ชมหาดยามเย็น ...

วฤก

sunset04.jpgอินทรวิเชียรฉัน์ ๑๑ 
๏ โรยรัศมีอ่อน.................................ระวิรอนอุไรแสง 
เฉิดฉายก็กลายแปลง........................กลแสร้งจะเสื่อมซา ๚ 
๏ มวลหมอกระลอกพลิ้ว.....................ปะทะทิวศิลาผา 
พาดผายสยายทา...............................ธุมะคลุ้มตะคุ่มควัน ๚ 
๏ โผนผกวิหคเหิน.............................ผิวะเพลินนภาผัน 
พาหมู่คณานั้น...................................บทดั้นทิฆัมพร ๚ 
๏ ครืนคลื่นกระทบฝั่ง.........................ชลถั่งมิยั้งถอน 
เพียงเสียงเจรียงกลอน.......................เสนาะโสตประโมทย์ใจ ๚ 
๏ คลื่นพรรณนาพิศ............................สวนิตพิจิตรไข 
ซาบซึ้งคะนึงใน..................................หฤทัยมิคลายคลอน ๚ ๛				
comments powered by Disqus
  • Jeminine

    28 กุมภาพันธ์ 2545 11:19 น. - comment id 37762

    ศัพท์ยากจังค่ะคุณวฤก บางคำเจทท์ก้อพอเดาได้นะคะ แต่บางคำก็ไม่รู้อ่าค่ะ ได้แต่อ่านแล้วคิดว่าจังหวะเสียงเพราะดี แต่โดยรวมแล้วก็พอรู้ค่ะ อ่านกลอนคุณวฤกแล้ว นึกถึงตอนเรียนวิชาภาษาไทยทุกทีเลย ^-^
    
    เมื่อวานว่าเห็นพี่ม้า มากรี๊ดๆ ..ไม่รู้หายไปไหนแล้วอ่ะ o_O
  • รอยทราย

    28 กุมภาพันธ์ 2545 11:28 น. - comment id 37766

    พบคำที่สวยงาม
    ไพเราะมากๆค่ะ