21/104 พูด-ทำ-คิด...ถึงแต่เธอ (ว่าด้วย กลบทนายโรงลืมกรับ)

กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

ก่อนจะแต่งกลบทนี้  ผมบอกตรงๆ เลยว่า 
ชื่อ กวีน้อยฯ จะหมดสภาพก็วันนี้แหละ
เพราะงงกะคำว่า เสียงลหุ - คำตาย
ยังดีที่ได้ คุณกี้ บอกว่าคำตาย คือ ก ด บ
และ สระ อะ อิ อุ เอ๊ะ โอ๊ะ เอี๊ยะ ฯลฯ
ต้องขอบคุณ....คุณเจ้าสาว  เป็นยิ่งนัก ขอรับ
*พูด-ทำ-คิด...ถึงแต่เธอแบบเพ้อหนัก
คงเพราะรักเจียนบ้าพาตระหนก
ถึงร้อยเรื่องพันราวคราวหยิบยก
หวังได้กกกอดกลมให้สมคิด
*อยากเอ่ยคำฉ่ำหวานน้ำตาลหยด
เพื่อปรากฏรสถ้อยรอยสนิท
เพราะห่างไกลเกินใฝ่จะใกล้ชิด
เหมือนถูกปิดจิตใจใช่ไหมนะ
*ทำแต่งานการกิจรับผิดชอบ
ไร้คนปลอบเปล่าดายหลายขณะ
แอบเหงาหงอยคอยอยู่มิรู้ละ
กี่ครั้งนะรักนั้นหวั่นใจนิด
*หรือแค่ครวญป่วนแล้วเห็นแววหยุด
กลัวรักสุดสิ้นไปจนไร้สิทธิ์
หากบอกไปใจฉันทุกวันคิด
เธอคือจิตคือใจที่ใฝ่พบ
*เธอคือฝันนิรันดร์ปลุกปั้นสุข
ให้มาลุกปลุกฝันคืนจันทร์หลบ
เป็นแสงทองส่องใสในพิภพ
รวมบรรจบชายหญิงพักพิงรัก...
คำอธิบาย 
กลบทนายโรงลืมกรับ คือ ทุกบรรทัด จะต้องลงส่งสัมผัสนอก ด้วย คำ ลหุ(คำตาย เสียงสั้น) เท่านั้น
เรื่องเล่ามีอยู่ว่า ครั้งเมื่อวางโกลนเรือ เอนกชาติภุชงค์ แล้วเสร็จ จำต้องมีการลองน้ำ พระราชวังบวรฯ โปรดที่จะเสด็จล่องเรือจากท่าวาสุกรีไปขึ้นที่วังหน้า ด้วยความฉุกละหุก นายโรงผู้จัดเตรียมอุปกรณ์ ลืมนำ กรับ ลงเรือให้อาลักษณ์ขับเห่ พอเรือออกจากท่า อาลักษณ์ก็เริ่มเห่ แต่หา กรับ ไม่เจอ ด้วยปรีชา จึงต้องว่ากลอนท้ายหัก จะได้ไม่ต้องลง กรับ กรมพระราชวังบวร เห็นเป็นการแปลก เลยถามอาลักษณ์ว่า เฮ้ย นี่มึง ด้นกลอนกลอะไร อาลักษณ์ จึงตอบไป ว่า นี่เป็นกลบท นายโรงลืมกรับ พระเจ้าข้า
ตัวอย่าง บทกลอนที่เกี่ยวข้อง
กลเม็ดคนร้อยรัก(กลบทนายโรงลืมกรับ)   โอเลี้ยง
กับรักเผื่อเหลือที่คิดกอดเกาะ
เสียงพลิ้วเพราะเคาะจิตพาอึดอัด
ซ้ายก็งามขวาแจ่มเกินคิดคัด
ยากสลัดตัดขาดหยุดยั้งรัก
วันวานเจอคนหนึ่งจิตคึกคัก
วันนี้หลักถูกผลักเพราะเผลอกัก
คนวันนี้น่ารักเกินเมินทัก
จึงต้องพักแวะชวนสรรค์ต่อพจน์
ผ่านอีกวันพบใหม่ใจสะอึก
ห้วงรู้นึกพิมพ์ภาพคนสวยสด
คนอะไรช่างงามพาระทด
ต้องรีบจดที่อยู่แล้วตามติด
หนึ่งสัปดาห์ผ่านพ้นต้องเสาะเคล็ด
กลเม็ดก่อนเก่าไม่ศักดิ์สิทธิ์
เพราะคนงามมีมากล้อมทั่วทิศ
จำต้องคิดลบทอนรีบปลดซะ
หนึ่ง-สอง-สามตัดก่อนเพราะเก่านัก
สี่-ห้าดักตามหึงจึงสละ
หกดูแล้วใจร้อนชวนปะทะ
เจ็ดสะอาดเรื่องมากยากเคียงคบ
อาทิตย์นี้จึงเป็นโสดไร้พิรุธ
รีบเร่งรุดดักรอเพียรประจบ
คนรักใหม่งามเกินเคยพานพบ
ต้องตลบตะแลงเพียรเพิ่มภักดิ์
แค่สามเดือนผ่านพ้นจิตกระตุก
คนปลุกทุกข์คนใหม่ที่พังหลัก
คือคนน้องแสนงามของคนรัก
เศร้ารุมผลักอีกครั้งกับรักเลาะ
*********************************************
http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=jiujik&month=01-2009&date=27&group=5&gblog=52
เกลาเหงา..คราหนาวจับ(ด้วยกลบทนายโรงลืมกรับ)
 
