กลอน - กลอนกำลังใจ

กลอนดอกสร้อยผู้น้อย

บุญนำ

ผู้เอ๋ยผู้น้อย
ช่างน่าเศร้าศร้อยเป็นหนักหนา
ผู้ใหญ่เรียกแป๊บเดียวก็รีบมา
ครับขาเรียกใช้ได้เลย
ทนกดขี่ข่มเหงกันไปก่อน
ไว้รอตอนตัวเองได้เป็นใหญ่
ค่อยคิดค่อยแก้ไขความในใจ
แล้วจะได้เป็นใหญ่เมื่อไหร่เอย				
 5    0    0    

ไม่เข้าใจ

ผู้หญิงไร้เงา

ไม่เข้าใจตัวเองจริง ๆ 
ทั้งที่ทำเป็นหยิ่ง ทำเป็นไม่สน
ทั้งที่ใจส่วนลึกยังคอยพะวง
คอยลุ่มหลงพะวงแต่ตัวเธอ

อยากให้เธอมาชิดใกล้
คอยเป็นห่วงเป็นใยในตัวฉัน
อยากให้มีความผูกพัน
ระหว่างเธอกับฉันเกิดขึ้นมา

แต่สิ่งที่เป็นอยู่
คือรับรู้กับตัวเองเสมอว่า
สิ่งที่คิดกับความจริงที่ทำได้เสมอว่า
คือการทำเย็นชาเสมือนว่าเธอไม่มีค่าของหัวใจ				
 548    9    0