ดุจดั่งไร้แผ่นดิน

แก้วประเสริฐ

76.gif
       ดุจดั่งไร้แผ่นดิน(ภาคสอง) 
   ขอลาแล้วแก้วตาอนิจจาเจ้า 
ต้องจากเรือนหนีเหย้าเฝ้าเสน่หา 
พรากสถานรักเงาไม้ร่มชายคา 
หลั่งน้ำตาแผ่นดินถิ่นจากจร 
   เหลือแต่เพียงไออุ่นละมุนซึ้ง 
ที่ตราตรึงฝากไว้หทัยถอน 
สลักลึกตรึงไว้ให้อาวรณ์ 
สุดสะท้อนภิรมย์ห่มดวงมาลย์ 
   จากแม่พระธรณีหนีพรากไกล 
แสนอาลัยแผ่นดินถิ่นสถาน 
ทิ้งริ้วรอยฝากไว้คล้ายทรมาน 
ต้องซมซานซุกซ่อนถอนฤทัย 
   สิ้นบุญและบารมีที่เคยสร้าง 
ต้องรกร้างไร้สิ้นถิ่นอาศัย 
มีเพียงน้ำกับฟ้ามาล้อมใจ 
สิ้นวิไลสิ่งซึ้งซ่านตรึงตา 
   หวังทดแทนแผ่นดินถิ่นกำเนิด 
ให้บรรเจิดแนวสวัสดิ์พิพัฒน์หา 
มิอาจก้าวล่วงพ้นคนมายา 
สั่นผวาผันผวนป่วนสิ่งครอง 
   ดุจราชสีห์ทิ้งทุ่งพรากแนวไพร 
ซมซานไกลแผ่นดินถิ่นเคยสนอง 
ร่อนเร่ไปไร้ฐานอันหมายครอง 
สิ้นเรืองรองหลับใหลไม่อาจคืน 
   จะมีน้ำกลับฟ้าเป็นเพื่อนคนึง 
หวานเคยซึ้งหนีจากพรากสะอื้น 
โดดเดี่ยวรอนลิดร้างห่างยั่งยืน 
จนต้องฝืนทนไว้คล้ายเดียวดาย 
   เมื่ออยู่นี้แสนห่วงหาอาลัย 
โอ้จากไกลดวงใจให้แสนหาย 
กลิ่นไอหอมฟุ้งยังคลุ้งกำจาย 
ซุกซ่อนกายดุจดังไร้แผ่นดิน
   มองแผ่นน้ำแลฟ้าพาสะอื้น
ยากจะคืนกลับมาวาสนาสิ้น
แผ่นดินแม่ทอทาบอาบดวงจินต์
สุดแสนถวิลครวญคร่ำน้ำตานอง
   มีมันสมองปัญญาพาขื่นขม
เฝ้าตรอมตรมมิอาจปราศสนอง
กลับสร้างที่เขาให้ได้เรืองรอง
จนโลกก้องยกย่องฉลองเปรมปรีดิ์
    เกิดแหลมทองพิลาสปราศอาศัย
ห้วงหัวใจปวดร้าวเฝ้าหม่นศรี
แผ่นดินเขาเฝ้าพนอคลอยินดี
ในห้วงฤดีร้องไห้มิคลายครวญ
   ยิ่งคิดไปให้หม่นปนความเศร้า
เหลือบแลเฝ้าชะแง้แสนแลหวน
น้ำกับฟ้าขวางกั้นแสนรัญจวน
อกปั่นป่วนคิดไปให้ร้าวรอน
   มองแผ่นดินถิ่นเกิดบรรเจิดล่วง
หอมกลิ่นปวงผกามาศวาดสลอน
เปี่ยมด้วยภาพอาบสีที่มากตอน
วิวัฒน์กร่อนความจริงหาสิ่งใด
   คิดถึงน้องนงนุชสุดแสนสวาท
โอ้นวลนาถพิลาปร่ำพร่ำร้องไห้
มิตรสนิทมากล้นพ้นพรากไกล
ทุกสิ่งไร้แผ่นดินถิ่นยึดครอง
   ห่วงชาติเชื้อเดียวกันพลันอับเฉา
ทุกสิ่งเคล้าน้ำตาพาหม่นหมอง
แม้นอยู่ไกลใจรำลึกตรึกตรอง
มิอาจสนองสิ้นแล้วแผ่วชีวิน
   ถึงจะอยู่อย่างสบายมิไร้เกียรติ
เปรียบดั่งเฉียดขุมนรกหมกไหม้ถวิล
กายอยู่ไกลใจสถิตปลิดดวงจินต์
ให้ห่วงถิ่นแผ่นดินสิ้นทดแทน.
          * แก้วประเสริฐ. *