หนาวยาวนาน ผ่านสั่น ฝันกระตุก
คิดสนุก ลุกมา เต้นเปะปะ
ริดเดียวดาย อ้างว้าง ที่ปะทะ
ให้สละ เหว่ว้า ที่พิงพัก
หนาวทีไร ใจเจ็บ ล้อมรุมรัด
เบื่อชะมัด ปัดเปลี่ยว เหนี่ยวตรมตัก
จำลุกเล่น เต้นรำ แบบแอบลัก
ย่ำย้ายยัก ผลักโศก ลับเลือนลบ
สวดอ้อนวอน ผ่าวพ้อ ช่อยุบยับ
จงเร่งพับ หักห่าง เร้นลี้หลบ
ให้สารสุข รุกร่น มาสมทบ
พาจิตจบ จมลง ตรงเริงซุก
พาเสี้ยวฝัน พรั่นผ่าน กาลหนาวเหน็บ
จับจิตเจ็บ เก็บกร่อน ร่อนร้าวเกาะ
อยู่ร้องเร้า เฝ้าเกลา ชื่นฉอเลาะ
ให้เพลินเพาะ เจาะจิต ทุกระยะ
หนาวแค่ไหน ไกลกลุ้ม กุมรุมจับ
เพียงพร้อมปรับ ดับทุกข์ ผลักผ่าวผละ
หาเพลงเพลิน ปลอบปลุก อย่าลดละ
เพื่อชนะ หงอยเหงา คราหนาวทับ
*********************************************************
http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=jiujik&month=23-09-2009&group=5&gblog=80
หลงดงดอกรัก(ด้วยกลอนกลบท "นายโรงลืมกรับ")   
เขียนและอัพโดย......ญามี่///...
หลงคีตามาพรมจมจ่อมจิต
เนรมิตชิดชื่นคืนกล่อมสุข
เพลงพรายพรั่งฝังใฝ่ละลืมลุก
โปรยปรอยปลุกหวามจับปรับวุ่นวับ
ตราบความรักผลักตึงผึ้งสะดุด
หวานสานผุดฉุดฉ่ำละลายขับ
ลมเริงร่านิ่งพิงเลือนเลยพับ
ใจพร้อมกลับรับรักไม่ห่างละ
ผะแผ่วเพลงเร่งหลอนป้อนห่วงมัด
สุดสกัดปัดปลื้มยืมเมินผละ
แว่วไวหวามซ่านซ้ำย้ำปะทะ
ยากสละรักหวานหาญมาทัก
ลานรักเคลิ้มหล่นไหลอุ่นระอุ
ไล่ปะทุผุพร้อยย้อยประจักษ์
หมดพื้นที่คลี่คลายมาเติมลัก
ว่าวางวักปัดรักไม่ห่างคลุก
จินต์ชำแรกแทรกคลำลืมตรองตรึก
รักเราะลึกศึกสุขเพลินสนุก
ลุ่มหลงนานปานปล่อยรอยบรรทุก
ยากฉีกฉุกห่วงใคร่ยามรุมทับ
เคลิ้มรอยหลับท่ามรักชักชวนดัด
กาลเดือนผลัดเปลี่ยนแปรหารู้สับ
ในม่านมนต์ดงรักเหมือนเมืองลับ
ลืมสดับตรับแล้วแววไหววก.
///////////////////////////////////////////
http://gotoknow.org/blog/2etc/213292
กลอน         :ธรรมดา หน้า 67-68
แต่งโดย     : เพิ่มบุญ (เสริมศักดิ์) เปลี่ยนภู่ (นิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ,เนติบัณฑิตไทย)  
นามปากกา : เวทย์ 
หนังสือชื่อ   : ข้างกองไฟ ( สำนักพิมพ์พรศิวะ, กรุงเทพฯ.พิมพ์ครั้งแรก  2547 . 116 หน้า)
พุทธศาสน์สอนอะไรให้ชีวิต
ถ้าไม่คิดให้ซึ้งบึ้งสัจจะ
กี่ชาวพุทธน้อมนำในธรรมะ
เลิกวอนพระศักดิ์สิทธิ์เสริมอิทธิ
เหลือกี่สงฆ์เสมือนพระผู้ประเสริฐ
แทนเตลิดอวดมนุษย์อุตริ
เดียรัจฉานวิชชาอุตส่าห์ริ
เพียงหวังผลิศรัทธาเรียกสาธุ
สงสารวัดลืมปลงสงสารวัฏ
กลับละเลยศีลสัตย์เน้นวัตถุ
วัดขาดวัตรฤๅนิพพานท่านบรรลุ
ตราบบาปคุคลุมครอบกรอบความคิด
กี่คนมั่นอริยมรรคหลักครองชีพ
ชูประทีปแห่งธรรมนำดวงจิต
