...........ขอลมหายใจให้สู่ธรรมชาติ..........

นักเดินทาง(Skeczys)

                สายลมเอื่อยเฉือยชาหญ้าคาพลิ้ว
        พัดไม้ปลิวปลิดใบให้หวาดไหว
        อยากให้วาโยพัดสลัดใจ
        ปลิดชีวิตข้าไปให้พ้นทาง
                 อยากให้สายน้ำไหลใสเย็นฉ่ำ
        โถมกระหน่ำตลอดทั่วทั้งหัวหาง
        ล้างให้หมดเสียสิ้นจิตปล่อยวาง
        ชำระร่างลอยนิ่งทิ้งวิญญาณ
                  ขอเปลวไฟให้สุมรุมกระหน่ำ
        เผาความช้ำชีพม้วยด้วยเพลิงผลาญ
        ให้ลืมความร้อนรุ่มที่รอนราน
        ตามรังควาญในโลกแห่งความจริง
                  ขอผืนดินถิ่นแม่ให้ช่วยส่ง
        นำร่างตรงลงพิภพสงบนิ่ง
        นอนสงัดสิ้นใจไม่ไหวติง
        จักได้ทิ้งความทุกข์ตลอดกาล				
comments powered by Disqus
  • windsaint

    27 ตุลาคม 2545 20:02 น. - comment id 91644

    น่าฉงฉาน เอาใจช่วย
  • ***กฤษณะ***

    27 ตุลาคม 2545 20:31 น. - comment id 91654

    ^J^    พูดจริงหรืออารมณ์กลอน.........?
    
    ถ้าพูดจริงช่วยเมล์มาหน่อยครับ.....
    
  • ลูกเป็ดขี้เหร่

    27 ตุลาคม 2545 20:46 น. - comment id 91663

    เข้าไปทำอะไรในตู้เสื้อผ้าอ่ะคะ
  • นักเดินทาง(Skeczys)

    27 ตุลาคม 2545 21:09 น. - comment id 91672

    o: Windsaint ขอบคุณมากจ้า
    
    to: กฤษณะ อารมณ์จริงสิคะ ถึงได้กลายมาเป็นอารมณ์กลอน แต่ตอนนี้ดีขึ้นแล้วแหละค่ะ เพราะคนที่ทำเราร้องไห้เ เค้ากลับมาเป็นคนดี ที่ดีกว่าเดิมแล้ว อิอิ ^_^ ขอบคุณมากค่ะ ที่เป็นห่วง ขอโทษที่มะmail ไป ไม่อยากรบกวนหนะค่ะ
     
    to: ลูกเป็นขี้เหร่: เข้าไปร้องไห้สิ ตู้เสื้อผ้าคือที่ที่เป็นส่วนตัวที่สุดสำหรับเรา เป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดด้วย
  • อัลมิตรา

    27 ตุลาคม 2545 22:16 น. - comment id 91699

    เอ้ย เพื่อนเกลอ..ไหง๋เป็นอย่างนี้ล่ะ อย่าเศร้าไปเลยนะ ที่นี่มีเพื่อนเสมอนะ .. โอ๋ๆๆๆ นะ
  • พรระวี

    27 ตุลาคม 2545 22:27 น. - comment id 91703

    ทำไมกลายเป็นคนว้าเหว่สิ้นหวังแบบนี้ก็ไม่รู้นะครับ   ท่านนักเดินทางที่จริงก็เป็นคนอารมย์ดีมิใช่หรือครับ
  • โคลอน

    28 ตุลาคม 2545 00:34 น. - comment id 91738

    ดีใจด้วยนะจ๊ะ...นักเดินทาง..
  • วฤก

    28 ตุลาคม 2545 08:07 น. - comment id 91793

    ๏ นักเดินทางหมางเศร้าพาเศร้าด้วย
    เพราะอยากช่วยชโลมล้างให้จางหมอง
    แม้พลาดล้มจะก้มช่วยอวยประคอง
    ขอเพียงน้องแน่วแน่อย่าแพ้ใจ ๚ ๛
    
    ===================================
    
    มาให้กำลังใจครับ ... กลอนเศร้าจัง
  • 11

    28 ตุลาคม 2545 20:43 น. - comment id 91963

    ขนาดเสียใจแล้วยังคิดถึงธรรมชาติเลยนะครับ
    เชื่อแล้วครับ  ว่ารักธรรมชาติจริงๆ
    
    @^----^@...........
  • idaho

    28 ตุลาคม 2545 21:21 น. - comment id 91977

    
    น้ำตาน้อง  หยดหยาด  ราดแผ่นดิน
    ลืมให้สิ้น  ทุกข์ระกำ  ทำช้ำชอก
    กลบให้หมด  น้ำคำ  ใครย้ำหลอก
    เก็บเอาคำ  ตอกตรึงใจ  ขว้างทิ้งไป
    
    ลุกขึ้นมา  เถิดหนา  แม่ยาจิตร
    ด้วยชีวิต  น้องนี้  มิสิ้นไร้
    ทั่วผืนภพ  หาไม่ยาก  หรอกน้ำใจ
    น้องอย่าได้  สิ้นเยื้อใย  และหมดแรง
    
    บนหนทาง  ข้างหน้า  ทอดอีกยาว
    เมื่อถึงคราว  ลุกขึ้นต้อง  กล้าแกร่ง
    จะคอยฉุด  คอยช่วย  มิหน่ายแหนง
    อย่าหมดแรง  อย่าท้อ  ขอสู้ทน
    
    คนใจดำ  ทำเจ็บช้ำ  อย่าใส่ใจ
    เริ่มต้นใหม่  ชัดแจ้ง  ทุกแห่งหน
    เป็นตัวเอง  รักตัวเอง ในตัวตน
    จงเป็นคน  แกร่งคนกล้า  ท้าตะวัน
    
    ไอ้น้องสู้เค้านะ
  • นักเดินทาง(ไม่ได้ login)

    29 ตุลาคม 2545 09:53 น. - comment id 92115

    o: อัลมิตรา ขอบคุณมากค่ะ อิอิ ดีใจนะที่ยังมีเพื่อน
    to: พรระวี แหม คนเรามันต้องมีเศร้ากันบ้างสิคะ ถึงแม้จะเป็นส่วนน้อยนะ
    to: โคลอน ขอบคุณที่มาดีใจนะคะ(ที่เราดีขึ้นใช่มะ)
    to: ขอบคุณพี่วฤกมากจริงๆเลยนะคะ นานๆทีพี่จะเข้ามาเยี่ยมกลอนเช้า
    to: 11 ก็แหม จะให้ทำไงได้ละ มันนึกได้แต่อย่างนี้นี่นา เศร้าใจจะให้นึกถึงตู้เย็นมันก็กาไรอยู่
    to: แหมพี่ไอซ์ เช้าสู้อยู่แล้ว ขอบคุณมากนะคะ
  • ส่องหล้า

    7 พฤศจิกายน 2545 06:56 น. - comment id 94050

    ลมหายใจแห่งชีวิต
    ขานลิขิตอย่างมั่นคง
    สรรพสิ่งได้ธำรงค์
    รักษาไว้ด้วยใจจาร
    
    
  • กระดานโต้คลื่น

    12 มีนาคม 2546 11:04 น. - comment id 114035

    อยู่กับธรรมชาติแล้วหายเหงาเนอะ