The Golden Goby (Fish) ปลาบู่ทอง

กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

reply300281_108.jpg
เห้ออออ  กว่าจะแต่งเสร็จก็ปวดหัว ตึ้บๆๆ  และต้องขอบอกว่า  แต่งแล้วไม่ค่อยจะดีใจกับผลงานของตัวเองเท่าไรเลย  เป็นแนวหนักๆ  แต่งไม่ค่อยเป็น  แต่รับปากพี่ไหมไทย....ที่เกิดจากการแซว ทว่า....ไอ้น้องมันบ้า  เลยถือว่า แต่งแบบ ขำๆๆ  
หากท่านใด อ่านแล้วไม่ถูกใจ เนื่องจาก เนื้อหาเยอะ  สำนวนไม่ดี  และเนื้อเรื่องแปร่งๆๆ  ก็อย่าคิดมากครับ  คนแต่งคิดมากกว่า  555+  
ส่วนท่านใดจะวิจารณ์....ผมยินดีรับคำแนะนำทั้งหลายทั้งมวลครับ  เผอิญว่า  ลองแต่งแนวหนักๆ ดู  ก็รู้ว่า ภาษา-สำนวนอ่อนด้อยมากๆๆ
ส่วนท่านอาจารย์ คุณน้า คนกุลา จะวิจารณ์เรื่องเสียงนั้น ก็ยินดีครับ ผมแต่งแบบลวกๆ  เพราะเร่งรีบให้เสร็จ ในวันนี้  และอีกอย่าง  ถึงตั้งใจแต่ง แต่ภาษาน้อยก็ไม่ต่างกันมาก...
ขอขอบคุณทุกท่าน ที่ฝีนใจอ่านจนหมด ส่วนไม่หมดไม่ว่ากันครับ ยอมรับว่า เยอะๆๆๆ  จริงๆๆ
1   ปลาบู่ทองเป็นนิทานพื้นบ้านไทย            
ที่สอนให้รู้เรื่องราวสาวชาวบ้าน
ด้วยทำบุญกุศลและผลทาน             	 
จึงแต่งงานกับกษัตริย์ขัตติยา
2   ทารกเศรษฐีมีเมียสอง   		
ชื่อคล้องจองครองจิตขนิษฐา
ส่วนอีกคนเรียกนามตามภริยา      	
มีชื่อว่าขนิษฐีไม่มีธรรม
3   ขนิษฐาแม่เอื้อยนี้เหมือนมีบาป       	
สวรรค์สาปหมดบุญมาหนุนค้ำ
จึงติดตามสามีนี้ประจำ		
ณ แหล่งน้ำลำคลองมองหาปลา
4   เช้ายันค่ำปลาปูอยู่แห่งไหน 	
เศรษฐีใจร้ายร่ำพร่ำเสาะหา
แล้วหันมองข้างเมียละเหี่ยตา		
ตัวชะตากาลกิณีปลาหนีไป
5  ขนิษฐาเศร้าสร้อยน้อยใจหมอง	
เศรษฐีได้ปลาบู่ทองไม่ผ่องใส
ทั้งหนำซ้ำขนิษฐาขอปลาไป		
ปล่อยได้ไหมโปรดสงสารทำทานทุน
6   ฝ่ายเศรษฐีเกิดโมโหด้วยโกรธา 	
พลั้งโทสาทุบไปใจหันหุน
ขนิษฐาตายอนาถด้วยขาดบุญ	
กรรมเกื้อหนุนเกิดมา  เป็นปลาบู่ทอง
7   เมื่อลูกเอื้อยถามหามารดาหนู	
แสนหดหู่เมื่อแม่หนีไปมีสอง
มีชายใหม่ไม่อยู่เป็นคู่ทอง		
เอื้อยร่ำร้องโหยหามารดาตน
8  นับแต่นั้นขนิษฐีมีใจคด		
ใช้งานหมดทุกแหล่งในแห่งหน
ทั้งอ้าย...อี่พี่น้องทั้งสองคน		
ข่มเหงจนเอื้อยตรมระทมใจ
9  เอื้อยคิดถึงแม่จ๋าน้ำตาตก		
นั่งตระหนกริมน้ำที่ฉ่ำไหล
พบปลาบู่ทองมองหาด้วยอาลัย	
จึงเข้าใจแม่กำเนิดเกิดเป็นปลา
10  ทุกทุกวันโปรยข้าวเคล้าอาหาร	
คุยสื่อสาสน์ปรับทุกข์ไม่สุขา
ถูกกลั่นแกล้งสารพันฉันระอา  	
ไม่รู้ว่ากรรมใดส่งให้เป็น
11  ขนิษฐีเห็นเอื้อยไม่เฉื่อยเฉา	
อ้าย...อี่เล่ารู้เรื่องแล้วเคืองเข็ญ
จับปลาบู่ลู่ลาบฉาบไอเย็น		
วางให้เห็นเกล็ดปลาเอื้อยมาเจอ
12  จึงกอบกำเกล็ดปลามาอธิษฐาน	
สาธุการน้อมนึกรำลึกเสมอ
ให้เกล็ดปลาเป็นมะเขือจนเหลือเฟ้อ	
อ้าย...อี่เจอตัดมะเขือเพื่อทำกิน
13  น้องเอื้อยนำเมล็ดเศษมะเขือ	