กี่บุญทานทำไปในชีวิต
แค่แลกสิทธิ์ขึ้นสวรรค์วันล่วงลับ
เมื่อแหล่งเที่ยวแหล่งธรรมนำมาคละ
แล้วธรรมะหวังให้ใครสดับ
กี่งานวัดที่ถวิลเพียงสินทรัพย์
ระเริงกับมหรสพลบเลือนพุทธ
ระหว่างกฎแห่งกรรมรอคำตอบ
คนชื่นชอบโลกีย์ไม่มีหยุด
ปัญหาหนักหมักหมมสังคมทรุด
โลกถึงจุดสับสนท่วมท้นทุกข์
กลอน         : พจน์  หน้า 79-80
ราวสายลมเริงร่ายล้อสายหมอก
ก่อนเย้าหยอกภูผาผืนป่าปก
แล้วกล่อมเห่ห้วงฝันอันสะทก
ในอ้อมอกคืนวันแห่งพันธะ
เจือความงามความหมายสู่ลายลักษณ์
กอบถ้อยทิพย์ผจงถักสร้อยอักขระ
อุดมการณ์บานบ่มคมวาทะ
นำสัจจะบรรจุมธุรส
โศกก็โศกยิ่งกว่าพญาโศก
ประโลมโลกก็หวานปานจะหยด
ครั้นเสียดสีสาสมอารมณ์ประชด
บริบทโดยตลอดก็สอดรับ
วิญญาณแห่งบทกวีสุนทรีทิพย์
สมควรจิบเรื่อยร่ำเรียงลำดับ
เพื่อให้ถ้อยทุกถ้อยค่อยซึมซับ
ผ่านเสียงขับของโศลกโลกทัศน์
ความอ่อนหวานอ่อนไหวในพิภพ
จงบรรจบผสานเกลียวเกี่ยวกระหวัด
มโนภาพซาบซึ้งช่วยรึงรัด
เป็นอาณัติกำหนดบทบาทมนุษย์
อย่าเจื้อยแจ้วแล้วคล้อยเลื่อนลอยลับ
แทรกทุกศัพท์ด้วยคติบริสุทธิ์
เผยเงื่อนงามตามธรรมพระสัมพุทธ
ให้เป็นจุดเกิดแสงแห่งชีวิต 
/////////////////////////////////////////////
http://www.thaipoet.net/index.php?lay=boardshow&ac=webboard_show&Category=thaipoetnet&thispage=44&No=282757
แค่นี้แหละ 
คนใจบาปบ่นพร่ำถ้อยธรรมะ
คนกักขฬะขับลำนำทำนองเสนาะ
คนโศกเศร้ากลั้นสะอื้นฝืนหัวเราะ
เพียงจำเพาะอำพรางสร้างภาพลักษณ์
ยากเสแสร้งทุกสิ่งสมจริงหมด
แต่ปรากฏเลศนัยให้ประจักษ์
ยิ่งกลบเกลื่อนเงื่อนงำทำเล่ห์นัก
ยิ่งประดักประเดิดเกิดพิรุธ
ขอเพียงเราคอยระวังช่างสังเกต
ค้นหาเหตุโยงผลจนที่สุด
ธรรมชาติธรรมดาของมานุษย์
ตอย่อมผุดทุกทีที่น้ำลด
จึงเกิดหลักสำหรับการจับเท็จ
กลเม็ดมุ่งข้อบริบท
แค่พบความเคลือบแคลงแย้งประพจน์
คำโป้ปดปลิ้นปล้อนซ่อนไม่มิด
ไหนจับแพะชนแกะแยกแยะออก
ไหนกลิ้งกลอกกลับคำทำปกปิด
ใช้ความรู้รอบด้านเอื้อการคิด
ทั้งแง่วิทย์แง่ศิลป์ถวิลครบ
หลอกได้แค่คนโง่ตามโอกาส
ไม่สามารถหลอกผู้รู้เจนจบ
ความรู้มีทั่วไปในพิภพ
อย่าเป็นกบใต้กะลาปัญญาเซอะ
(เวทย์) 
กลียุค
ประเทศไทย ในวิถี กลียุค 
เมื่อแขกบุก ปลุกชาวบ้าน ต่อต้านรัฐ 
ใช้กำลัง ชังขันติ จึงวิบัติ 
ญิฮาด ยัด ระเบิดสู่ ผู้รับเคราะห์ 
น้ำเหม็นยิ่ง ล้างสิ่งเน่า เคล้าอุตลุด 
เวรประทุษฐ์ ฉุด ฉะ กัน นั่นหรือเหมาะ 
ไฟลุกหรือ สื่อเติมเชื้อ เพื่อกระเพาะ 
ไข้สูงเสาะ กินยาผิด ชนิดชะงัก 
ศรีสยาม ยามเมื่อป่วย เปี่ยมด้วยโรค 
ปล่อยตามโชค ชะตาไป ไข้ยิงหนัก 
ยาดีมี อยู่ที่ใจ ควรใช้รัก(ษ์) 
เลิกจมปลัก แดดักดาน การสู้รบ 