Cartoon_Animation_08.gif692823n68ya60jv9.gif				
comments powered by Disqus
  • ครูกระดาษทราย

    19 ตุลาคม 2553 18:36 น. - comment id 1116755

    696864iq2j0x7rb7.jpg
    
    ขอลาแล้วแก้วตาอนิจจาเจ้า 
    
    จะลาไปไหนเล่าคุณครูขา
    
    รู้ไหมหนูรอครูเลี้ยงข้าวปลา
    
    จะรีบลาไปไหนในมื้อเย็น...12.gif
  • อินสวน

    20 ตุลาคม 2553 15:17 น. - comment id 1117166

    สวัสดีครับ....เศร้าจังครับคุณครู
    ...ฝากกำลังใจไปนะครับ36.gif36.gif36.gif
  • พจนา ForLife

    20 ตุลาคม 2553 08:38 น. - comment id 1118326

    ไพเราะมากครับ   29.gif1.gif
  • แก้วประเสริฐ

    20 ตุลาคม 2553 16:04 น. - comment id 1118348

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ Gemini58
    
            ครูมิได้ว่าเธอหรอกจ้าเพียงแต่ยกตัว
    อย่างให้ไว้เท่านั้นเอง
            เขียนกลอนเป็นกลอนตลาด ดังที่ครู
    กล่าวไว้ว่า กลอนแแปดต้องแปดคำ ต้องรู้
    จักใช้อักษรหากเป็นคำกล้ำก็ผสานกับคำ
    ต่อไป จนครบแปดคำ  หากเล่นกลอนตลาด
    เหมือนสมัยก่อนครูเริ่มใหม่ๆก็เช่นเธอนี่
    แหละ ต่อมากว่าจะฝึกได้ครบถ้วนก็ใช้เวลา
    นานพอสมควร กลอนตลาดมักจะเกิดกับ
    การด้นคำ หรือพวกยี่เก ลำตัด มักจะใช้
    จะอนุโลมได้ก็เพียงคำบาลี สันสฤตและ
    คำราชาศัพท์เท่านั้น
    
    ผู้ที่ไม่ค่อยสันทัดหาอักษรมักใช้และเป็น
    การเน้นคำ ซึ่งหากใช้เป็นไม่ต้องเน้น
    คนอ่านก็จะทราบได้ว่าหมายถึงอะไรจ้า
         อีกอย่างหนึ่งการเขียนร้องกรองเขา
    ห้ามโดยเด็ดขาดในภาษาอื่นๆ คือคำว่า
    Gemini   หากจะมาเขียนก็ควรทับศัพท์
    ไว้ ว่า จีมินี่ ไปเลยการใช้นอกจากภาษา
    ไทยเท่านั้นแม้จะเป็นภาคใดๆก็ตามจำ
    ไว้ด้วยนะ กลอนเธอครูจะย่อให้ดู ความ
    หมายก็เหมือนกัน
    
    "Gemini ไทยแท้ ทั้งแม่พ่อ
    จบมอสอ ก็จำพราก จากสถาน
    เคยมีสุข กลับทุกข์ท้อ ทรมาน
    ต้องเขียนอ่าน ควานหา ตำราครอง
    Gemini ไทยแท้ ทั้งแม่พ่อ
    จากเคยท้อ พอมีเพื่อน เลือนเศร้าหมอง
    ได้งานดี มีเงินใช้ ชายหมายปอง
    สร้างรังรอง จองสถาน วิมานแมน
    Gemini ไทยแท้ ทั้งแม่พ่อ
    แต่ต้องขอ ประทานโทษ อย่าโกรธแสน
    ถือเมืองไทย คือบ้านเกิด เลิศดินแดน
    อเมริกา คือเมืองแทน แผ่นฝากกาย."
        หากมาทำให้เป็นแปดคำ ดังนี้
    
       จิมินี่ไทยแท้ทั้งแม่พ่อ
    จบมอสอจำพรากจากสถาน
    เคยมีสุขทุกข์ท้อทรมาน
    ต้องเขียนอ่านควานหาตำราครอง
    
       จิมินี่ไทยแท้ทั้งแม่พ่อ
    จากเคยท้อมีเพื่อนเลือนเศร้าหมอง
    ได้งานดีมีเงินชายหมายปอง
    สร้างรังรองจองสถานวิมานแมน
    
       จิมินี่ไทยแท้ทั้งแม่พ่อ
    แต่ต้องขอยกโทษอย่าโกรธแสน
    ถือเมืองไทยบ้านเกิดเลิศดินแดน
    อเมริกาเมืองแทนแผ่นฝากกาย.
    
