แ พ้ ใ จ เ ธ อ

รการต์

         
          แ พ้ ใ จ เ ธ อ

๏ ขอยอมเป็นผู้แพ้ตั้งแต่แรก
ดีกว่าแทรกกลางใจแบบไร้ค่า
เพียงแค่เสี้ยวเกี่ยวใจให้กันมา
ถูกลักพาดูแลก็แค่นั้น

ศักดิ์ก็คงธุลีไม่มีเท่า
เศษรักเก่ารองรับสำหรับฉัน
เธอสร้างบทย่อหน้าสารพัน
ก็เชิญเธอสร้างฝันเหมือนวันพบ

ไมตรีที่เยื่อใยเหลือไว้สร้าง
คงแตกต่างห่างไกลในวันจบ
ตาที่นองน้ำจึงเจิ่งทำนบ
เป็นคราบจางไหลกลบ ทบทวี

เมื่อหัวใจไร้ค่าราคาแล้ว
ลมที่แผ่ว คงหายใจได้เต็มที่
เถอะจงสร้างทางฝันแต่วันนี้
ฉันยินดีและพร้อมจะยอมรับ

แต่หากทางที่เธอพร่ำเพ้อหา
สมมุติว่าเลิศลอยอย่าถอยกลับ
ขอเธอจง ผงาดเชยอย่าเลยลับ
ถลาปีกประดับอย่าอัปรา

ฉันยอมเป็นผู้แพ้ตั้งแต่แรก
คงไม่แปลกกับหัวใจเมื่อไร้ค่า
น้ำที่กลั่นหยดเนาสองเบ้าตา
รู้เถิดว่าเพียงแค่ แพ้ใจเธอ ๚ะ๛

             รการต์
				
comments powered by Disqus