านข้อความที่เห็นอยู่ในใจ
    
       พลังใจแรงใจจากใครหนอ
       ที่สานต่อความฝันพลันสดใส
       ทุกหยาดหยดพลังหลั่งน้ำใจ
       สร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ..ให้..หวนคืน
    
       ตะวันลับดับลาฟ้าวันใหม่
       สว่างใสลาดาวที่พราวฟ้า
       อยากลบเลือนแรงใจใครสักครา
       ชุบชีวาฟ้า..ใหม่ให้ใสงาม
    
       
     36.gif