นำไปเพื่อปลูกใหม่ใจถวิล
ขอให้เป็นโพธิ์ทองอย่าหมองราคิน	
ขอชีวินแม่ยืนยงคงกระพัน
14  อย่าให้ใครตัดโค่นจนโกร๋นกร๋อ	
เทวาหนอช่วยให้ไม่อาสัญ
ไม่อาจทำอันตรายทะลายฟัน		
ฉุดดึงกันไม่เขยื้อนบิดเบือนไป
15  พระเจ้าพรหมทัตขัตติยา		
ปรารถนาโพธิ์ทองต้นผ่องใส
นำไปปลูกราชวังด้วยตั้งใจ		
แต่หาใครเขยื้อนขยับแทบอับจน
16  จึงประกาศรางวัลอันสูงค่า	
ใครนำพาโพธิ์ใหญ่ไปทั้งต้น
ทั้งอ้าย..อี่พี่น้องทั้งสองคน		
กระชากจนหมดหวังเลิกตั้งใจ
17  ส่วนน้องเอื้อยส่งจิตอธิษฐาน	
เทพบันดาลชูช่วยอำนวยให้
จึงถอนต้นโพธิ์งามตามแต่ใจ		
ถวายให้พรหมทัตขัตติยา
18 เมื่อเอื้อยนำโพธิ์ทองงามผ่องศรี	
กุลสตรีนางนี้มีสง่า
เพียงแรกพบสบพักตร์รักตรึงตา	
บุพเพนิวาสาส่งมาครอง
19  จึงแต่งตั้งให้สมภิรมย์ศักดิ์	
เป็นยอดรักคู่บุญเกื้อหนุนสนอง
มเหสีมิ่งมิตรจิตสมปอง		
เป็นคู่ทองคู่ธรรมนำประชา
20  แต่อ้าย..อี่มีจิตแสนคิดแค้น	
จึงวางแผนว่าพ่อป่วยช่วยมาหา
อาจถึงตายวายวอดมอดชีวา		
เอื้อยกลับมาหาบิดรด้วยร้อนใจ
21 พอถึงเรือนชานเก่าแสนเหงาหงอย	
ไร้คนคอยต้อนรับเหมือนหลับใหล
ไม่แคยรู้แผนหยาบช้าสามานย์ใด	
จึงหล่นในกระทะต้มสิ้นลมปราณ
22  ขนิษฐีดีใจในแผนชั่ว		
นั่งนอนหัวเราะลั่นสนั่นบ้าน
แล้วบอกอ้ายปลอมตัวอย่ามัวนาน	
อ้ายยิ้มบานปลอมเป็นเอื้อยอยู่เรื่อยไป
23  เอื้อยเกิดใหม่ใจแหลกนกแขกเต้า	
แสนจะเศร้าในชีวิตผิดวิสัย
เป็นมนุษย์สุดสมภิรมย์ใจ		
กรรมอันใดสร้างมาน้ำตานอง
24  จึงบินร่อนอ่อนลงตรงวังเก่า	
เคยเคียงเคล้าภิรมย์สมสนอง
พรหมทัตเห็นนกเต้าแอบเฝ้ามอง	
จึงมาลองเลี้ยงดูนกรู้ดี
25  อ้ายเห็นนกแสนรู้จึงดูออก	
แล้วก็บอกคนครัวนำตัวนี้
ทำอาหารเถิดหนาอย่าช้าที		
เหมือนดั่งมีบุญช่วยอำนวยการณ์
26  นกแขกเต้าถูกถอนขนดิ้นรนหนี	
หนูแสนดีช่วยพ้นคนประหาร
ให้พักอยู่รูของตนจนสำราญ		
นกเบิกบานปีกกล้าร่อนหาไพร
27  จนไปพบฤๅษีมีฤทธิ์เดช	       	
จึงร่ายเวทมนตร์คาถาท้องฟ้าใส
ให้กลับกลายเป็นมนุษย์สุดดีใจ	
ปั้นดินให้เป็นลูกปลูกสัมพันธ์
28  เอื้อยจึงบอกเรื่องราวกล่าวรสถ้อย	
ให้ลูกน้อยกลับไปหาบิดานั้น
แล้วจึงมอบพวงมาลัยมอบไปพลัน	
เพื่อเจ้านั่นไปหาบิดาตน
29  เมื่อเด็กน้อยมอบมาลัยในพระหัตถ์   
พรหมทัตจึงสอบถามความสับสน
จนรู้แจ้งแถลงไขในกมล		
ให้นำคนจับอ้าย..อี่มีโทษทัณฑ์
30   พร้อมทั้งจับขนิษฐีคนนี้ด้วย	
วางแผนช่วยสมคบคิดผิดมหันต์
ให้จับตัวไปประหารประจานกัน	
คนเหล่านั้นไม่ควรคู่ดูโลกงาม
31  และและแล้วพรมมทัตขัตติยา	
นำพลทหารกล้ามาหมื่นสาม
รับขวัญเอื้อยสู่บัลลังก์ราชวังงาม	
พลติดตามแห่แหนทั่วแดนกรุง
32  จึงขอจบเรื่องราวสาวชาวบ้าน	
เป็นนิทานสอนแนวคิดจิตจำรุง
กตัญญูรู้คุณคนผลพยุง		
ให้เรืองรุ่งจำรัสสวัสดิกาล				
comments powered by Disqus
  • ยาแก้ปวด

