กลอน - กลอนตามใจคุณ

แด่เธอ

ขลุ่ยหลิบ

          ด้วยดวงใจ.....ฉันนี้.....ที่แสนห่วง
หวังให้เธอ.....ผ่านห้วง.....ความมัวหมอง
ยามที่เธอ.....ต้องช้ำ.....น้ำตานอง
มือทั้งสอง.....ฉันจะรับ.....ซับน้ำตา

อ้อมแขนฉัน.....นั้นจะคอย.....ให้ไออุ่น
ตักนี้พร้อม.....ให้หนุน.....ยามอ่อนล้า
จะปัดเป่า.....ความทุกข์ท้อ.....ทรมา
จะลบหยาด.....น้ำตา.....ให้เหือดไป

ฟังเถิดฟัง.....คนดี.....ที่ฉันรัก
จะจมปลัก.....กับความเศร้า.....อยู่ไฉน
ความผิดพลั้ง.....เป็นบทเรียน.....เพื่อสอนใจ
เข้มแข็งไว้.....ในวันใหม่.....ที่มาเยือน

ยิ้มเถิด.....ที่รัก.....ให้พักตร์ผ่อง
ยามที่หมอง.....ฉันจะคอย.....อยู่เป็นเพื่อน
ตราบวันที่.....ความเศร้า.....เธอลบเล				
 770    24    0    

ไม่รู้...ไม่สน (โว้ย)

ปีศาจหัวโต

เสียงนรกแว่วดังในกกหู
คนรู้ไม่พูด
คนพูดไม่รู้
สังคมจอมปลอมถือมีดไว้ด้านหลังแล้วคุยกัน
มีรอยยิ้มเสแสร้งก่อนจากลา
ประวัติศาสตร์มายาล้วนหลอกลวง
อยู่ในห้วงแห่งความคิดปราศจากอิสระ
กี่ร้อยปีผ่านไปก็ยังคงอยู่
หมาหมู่เห่าหอนเสียงดัง
ข่มขู่กรรโชกความมืดอันว่างเปล่า
อะไรเล่าคือคำพูด
ตัวอักษรที่หลุดออกมาจากปากเน่าเหม็น
มองเห็นแต่ไม่อาจแตะต้อง
นกน้อยได้แต่ส่งเสียงร้อง
ฟ้องเมฆฝนบนฟ้าให้ทำงาน
ให้มนุษย์เลิกระรานความเงียบสงบ
เผื่อจะพบเจอพระเจ้าในความฝัน
ได้เข้าใจความขัดแย้งกันและกัน
เพื่อสันติภาพคืนกลับมาในเร็ววัน
ผ่านรอยยิ้มแห่งการแบ่งปัน
เพราะว่าตัวฉันนั้นมีแต่ความห่วงใย
ใส่ใจต่อมนุษย์ต				
 961    0    0