กองอัคคี มีน้ำมัน นั้นยิ่งคุ 
คอยระอุ ประทุได้ ไม่รู้จบ 
หวังวารี สีสะอาด ราดสมทบ 
จึงจะกลบ ไฟใต้ดับ กลับสันติ 
ให้อภัย ให้กันเถิด ไม่เกิดทุกข์ 
กลียุค เข่นฆ่าฟัน ฉันอริ 
ไทยไทยไทย เมื่อไรสุข ทุกลัทธิ 
ดอกไม้ผลิ ศริวิไล ไม่พานพบ 
(กวินทรากร) 
คุณพระมารดา 
ยอสองกร วันทา กว่าศีรษะ 
หัตถาจะ ขีดเขียน เพียรปรากฏ 
เอาหัวใจ ตั้งมั่น ดั่งบรรพต 
บรรเทาทด แทนคุณพระ นฤมิต 
จะอ้างเอา ดินฟ้า นภากาศ 
จะเอื้อมอาจ เชิญเทวัญ อันศักดิ์สิทธิ์ 
มาอวยชัย ต่อพระผู้ ชูชีวิต 
ด้วยลิขิต บรรเลง เพลงเคารพ 
ตระหนักซึ้ง ตรึงใจ ไม่คลายขัด 
สลักชัด เต็มใจ ไม่รู้จบ 
พระคุณที่ สร้างลูก ปลูกพิภพ 
แม้ดินกลบ หน้าเกลื่อน มิเลือนรัก 
สองเท้าลูก ก้าวหน้า กว่าเมื่อเกิด 
สองมือเลิศ เพียรอุ้มชู มิรู้หนัก 
สองมือแม่ เฝ้าพยุง เฝ้าจูงชัก 
สองมือหลัก สูงค่า กว่าที่คิด 
เสียงกล่อมลูก โอละเห่ โอละหึก 
เช้าจนดึก ยวนใจจับ หลับสนิท 
เพลงซ้ำซ้ำ กล่อมกู่ อยู่เป็นนิตย์ 
แม้ถูกผิด พยายาม ตามแต่นึก 
หัตถาที่ ขีดเขียน เพียรปรากฏ 
เพราะได้บท เรียนแปลก แรกรู้สึก 
แม่กุมมือ วาดกอไก่ ใจจารึก 
จนผนึก แนบทรวง ทุกท่วงทัด 
แม่สอนทำ ทุกสิ่ง ยิ่งเก่งกาจ 
แม่สอนวาด สอนท่องจำ ตามถนัด 
สอนทำครัว สอนทำใจ สอนไปวัด 
และเคร่งครัด ให้ฝักใฝ่ ในธรรมะ 
จวบวันนี้ วันที่ มีโอกาส 
ซึ่งโอวาท แม่เน้น เป็นสัจจะ 
ลูกรับรู้ เป็นข้อ สรณะ 
ซึ่งลูกจะ ยึดไว้ ในชีวิต 
จะอ้างเอา ดินฟ้า นภากาศ 
จะเอื้อมอาจ เชิญเทวัญ อันศักดิ์สิทธิ์ 
มาอวยชัย ต่อพระผู้ ชูชีวิต 
ขอเทเวศ บันดาลฤทธิ์ พิชิตทุกข์ 
ให้แม่จง พ้นพาล อันราญราบ 
ภัยจงสาบ สูญสลาย กลายเป็นสุข 
เคราะห์ที่แม่ ร้าวรน ที่ทนทุกข์ 
ขอให้ลูก รับแทนไว้ ได้เชยชด 
(ม้าก้านกล้วย) 
เมื่อคำตาย
รัตนโกสินทร์ฤาสิ้นปราชญ์? 
จึงเป็นทาสประเทศตะวันตก 
เจ้าพระยาสับสนไหลวนวก 
น่าตระหนกตระหนักจักรภพ 
กวีแววแก้วปิ่นสิ้นศรีศักดิ์? 
สิ้นมนต์รักประจักษ์หูมิรู้จบ? 
สิ้นคำหยาด “ครูเนาว์” ที่เคารพ? 
สิ้นระบบวาทีกวีวัจน์? 
เยาวชนรุ่นใหม่ไม่รู้รส 
กวีบทสารพันท่านบัญญัติ 
ไม่ประสีประสาประชาทัศน์ 
ไม่พึงคัดหัดเขียนไม่เพียรคิด 
“ลูกผู้ชายลายมือนั้นคือยศ” 
ไม่เคยจดเคยจำย้ำเตือนติด 
แต่กลับเก่งภาษามหามิตร? 
สิ้นสนิทเสน่ห์ไทยในพิภพ 
เมื่อลำนำ “คำตาย” คล้ายสิ้นชาติ 
ร่องรอยปราชญ์ลางเลือนเหมือนโดนกลบ 
คำ“ท่านภู่” “ครูเอื้อ” เมื่อเลือนลบ 
คำจึงจบกวีไทยใกล้กลียุค 
รัตนโกสินทร์จึงสิ้นศักดิ์ 
สิ้นบทรักษ์อารมณ์ระดมปลุก 
จักรวรรดินิยมก็โหมรุก 
“ไท” จึงทุกข์เพราะประเทศถูกโถมทับ 
เชษฐภัทร				
comments powered by Disqus
  • เจ้าสาวแห่งโลกวิญญาณ