    7 กันยายน 2552 00:37 น. - comment id 998881

    ที่ 1
    
    20.gif20.gif
    
    แชมป์ตัวจิงมาแระ เหอ เหอ
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    7 กันยายน 2552 09:59 น. - comment id 1000967

    ขอบ คุณ ครับ คุณ สรัญ  
    
    เอวัง ก็มีด้วยประการะฉะนี้ แลฯ
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    7 กันยายน 2552 09:58 น. - comment id 1000973

    ขอบคุณครับ พี่โคลอน คนจ๋วย
    
    11.gif  ยิ้มอย่างนี้ แสดงว่า อ่านไม่หมด อิอิ
    
    ถ้าอ่านหมด จะยิ้มอย่างนี้ ครับ7.gif อ้าว  นี่มันตาลาย นี่หว่า อิอิ  แถม  47.gif  เกิดคำถามนิดๆๆ  และ  22.gif  ความง่วง เริ่มมาเยือน  อิอิ
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    7 กันยายน 2552 09:54 น. - comment id 1000975

    มา ช้า แต่มาเช้า เอ๋ะ ยังไง อิอิ
    
    มาที ทำเป็นปลุกคนอื่น  ก็นอนแต่ 2 ทุ่ม ก็ตื่นเร็วอ่ะจิ  
    
    แต่ปลุกๆ เร็วๆ หน่อย เผอิญ ตื่นตี 5  
    
    สงสัย จะบอก พี่ฤกษ์ ให้คิดใหม่ ทำใหม่ 555+
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    7 กันยายน 2552 09:52 น. - comment id 1001044

    ขอบคุณ ครับพี่สาว อนงค์นาง
    
    ว่าแต่ว่า คุณพี่ ไม่หลับไม่นอนกันบ้างหรอครับเนี่ย
    
    มะคืน มะมัวแต่งกลอน คงงีบไปแล้วล่ะครับ
    
    เดี๋ยวจะไม่ฉะบาย  อ่ะจิ ครับ
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    7 กันยายน 2552 09:51 น. - comment id 1001115

    41.gif41.gif41.gif41.gif41.gif41.gif41.gif
    
    ขอปรบมือดังๆ ให้ครับ คุณพี่ยา....ในฐานะแชมป์ตัวจจริง
    
    อย่าพึ่งดีใจไปครับ  ยังเหลืออีกแชมป์ ยังไม่ได้ให้ นั่นก็คือ แชมป์ ตื่นสายไงครับ  555555555555+++
    19.gif19.gif19.gif
  • คนกุลา

    7 กันยายน 2552 10:53 น. - comment id 1001177

    บทกลอนดีมากเลยครับ กวีน้อยเยี่ยมมาก
    
    มีให้ติอยู่ที่เดียวเท่านั้น คือ
    
    เป็นนิทานสอนแนวคิดจิตจำรุง
    
    ที่ลงด้วยเสียงสามัญ ทำให้ความไพเราะลดลง ครับ
    
    
    1.gif16.gif
  • เที่ยนหยด

    7 กันยายน 2552 11:44 น. - comment id 1001790

    นานๆได้อ่านบทกลอนของกวีน้อยฯสักครั้ง
    ก็ไม่เคยผิดหวังเลยเก่งจริงๆจ้า..
    