           จะเห็นได้ว่าครบแปดพอดี ความหมาย
    เหมือนกัน ซ้ำยังไพเราะมากกว่า อ่อน
    ไหวกว่ากัน  
           ฉนั้นการตัดคำหรือเลือกอักษรคำ
    มาใช้นั้นจะมีประโยชน์แก่เรามากมายนัก
    อีกประการหนึ่ง กลอนทั้งหมดความ
    ไพเราะนั้นสู้กลอนแปดไม่ได้ หากเรารู้
    จักใช้อักษรคำให้ผสานกับทำนองนะ
        เธอเป็นศิษย์ใหม่ๆครูจำเป็นต้องติด
    ตามผลงานเธอเสมอค่อยๆเป็นค่อยๆไป
    จนกว่าจะเล่นกลอนแปดได้เชี่ยวชาญ
    ด้วย กลอนแปด คือรากเง่าของร้อยกรอง
    ทัุึ้งหมด ไม่ว่าจะเป็น โคลง ฉันท์ กาพย์
    ฯลฯ ก็ต้องอาศัยกลอนแปดเป็นหลัก
    เพียงแต่เขามาดัดแปลงให้แตกต่างกัน
    ระหว่างการอ่านและบังคับด้วยคำ ครุ คือ
    คำหนัก ที่มักจะออกเสียงคำๆเดียว เสียง
    เช่น พ่อ แม่ พี่ น้อง ฯลฯ เป็นต้น
    จะออกแนวทางเสียงต่ำ คำ ลหุ คือคำเบาที่
    มักจะผสมเป็นสองพยางค์ เช่น ประสาน
    ขจัด (ออกเสียงสองพยางค์ในคำเดียว)
    เป็นต้น จะออกแนวเสียงกลางและสูง
           ดังนั้นการหัดกลอนแปดให้ครบแปด
    คำจึงเป็นที่มาแห่งการเล่นทั้งปวง และ
    ยังเป็นประโยชน์ยิ่งในการไปเล่นร้อยกรอง
    อื่นๆอีกด้วย
             รักศิษย์เรามากเสมอ
    
              16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • Gemini58

    20 ตุลาคม 2553 07:17 น. - comment id 1118375

    สวัสดีคะ คุณครูแก้วประเสริฐ
    หวังว่าคุณครูคงไม่ว่าGemini58เป็นคนไม่รักประเทศไทยนะคะ 
    "Gemini ไทยแท้ ทั้งแม่พ่อ
    จบมอสอ ก็จำพราก จากสถาน
    เคยมีสุข กลับทุกข์ท้อ ทรมาน
    ต้องเขียนอ่าน ควานหา ตำราครอง
    Gemini ไทยแท้ ทั้งแม่พ่อ
    จากเคยท้อ พอมีเพื่อน เลือนเศร้าหมอง
    ได้งานดี มีเงินใช้ ชายหมายปอง
    สร้างรังรอง จองสถาน วิมานแมน
    Gemini ไทยแท้ ทั้งแม่พ่อ
    แต่ต้องขอ ประทานโทษ อย่าโกรธแสน
    ถือเมืองไทย คือบ้านเกิด เลิศดินแดน
    อเมริกา คือเมืองแทน แผ่นฝากกาย."
    
    29.gif29.gif29.gif
  • แก้วประเสริฐ

    20 ตุลาคม 2553 15:34 น. - comment id 1118444

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ ครูกระดาษทราย
    
         ทุกวันนี้ทานข้าวหัวปลาทู
    ช่างอดสูปลาร้าคลุกข้าวใส่
    จิ้มผักบุ้งข้างบ้านฉันทานไป
    ด้วยยากไร้ถ้าชอบขอเชิญชิม.
    