    27 พฤศจิกายน 2552 23:34 น. - comment id 1068607

    1.gif1.gif  มาอ่านกลอนกลบทนะคะ
    ยิ่งอ่านก็เพลินไปอย่างนะเจ้าคะ
    มาเป้นกำลังใจเจ้าคะ1.gif1.gif
  • ปรางทิพย์

    28 พฤศจิกายน 2552 01:59 น. - comment id 1068620

    ยากเหมือนกันนะคะ  พี่ปรางมึนค่ะ
    
    อยากจะเอ่ยเปรยบอกว่ายอกนัก
    หัวใจรักหักทรุดจึงหยุดคิด
    ภาพความหลังฝังไว้ในดวงจิต
    แม้สนิทผิดมากจึงยากจบ
    
    อิอิ....ปวดหัวค่ะ เพราะมีแต่คำตาย คนแจมเลยปวดหัวน่ะ
  • พี่ป๋องปุ๋ยครับ

    28 พฤศจิกายน 2552 05:13 น. - comment id 1068661

    พูดแล้วเปรียบวาดโครงสร้างงาน
    ทำลงการงานสร้างเริ่มสำเร็จ
    คิดคอยแก้ต่อเติมทีละเมตร
    ตามงานเสร็จจึงเริ่มคิด..ถึงแต่เธอ
    
    มาขอแจมด้วยครับ 36.gif
  • กิ่งโศก

    28 พฤศจิกายน 2552 07:41 น. - comment id 1068676

    ยินดียิ่งที่มีคนชอบงานกลบท มาทักทายจ้า คุณกวีน้อย
  • เพียงพลิ้ว

    28 พฤศจิกายน 2552 11:38 น. - comment id 1068720

    พี่เพียงพลิ้วพูดเยอะกว่าคิดและทำค่ะ อิอิ
    
    36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif1.gif
  • กระซู่บิน

    28 พฤศจิกายน 2552 13:21 น. - comment id 1068728

    งงครับ พี่กวีน้อย
  • เสมอจุก

    28 พฤศจิกายน 2552 19:29 น. - comment id 1068780

    น่าสนใจมากกลบทนี้ อยากแต่งล่ะ
  • virismara มาหรูนะวันนี้ คริ

    28 พฤศจิกายน 2552 20:37 น. - comment id 1068792

    เพียงแค่คิดถึงเธอละเมอรัก
    แปลบปวดนักรักเราเศร้าจริงนะ
    อยากจะลืมลืมได้ไงใช่ไหมล่ะ
    รักแล้วน่ะจะทิ้งจริงจริงรึ
    