    41.gif41.gif41.gif
    
    แล้วต่อไปจะเป็นเรื่องอะไรอีกจ้ะ  48.gif6.gif
  • แก้วประภัสสร

    7 กันยายน 2552 10:44 น. - comment id 1002159

    น้องชายคะ
    กระซิบพี่แบมหน่อยจิคะ
    ทานอะไรคะ ถึงเก่งจัง อิอิ
    46.gif41.gif41.gif41.gif11.gif
  • ฤกษ์ ชัยพฤกษ์

    7 กันยายน 2552 10:41 น. - comment id 1002164

    ปลาบู่ทองครองใจในวันหยุด
    สงสารสาวบริสุทธิ์ถูกกลั่นแกล้ง
    บทละครโหดร้ายได้แสดง
    ของแสลงศิลธรรมนำเด็กไทย
    
    เหมือนดาบสองคม  เด็กอาจชอบจดจำสิ่งเลวร้ายฝังอยู่ในกมลสันดาน
  • (น้ำตาลหวาน)

    7 กันยายน 2552 10:41 น. - comment id 1002508

    สาระเต็มเปี่ยมเลยค่ะหนุ่มน้อย
    62.gif41.gif
  • เฌอมาลย์

    7 กันยายน 2552 06:45 น. - comment id 1003813

    26-02-2009_11-.gif
    
    
    ที่ 3
    
    เอื้อยมาแว้วววววจร้า46.gif
  • Saran

    7 กันยายน 2552 08:58 น. - comment id 1004056

    และแล้วเรื่องก็เอวังด้วยประการฉะนี้แล
    ๕๕๕36.gif
  • กวีบ้านไร่

    7 กันยายน 2552 13:19 น. - comment id 1004067

    อ่านเรื่องปลาบู่เศร้า เคล้าดวงจิต
    คิดถึงครั้งก่อนหลัง ที่สุขสม
    ปลาบู่ทองรักลูก ผูกภิรมย์
    เพียงเชยชม รมย์รักลูกผูกกายา
    
    ว่าดูเรื่อบู่ทอง ต้องคิดตรองจิต
    จึงพินิจดูคน เพ่งศึกษา
    จึงได้รู้ทุกวันนี้ กับโลกา
    มีแต่ค่าคุณแม่ ที่ไม่มอง
    
    ชอบมากครับ   อ่านแล้ว เชื่อเลยว่าเรียงร้อยโคล่งไว้ดีเหมือนกันครับ
  • เรียมเอง...

    7 กันยายน 2552 12:27 น. - comment id 1004220

    โอ้โห เก่งจังเนอะ กวีน้อยฯ
    
    เอานิทานมาผูกร้อยเป็นกลอน
    อ่านแล้วเพลินจ้า ยอดเยี่ยม
    ไปเลย 41.gif41.gif42.gif36.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    7 กันยายน 2552 12:17 น. - comment id 1004391

    ขอบคุณครับ  พี่เทียนหยด..ติ๋งติ๋ง
    
    แหมๆๆๆ มาที ก็ชมผมยกใหญ่ เลยนะครับ
    
    ถ้าอ่านแล้วไม่ผิดหวัง ก็ดีใจด้วยครับ
    หากอ่านแล้วผิดหวัง  ขอแสดงความเสียใจ เช่นกัน อิอิ
    
    จริงๆ ก็มีเบื่อบ้าง น่ะครับ เลยไม่ค่อยได้แต่งบ่อยๆ  แบบว่า  แต่งแล้วไม่ค่อยประทับใจกับตัวเอง น่ะสิครับ  กลัวคนอ่าน จะเบื่อ อ่ะครับ
    
    ขอบคุณครับ ที่อ่านผลงาน ของผมจนหมด  
    ผมหาวแทนครับ 22.gif  และขอปรบมือที่ทนอ่านได้
    41.gif41.gif41.gif41.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    7 กันยายน 2552 12:10 น. - comment id 1004526

    ขอขอบคุณครับ ท่านอาจารย์ คุณน้า คนกุลา ที่เคารพ....
    
    มาชมแบบนี้ ก็ออกแนวเขินสิครับ  แต่อย่างที่ผมเกริ่นไปนั่นแหละครับว่า  แต่งได้ยาก  คิดไปคิดมา ก็มีแต่คำๆ เดิม  สำนวนเดิมๆ  อันนี้  ผมแอบเครียด เลยล่ะครับ
    
    ตอนท้ายนี่ ผมหมดแม๊กฯ แล้วครับ  เพราะกะว่า แต่งเสร็จก่อน เที่ยงคืน  แต่เริ่มเกิดอาการช็อคไปดื้อๆ สมองตื้อๆๆ  คิดไม่ออก เลยใส่ให้จบ กันตาย อิอิ
    
    ส่วน  สำนวนในบาท  ที่ลง จิตจำรุง  เอาไว้  ผมคิดหาคำใหม่ให้เหมาะกว่านี้ จะมาเปลี่ยนนะครับ  
    
    ด้วยเคารพรัก ท่านอาจารย์  คุณน้า คนกุลา ที่แสนใจดี ต่อผมเสมอ..
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    7 กันยายน 2552 12:06 น. - comment id 1004527

    ขอบคุณครับ พี่แบม
    
    ไม่เก่งขนาดนั้นหรอกครับ  เพียงแต่ว่า ต้องการแต่งให้เสร้จเท่านั้นเอง  พี่แบมลองแต่ง  ผมรับรองว่า ดีกว่าผมเยอะเลย แหละครับ
    
    1.gif1.gif1.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    7 กันยายน 2552 12:03 น. - comment id 1004533

    ขอบคุณครับ พี่ฤกษ์งามยามดี...
    
