เหงา เศร้า เพราะคิดถึง

วฤก

sunset06.jpg
๏ ดวงตะวันผันกลับลาลับโลก
พาวิโยคยามถวิลดังสิ้นหวัง
ฟ้าเลือนรางจางแสงแรงพลัง
เหมือนพี่ยังยาตรไปห่างไกลเรือน
นกขมิ้นบินจรจับคอนเดี่ยว
พี่เปล่าเปลี่ยวแปลบอกฟกเสมือน
ขมิ้นพรากจากไกลไม่คืนเยือน
เรียมไม่เลือนลืมรังอังอุ่นไอ
เยือกน้ำค้างพร่างพรมระทมหม่น
น้ำตาหล่นลงอกสะทกไหว
คิดคะนึงถึงน้องทั้งห้องใจ
ว่าวันใดเวียนกลับรับขวัญตา
ใจพี่เหงาเศร้าโศกโลกสลด
ร้าวระทดราวขมิ้นถวิลหา
เยือกกมล พ้นน้ำค้าง กลางพนา
เพราะจากลาร้างเจ้าจึงเหงาทรวง ๚				
comments powered by Disqus
  • mono

    22 กุมภาพันธ์ 2545 18:21 น. - comment id 36839

    ภาษาสวย กลอนเพราะเช่นเดิมค่ะ
  • ฉาวก๊วย

    22 กุมภาพันธ์ 2545 18:41 น. - comment id 36846

    เพราะจังครับภาษาสวยมาก
  • ภีม

    22 กุมภาพันธ์ 2545 19:42 น. - comment id 36864

    ติดตามอ่านไม่เคยผิดหวังเลยครับ
  • โคลอน

    22 กุมภาพันธ์ 2545 23:27 น. - comment id 36891

    ข้าน้อยขอติดสอยห้อยตาม อิอิ..// ความคิดถึงไม่เคยปราณีใครเลยเนาะ
  • ธนรัฐ สวัสดิชัย

    23 กุมภาพันธ์ 2545 01:29 น. - comment id 36925

    ขอติดตามคอยดู เป็นต้นแบบด้วยจ้า....
  • ผีเสื้อปีกบางฯ

    24 กุมภาพันธ์ 2545 05:27 น. - comment id 37085

    อิอิอิ ตามมาอ่านค่ะ 
    กลอนคุณหมออยู่เหนือคำชมอยู่แล้ว