    โอ๊ย คุงน้อง มันยากนะ วันหลังบอกนายโรงถ้าลืมกรับก็ให้รีบกลับซะเถอะ อย่าทำให้คุงพี่ปวดหัวไปกว่านี้เลย หุหุ  36.gif46.gif
  • กวีเดินดิน

    28 พฤศจิกายน 2552 21:03 น. - comment id 1068794

    แม้ยามนอนตอนฝันพลันคิดถึง
    ห่วงคำนึงถึงเธอละเมอหา
    ทั้งเจ็บจิตสิทธิ์รักจักอับปรา
    คำบัญชาฟ้าแสร้งแกล้งใจเรา
    
    
    กลอนกลบทที่พี่กวีน้อยแต่งไว้หนูแต่งไม่เป็น
    เอากลอนสุภาพไปก่อนแล้วกัน  เข้ามาเยี่ยมเยียนหวังว่ายังไม่ลืมกันนะ   มีเวลาเดี๋ยวจะมาหาใหม่.....
    
    3.gif36.gif
  • ภัทราภา

    28 พฤศจิกายน 2552 21:12 น. - comment id 1068795

    สวัสดีค่ะพี่กวีน้อย
    
    พัฒนาฝีมือเลื่อยๆเลยน่ะค่ะ ขนาดไม่ได้เข้ามานานพี่กวีน้อยก็ยังแต่งกลอนกลบทอยู่ หวังว่าพี่คงสบายดี  วันนี้พอมีเวลาก็เลยเข้ามาหาค่ะ ตัวหนูเองเดี๋ยวนี้ก็ชักเครียด ต้องไปหาหมอเพราะปวดหัวทุกวันเลย  ก็ได้แต่ทานยาแหละค่ะพยามทำตัวไม่ให้เครียด แต่อดไม่ได้ซักที แวะมาคุยแค่นี้ก่อนค่ะแล้วจะมาหาใหม่
    
    1.gif1.gif1.gif1.gif37.gif
  • สุริยันต์ จันทราทิตย์

    29 พฤศจิกายน 2552 00:07 น. - comment id 1068803

    สมแล้วกับฉายาเจ้าพ่อกลบท
    41.gif41.gif41.gif
  • ลมแปรแขมร์เลอ

    29 พฤศจิกายน 2552 10:19 น. - comment id 1068853

    หวัดดีเจ้าพ่อ..เจ้าพี่มาเยี่ยม..กลอนยังสะแด่วเหมือนเดิมเลยนะ..
  • คนกุลา

    29 พฤศจิกายน 2552 13:12 น. - comment id 1068884

    เยี่ยมมาก ครับ  กวีน้อยฯ
    
    1.gif16.gif
  • ครูกระดาษทราย

    29 พฤศจิกายน 2552 17:00 น. - comment id 1068942

    endu.gif
    โอ นับถือ ๆ 
    
    น้องกวีน้อย ช่างใฝ่หาความรู้จริง ๆ29.gif
  • โอเลี้ยง

    29 พฤศจิกายน 2552 17:07 น. - comment id 1068947

    (กลบทนายโรงลืมกรับ)
    
    มนุษย์สุดแท้ดูช่างตลก
    มักแอบรกพกผ่าวใช่สนุก
    เจ็บกับรักยังยักเฝ้าแต่คลุก
    หายอมลุกลี้ลาจากรักคุด
    
    กระไรหนอที่ใจหวั่นสะกัด
    ต้องแอบปัดงัดเฉยอิงแอบอุด
    ทั้งที่จริงเจ็บปวดอุตลุด
    ยังทำเป็นฉ่ำฉุดผุดยิ้มนะ
    
    ฤาต้องหลอกมีสุขทำมีสิทธิ์
    ให้แผลพิษริดรานทำเหวอะหวะ
    จึงยอมพักรักษาเจ็บปะทะ
    แต่เรื่องผละนั่น ฤ คงเมินนัด
    
    
    19.gif19.gifมานอนดิ้นสักพักแล้วไปกินต่อ555
    
    มีความสุขมากๆนะพี่นัด
    
    36.gif36.gif46.gif
  • แก้วประภัสสร

    29 พฤศจิกายน 2552 17:37 น. - comment id 1068960

    ทุกวันนี้พี่ก็ยังงงกับ ครุ ลหุ อยู่ค่ะ
    แต่ก็ผ่านๆๆ เพราะเป็นคนความจำสั้น
    อิ
    ขยันจังเลยน๊าน้องเรา
    36.gif36.gif11.gif
  • ตั ว เ ล็ ก

