บทชีวิตเลิกผิดหวัง

กุ้งหนามแดง

อย่ามัวงง หลงอยู่ กับความหลัง
ลืมความชัง ทั้งหลาย มลายสูญ
ไร้ประโยชน์ เกินกว่า จะอาดูร
หมั่นเพิ่มพูน ความช้ำ  อยู่ทำไม

อดีตกาล นานเนิ่น สุดเยิ่นเย้อ
รังแต่เก้อ แต่คอย ปล่อยดีไหม
เก็บเอาไว้ ละเหี่ย ปนเสียใจ
โยนทิ้งไป ให้สิ้น ชินแล้วชน

ไม่เคยมี แล้วมี เลยมีกิจ
กระทบจิต คิดชุก ไปทุกหน
นี่แหละหนา ผลผลิต ความคิดคน
เป็นที่พึ่ง ของตน ภาวนา

มีภาวะ อยู่กับ ปัจจุบัน
คงจะไม่ ตีบตัน หากสรรหา
เป็นบทเรียน สอนใจ ใยเลิกรา
พัฒนา ชีวิต ก่อนปลิดปลง

ลุกขึ้นยืน อีกครั้ง อย่าพังพาบ
แล้วซึมซาบ ด้วยจิต พิศวง
กอบความรัก ความฝัน อย่างบรรจง
สักวันคง  สมหวัง  ดังใจปอง..
..
 

				
comments powered by Disqus