........เมื่อเราห่าง(ฝากจันทร์).....

นักเดินทาง(Skeczys)

ศศิธรผ่อนแสงสว่างหล้า
แต้มนภาราตรีมิให้เหงา
อาบพิภพทบทาบเป็นเหลือบเงา
ด้วยแสงเศร้าสีนวลยวนอารมณ์
   เมื่อเจ้าเห็นเพ็ญจันทร์นั้นลอยเด่น
ก็เปรียบเช่นจักษุอันขยม
คอยเฝ้าดูคู่เคียงเหมือนยามชม
ก่อนพระพรหมจะพรากให้จากกัน
   แสงบุหลันนั้นเป็นเช่นสายเนตร
คอยสังเกตุทุกพบจบสวรรค์
มิให้มีสิ่งใดมารอนรัน
จนเจ้านั้นต้องเจ็บฤๅรำคาญ
   ขอสายลมพรมจูบแทนตัวข้า
ช่วยนำพาฤทัยไปเป็นสาร
ส่งความรักคิดถึงซึ่งนงคราญ
ตราบเท่านานจนกว่ามาพบกัน				
comments powered by Disqus
  • พุด

    2 มิถุนายน 2546 00:50 น. - comment id 142490

    จำเธอได้คล้ายเพื่อนใจในทางฝัน
    กับคืนวันจันทร์หมองแอบร้องไห้
    จำเธอได้คล้ายให้กำลังใจ
    แอบซึ้งใจซุกไว้ได้กลับมาขอบคุณ...
    
    
    ไม่ว่าใครที่เป็นกำลังใจให้พุดพัดชา จะค้างคาอยู่ในซอกซึ้งแห่งความทรงที่แสนดีที่ไม่มีวันลืมเลือนเลยค่ะ ดีใจนะคะและต้อนรับการกลับมาเยือนบ้านเก่า
    
  • ม้าก้านกล้วย

    2 มิถุนายน 2546 18:42 น. - comment id 142632

    คิดถึงคนโคจร เอ๊ย นักเดินทางเช่นกันนะ
  • นักเดินทาง(Skeczys)

    3 มิถุนายน 2546 19:14 น. - comment id 142883

    อิอิ ขอบคุณมากๆค่า ทั้งสองคนเลย คิดถึงทุกคนเหืมอนกัน แต่รู้สึกว่าหน้าเก่าๆเริ่มหายไปแหละ
  • น้ำ

    3 มิถุนายน 2546 20:39 น. - comment id 142907

    หวานดีจังนักเดินทาง พเนจรรอนแรม
    มีแจม
    
    ขอสายลมพรมจูบแทนตัวข้า
    ขอบุหงาแทนใจที่แห้งโหย
    ขอพิกุลหล่นใดไม่รู้โรย
    ขอกลิ่นแก้มนางโชยให้ได้ชม
    
    แสงบุหลันนั้นเป็นเช่นสายเนตร
    แสงส่องเสกใจพี่ร้าวรานหนาว
    แสงเงาเร้าหวนทวนถอนใจยาว
    แสงแวววาวคือน้ำเนตรพี่ไหลนอง
    
    อิอิมีหวานจนอดแจมมิได้เลย
    
    
  • นักเดินทาง(Skeczys)

    10 มิถุนายน 2546 09:25 น. - comment id 144376

    อิอิ ของน้ำ ก็หวานนน เหมือนกันนะคะ หุหุ