* แก้วตาดวงใจ. *

แก้วประเสริฐ


           * แก้วตาดวงใจ *
   เธอคือดวงใจ...แก้วตาของพ่อ
อดทนต่อ...ชีวิตล้วนคิดใฝ่ฝัน
เหมือนดั่งหนทาง...สร้างชีวากัน
ในสิ่งผูกนั้น...พันกว่า...ชีวามลาย
   สายตาแก้วใจ...มีไว้ดั่ง...ฟ้า
มิอาจนำพา...ให้สูญสิ้น...สลาย
กลายเป็นสิ่ง...ฝากไว้...ชั่ววันตาย
ยากลบเลือนหาย...มลายไปชั่วนิรันดร์
   สรรค์...สิ่งสุขไว้...มอบให้...แก่ลูก
เพื่อให้พันผูก...ปลูกคล้ายด้ั่ง...สวรรค์
ถึงแม้ยากเข็ญ...เด่นไม่...แน่กัน
ให้เสกสรรค์...ยังมอบกอบ...ธรณี
   มีรัก...มอบไปไร้คิดเปลี่ยนแปลง
ปราศสิ่งแฝง...ให้เจ้าเคล้า...เฉิดศรี
ปรีเปรมดิ์...เหนือฟ้า...ผ่านห้วงชีวี
มอบรักนี้...สุขสันต์จน...พลันสำราญ
   ผ่านทุกข์ไป...มีสุข...ปลูกไม่ท้อ
ดุจพะนอ...หัวใจให้...สุขสนาน
ม่านแห่งใจ...ให้ไว้...ชั่วนิรันดร์
แม้นทรมาน...มิบ่น...ทนทุกเวลา
   มาเป็น...แก้วตา...ดวงใจของพ่อ
เสกสรรค์ต่อ...เป็นสิ่งที่ปราถนา
หาให้...แก่เจ้าโดยมินำพา
จนอ่อนล้า...เรี่ยวแรงแฝงจำทน
   ฝน...หยาดสุดท้าย...จะมาเปลี่ยนแล้ว
เหนือดวงแก้ว...จากไปไร้แห่งหน
บนความทุกข์...ฝากไว้ใน...ดวงกมล
ยากจะปน...ความชั่ว...มอมมัวเมา
   เฝ้าตะวัน...นั้น...ยามสลายแสง
สิ่งแอบแฝง...ปรนเปรอ...ละเมอเขา
เอาความรัก...ฝากไป...จากตัวเรา
ล้วนสิ่งเฉลา...ลูกนั้น...ให้พลันสราญ.
       * แก้วประเสริฐ.*

117684ygkpzfr3jr.gif				
comments powered by Disqus
  • อนงค์นาง

    24 ตุลาคม 2555 05:21 น. - comment id 1238262

    สวัสดีค่ะครู
    
    ตอนนี้ศิษย์ไม่ค่อยได้แต่งกลอนเลยค่ะเพราะศิษย์เรียนธรรมศึกษา มีการบ้านให้อ่านและเขียนทุกสัปดาห์
    เรียนตัดผมด้วยค่ะ ตัดให้สามี ลูกและเพื่อนๆที่วัด
    สนุกมากเลยค่ะ เป็นอะไรที่มีความสุขแบบได้ทำในสิ่งที่ตนเองสนใจ ลูกศิษย์ตัวเล็กๆก็น่ารักมากค่ะ หัดอ่านเขียนภาษาไทยกันอย่างตั้งใจ
    ศิษย์กลับบ้านคราวนี้ก็มีอะไรทำแบบแทบไม่ได้พักค่ะครู
    พาลูกไปทำบัตรประชาชนเพื่อไปรับเงินที่พ่อแม่ฝากให้เป็นทุนการศึกษากับธนาคารออมสิน ไปโอนที่นาเพราะผู้ใหญ่บ้านแบ่งขายให้ 5ไร่ ทำบุญสร้างธาตุให้พ่อในเขตวัด พาแม่กับแม่สามีไปเที่ยว พาคุณอิมเที่ยวร้อยเอ็ดและสุวรรณภูมิ มีเวลาแค่ 9 วันเองค่ะครู
     