    ปลาบู่ทองครองใจในวันหยุด
    สงสารสาวบริสุทธิ์ถูกกลั่นแกล้ง
    บทละครโหดร้ายได้แสดง
    ของแสลงศิลธรรมนำเด็กไทย
    **********************************
    
    *ปลาบู่ทองสอนใจให้ข้อคิด
    หากทำผิดกรรมสนองจนหมองไหม้
    เมื่อทำดีผลช้าแต่ว่ามั่นใจ
    ทำต่อไปทำดีโลกนี้งาม...
    
    จริงๆ  อย่างพี่ ฤกษ์ ว่ามาครับ อันนี้ พ่อแม่ต้องคอยชี้แนะ บอกกล่าว ว่าให้เด้กเป็นคนยังไง ตรงนี้ ช่วยได้เยอะมากครับ
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    7 กันยายน 2552 11:52 น. - comment id 1004685

    ขอบคุณครับ พี่พิม-น้ำตาลหวาน
    
    ไม่รู้สาระจะถึงไหมอ่ะจิครับ  แบบว่า  แต่งยากจริงๆ  ครับ  หาศัพท์ และสำนวน ให้เข้าเรื่องนี่ ลำบากจริงๆ  
    
    แต่ขอบคุณครับ  ที่แวะมาอ่าน ผลงานทีต้องฝึกฝนอีก...
  • โคลอน

    7 กันยายน 2552 08:23 น. - comment id 1004723

    11.gif36.gif11.gif
  • อนงค์นาง

    7 กันยายน 2552 01:50 น. - comment id 1005257

    ที่สอง ขอตามฮ่องเต้มาติดๆ
    41.gif41.gif41.gif36.gif
  • แถก ดิก ดิก(คนชอบสายลมแสงแดด)

    7 กันยายน 2552 13:19 น. - comment id 1006546

    มาทบทวนเรื่องปลาบู่ทองครับ
    เวอร์ชั่นคุณกวีน้อย...
    อ่านเพลินดีครับ...
    ว่างๆเขียนเรื่องอื่นมั่งนะครับ
    จะคอยอ่าน46.gifrrpic20081111104946.jpg
    ปล.เอาปลาบุ่ทองตัวจริงเสียงจริงมาฝากครับ..อิๆ46.gif
  • whitelily

    7 กันยายน 2552 15:45 น. - comment id 1010180

    แวะมารื้อฟื้นความจำของละครไทยเจ้าค่ะ36.gif
  • ก้าวที่...กล้า

    7 กันยายน 2552 16:20 น. - comment id 1010992

    ทหารกล้าหมื่นสามนี่ ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ 46.gif
    เพราะรวมพี่อยู่ในนั้นด้วย 20.gif
  • ไหมไทย

    7 กันยายน 2552 16:39 น. - comment id 1035933

    แวะมาอ่านขอขอบใจน้องกวีมากๆจ้า
    เขียนได้เนื้อหาสาระครบถ้วนกระบวนความ
    ขอให้มีความสุขมากๆคะ
    
    
    41.gif41.gif41.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    7 กันยายน 2552 17:47 น. - comment id 1035965

    ขอบคุณครับ พี่เรียมเอง...
    
    ไม่ได้เก่งหรอกครับ แต่ถ้าบอกว่า บ้า น่ะไม่แน่น่ะครับ  
    
    ขอบคุณครับ ที่อ่านผลงานของผม..
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    7 กันยายน 2552 18:09 น. - comment id 1035973

    ขอบคุณครับ  ท่านกวีบ้านไร่
    
    อ่านเรื่องปลาบู่เศร้า เคล้าดวงจิต
    คิดถึงครั้งก่อนหลัง ที่สุขสม
    ปลาบู่ทองรักลูก ผูกภิรมย์
    เพียงเชยชม รมย์รักลูกผูกกายา
    
    ว่าดูเรื่อบู่ทอง ต้องคิดตรองจิต
    จึงพินิจดูคน เพ่งศึกษา
    จึงได้รู้ทุกวันนี้ กับโลกา
    มีแต่ค่าคุณแม่ ที่ไม่มอง
    **************************
    
    * ปลาบู่ทองเรื่องนี้มีคุณค่า
    ชี้สอนว่าชั่วช้าน่าผยอง
    ไม่ควรริทำชั่วตัวคะนอง
    จะหม่นหมองชีวาอย่าคิดทำ
    
    *ควรทำดีการุณคุณพ่อแม่
    ความดีแม้เห็นยากลำบากล้ำ
    แต่ผลงามความดีที่กระทำ
    ช่วยชี้นำให้ยืนยงคงกระพัน....
  • DaRk_LoRd (ไม่ได้ล็อคอิน)

    7 กันยายน 2552 18:10 น. - comment id 1035974

    เข้ามาปรบมือค่ะ
    
    สุดยอดเจงๆๆท่านเพ่   อิอิ
    
    ไม่ผิดหวังค่ะ  แต่งได้แหล่มมั่กๆ  หุๆ
    
    41.gif41.gif41.gif41.gif41.gif
    
    ด้วยจิตคารวะ
    
    36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    7 กันยายน 2552 18:11 น. - comment id 1035975

    พีแถก ดิกดิก
    
    ปลาบู่ทอง ตัวเดียวไม่ว่า ครับ
    ยังมีปลาบู่เผือก อีก ไม่กล้ากินครับ
    
    เอาไว้ขอหวย อิอิ
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    7 กันยายน 2552 18:12 น. - comment id 1035976

    ขอบคุณครับ พี่ลิลลี่ สีขาว....
    
    ที่แวะมาเยี่ยมเยียนกัน
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    7 กันยายน 2552 18:14 น. - comment id 1035977

    ขอบคุณครับ พี่ก้าว..ที่กล้า
    
    ทหารกล้าหมื่นสาม  ผมก็นึกอยู่แล้ว ว่ามีพี่อยู่ด้วย  ว่าแต่ว่า มีแต่ป้อจาย นะครับ พี่แอบปลอมตัวมา ระวัง ผมจับตัวไปเป็น สนมฯ นะครับ อิอิ
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    7 กันยายน 2552 18:16 น. - comment id 1035982

    ขอขอบคุณครับ พี่ไหมไทย...ใจตะวัน
    
    เหตุเกิดเพราะการแซว อิอิ  ยากนะครับ  ไม่มีรางวัลตอบแทนเลย อิอิ  แต่งได้ไม่ค่อยดีเท่าไร  แม้เนื้อหาจะครบ  ผมแต่งตามนี้ ครับ
    
    ปลาบู่ทอง เป็นนิทานพื้นบ้านของไทย เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กสาวชาวบ้านผู้มีใจเมตตาที่ในตอนท้ายได้แต่งงานกับกษัตริย์
    เรื่องปลาบู่ทองเริ่มขึ้นโดยเศรษฐีทารก (อ่านว่า ทา-ระ-กะ) ผู้มีอาชีพจับปลามีภรรยา 2 คน คนแรกชื่อขนิษฐา มีลูกสาวชื่อ เอื้อย ส่วนคนที่สองชื่อ ขนิษฐี มีลูกสาวชื่อ อ้าย และ อี่
    วันหนึ่งเศรษฐีทารกพาขนิษฐาไปจับปลาในคลอง ไม่ว่าจะเหวี่ยงแหไปกี่ครั้งก็ได้มาเพียงปลาบู่ทองที่ตั้งท้องตัวเดียวเท่านั้น จนกระทั่งพลบค่ำเศรษฐีก็ตัดสินใจที่จะเอาปลาบู่ทองที่จับได้เพียงตัวเดียวกลับบ้าน ทว่าขนิษฐาผู้เป็นภรรยาเกิดความสงสารปลาบู่ ขอให้เศรษฐีปล่อยปลาไป เศรษฐีทารกเกิดบันดาลโทสะจึงฟาดนางขนิษฐาจนตายและทิ้งศพลงคลอง
    เมื่อกลับถึงบ้านเอื้อยก็ถามหาแม่ เศรษฐีจึงตอบไปว่าแม่ของเอื้อยได้หนีตามผู้ชายไป และจะไม่กลับมาบ้านอีกแล้ว นับตั้งแต่วันนั้นขนิษฐีผู้เป็นแม่เลี้ยงของเอื้อย และอี่กับอ้ายน้องสาวทั้งสองก็กลั่นแกล้งใช้งานเอื้อยเป็นประจำโดยที่เศรษฐีทารกไม่รับรู้และไม่สนใจ
    เอื้อยคิดถึงแม่มากจึงมักไปนั่งร้องไห้อยู่ริมท่าน้ำ และได้พบกับปลาบู่ทองซึ่งเป็นนางขนิษฐากลับชาติมาเกิด เมื่อเอื้อยรู้ว่าปลาบู่ทองเป็นแม่ก็ได้นำข้าวสวยมาโปรยให้ปลาบู่ทองกิน และมาปรับทุกข์ให้ปลาบู่ทองฟังทุกวัน
    นางขนิษฐีและลูกสาวเห็นเอื้อยมีความสุขขึ้น เมื่อถูกกลั่นแกล้งก็อดทนไม่ปริปากบ่นจึงสืบจนพบว่านางขนิษฐาได้มาเกิดเป็นปลาบู่ทอง และได้พบกับเอื้อยทุกวัน ดังนั้นเมื่อเอื้อยกำลังทำงานนางขนิษฐาก็จับปลาบู่ทองมาทำอาหารและขอดเกล็ดทิ้งไว้ในครัว
    เอื้อยได้พบเกล็ดปลาบู่ทองก็เศร้าใจเป็นอย่างมาก นำเกล็ดไปฝังดินและอธิษฐานขอให้แม่มาเกิดเป็นต้นมะเขือ เอื้อยมารดน้ำให้ต้นมะเขือทุกวันจนงอกงาม เมื่อขนิษฐีทราบเรื่องเข้าก็โค่นต้นมะเขือ และนำลูกมะเขือไปจิ้มน้ำพริกกิน
    เอื้อยเก็บเมล็ดมะเขือที่เหลือไปฝังดินและอธิษฐานให้แม่ไปเกิดเป็นต้นโพธิ์เงินโพธิ์ทองในป่า และไม่ให้ผู้ใดสามารถโค่น ทำลาย หรือเคลื่อนย้ายต้นโพธิ์เงินโพธิ์ทองได้
    วันหนึ่งพระเจ้าพรหมทัตเสด็จประพาสป่าได้พบกับต้นโพธิ์เงินโพธิ์ทอง โปรดให้นำเข้าไปปลูกในวัง แต่ไม่มีผู้ใดสามารถเคลื่อนย้ายต้นโพธิ์เงินโพธิ์ทองได้ พระเจ้าพรหมทัตจึงประกาศว่าผู้ใดที่เคลื่อนย้ายต้นโพธิ์เงินโพธิ์ทองได้จะให้รางวัลอย่างงาม
    ขนิษฐีและอ้ายกับอี่เข้าร่วมลองถอนต้นโพธิ์เงินโพธิ์ทองด้วยแต่ไม่สำเร็จ เอื้อยขอลองบ้างและอธิษฐานจิตบอกแม่ว่าขอย้ายแม่เข้าไปปลูกในวัง เอื้อยจึงถอนต้นโพธิ์เงินโพธิ์ทองได้สำเร็จ
    พระเจ้าพรหมทัตถูกชะตาเอื้อยจึงชวนเข้าไปอยู่ในวังและแต่งตั้งให้เอื้อยเป็นพระมเหสี ฝ่ายขนิษฐาและลูกสาวอิจฉาเอื้อยจึงส่งจดหมายไปบอกเอื้อยว่าเศรษฐีทารกป่วยหนักขอให้เอื้อยกลับมาเยี่ยมที่บ้าน
    เมื่อเอื้อยกลับมาบ้าน นางขนิษฐีก็ได้แกล้งนำกระทะน้ำเดือดไปวางไว้ใต้ไม้กระดานเรือน และทำกระดานกลไว้ เมื่อเอื้อยเหยียบกระดานกลก็ตกลงในหม้าน้ำเดือดจนถึงแก่ความตาย ขนิษฐีให้อ้ายปลอมตัวเป็นเอื้อยและเดินทางกลับไปยังวังของพระเจ้าพรหมทัต
    เอื้อยได้ไปเกิดใหม่เป็นนกแขกเต้า เมื่อเกิดใหม่แล้วก็บินกลับเข้าไปในพระราชวัง พระเจ้าพรหมทัตเห็นนกแขกเต้าแสนรู้ ไม่รู้ว่าเป็นเอื้อยกลับชาติมาเกิดก็เลี้ยงไว้ใกล้ตัว อ้ายเห็นดังนั้นก็ไม่พอใจ สั่งคนครัวให้นำนกแขกเต้าไปถอนขนและต้มกิน
    แม่ครัวถอนขนนกแขกเต้าและวางทิ้งไว้บนโต๊ะ นกแขกเต้าจึงกระเสือกกระสนหลบหนีเข้าไปอยู่ในรูหนู มีหนูช่วยดูและจนขนขึ้นเป็นปกติ แล้วเอื้อยก็บินเข้าป่าไปจนเจอกับพระฤๅษี
    พระฤๅษีตรวจดูด้วยญานพบว่านกแขกเต้าคือเอื้อยกลับชาติมาเกิดจึงเสกให้เป็นคนตามเดิม และวาดรูปเด็กเสกให้มีชีวิตเพื่อให้เป็นลูกของเอื้อย เมื่อเด็กนั้นโตขึ้นก็ขอเอื้อยเดินทางไปหาบิดา เอื้อยจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้บุตรชายฟังร้อยพวงมาลัยเพื่อให้บุตรชายนำไปให้พระเจ้าพรหมทัต
    เมื่อพระเจ้าพรหมทัตได้พบกับบุตรชายของเอื้อยและพวงมาลัย ก็ขอให้เด็กชายเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังว่าได้มาลัยมาอย่างไร เด็กชายก็เล่าตามที่เอื้อยเล่าให้ฟัง เมื่อทราบเรื่องทังหมดแล้วพระเจ้าพรหมทัตก็สั่งประหารชีวิตอ้าย อี่ และขนิษฐี และไปรับเอื้อยเพื่อให้กลับมาครองบัลลังก์ร่วมกันอีกครั้ง
    