           รักเสมอครับครู
    
           16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • แก้วประเสริฐ

    20 ตุลาคม 2553 16:08 น. - comment id 1118758

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ อินสวน
    
           สวัสดีครับ การเล่นของผมมักจะออก
    แนวนี้ด้วย อาจจะเกิดจากเบื้องหลัีงของผม
    ก็เป็นไปได้ที่ประสบแต่ความผิดหวัง เศร้า
    ใจจึงเก็บสะสมไว้ใต้จิตสำนึกผมกระมังครับ
           ด้วยการเขียนงานผม ผมจะเอาอารมณ์
    ของผมใส่ลงไปในตัวอักษรเนื้อความด้วย
    ครับ รักเสมอ
    
              16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • แก้วประเสริฐ

    20 ตุลาคม 2553 16:05 น. - comment id 1118949

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ พจนา
    
             ขอบคุณครับ กลอนคุณก็งามเช่นกัน
    รักเสมอ
    
                    16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • ราชิกา

    21 ตุลาคม 2553 01:53 น. - comment id 1163013

    แวะมาทักทาย...แฝดเพื่อนค่ะ...อย่าลืมดูแลสุขภาพนะคะ..ช่วงนี้  งานเยอะมาก  ค่ะเพราะต้องรับผู้ป่วยจากโรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา  แต่ทุกคนทั้งแพทย์/พยาบาลก็พร้อมที่จะดูแลผู้ป่วยด้วยใจเต็มร้อยค่ะ
    
    36.gif29.gif36.gif
  • Gemini58

    21 ตุลาคม 2553 07:55 น. - comment id 1163041

    สวัสดีคะ คุณแก้วประเสริฐ
    บทที่คุณครูแก้ อ่านแล้วออกมาดีกว่าบทที่เจมิไนแต่งซะอีกคะ
    ขอบคุณมากคะ เจมิไนจะจำหลักตรงนี้ไปทำตามคะ
    (อย่าโกรธนะคะ...
    ที่คุณครูสอนทางe-mail เจมิไน "เข้าใจ" เพียงครึ่งเดียวจริงๆ กรุณาอดทนสอนต่อนะคะ อย่าเพิ่งทิ้งลูกศิษต์...โง่โง่คนนี้ไป)
    
    29.gif29.gif29.gif
  • Gemini58

    21 ตุลาคม 2553 08:04 น. - comment id 1163042

    คุณครูขา
    คำที่เจมิไน...ไม่เข้าใจคือ
    1 คำกล้ำ
    2 ผู้ที่ไม่ค่อยสันทัดหาอักษรมักใช้และเป็นการเน้นคำ
    3 กลอนตลาด
    4 หากใช้เป็นไม่ต้องเน้น
    5 ใช้อักษรคำให้ผสานกับทำนอง
    6 กลอนแปด คือรากเง่าของร้อยกรอง
    7 ครุ คือคำหนัก 
    8 ลหุ คือคำเบา
    9 รากเง่า
    10 ผสาน
    กรุณา อย่าหนักใจนะคะ
    ขอบคุณคะ
    
    29.gif29.gif29.gif
  • เฌอมาลย์

    21 ตุลาคม 2553 11:17 น. - comment id 1163078

    สวัสดีค่ะ
    
    ไพเราะงดงามค่ะ
    ชอบการใช้คำ สละสลวยเสมอ 36.gif11.gif
  • กิ่งโศก

    21 ตุลาคม 2553 12:00 น. - comment id 1163090

    มาอ่านงานครูแก้วครับ  
    
    ผมพยายามจะเขียนยาวๆ แต่มักจะรีบจบลงก่อนทุกที  ( เรื่องจบนะครับ)
    