    29 พฤศจิกายน 2552 20:54 น. - comment id 1069040

    ที่แท้  
    พี่กวีน้อยคือเจ้าพ่อกลบทนี่เอง
    
    แตงมาพยักหน้าและเปล่งเสียงคำว่า
    "เห็นด้วย"  อีกคน
    จะได้ตอบโจทย์  พูด- ทำ-คิด
    
    เน๊อะ    
    
    65.gif
  • ปาณาดี

    29 พฤศจิกายน 2552 22:11 น. - comment id 1069080

    6.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    30 พฤศจิกายน 2552 19:09 น. - comment id 1069361

    เกือบมะรอดแน่ะครับ
    
    กว่าจะผ่าน กลบท นี้ได้ก็เครียดมากๆ
    
    ขอบคุณ คุณกี้ ที่มาให้กำลังใจ ครับ
    
    31.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    30 พฤศจิกายน 2552 19:22 น. - comment id 1069362

    ดีครับ พี่ปรางทิพย์ กระพริบลีลาวดี ศรีอีสาน
    
    อยากจะเอ่ยเปรยบอกว่ายอกนัก
    หัวใจรักหักทรุดจึงหยุดคิด
    ภาพความหลังฝังไว้ในดวงจิต
    แม้สนิทผิดมากจึงยากจบ
    
    ******************************
    
    *ทุกคำเอ่ยเผยไปใช้ใจถัก
    เป็นความรักรินไลในพิภพ
    เพื่อคนหนึ่งตรึงตราคราที่คบ
    ยอมสยบแด่เธอเสมอนะ
    
    31.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    30 พฤศจิกายน 2552 19:42 น. - comment id 1069365

    ดีครับ พี่ป๋องปุ๋ย
    
    พูดแล้วเปรียบวาดโครงสร้างงาน
    ทำลงการงานสร้างเริ่มสำเร็จ
    คิดคอยแก้ต่อเติมทีละเมตร
    ตามงานเสร็จจึงเริ่มคิด..ถึงแต่เธอ
    
    **************************************
    *ทำการงานสิ่งใดให้สมหมาย
    รักจงกลายเป็นพลังทุกครั้งเสมอ
    แสงสว่างทางใจส่งไปเจอ
    แอบละเมอเพ้อชื่อก็คือนาง..
    
    31.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    30 พฤศจิกายน 2552 19:43 น. - comment id 1069366

    ดีครับ  พี่กิ่งโศก
    
    ผมก็แต่งเพราะอยากจะแต่ง ครับ
    
    ไม่ใช่ ว่าชอบ หรอกครับ
    
    อยากจะลองทำ....เท่านั้นเอง
    
    31.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    30 พฤศจิกายน 2552 19:45 น. - comment id 1069368

    ดีครับ พี่เพียงจะพลิ้ว  ละลิ่วลม
    
    5555+
    
    คงไม่ใช่เมา นะครับ  พูดเยอะไปหน่อยยย อิอิ
    
    31.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    30 พฤศจิกายน 2552 20:13 น. - comment id 1069377

    ดีครับ
    
    น้องกระซู่บิน
    
    พี่เอง ก็ ยัง งง อยู่บ้างครับ
    
    ไม่ค่อยแตกฉาน เรื่องเสียง เท่าไร
    
    31.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    30 พฤศจิกายน 2552 20:17 น. - comment id 1069379

    ดีครับ พี่เสมอจุก
    
    ลองดูได้ครับ
    
    ถ้าเก่งเสียง ก็แต่งได้ มะมีปัญหา ครับ
    
    31.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    30 พฤศจิกายน 2552 20:35 น. - comment id 1069382

    ดีครับ คุณพี่ วริสมาหรา
    
    ว่าแต่ว่า ทำไม ต้องลง เสียง "รึ"  ด้วยนี่  5555+
    
    
    เพียงแค่คิดถึงเธอละเมอรัก
    แปลบปวดนักรักเราเศร้าจริงนะ
    อยากจะลืมลืมได้ไงใช่ไหมล่ะ
    รักแล้วน่ะจะทิ้งจริงจริงรึ
    
    ****************************
    *เหมือนถูกโจรปล้นใจในขณะ
    ที่ยังละเลิกหลงมิลงสิ
    ทุกวันวารผ่านไปใจดำริ
    ถึงรักผลิรักผุดรักหลุดซะ
    
    55555
     มั่ว ขอรับ
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    30 พฤศจิกายน 2552 20:52 น. - comment id 1069384

    ดี จ้า น้องกวีเดินดิน
    
    แม้ยามนอนตอนฝันพลันคิดถึง
    ห่วงคำนึงถึงเธอละเมอหา
    ทั้งเจ็บจิตสิทธิ์รักจักอับปรา
    คำบัญชาฟ้าแสร้งแกล้งใจเรา
    
    **************************
    
    *ด้วยความรักซ่านซึ้งรัดรึงจิต
    แสนจะคิดเพ้อหาคราอับเฉา
    ใจละเมอคร่ำครวญป่วนมิเบา
    เป็นเพราเฝ้ารำลึกนถึงเธอ...
    
    ไม่เจอกันนาน คิดถึง และเป็นห่วง น้องสาวทีน่ารัก ทั้งสองคน มากๆ เลย
    
    เรียนยุ่งหรอ
    
    31.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    30 พฤศจิกายน 2552 20:59 น. - comment id 1069385

    ดี จ้า น้องภัทราภา
    
    ไม่เชิงพัฒนาฝีมือหรอกครับ  ยังลุ่มๆ ดอนๆ  และยังไม่ไปไหน มาไหนสักที
    
    เวลาเครียดนะ อย่าทานยา แก้ปวด หรือ พาราเลย  
    
    ควรทำจิตใจให้สงบ  หรือไม่ก็ร้องเพลง ที่ชอบ
    
    ที่สำคัญ ควรนั่งสมาธิ วันละ 10-15 นาที ประจำ ทุกวัน
    
    รับรอง ความเครียดไม่เกิดแน่ๆ
    
    รักษาสุขภาพ ด้วยนะ 
    
    31.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    30 พฤศจิกายน 2552 21:16 น. - comment id 1069393

    ดีครับ พี่สุริยันต์ ฯ
    
    ผมละอาย จริงๆ ครับ กับคำนี้
    
    ผมไม่เหมาะเอาเสียเลย
    
    ผมแค่ฝึกแต่ง ตามที่อยากแต่ง น่ะครับ
    
    อย่าเปรียบเทียบผมกับใครเลย
    
    31.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    30 พฤศจิกายน 2552 21:30 น. - comment id 1069397

    ดีครับ ท่านเพ่ จะเด็ด เจ็ดน้ำย่าน
    
    หุหุ  ข้าน้อย มิบังอาจถึงปานนั้นเน้อ
    
    เป็นแค่เด็กฝึกหัด อยู่ คงไม่กล้า ไปคุมบ่อน กาสิโน ทีไหน หรอกครับ
    
    20.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    30 พฤศจิกายน 2552 21:45 น. - comment id 1069406

    สวัสดีครับ ท่านอาจารย์  คุณน้า คนกุลา
    
    มีอะไรที่จะ แนะนำ ผมยังยินดี รับฟังเสมอ นะครับ
    
    ขอบคุณมากๆ ครับ ที่แวะมาทักทาย 
    
    ด้วยเคารพรัก ท่านอาจารย์  คุณน้า คนกุลา ที่แสนใจดี ต่อผมเสมอมา..
    
    31.gif31.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    30 พฤศจิกายน 2552 21:47 น. - comment id 1069407

    ดีครับ คุณพี่ ครูกระดาษทราย
    
    เรื่องหา น่ะพอไหวครับ
    
    แต่อ่าน ไม่แน่ 20.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    30 พฤศจิกายน 2552 21:54 น. - comment id 1069412

    ดีจ้า น้องญามี่
    
    เหอะๆๆ
    
    กลอนอารายนี่
    
    เหมือนประชดพี่เลย  5555+
    
    เห้อออ  ตอนนี้แฮงค์จริงๆ อิอิ
    
    31.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    30 พฤศจิกายน 2552 21:56 น. - comment id 1069414

    ดีครับ พี่แบ๊มแบม
    
    ผมเอง ก็ยังไม่พ้น เสียง ครับ
    
    ยากในจิตใจ จริงๆ
    
    ครุ - ลหุ นี่ 
    
    31.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    30 พฤศจิกายน 2552 22:49 น. - comment id 1069428

    ดีจ้า น้องตัวเล็ก
    
    แหมๆๆ แซวเก่งจริงนะ ตัวเเค่เนี๊ยะ
    
    เป็นเจ้าพ่อ ก็ดีสิครับ จะได้มี ลุกน้อง ไว้ใช้งาน
    
    แล้วใครจะเป็น ลุกน้อง พี่ล่ะ  
    
    ราตรีสวัสดิ์จ้า ดึกแล้ว
    
    
    31.gif
  • กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

    30 พฤศจิกายน 2552 22:50 น. - comment id 1069429

    ดีครับ คุณ ปาณาดี
    
    40.gif
    
    ขอให้มีความสุข ทุกวัน ครับ
    
    31.gif