ลืมความหลังฝังโลกอันโศกตรม

บุญเพิ่ม

ลืมความหลังฝังโลกอันโศกตรม
เจียมตนเถิดคนโง่หยุดโอหัง
อย่าขึงขังแข่งขันประชันเขา
เก็บความช้ำโบยบินคืนถิ่นเรา
อยู่อย่างเก่าพักกายกลางสายลม
มีหมูหมากาไก่กล่อมไพรเถื่อน
พบผองเพื่อนครึกครื้นคลายขื่นขม
ลืมความหลังฝังโลกอันโศกตรม
เพียงชื่นชมน้ำค้างพราวพร่างไพร
สังคมเมืองเปี่ยมล้นด้วยคนเก่ง
ที่หมายเฉ่งคนล้มเจ็บจมไหม้
เราควรเป็นฝ่ายลาถอยปราชัย
หลีกทางให้เขาเดินเพลิดเพลินพอ
หากฝืนสู้สุดท้ายคงตายเปล่า
ควรย่างเท้าปลีกไปด้วยใจฝ่อ
ทนกล้ำกลืนแล้วอย่าน้ำตาคลอ
ดาวยังทอแสงส่องลงท้องนา!ฯ
                          อริญชย์
                      ๕/๒/๒๕๕๖				
comments powered by Disqus
  • บุญพร้อม

    5 กุมภาพันธ์ 2556 13:50 น. - comment id 1254729

    ปฏิกิริยาที่ดียังมีอยู่
    แถมยังดูเปรื่องปราชญ์ไม่ขาดหาย
    ประหลาดใจเหตุไฉนจึงวุ่นวาย 
    เรื่องเลวร้ายถึงไม่สิ้นแผ่นดินไทย
  • กุ้งหนามแดง

    5 กุมภาพันธ์ 2556 18:53 น. - comment id 1254759

    นั่งรถไฟฟรีกลับบ้านเราดีกว่าเนอะ
  • บุญเพิ่ม

    7 กุมภาพันธ์ 2556 07:27 น. - comment id 1254810

    ขอบคุณพี่บุญพร้อม ที่แวะเข้ามาแต่งเติมเสริมรับบทกลอนได้อย่างไพเราะ ๆ
    
    ขอบคุณกุ้งหนามแดงที่แวะมาทักทาย
    
    อ้าว  ไม่ต้องไม่จ่อคิวจองตั๋วรถไฟแล้วเหรอเนี๊ยะ
    
    อิอิ
    
    เมื่อไหร่จะมีนั่งเครื่องบินกลับบ้านฟรีมั้งเน๊าะ อิอิ
    20.gif