กาลครั้งหนึ่งในเขาวงกต

เมต้าไซรัป



ฉันตื่นฟื้นขึ้นมาบนหนทางแยก    

ดวงดาวแฉกแปลกประหลาดสาดกระทบ

เห็นเมืองหนึ่งซึ่งถูกยึดฮึดตะปบ     

ใกล้ประสบพบทางตันวันล่วงเลย

พอเข้าใจในอำนาจชาติยิ่งใหญ่     

หว่านห่วงใยใส่สมองผองมวลเชย

ฟังพูดเขียนเรียนท่องจำคำคุ้นเคย  

จึงนิ่งเฉยเผยความกลัวตัวใครตัวมัน

เพียงแค่รอขอร่วมมือถือระเบียบ    

ยังเร่งรีบบีบเหยียบยับทับถมกัน

มารยาทขาดหายไปใจตื้นตัน        

เมืองในฝันผันโรงหนังฝังปรองดอง

ล้วนผู้ใหญ่ใจปลาซิวหิวกระหาย    

ได้ทำลายคลายเงื่อนปมสมใจปอง

ด้วยวิธีมีให้เห็นเป็นสยอง               

เข้าจองจับขับด้วยปืนชื่นอกตรม

ใครกันหนอรอความหวังหลังเปลวควัน   

ล้วนคืนวันฝันเลวร้ายป้ายอาจม

คิดเห็นต่างย่างไฟเผาเงาอารมณ์     

ตาชั่งลมสมคะเนเทลำเอียง

ฉันหลับตาพาวิญญาณพานประสบ  

เข้าคิดคบลบอำนาจวาดไล่เรียง

ล้วนปากท้องจ้องทิ่มแทงแสงตะเกียง 

อีกหลายเสียงเพียงแค่กลัวตัวอ่อนแอ

ฉันคงเชื่อเมื่อความหวังฝังดวงจิต    

หากชีวิตคิดก้าวหน้าคว้ากุญแจ

ในสักวันฝันสดสวยช่วยดูแล             ไม่รังแกแค่ทุกคนชนความจริง
comments powered by Disqus