    ครูสบายดีนะคะ ขอให้ครูมีความสุขมากๆนะคะ
    
    
    
    
     
    
    
    36.gif29.gif36.gif16.gif
  • แก้วประเสริฐ

    23 ตุลาคม 2555 14:58 น. - comment id 1246732

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ กิ่งโศก
    
          สวัสดีจ้าศิษย์รักเรายิ่ง  ครูอ่านกลอน
    แล้วดีแล้วที่ทดลองในสิ่งที่เราอยากรู้
    การเรียนรู้ย่อมไม่จบสิ้นหรอก ตราบใด
    ที่เรายังไขว่คว้า แต่กลอนเธอนั้นทำนอง
    จะออกไปทางโคลงเสียส่วนมากนะและ
    เป็นโคลงที่มาจากทางเหนือเป็นภาษา
    ชาวบ้านเป็นหลักใหญ่ ในสมัยพระนารายณ์
    การเล่นโคลงนี้มีอยู่ท่านหนึ่งที่ท่านฉีกแนว
    การเล่นโคลงออกมา คือท่านครูศรีปราชญ์
    แม้แต่พ่อท่านยังร้องลั่นเชียว คือการเล่น
    โคลงมีหลายๆแบบ โคลงธรรมดา เล่นคำ
    เล่นสำนวน เล่นสำนวนซ่อนรูป อันนี้คำหลัง
    มาจากโคลงสมัยยังไม่ได้ฉีกแนวออกมา
    แล้่วมาประยุกตร์เป็นกลอนไปในลักษณะ
    ต่างๆกัน เป็นการเล่นโคลงทางเหนือนำมา
    จากพม่า พม่านำมาจากอินเดียแถวแคว้น
    อัสสัมชัุญโน่น มาแพร่หลายในไทยสมัย
    พระขุนรามคำแหงที่มีพระสหายเป็นชาวเหนือ
        ตกทอดมาเรื่อยๆจนมาถึงสมเด็จพระ
    นารายณ์ท่านครูศรีปราชย์จึงได้ฉีกแนว
    มาทางไทยเสีย ดังนั้นโคลงจึงมาแนว
    ทางภาคกลางอยุธยา แต่ราชสำนักก็ยัง
    รักษาแนวทางเดิมไว้ เช่นการเล่นของ
    ศิษย์เรา  คุณหมอวฤกเป็นต้นและพวก
    ชาวโคลงพันธ์ทิพย์ที่ยังคงแบบเดิมไว้
        เหตุที่ท่านครูศรีปราชย์มาฉีกแนวทาง
    เพราะโคลงจะมักเล่นกันในราชสำนัก
    และข้าราชบริพารเป็นหลักใหญ่ชาวบ้าน
    ไม่ค่อยได้ใจความนัก  ต่อมาเมื่อถูกฉีก
    ไปแล้วผู้ที่นิยมคือพวกผู้หญิงและชาวบ้าน
    เพราะรู้ความได้ประจ่างโดยนำทำนอง
    กลอนมาสร้างเป็นโคลง หากชาวบ้านก็
    โคลงธรรมดา สูงไปก็เล่นคำ เล่นสำนวน
    จนมาถึงโคลงซ่อนรูปดังที่ศิษย์เราเล่น
    จะหาคนอ่านเข้าใจได้ยาก ส่วนโคลงท่าน
    ครูศรีปราชย์นั้นจึงได้รับการนิยมอย่าง
    กว้างขวางทั้งในราชสำนักและชาวบ้าน
    ทั่วๆไป เพราะเป็นของใหม่ๆ ตราบจน
