เหมือนไม่ใส่ใจ...แต่..ไม่ใช่เลย

วุ้นเส้นต้มยำ

เวลานั่งข้างๆ
ก็ได้แต่คอยเว้นระยะห่างแล้วหันหน้าหนี
เวลาเดินด้วยกันก็ไม่เคยแสดงอาการยินดี
ก็เพราะใจที่มีมันล้ำเส้นเกินความเป็นจริง
กลัวก็แต่ว่าเธอจะรับรู้
สิ่งที่ทำอยู่มันอาจบดบังไม่ไหว
เพราะอาการอาจแพ้เสียงของใจ
ที่เอาแต่ตะโกนอยู่ได้ว่ารักเธอ
เวลาเจอเธอก็บอกว่าคือ..เพื่อน..
เหมือนจะเตือนหัวใจที่กล้าหาญของฉัน
ให้รู้สำนึกว่าก้าวมาลึกเกินกว่าให้อภัยกัน
แต่ว่ามันคงไม่อาจก้าวกลับมา
คิดไปเองมากมายเพราะใจกังวล
เจ็บที่ต้องทนเฉยเมยทำเป็นไม่เคยจะใส่ใจ
คำว่าเพื่อนทำให้ปวดร้าวจนไม่มีน้ำตาจะไหล
เหงาจังเหงาใจ  ไม่รู้ทำไมต้องเป็นเธอ				
comments powered by Disqus
  • วุ้นเส้นต้มยำ

    29 ตุลาคม 2547 19:56 น. - comment id 359773

    แบบว่ามันเป็นเรื่องของใจที่อธิบายลำบากอ่าค่ะ
              ....กลอนอาจไม่เพราะเท่าไหร่....
       ก็เจ็บใจมากๆๆๆๆๆเลยหาทางระบายออกมา
            ++++  ยังไงก็ยังรักเธอเสมอ ++++
              ถึงรู้ดีว่าเราเป็นได้แค่เพื่อนกัน
  • =_+ VeNuS +_=

    29 ตุลาคม 2547 20:16 น. - comment id 359788

    อืมๆ..ก็จิงนะ  เพราะเราก็เป็นแบบนั้นอ่ะ
    
    มันเขินนี่ที่จะแสดงออก...
    
    ไม่กล้าหรอกแต่ก็มองเค้าตลอดแหละ
    
    คิคิ
    
    แวะมาด้วยความคิดถึงจ้า
    
    วีนัสก่ะเจ้า
    
  • ผู้หญิงไร้เงา

    29 ตุลาคม 2547 21:29 น. - comment id 359848

    คิดไปเองมากมายต่างต่างนานา
    แถมหัวใจยังไม่กล้าจะเปิดเผย
    ว่ารักเธอมากมายในใจเลย
    ทั้งที่อยากจะเอ่ยเฉลยบอกเธอ
    
    *-*กลอนแต่งได้ดีมากๆๆๆๆๆๆเลยค่ะ ชอบจัง*-*
  • ช็อกโกแล็ต

    30 ตุลาคม 2547 00:04 น. - comment id 359961

    ห่างแค่เพียงเอื้อมมือ....แต่มานดูแสนไกล((ร้องถูกไม๊นี่))เหอๆ
    
    เป็นกำลังใจให้นะค๊า...
    
    แหมมานพูดยากเนอะคะ...อิๆ...ใครจะกล้า...
    
    แต่ช็อกกล้า..อุ๊ยยย!!! ไม่ใช่ค่ะ ใช้เวลาเตรียมตัวประมานเกือบสามเดือน หลังจากตัดสินใจ แหะๆ
    
    ***  ^______________________^  ***
    
    มาทักทายค๊าบบบบบบบพ๊ม