เลือดล้างสังคมทราม

กฤตศิลป์ ชินบุตร

หนึ่งหยดเลือดรวมเลือดนับล้านล้าน	
มิอาจต้านสามานย์จากเมืองผี
เข้ากระชากลากกระทืบลืมปราณี			
คล้ายธุลีที่ย่างย่ำโดยชำนาญ
หนึ่งแขนขารวมปนยิ่งข้นเลือด		
ปีศาจเดือดเลือดเข้มเต็มสังหาร
ไร้ซึ่งมิตรเพียงศัตรูประจัญบาน 			
เห็นเลือดฉานปานหนึ่งน้ำผึ้งงาม
หนึ่งเรือนกายรวมเข้าเป็นเถ้าถ่าน		
ท่วมบาดาลถึงดินฟ้าไม่เอ่ยถาม
เท้าย่ำพ้นหนทางวางใจทราม			
ดำเนินตามสัญชาติปีศาจญาณ 	
	
หนึ่งชีวิตและเพื่อนพ้องนองด้วยเลือด	
พื้นดินเดือดข้นขื่นผืนดินฉาน
ก็มิอาจล้างสูญปีศาจมาร				
ด้วยรากเหง้ายาวนานเกินกาลคลาย
ให้เลือดท่วมจมหายปฐพี			
ให้ร่างผีล่วงลับจมดับหาย
ให้เสียงเพรียกกระซิบแผ่วมลาย			
สังคมพรายก็มิพร่างอย่างต้องการ
จำนนเถิดสหายทั้งหลายล้น		
เก็บเลือดข้นไว้ใจให้ฉายฉาน
รอตะวันสีทองดอกไม้บาน			
เราจะต้านซาตานอีกสักครา...  					
กฤตศิลป์ ชินบุตร				
comments powered by Disqus