    ทุกวันนี้ จนได้รับการขนานนามว่าเป็น
    ปราชญ์แห่งโคลง  ผู้ที่เล่นโคลงเก่าๆ
    จะไม่ได้รับการยกย่องเลย  
            หากนำทั้งสองแนวทางมาเปรียบ
    เทียบกัน ศิษย์เราก็คงจะเข้าใจนะ
    กลอนที่เขียนมานั้นแม้จะเป็นการไม่
    ถูกต้อง แต่ศิษย์บอกเป็นการทดลอง
    ก็เห็นดีด้วย จะเห็นได้ว่าอักษรทำนอง
    จะขัดๆกันตลอด ผิดหลักการเดิมที่ครู
    สุนทรภู่นำมาเล่นนี่ก็เป็นการฉีกแนว
    มาอีกแนวทางหนึ่ง ระหว่างโคลงและ
    กลอน  โคลงท่านครูสุนทรภู่ก็เล่นมา
    มากแต่ไม่นิยมเท่ากลอนของท่านสุด
    ท้ายเมื่อก่อนจะแต่งเรื่องพระอภัยมณี
    ท่านได้คิดค้นสัมผัสในขึ้นมาใหม่
    คือ   "มาดแม้นเธอเป็นใครจะได้รู้"
    คือ   คำใครไปสัมผัสในกับคำว่าได้ 
    เป็นต้น ตลอดบาทหนึ่ง เพราะของ
    เก่าจะสัมผัสได้ตลอดยกระดับขึ้นมา
    แล้วเป็นที่นิยมจึงนำมาแต่งพระอภัยมณี
    จนได้รับเป็นมรดกโลกไป  จะเห็นได้
    ว่าทั้งสองท่านจะได้รับการขัดขวางก่อน
    ทั้งสองท่าน แต่ในที่สุดอนุชนรุ่นหลัง
    ก็ให้ความตอนรับเป็นอย่างดี  เพราะทั้ง
    สองท่านจะเดินทางแนวเดียวกันคือ
    เอาหลักโคลงหรือกลอน เป็นลักษณะ
    อ่อนหวาน ไหลลื่น ไหวพลิ้ว อ่อนช้อย
    เป็นตัวหลักในการเล่นของท่าน ยกตัวอย่าง
    กลอน " บัดเดี๋ยวดังหงั่งเหง่งวังเวงแว่ว"
    โคลง  "ธรณีนี่นี้.....พยาน"
      กลอน  ครูสุนทรภู่จะเน้นทำนองในการนับ
    ให้เป็นแปดน้อยครู้งจะใช้คำกล้ำคือคำสอง
    คำเป็นคำๆเดียว ต้องให้ครบแปดคำเสมอๆ
      โคลง ครูศรีปราชญ์ก็เล่นเดียวกันคือการฃ
    นับทำนองนำหน้าอักษรเสมอๆในโคลง
    ของท่านแล้วเอาแนวทางกลอนมาใช้ใน
    โคลงของท่าน
           ดังนั้นครูยกตัวอย่างให้ศิษย์รักเราดู
    การเล่นแล้วแต่ศิษย์เราจะชอบใจอย่างใด
    อย่างหนึ่งแต่ก็ควรรู้ไว้เป็นความรู้แก่เรา
        เอาล่ะครูเกริ่นมามากพอแล้ว ขอจบเท่า
    นี้ ปกติการมอบความรู้ยกเว้นศิษย์ในเท่านั้น
    ก็จะมามอบให้แก่คนทั่วๆไปทางตอบกระทู้
    เสียเป็นส่วนมาก  แล้วแต่คนชอบหรือ
    ไม่ชอบตามใจเขา   รักศิษย์เรามากๆเสมอ
    ไม่รู้ว่าจะเข้ามาอ่านอีกหรือไม่นะ
    