    รักษาสุขภาพด้วยครับครู
  • แก้วประเสริฐ

    21 ตุลาคม 2553 12:50 น. - comment id 1163104

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ ราชิกา
    
            แฝดเพื่อนที่รัก  งานเกือบทุกงาน
    ย่อมมีจรรยาบรรณในการยึดมั่นเสมอๆ
    ยิ่งงานที่ได้รับการยกย่องด้วยแล้ว คำนี้
    จึงต้องรัดกุมมีมากกว่างานอื่นใด โดย
    เฉพาะ แพทย์ พยาบาล ครู เป็นต้น
             ฉนั้นงานที่กล่าวนี้จึงจะต้องทุ่มเท
    เสียสละมากกว่างานอื่นใดๆทั้งสิ้น ด้วย
    เป็นงานที่ต้องทำตลอดเวลาในชีวิตของ
    การทำงาน ถึงแม้ว่าจะพ้นการทำงานแล้ว
    ก็ตาม งานนี้ยังติดตามไปตราบจนวัน
    ตายด้วยความที่มีจรรยาบรรณคอยควบ
    คุมฝังลึกในห้วงแห่งจิตใจมากกว่างาน
    อื่นใด ต้องมีใจรักจริงๆ แต่ก็มีบางคน
    เหมือนกันเข้ามาเพื่อต้องการเกียรติยศ
    หาได้สนใจในจรรยาบรรณเสีย เพียงแค่
    ประกาศนียบัตร คนจำพวกนี้คือหนอน
    ในสังคมแห่งที่กล่าวมานี้ เช่นเป็นแพทย์
    ที่จะไปรักษาคน กับไปเล่นการเมือง
    หาผลประโยชน์แก่ตนเพื่อตัวเอง การ
    เป็นแพทย์พยาบาลครูนี่ ผมยกย่องมาก
    ด้วยต้องมีใจรัก อุตสาหะ วิริยะ ขันติและ
    ความพากเพียรอย่างสูงมาก ส่วนผมเอง
    จึงยกย่องมากกว่างานใดๆทั้งสิ้น
            ในเมื่อแฝดเพื่อนมีใจรักจึงหมั่น
    เพียรขยันอุตสาหะวิริยะด้วยเป็นงานที่
    ได้ทั้งเงินและผลบุญกุศลมากมายนัก
             รักแฝดเพื่อนเสมอมิมีวันลืมเลือน  ฉนั้นผมถึงเขียนงานนี้มากกว่า
    งานใดๆทั้งสิ้น รักเสมอ
    
          16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • แก้วประเสริฐ

    21 ตุลาคม 2553 13:00 น. - comment id 1163107

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ Gemini58
    
            ผมเองนั้นไม่คำนึงหรอกว่าคน
    เก่งหรือคนไม่เก่งหรอก ผมชอบสอน
    แนะนำกับคนไม่เก่งมากกว่าคนเก่ง
    ด้วยคนไม่เก่งจะมีความตั้งใจสนใจ
    เชื่อฟังตั้งมั่นแห่งใจเป็นหลัก การรู้ตัว
    ว่าเราไม่เก่งนั้นคือข้อดียิ่งทำให้จิตใจ
    เราไม่ทะเยอทะยานไม่เหย่อหยิ่งจอง
    หอง และมีสติตลอดเวลา ผิดกับคนที่
    เก่งแล้วมักจะทะเยอทะยานพอเป็นและ
    ดีขึ้นก็มักจะลืมตัวเอง หารู้ไม่ว่าการ
    เรียนรู้ในสิ่งใดๆในโลกนี้ไม่มีที่สิ้นสุด
    การอบรมแนะนำของผู้ทำการแนะนำ
    ย่อมมีจุดยืนของตัวเอง จนคิดว่าจะพอ
    จะแนะนำเขาได้หากเขายอมรับ นี่คือ
    หลักของผม  ฉนั้นครูเองถึงไม่เคยง้อ
    ใครๆไม่ใช่ว่าตัวเองจะเก่งกาจ มักจะ
    ออกตัวเสมอว่า เป็นคนงี่เง่าเต่าตุ่น
    ความรู้ยังสู้หางอึ่งไม่ได้ นิสัยออกจะ
    บ้าๆบอๆบ๊องส์เสมอมา และมักจะออก
    ตัวเองเสมอๆ   หากเชื่อมั่นศรัทธาทด
    ลองดูก็ได้ แล้วย้อนไปดูผลงานตัวเอง
    กับผลงานที่ผ่านการแนะนำจากผมก็
    แล้วกันว่าแตกต่างกันอย่างไร เชื่อก็
    รับฟังการแนะนำ ไม่เชื่อก็ปล่อยวางเสีย
    ไม่ต้องสนใจ  ไม่ต้องกลัวว่าผมจะโกรธ
    หรอก  ผมน้อยครั้งนักจะโกรธ เกลียด
    ใคร  รักใครก็รักอย่างจริงจังพร้อมให้
    เสมอ  เกลียดใครก็หนีไปก็สิ้นเรื่องนี่
    คืออุปนิสัยของครู   ไม่ต้องกังวลใดๆ
    ทั้งสิ้นทดลองดูก่อนนะ รักเสมอ
    
               16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • แก้วประเสริฐ

    21 ตุลาคม 2553 13:43 น. - comment id 1163114

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ Gemini
    
         Gemini อ่านว่า เจมิไน หรือครูเอง
    ก็ไม่เก่งเสียด้วยในเรื่องนี้ เลยอ่าน
    เป็น จิมีนี่ ไป จะอธิบายให้ฟัง
    1) คำกล้ำ เป็นคำที่ครูเรียกเอง คือคำ
    ที่อ่านออกเสียงได้สองพยางค์แต่เป็น
    คำๆเดียว เช่น รัตติกาล ราตรี เป็นต้น
    
    2)  ใช่แล้วการเขียนกลอนโดยใช้คำกล้ำนั้น เมื่อนับคำแล้ว เกินแปดคำไป
    การนับคำต้องนับทำนองด้วย หากใช้เรา
    ต้องลดคำลงโดยหาคำที่คล้ายคลึงกัน
    มาช่วย เช่น ฉันยืนมองราตรีที่แสนสล้าง  (คำสล้างเป็นได้ในสองอย่างคือ
    สะล้างก็ได้ สล้าง ก็ได้ อ่านสองพยางค์
    คือคำก็ได้ คำเดียวก็ได้  ฉนั้นจึงได้รับ
    การยกเว้นไว้ แต่ควรไปไว้ท้ายวรรคจึง
    จะเหมาะที่สุด)
    
    3) กลอนตลาด หมายถึงกลอนด้นที่มัก
    จะเน้นคำ มักใช้ในจำพวก ยี่เก ลำตัดไม่
    คำนึงว่ากลอนนั้นจะมีกี่คำ จึงเกินกว่า
    กลอนแปด เขาจึงเรียกว่า กลอนตลาด
    ดั่งเช่นบรมครูสุนทรภู่ท่านมักกล่าวว่า 
    กลอน
    กลอนฉันมักเป็นกลอนตลาด ด้วยเนื่อง
    จากท่านใช้คำราชาศัพท์ เป็นต้น)
    
    4) คนที่ไม่เข้าใจในเรื่องอักษรทำนอง
    มักจะเน้นคำ ให้คนอ่านรู้ ว่านี่แน๊ะต้อง
    เป็นอย่างนี้มักจะออกแนวการพูดมาก
    กว่าการเล่นกลอน จึงต้องเน้นคำให้เขา
    ได้สนใจในสิ่งนี้เป็นต้น หากจะใช้วิธีนี้
    ควรจะเล่นกลอนเก้าไปให้หมด การเล่น
    กลอนแปดต้องรู้จักการตัดคำย่อความ
    ให้กลอนรัดกุม สั้นแต่ได้เนื้อหาความ
    หมาย  ฉนั้นกลอนแปดจึงเป็นต้นแบบ
    
    5) ในทุกๆอักษรจะมีเสียงอยู่ในตัวเอง
    เสร็จ เช่น ก.ไก่ จะออกเสียงแนวสูงหาก
    มาผสมกับอักษรอีก ก็จะออกเสียงสามัญ
    เช่น กานต์ 
       ทำนองก็เหมือนกัน ร้อยกรองแต่ละ
    อย่าง จะมีทำนองในการอ่านเป็นกฏเกณฑ์
    อยู่แล้ว เช่นการ อ่านโคลง ฉันท์ กาพย์
    กลอน ฯลฯ และมักจะมาจากเสียง
    เด่ โร มี ฟา ซอล ลา ซิ โด้
    เป็นหลัก ด้วยเสียงนี้เป็นเสียงภาษาคน
    และสัตว์สูงต่ำไม่เท่ากัน ส่วนบูรพาจารย์
    ท่านวางกำหนดไว้ว่า เสียงที่ดีนั้นจะไม่
    ข้ามขั้นตอน คือ พอใช้เสียงสูงก็ควร
    เป็นเสียงกลางก่อน เสียงกลางต้องให้
    คอยรับเสียงสูงแล้วไล่เสียงลงเสียงต่ำ
    ไม่ใช้กระโดดข้ามไป สูงไปต่ำ ต่ำไป
    สูงจะทำให้กลอนนั้นจัดกันกระด้างใน
    การอ่านทันที
    
    6) กลอนแปดคือร่างเง่า ของร้อยกรอง
    ด้วยกลอนแปดนั้นเปรียบเสมือนการ
    ย่อความยาวๆให้สั้นลงอ่านได้ใจความ
    กำหนดให้แค่แปดคำเท่านั้นจึงยากแก่
    การย่อความมากมาย หากจะให้ยาวต้อง
    มาขยายในบทต่อไป ไม่ว่าโคลง ฉันท์
    กาพย์ อื่นๆแม้นกลอนละคร กลอนเห่เรือ
    กลอนเพลงฉ่อย กลอนจีบสาวในเรือ
    ฯลฯ ก็มาในแนวทางของกลอนแปด
    ทั้งสิ้น  ฉนั้นครูจึงจัดว่าเป็นต้นแบบคือ
    รากเง่าของร้องกรองทั้งสิ้น
    
    7) ครู คือคำหนัก หมายถึงการออกเสียง
    จะหนักแน่น มักจะอยู่ในเสียงต่ำ ให้
    สังเกตุเวลาเราอ่านออกเสียง เสียงนั้น
    จะต่ำกว่าปลายจมูกลงมา และมักจะเป็น
    คำๆเดียวที่หนักแน่น เช่น คำว่า พ่อ จะ
    เสียงสั้นๆหนักๆ เป็นต้น
    และจะมีแค่คำๆเดียวหรือพยางค์เดียว
    
    8) คำลหุ คือเสียงที่ออกมาเบาๆ ให้สัง
    เกตุการเปล่งเสี่ยงเราจะอยู่ในระดับแค่
    ปลายจมูกไม่ต่ำลง หรือเลยไปที่หน้าผาก
    เราคือเสียงสูง จะมีคำที่ใช้ผสมกันระหว่าง
    อักษรต่ออักษร เช่นคำ ประสาน จะออก
    เสียงเบาๆ พยางค์ (อ่านพะยางค์) เป็นต้น
    
    9)  รากเง่า คือต้นแบบ ในการก่อสร้าง
    เปรียบดังรากแก้วต้นไม้ ด้วยกลอนแปด
    นั้นได้กล่าวไว้แล้ว  การเล่นร้อยกรอง
    อื่นๆก็ต้องอาศัยกลอนเป็นสำคัญ ฉนั้น
    จึงเปรียบเสมือนรากเง่าของร้อยกรอง
    ทั่วๆไป
    
    10)  คำว่าผสานกันหมายถึง อักษรที่
    เราประกอบเป็นคำขึ้น ให้เข้ากับทำนอง
    ซึ่งทั้งสองอย่างนั้นจะมีระดับเสียงใน
    ตัวเองแล้ว  หากนำมารวมกันเข้าก็ต้อง
    ให้สอดคล้องไม่ขัดแย้งกัน ครูจึงเรียก
    ว่าผสานกันระหว่างคำกับทำนอง
    
        ครูบอกแล้วว่าครูไม่กลัวคนไม่เก่ง
    แต่กลัวคนเก่ง เรื่องหนักใจไม่มีในความ
    นึกคิดครูหรอก ช่วยเท่าที่จะช่วยได้หาก
    ไม่พอใจ ก็เลิกไปก็สิ้นเรื่อง ไม่ยึดติด
    ใครจะนับถือหรือไม่นับถือก็ได้ ด้วยนิสัย
    ครูเป็นอย่างนี้ ใครศรัทธาเชื่อฟังตั้งใจ
    และไม่ลืมครู ก็อยู่กันต่อไปแบบซังกะตาย
    ก็แล้วกั้น วางใจได้ว่าครูจะหนักใจ ครู
    เป็นคนรักเดียวใจเดียว มีเมียก็มีคนเดียว
    จนแก่ด้วยกันใกล้จะตายวันตายพรุ่งมิรู้
    ที่อยู่แล้ว นี่ก็ใกล้ฝั่งถึงหลักชัยเต็มทน
    แล้วล่ะจ้า  เอานะหากสงสัยอื่นๆอีกรู้ก็
    จะตอบให้เข้าใจ   รักศิษย์เรามากเสมอ
    
                16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • แก้วประเสริฐ

    21 ตุลาคม 2553 13:49 น. - comment id 1163116

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ เฌอมาลย์
    
            เจ้าหญิงที่รัก ผมเองก็ไม่รู้เหมือน
    กันผมก็ปฏิบัติตามกระทู้ที่ตอบแก่ 
    เจมิไน นั่นแหละ ผมไม่รู้จะกล่าวอย่าง
    ไรดีด้วย มันเป็นแนวทางแต่ละคนครับ
    เปรียบอย่างนักเรียนในชั้นเรียนแหละ
    ครูก็คนเดียวกันสอนก็เหมือนกัน แต่
    เวลาสอบผลการสอบไม่เหมือนกัน
    นั่นแหละครับ แต่ที่แน่ๆคือผมรักเจ้า
    หญิงมากเสมอครับ
    
                16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • แก้วประเสริฐ

    21 ตุลาคม 2553 13:58 น. - comment id 1163119

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ กิ่งโศก
    
            ศิษย์รักเอ๋ย  การเล่นกลอนนั้น
    เปรียบเสมือนการเขียนย่อความหาก
    จะให้ยาวก็ควรขยายความออกไป แต่
    ต้องระวังอย่าให้คนละเรื่องกับหัวข้อ
    โดยการเพิ่มสอดแทรกแนวความคิด
    หรือการโน้มใจคนอ่านเข้ามาเพิ่มก็จะ
    ทำให้เขียนได้ยาวๆ เช่นการเขียนนิราศ
    เป็นต้น ก็คือการเก็บเล็กผสมน้อยที่
    ได้เห็นมาแล้วมาขัดเกลาเขียนขึ้น
    กลอนก็จะยาวเองแหละแต่หลักการ
    เรียนร้อยกรองก็ดี ร้อยแก้วก็ดี หลัก
    สำคัญคือ
    
    1)  คำนำ
    2) ลำนำ
    3) เนื้อความ
    4) ยกปรัชญา ตัวอย่าง
    5) บทสรุป
    
         นี่คือหัวใจในการเขียนทั้งปวง ซึ่ง
    บางคนนั้นไม่ถือในหลักนี้ก็จะเรียกว่า
    น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งโหรงเหรง  ไปจ๊ะ
    ไม่ต้องท้อถอย หัดเขียนนิราศด้วยกลอน
    ก่อน เมื่อเขียนนิราศได้แล้ว จะไปเขียน
    อะไรก็ได้โดยอาศัยหลักกลอนแปด
    เป็นรากเง่าสำคัญ การเขียนนิราศกับ
    สักกวา จะลงท้ายเหมือนกัน เธอก็รู้
    แล้วด้วยตำราที่มอบไว้ให้ศึกษา หมั่น
    อ่านเสมอๆอย่าลืม หรือหาหนังสือของ
    ท่านบรมครูฯมาอ่านในเรื่องนิราศไว้ด้วย
               รักศิษย์เรามากเสมอ
    
               16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • ช่ออักษราลี

    22 ตุลาคม 2553 07:10 น. - comment id 1163221

    สวัสดีค่ะคุณครูแก้ว
    
    จะไปไหนหรือคะ อ่านแล้วเศร้าจังค่ะ
  • เพียงพลิ้ว

    22 ตุลาคม 2553 10:58 น. - comment id 1163286

    คำว่าลาก่อนนี่ฟังดูเศร้ามากเลยนะคะคุณลุง
    
    36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif1.gif
  • แก้วประเสริฐ

    22 ตุลาคม 2553 12:16 น. - comment id 1163308

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ ช่ออักษราลี
    
              ศิษย์รุ่นแรกของครูที่รักยิ่ง ครู
    มิได้หนีไปไหนหรอก ให้รำลึกนึกถึง
    คนๆหนึ่งเท่านั้นเอง เสียดายสติปัญญา
    ความรอบรู้ซึ่งยากนักจะหาใครเสมอ
    เหมือนได้ยากจ๊ะ จึงเขียนรำพันไว้ใน
    ความเสียดายเท่านั้นเอง ศิษย์เรารุ่นนี้
    เหลือเพียงเธอคนเดียวเท่านั้น ที่เข้า
    มาเยี่ยมครูยามว่างเสมอ ครูนั้นรักเสมอ
    และนึกถึงเสมอๆจ้า 
    
                 16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • แก้วประเสริฐ

    22 ตุลาคม 2553 12:18 น. - comment id 1163310

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ เพียงพลิ้ว
    
             หลานรักของลุง  มิได้หนีไปไหน
    หรอกดังเคยกล่าวไว้ว่าจะสิ้นสุดก็ที่นี่
    แหละ แต่ดังกล่าวไว้กับศิษย์รุ่นแรก
    ของลุงนั่นแหละจ้า รักหลานเรามากที่
    สุดจ้า
    
                  16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif