นี่แหละแม่

อ.วรศิลป์

ไม่ได้ถือไว้ที่มือ
หากแต่ถือไว้ที่ใจ
วัยเยาว์อุ้มเอาไว้
ครั้นเติบใหญ่ใจห่วงหา

ไม่ได้กอดไว้แนบอก
แต่กอดกกในอุรา
ความรักความเมตตา
ของมารดามิเหือดหาย

ไม่ได้ป้อนข้าวป้อนน้ำ
แต่เช้าค่ำห่วงมิวาย
อยู่ดีกินดีไหม
ใครเล่าใครคอยจัดหา

ไม่ได้ดูแลใกล้ชิด
แต่ดวงจิตชิดลูกยา
ดับดิ้นดินกลบหน้า
จิตมารดายิ่งอาลัย

นี่แหละรักของแม่
ยิ่งใหญ่แท้แน่กว่าใคร
ลูกเต้าจำเอาไว้
เร่งชดใช้ทดแทนคุณ

ป.ล. ครบหกปีที่สิ้นแม่

(21.9.61)

				
comments powered by Disqus