                   16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • แก้วประเสริฐ

    23 ตุลาคม 2555 14:33 น. - comment id 1246737

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ เพียงพลิ้ว
    
            หลานรักขออวยพรให้หลานเราจงมี
    ความเจริญรุ่งเรืองในหน้าที่การเงานและ
    ทางครอบครัว เจริญสุขเถิดหลานรัก
           การนำพาพ่อแม่ไปเที่ยวพักผ่อนเป็น
    วิธีการที่ประเสริฐยิ่งนับเป็นการปรนนิบัติ
    ท่านอีกทางหนึ่งจ้า รักหลานเรามากๆเสมอ
    
                  16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • แก้วประเสริฐ

    23 ตุลาคม 2555 14:26 น. - comment id 1246761

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ บุญเพิ่ม
    
            ขอบคุณครับ
    
             16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • แก้วประเสริฐ

    23 ตุลาคม 2555 14:28 น. - comment id 1246762

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ พจนาฯ
    
         การเล่นมีหลายๆแบบ การทำลอง
    คือสิ่งที่ควรกระทำสำหรับนักกลอน
    สิ่งใดดีก็นำมาใช้ รักเสมอ
    
                 16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • แก้วประเสริฐ

    23 ตุลาคม 2555 14:29 น. - comment id 1246763

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ บุญพร้อม
    
         ขอบคุณมากครับ 
    
          16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • แก้วประเสริฐ

    23 ตุลาคม 2555 14:31 น. - comment id 1246764

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ กุสุมา
    
            นับได้ว่าคุณยังมีบุญที่ได้รับการทดแทน
    พระคุณท่านไม่มากก็น้อย ส่วนผมท่านจากไป
    นานแสนนาน แต่ยังทรงไว้ในจิตสำนึกตลอด
    พยายามจะให้ท่านอยู่เคียงกับเราเสมอ ด้วย
    การรำลึกและกราบไว้บูชาก่อนนอน และทำบุญ
    จะบอกกล่าวท่านจ๊ะ  รักมากเสมอ
    
                   16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • กิ่งโศก

    23 ตุลาคม 2555 12:58 น. - comment id 1246937

    หวลถวิลใจวาบเมื่อทราบว่า
    โอ้อกหนอมารดาอำลาด่วน
    มิคอยบุตรบ่ายความแลคร่ำครวญ
    ก้มกราบลาถ้อยถ้วนโหยหวนท้อ
    
    อาบน้ำตาในตกตระหนกต่าง
    ลูกผู้ห่างหวังทดกำหนดถ่อ-
    แทนพระคุณหนุนไล่อาลัยล้อ-
    แต่มิทันกาลพอจักรอพบ
    
    จึงตั้งหน้ายกน้ำถ้อยคำนั่น
    คำแม่มั่นหมายยั้งทางสยบ
    สร้างความดีลือลั่นจวบครรรบ
    จักประสบมีชัยในอาชีพ ฯ
    
    
    สวัสดีครับครู สองกลอนแล้วที่ครูเขียนถ่ายทอดความรักของแม่
    
    ศิษย์ ขอวางสามบท...โดยทิ้งเสียงวรรคท้ายด้วยเสียงตรี แล้วรับด้วยเสียงเอกดูนะครับ
    
    รักษาสุขภาพด้วยครับครู
  • เพียงพลิ้ว

    23 ตุลาคม 2555 09:35 น. - comment id 1247307

    เดี๋ยวหลานก็กลับบ้านค่ะคุณลุง พาแม่ไปทัวร์อีสาน เยี่ยมญาติ
    
    36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif1.gif
  • อัลมิตรา

    22 ตุลาคม 2555 20:18 น. - comment id 1249563

    เฮ้อ .. พ่อไปสวรรค์ และที่เหมือนมี ก็ดันคล้ายเหมือนไม่อีกอีกต่างหาก
  • แก้วประเสริฐ