    มอบให้พี่เต็มๆ  และอีกอย่าง ก็แต่งไม่ได้หมด ตามเนื้อเรื่อง บางอย่างก็แต่งเติมไป เพื่อให้กลอน ลงตัว น่ะครับ
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    7 กันยายน 2552 18:19 น. - comment id 1035984

    ขอบคุณครับ น้องเอิง
    
    แค่แวะมาปรบมือให้พี่ก็ดีใจมากแล้วครับ
    
    จะอ่านจบไม่จบ ไม่ว่ากันครับ
  • หลี่เหม่ยจิน

    7 กันยายน 2552 20:26 น. - comment id 1036033

    เก่งจังเลยค่ะแวะมาอ่าน..สนุกดี
  • ปะการังสีฟ้า

    7 กันยายน 2552 20:27 น. - comment id 1036037

    แหมถ่อมตัวจังเลย ที่แท้เก่งจริงๆนะตัวแค่นี้
    รับเสียงปรบมือเป็นกำลังใจนะค่ะ 41.gif41.gif41.gif.......11.gif
  • วิทย์ ศิริ

    7 กันยายน 2552 20:54 น. - comment id 1036059

    41.gif41.gif41.gif41.gifเก่งมากคับ
  • ครูพิม

    7 กันยายน 2552 21:01 น. - comment id 1036062

    1.gif
    
    เขียนเก่ง...นะน้องชายหล้า..
    
    41.gif41.gif41.gif
  • ก่องกิก

    7 กันยายน 2552 21:28 น. - comment id 1036072

    โอ่โฮ.....นิทานสะท้านกลอน
    
    
    36.gif36.gif36.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    8 กันยายน 2552 17:34 น. - comment id 1036310

    ขอบคุณครับ คุณหลี่เหมยจิน
    
    ที่แวะมาติดตามผลงาน  ของผม
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    8 กันยายน 2552 17:36 น. - comment id 1036311

    ขอบคุณครับ  พี่ปะการังสีฟ้า
    
    ตั้งชื่อได้น่ารักดีนะครับ
    
    พี่ก็ชมผมเกินไปแหละครับ  เพียงแต่ว่า อยากลองแต่งเป็นเรื่องเป็นราว ดูบ้างน่ะครับ
    
    ถ้าพี่แต่งสักเรื่อง  ผมว่า  คงน่าอ่านกว่าผมแน่นอนเลยครับ
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    8 กันยายน 2552 17:37 น. - comment id 1036312

    ขอบคุณครับ พี่วิทย์ สิริ
    
    ที่แวะมาอ่านงานของผม  ไม่ค่อยเจอพี่แต่งกลอนเลยนะครับ เลยช่วงนี้
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    8 กันยายน 2552 17:38 น. - comment id 1036313

    ขอบคุณจ้า  เอื้อยพิม...
    
    ก็ลองแต่งตามประสา น่ะครับ บ่ได้เก่งปานนั้นดอก...
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    8 กันยายน 2552 17:40 น. - comment id 1036314

    ขอบคุณครับ  พี่ก่องกิก
    
    ไม่ถึงขนาดสะท้านสะเทือนเลื่อนลั่น  เลยนะครับ
  • กุ้งก้ามกราม

    8 กันยายน 2552 20:25 น. - comment id 1036371

    กลอนนี้มายาวเชียวครับ   
    
    ดูเหมือนกันครับ ปลาบู่ทอง 
    
    สังสัยวัยจะถึงแล้วครับ  555
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    8 กันยายน 2552 21:39 น. - comment id 1036442

    น่านสิครับ พี่ก้าม
    
    ไม่ตั้งใจยาวครับ  แต่มีบุญมีเยอะครับ จึงยาว อิอิ
  • เพียงพลิ้ว

    9 กันยายน 2552 15:17 น. - comment id 1036734

    กลับไปบ้าน เห็นพ่อดูละครเรื่องนี้อยู่ค่ะ
    
    
    36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif1.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    9 กันยายน 2552 20:43 น. - comment id 1036907

    ขอบคุณครับ พี่เพียงจะพลิ้ว ละลิ่วลม
    
    จริงๆ ผมไม่เคยดูหรอกครับ ละคร  
    
    เผอิญ พี่ไหมไทย แซวทำนองว่า  ไม่แต่ง ปลาบู่ทอง บ้างหรอ  ผมก็เลย เกิดอาการคึก อยากลองแต่งดู น่ะครับ  แต่พอรับปากไป ก็คิดหนัก กลอนแบบนี้ มันยากสำหรับผม  เพราะภาษา ยังน้อย สำนวนยังด้อย  เอาแค่ให้ได้เนื้อเรื่องไว้ก่อน ก็พอ นะครับ