ค่ำแล้วคืนเรือน

วิจิตร ภู่เงิน

คล้อยตะวันเคลื่อนลงตรงเหลี่ยมเขา
สายลมเบาพัดผ่านลำธารใส
ต้นข้าวเขียวเรียวลมลู่กิ่งใบ
เสียงเรไรร้องมาว่าค่ำแลง
ระดาดดาวพราวฟ้าทาทั่วถิ่น
เสียงนกบินลงกลบที่กลบแก่ง
ปลาฮุบเหยื่อดังมาจากนาแปลง
ดุเหว่าแกล้งร้องไล่ให้คืนเรือน
คันนาเปลี่ยวเทียวเดินเพลินทางกลับ
ดาวระยับส่องทางกลางถิ่นเถื่อน
ขับกล่อมเพลงบรรเลงให้เป็นเพื่อน
เอาแสงเดือนเป็นดวงตาพาย่ำเดิน
เด็ดใบข้าวมาเป่าเล่าเพลงป่า
ผืนพนาหน้านี้มิขาดเขิน
มีพอกินพอใช้ไม่ขาดเกิน
แลจำเริญเพลินตาหน้านาปี
จึ่งขับขานเพลงไปกล่อมไพรพฤกษ์
แลยามดึกมีดาวสกาวศรี
สาดแสงส่องทั่วท้องทุ่งขจี
ให้ทุ่งมีข้าวงามตามฤดู				
comments powered by Disqus
  • tiki

    20 พฤศจิกายน 2547 02:13 น. - comment id 373834

    ไพเราะมากค่ะ น้องวิจิตร
  • ภูตะวัน ตะวันรอน

    20 พฤศจิกายน 2547 02:49 น. - comment id 373849

    งามจัง...
    
    ขอใช้คำไทย ๆ..
    ให้เหมาะกับงานงามงาม....
    
    สวยงาม...ทั้งภาพ..งดงาม..ทั้งคำ...
    
    มายิ้มหวาน ๆ...ก่อนไปนอนค่ะ
  • ll๛เมกกะ๛ll

    20 พฤศจิกายน 2547 07:19 น. - comment id 373864

    เป็นตัวตนรวมเป็นคนขึ้นมาได้		
    จะดีแต่รอตายอยู่ได้หรือ	
    ธรรมชาติวาดไว้ให้สองมือ		
    ใช่ไว้ยื้อแย่งยำพร่ำทำลาย	
     
        จึ่งชี้ชวนสร้างสรรค์เพื่อวันพรุ่ง		
    ให้แสงรุ้งรุ่งงามยามทอสาย	
    ให้มวลมิตรแย้มยิ้มพิศพริ้มพราย		
    แต้มระบายโลกสวยด้วยมือเรา	
    
    อิอิ  อย่างที่พี่ทิกิว่าแร่ะครับ
    ได้อ่านงานดี ๆ ก็เป็นบุญตาครับ ฮิๆๆ
    
    +-*-+  +-*-+-*-+ปู๊ชายอารมดี๊ดี+-*-+-*-+  +-*-+
    
    
  • เพียงพลิ้ว

    20 พฤศจิกายน 2547 09:18 น. - comment id 373876

    ภาพสวย กลอนงาม
    ยิ้มหวานให้เหมือนกับพี่ภูจ้า
  • คนเมืองลิง

    20 พฤศจิกายน 2547 10:13 น. - comment id 373889

    ^_^ งดงามไพเราะ นึกถึงทุ่งรวงทองเลยค่ะ
  • ลอยไปในสายลม

    20 พฤศจิกายน 2547 13:15 น. - comment id 373963

    อยากเป้นนกจัง
    
    จะได้บินไปได้ไกล ๆ .....
  • แก้วประเสริฐ

    20 พฤศจิกายน 2547 15:51 น. - comment id 374059

    โถจิตมนุษย์สุดแสนแวดวงล้อม
    ที่โหมพยอมด้วยตัณหาน่าอดสู
    หมุ่นหมกเมาเฝ้ากามามาเชิดชู
    ยากจะกู่ก้องเพรียกเรียกกลับมา
              ลมเอ๋ยลมห่มพรากจากวสันต์
    นำเหมันห์ผันผวนป่วนจิตหา
    ร้อนหรือเย็นไม่รู้กาลเวลา
    เหมือนมนุษย์สัตว์หนาเร้าเคล้าอารมณ์.
    
                        แก้วประเสริฐ.
  • พี่พุด

    20 พฤศจิกายน 2547 19:28 น. - comment id 374170

    มาช้านะคะ
    แต่ทว่าพลาดงานงามได้ไงละคะ
    
    เพราะรักงานวิจิตรมากย้ำๆๆๆ
  • วิจิตร

    21 พฤศจิกายน 2547 14:09 น. - comment id 374421

    ขอบคุณทุกคนมากครับ