    22 ตุลาคม 2555 20:32 น. - comment id 1249565

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ อัลมิตรา
    
         คุณอิมรู้ไหมคราวที่ผมมีบุญได้ร่วมรัปทาน
    อาหารโต๊ะเดียวกับคุณพ่อคุณแม่คุณ ผมตัุก
    ไข่เจียวฝีมือคุณ ใส่ในจานท่านทั้งสองท่าน
    ยิ้มแย้มแจ่มใส แต่ท่านเป็นคนไม่ช่างพูดหรือ
    ว่า....???...แต่ผมสังเกตุท่านสุขุมคัมภีร์ภาพมาก
    น่านับถือ ตามที่คุณบอกท่านเป็นนักเรียนเก่า
    สงสัยรุ่นเหนือกว่าผมแต่โรงเรียนเดียวกัน
          ภายหลังทราบว่าท่านไปสู่สรวงสวรรค์
    ผมใจหายที่เคยร่วมสนทนาวิสาสะกัน ขอ
    ให้ท่านไปสุขๆคติเถิดครับ ขอบคุณ รักเสมอ
    
               16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • บุญเพิ่ม

    22 ตุลาคม 2555 21:30 น. - comment id 1249567

    แจ่มจ้า 29.gif36.gif29.gif
  • พจนา/หนังสือ

    23 ตุลาคม 2555 06:09 น. - comment id 1249589

    ไพเราะมากครับ   29.gif36.gif46.gif
  • บุญพร้อม

    23 ตุลาคม 2555 06:55 น. - comment id 1249594

    แวะมาเยือน ครับ16.gif36.gif29.gif
  • ..กุสุมา..

    23 ตุลาคม 2555 07:54 น. - comment id 1249597

    .. มีเพียงคุณแม่ที่ท่านอบรมเลี้ยงดูให้ประพฤติแต่ในสิ่งที่ดีงาม
    ท่านเป็นทั้งคุณพ่อและคุณแม่เจ้าค่ะ
  • กิ่งโศก

    24 ตุลาคม 2555 10:16 น. - comment id 1249604

    ขอบคุณครูแก้ว มากครับ
    คอมเม้นของครูที่ตอบผม คิดว่าเป็นประโยชน์ต่อหลายๆ คนเลยละครับ 
    ครูบอกว่าที่จริงพื้นฐาน กลอน กับ โคลง หรือกาพย์ ไม่ต่างกัน ในเรื่องพื้นฐานของฉันทลักษ์ ทำนองเสียง  เว้นแต่ความชอบแต่ละยุคแต่ละสมัย ยุคสมเด็จพระนารายณ์ เป็นยุคทองบทกวี โดยเฉพาะ โคลง
    ท่านครูศรีปราชญ์  นับว่าเป็นบรมครูทางด้านโคลงอย่างที่ครูกล่าวครับ และยุครัตนโกสินท์ ตอนต้น ยุค กลอน โดยเฉพาะ ครูสุนทรภู่
      ผมเองได้เข้าไปอ่านงานโบราณ ทั้งกลอนและโคลง  
         กลอนแน่นอน ต้องยกให้ท่านครูสุนทรภู่ อาจจะมีของท่านพระยาตรัง ก็น่าสนใจครับ
      โคลง ต้องยอมรับว่าภาษาโบราณ อ่านไม่เข้าใจ คำที่ใช้ บางทีแปลไม่ออก ผมอ่าน ลิลิตพระลอ ภาษาโคลงนับว่าเป็นเอก เพียงแต่มีบทอัศจรรย์เยอะไป อิอิ
        ยิ่งโคลงทวาทศมาศ แปลลำบาก และผลงานของครูศรีปราชญ์ กำสรวลสมุทร ๖น่าจะเป็นโคลงดั้น)บางคำเข้าใจยาก มาติดใจเอาโคลงนิราศนรินทร์ เพราะนายนรินทร์แก ชมภรรยา(เมีย)แกงามยังกะนางฟ้านางสวรรค์ อิอิ
              ผมเองเข้าไปศึกษางานของคุณหมอวฤก บ่อยๆ ได้คำแนะนำมาบ้าง นอกนั้นแอบไปอ่านงานในกลุ่ม อาโศรมฯ งานเก่าๆ ยังมีคุณอิมเข้าไปเล่นเลย
    แต่ผมเองคงต้อง ฝึกอีกมากครับและด้วยคำแนะนำของครู ยังจำได้เสมอครับ
    ดูแลสุขภาพด้วยนะครับครู
  • แก้วประภัสสร

    24 ตุลาคม 2555 15:02 น. - comment id 1249613

    พ่อหนูอยู่บนสวรรค์แล้วค่ะครู
    
    29.gif29.gif16.gif16.gif
  • din

    24 ตุลาคม 2555 17:04 น. - comment id 1249626

    16.gif16.gif
    
    แม่จากไปนานแล้ว
    เหลือแต่พ่อจ้ะครู ตอนนี้ท่านก็อายุมากแล้ว
    แต่ยังช่วยเหลือตัวเองได้อยู่
    
    ถ้าเลือกได้ ก็อยากให้เป็นอย่างนี้ไปอีกนานๆ
    
    16.gif16.gif
  • แก้วประเสริฐ

    24 ตุลาคม 2555 18:22 น. - comment id 1249632

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ อนงค์นาง
    
        การใฝ่รู้และสนุกกับงานนั้นๆเป็นสิ่งดีแล้ว
    นอกจากเพิ่มพูนความรู้เล็กๆน้อยๆเสริมทักษะ
    เราไว้ นับว่าหายากจริงๆเพราะส่วนใหญ่จะมี
    คำขี้เกียจเป็นคำอุทานไป  เที่ยวให้สนุกถึง
    แม้จะมีเวลาน้อยนิด  แต่ครูคิดว่าเธอมีนิสัย
    ขยันอยู่แล้วย่อมสนุกกับงานนั้นๆย่อมแบ่ง
    เวลาได้ดีอยู่เสมอจ๊ะ   ครูนั้นนับวัีนสุขภาพ
    โทรมไปเนื่องจากอายุมากไปเรื่อยๆจ้า
             รักศิษย์เรามากเสมอ
    
               16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • แก้วประเสริฐ

    24 ตุลาคม 2555 18:44 น. - comment id 1249634

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ กิ่งโศก
    
           เนื่องจากเวปฯไทยกลอนล่มตั้งแต่เช้า
    พึ่งจะเข้าได้ตอนมืดเย็นมากแล้ว จึงขอตอบ
    ดังนี้
            อันกลอนโบราณนั้นมักจะใช้ภาษาท้อง
    ถิ่นเป็นตัวช่วย เช่น คำส่งของวรรคที่สอง
    ของโคลง และคำรับที่วรรคสุดท้ายช่วง
    กลางเป็นตัวรับนั้น เช่นคำว่า แพร่เป็นแป้
    พลิ้วใช้คำกิ้วเป็นต้น แต่ความหมายสลับ
    ให้สามารถรับได้ไม่ผิดฉันทลักษณ์
    บ้างก็ไม่มีคำแปลสำหรับ
    คนบางคน แต่ระดับปรมาจารย์ย่อมมีคำ
    แปลเสมอๆ แต่เป็นภาษาท้องถิ่นของ
    ภูมิประเทศนั้นๆ เหนือ กลาง ตะวันออก
    อิีสาณ และทางใต้ในภาษาพูด ดังนั้นจึง
    ทำให้คนต่างถิ่นไม่สามารถเข้าใจรู้ความ
    หมายของคำนั้นๆได้ ส่วนระดับสูงที่เรา
    แปลหรือศิษย์ยกตัวอย่างเช่น ลิลิตพระลอ นั้น
    จะใช้คำพูดในแวดวงศ์กษัตริย์ผสมกับ
    ภาษาพูดชาวบ้าน เป็นคำสูงๆซึ่งเราไม่สามาถ
    จะเข้าไปถึงได้ จึงไม่สามารถแปลได้หรือ
    บางทีใช้ภาษาสันสฤตผสมเข้าไปอีกเป็นต้น
           ด้วยเหตุดังกล่าวท่านครูศรีปราชย์ซึ่ง
    มึนิสัยกรุ้มกริ่มอยู่แล้วจะใช้คำเหล่านี้ไป
    จีบสาวๆย่อมไม่ได้ ดังนั้นท่านจึงฉีกคำ
    ออกมาในลักษณะกลางๆที่ทุกระดับเข้าใจ
    ได้ อย่างที่เราเห็นจ๊ะ จะมีเหมือนกันที่ท่าน
    ได้ใช้คำยากๆระดับสูงผสมไว้ แต่ครูเรียกว่า
    เป็นการเล่นคำเล่นอักษรไป จะง่ายแก่การ
    เข้าใจเอง  เอาล่ะครูเกริ่นแนวทางไว้ว่า
    เหตุใดเราจึงไม่สามารถแปลโคลงบางบท
    ได้ ก็เพราะเหตุดังนี้ แต่สังเกตุไว้เถอะว่าการ
    เล่นแบบนี้จะมักอยู่ในระดับเจ้านาย พระมหา
    กษัตริย์เท่านั้น และอีกประการหนึ่งของโคลง
    ที่เล่นการรับ เอก โทตามวรรคแรกนั้นเหตุใด
    จึงผิดฉันทลักษ์แต่ก็มีคนเล่น เช่น
       นุขนาถให้ไว้แด่    คนรัก
       จะเห็นได้ว่าการรับจะสลับกันไม่เป็นไป
    ตามฉัีนทลักษณ์โคลง คือโทก่อนแล้วเอก
    ซึ่งควรเป็น เอก ก่อนแล้วตามด้วย โท
    
       ครูเองเข้าใจว่าเขาเล่นไปตามทำนองเสียง
    มากกว่าหรืออาจจะมีนัยอื่นได้ก็ไม่สามารถ
    ทราบได้ ทั้งๆที่ผิดฉันทลักษณ์ไป 
    ศิษย์เราลองค้นหาคำตอบด้วย ครูพยายาม
    แล้วแต่ไม่เป็นผล แต่การเล่นนี้คนเล่นเป็น
    คนเก่งโคลงเสียด้วย ดังนั้นครูจึงไม่กล้า
    วิจารณ์มากนัก
            เอาล่ะแค่นี้นะจ๊ะ รักศิษย์เรามากๆเสมอ
    
                    16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • แก้วประเสริฐ

    24 ตุลาคม 2555 18:49 น. - comment id 1249635

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ  แก้วประภัสสร
    
             ศิษย์รักเราเรื่องนี้เป็นอนิจจังจ๊ะย่อม
    ไม่แน่นอนเสมอ แต่นับว่ายังมีบุญที่คุณแม่
    ยังอยู่ให้เราได้ทดแทนพระคุณท่าน 
            ศิษย์เราการทดแทนพระคุณพ่อแม่เปรียบ
    ดังสร้างกุศลให้แก่เราอยู่สูง ท่านทั้งสอง
    เปรียบดังพรหมของบุตรอิสตรีทั้งหลาย
             เป็นที่รักของเทวดาและมนุษย์แม้แต่
    พระพุทธเจ้าเรายังทรงสรรเสริญอย่างมาก
    ในเรื่องนี้   รักศิษย์เรามากๆอยู่เสมอ
    
                16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • แก้วประเสริฐ

    24 ตุลาคม 2555 18:52 น. - comment id 1249636

    36.gif16.gif36.gif
    คุณ ดิน
    
          ศิษย์นับว่ามีบุญอย่างมหาศาลจงปรนนิบัติ
    ท่านให้ดีเถิด ความสุขความเจริญจะก่อเกิดเป็น
    ที่รักใคร่ของเหล่าเทวดา มนุษย์หรืออมนุษย์
    ทั้งปวงนะ  การเลือกของเรานั้นต้องเป็นไป
    ตามธรรมชาติและอีกหลายๆอย่างประกอบจ๊ะ
            รักศิษย์เรามากเสมอ
    
             16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif