เด็กชายโต

วิจิตร ภู่เงิน

ตกกี่ชั้นโตไม่เคยไหวหวั่น
ยังมาเรียนทุกวันไม่ขาดคร้าน
แม้ใครต่างชมโตว่าบ่เอาถ่าน
โตยังยิ้มบานยอมรับไม่ระอา
มันเหนื่อยนักโตก็พักไม่หนักหนา
ฟุบลงหลับให้ตำราเดินเข้าฝัน
มานีมานะปิติชื่นชีวัน
เจ้าแก่พัลวันหอมแกล้มชูใจ
ตื่นจากฝันโตคิดเห็นแค่ไข่ไก่
ตอนเช้าแม่ใส่มาเป็นกับข้าว
ใกล้เที่ยงท้องโตมันหิวตาเป็นดาว
ระยิบระยับแวววาวเต็มห้องเรียน
คุณครูครับโตอยากจะพากเพียร
แต่เมื่อเขียนเรี่ยวแรงโตก็หดหาย
ครูครับขอพักกินข้าวให้สบาย
แล้วตอนบ่ายค่อยมาเรียนดีไหมครู
ใช่ว่าโตขี้เกียจไม่อยากเรียนรู้
แต่ทุกเช้าตรูต้องตอนวัวไปลาม
จึงมาเรียนสายหิวข้าวในทุกยาม
เพราะข้าวสักชามตกท้องยังไม่มี
เห็นใจโตเถอะครับคุณครูคนดี
กลับบ้านจะท่องมานีให้ขึ้นใจ
มาเรียนนั่งหน้าไม่เป็นเด็กเหลวไหล
ครูปล่อยโตไปกินข้าวนะครับครู				
comments powered by Disqus
  • tiki

    27 เมษายน 2547 19:57 น. - comment id 255572

    น่ารักจริงๆจริง เด็กชายโตนะครับ
  • ผู้หญิงไร้เงา

    27 เมษายน 2547 20:00 น. - comment id 255575

    หัดโกหกตั้งแต่เด็กยังเล็กนัก
    แล้วโตขึ้นจะนำชักใครหละนี่
    อย่างนี้ต้องทำโทษเจ้าเพื่อนซี้
    ที่คอยชี้ช่องทางอย่างวิจิตรไง
    
    *-*กลอนแต่งได้ดีมากๆๆเลยค่ะ  แต่เออย่านี้ต้องทำโทษแล้วนะค่ะ อิอิ*-*
  • น้ำ

    27 เมษายน 2547 21:35 น. - comment id 255668

    อ๋อโตแต่ตัว....
    วิจิตร...เขียนบทละครได้นะนิ
  • แก้วประเสริฐ

    27 เมษายน 2547 23:01 น. - comment id 255714

    เขียนได้ดีน้องง่ายๆเรียบๆแต่ได้ใจความนะ   อย่างบทละครที่น้องว่าเขียนได้นะพี่เชื่อจ๊ะ เพราะบทละครทีเห็นมักจะง่ายเรียบๆเร้าใจมักจะได้รับความนิยมคนดูนะ  อย่างเช่นพวกภาษาชาวตลาด  บ้านสลัมฯเป็นต้น  มักจะได้รับความนิยมมากกว่าละครแบบผู้ดีใช้คำพูดบางครั้งฟังไม่รู้เรื่องเลยล่ะ   หัดเข้าไว้อีกอย่างไม่นานคงจะได้เป็นผู้กำกับหนังละคร ขออวยพรจ๊ะ
    
                      แก้วประเสริฐ.
  • มัดหมี่ค่ะ

    28 เมษายน 2547 08:16 น. - comment id 255864

    สงสัยคนแต่งกลอนเนี่ย
    จะเป็นเด็กชายโตเสียเองนา
    
    แค่สงสัยนะคะไม่ได้ตู่
    
    คุณวิจิตรเจ้าคะ
    มัทแวะมาทักทายแล้ว
    เมื่อคืนไม่ได้แซว
    เพราะใยแก้วมันด่าวดาว
    ฝนตกฟ้าฝ่าเปรี้ยง
    มัทตกเตียงไปหลายวา
    ก็คนมันกลัวฟ้า
    ตื่นขึ้นมาก็สายแล้ว
    เข้ามาแซวได้เท่านี้
    คงสุขดี ใช่หรือเปล่า
    อย่าลืมลงเรื่องราว
    ให้สาว ๆ เขาอ่านกัน
    
    แวะมาแล้วน๊ะ
    
  • **พาฝัน**

    28 เมษายน 2547 13:40 น. - comment id 256024

    ^____________^
    
    ทักทายค่ะ
    
  • วิจิตร ภู่เงิน

    28 เมษายน 2547 15:59 น. - comment id 256142

    ***ขอบคุณคุณทิกิมากครับ
    
    ***คุณผู้หยิงไร้เงาจะทำโทษโตหรอครับ .. วิจิตรไม่ยอมหรอ .. โตเป็นเพื่อนวิจิตรเสมอ .. โตอยู่ข้างๆวิจิตร .. โตไม่เคยอยู่ข้างเพื่อน .. ข้างคุณครู .. หรืออยู่ข้างพ่อ .. แม้เวลาที่วิจิตรทำผิดก็ตามที
    
    ***ขอบคุณน้ำมากครับ วิจิตรเพียงอยากให้คนอ่านมีความสุขไปกับวิจิตร แค่นี้ครับที่วิจิตรต้องการ
    
    ***คุณพี่แก้วประเสร็ฐเขียนได้ดีน้องง่ายๆเรียบๆแต่ได้ใจความนะ   อย่างบทละครที่น้องว่าเขียนได้นะพี่เชื่อจ๊ะ เพราะบทละครทีเห็นมักจะง่ายเรียบๆเร้าใจมักจะได้รับความนิยมคนดูนะ  อย่างเช่นพวกภาษาชาวตลาด  บ้านสลัมฯเป็นต้น  มักจะได้รับความนิยมมากกว่าละครแบบผู้ดีใช้คำพูดบางครั้งฟังไม่รู้เรื่องเลยล่ะ   หัดเข้าไว้อีกอย่างไม่นานคงจะได้เป็นผู้กำกับหนังละคร ขออวยพรจ๊ะ
    
    ขอบคุณพี่มากๆครับเป็นคนอวยพรที่ทำให้รู้สึกดีมากๆครับ พี่เข้าใจวิจตรมาเลย .. เข้าใจอย่างที่วิจิตรคิด .. ที่วิจิตรวิจิตรหวังเพียงว่าคนอ่านจะเข้าใจ มันเป็นเรื่องยากเหมือนกันนะครับที่คนอ่านจะมีจิตนาการตามกวีไปได้ วิจิตรอ่านบทกลอท วิจิตรก็รู้ว่ามันเพราะนะ แต่บางครั้งวิจิตรก็ไม่รู้ผู้เขียนสื่อถึงอะไร .. เขียนยัง .. มันเป็นปรัญญาเกินกำลังคนอ่านวิจิตรว่า ครับ
    
    ***ขอบคุณคุณมัดหมี่มากครับ
    
    ***ขอบคุณพาฝันครับ