ไม่กลัวแล้ว...

ละอองน้ำ

เคยกลัวฝนกลัวฟ้าเวลาเหงา
นั่งจับเจ่าอยู่คนเดียวเหลียวไม่เห็น
จะหายใจเข้าออกช่างยากเย็น
กลับกลายเป็นเรื่องอะไรไม่เคยชิน
     แต่วันนี้ตากฝนจนเหน็บหนาว
ใจไม่ร้าวไม่หลบลับหรือกลับผิน
น้ำจากฟ้ายังโปรยมายังหลั่งริน
ใจไม่สิ้นก็ฝ่าฝน...ตัวคนเดียว
     ต่อจากนี้ฝนจะมากี่ห่าฝน
ฟ้าจะแกล้งให้จำทนไม่แลเหลียว
แต่ใจหนึ่งผูกพันมั่นเป็นเกลียว
ก็อุ่นใจแน่แท้เชียว...ไม่เดียวดาย				
comments powered by Disqus
  • monki

    30 กรกฎาคม 2545 06:59 น. - comment id 63769

    แต่ระวังไม่สบายนะจ๊ะ
  • โคลอน

    30 กรกฎาคม 2545 07:27 น. - comment id 63777

    ฮ๊าดดดดดดดดดดดชิ๊ววววว
    
    บทกลอนดูเหงาๆแต่ก็ไม่เศร้า...ดีจัง
  • กาดาษ

    30 กรกฎาคม 2545 12:37 น. - comment id 63876

    ละอองน้ำ กาดาษมาเดินเปงเพื่อนด้วยอ่ะนะ 
    ชอบๆ ตากฝน หนุกดี ^-^
  • dokkoon

    30 กรกฎาคม 2545 17:57 น. - comment id 63950

    เมื่อชินกับมันแล้ว ก็ OK เช่นเดียวกับปัญหาต่างๆ เมื่อเกิดขึ้นใหม่ๆ รู้สึกว่าหนักหนาสาหัสแต่เมื่อชินกับมัน ก็ทนได้ และปรับตัวเข้ากันมันได้ แก้ปัญหาได้ ไม่หนักหนาอะไร ขอเพียงอย่าขาดกำลังใจเท่านั้น
    
    เขียนได้ดีนะ เฉียบคม ล้ำลึก
  • ธนรัฐ สวัสดิชัย

    31 กรกฎาคม 2545 01:59 น. - comment id 64034

    ยินดีด้วยจ้าาาาาาาาา..........
    ฮือๆๆๆๆ พี่ยังเหงาอยู่เยยยยย...... ว่าปายน่านนนน
  • : : : ดอกจิก : : :

    31 กรกฎาคม 2545 07:33 น. - comment id 64070

    เขียนตอบ จากอารมณ์ คนกลัวฝน
    วันฟ้าหม่น ยังมีเหงา อารมณ์ไหว
    ที่เคยคิด คิดอยู่ได้ ไม่พึ่งใคร
    น้ำใสใส ชอบไหลมา .. ประหลาดจริง ...
    
    (PS  คืนนั้นเรายังมุดโต๊ะอยู่เลย .. ฝนมาเป็นพายุ . เล่นเอาเกือบตาย เหงาจนเป็นเสียว หน้าต่างบ้านตีพั่บ ๆ ) -__-
    
  • ละอองน้ำ

    2 สิงหาคม 2545 22:04 น. - comment id 64612

    ขอบคุณทุกคนนะ