กลอน - กลอนตามใจคุณ

คำสารภาพ

กระบี่ใบไม้

ข้าแต่มวลมหาประชาราษฎร์

ข้าไม่อาจจะจารึกสำนึกได้

ด้วยเงื่อนไขแห่งเงินทองต้องเป็นไป

ข้าจะอยู่ได้อย่างไรถ้าไร้เงิน


ข้าแต่มวลมหาประชาราษฎร์

เพราะใบบังหลังอำนาจให้ห่างเหิน

ข้าทำตัวห่างไกลใช่ข้าเมิน

แต่ใครเล่าเขาจะเดินเพียงติดดิน


ข้าแต่มวลมหาประชาราษฎร์

ข้าจดจำเงินทุกบาทไม่เคยสิ้น

รักประชาคือนายเราเท่าชีวิน

แต่มัดใจไม่อาจดิ้นคือนายทุน


ข้าแต่มวลมหาประชาราษฎร์

สำนึกในความเป็นชาติยังหอมกรุ่น

บ้านเมืองเรารอโอบเอื้อเกื้อการุณ

แต่สำนึกในสกุลนั้นจับใจ


ข้าแต่มวลมหาประชาราษฎร์

ข้าคงอยู่โดยไม่อาจปราศเงื่อนไข

รักของข้ายังเพริศพริ้งยิ่งสิ่งใด

ข้า				
 1047    9    0    

ก็แค่ผู้ชาย...ที่ไม่รักเรา

โพลารีส

จะเสียใจอะไรกันหนักหนา
จะเสียเวลาทำไมแค่ผู้ชายคนหนึ่ง
อย่าเอาเวลาอันมีค่าไปคิดถึง
ไปคำนึงถึงคนๆนั้นมันอีกเลย
     เขาก็แค่ผู้ชายที่ทิ้งเรา
จะไปเอาจะไปรักทำไมหรือ
แค่ผู้ชายหนึ่งคนไม่ต้องตามตื้อ
ไม่ต้องไปรื้อฟื้นความรักให้มันหนักใจ
     จบไปแล้วก็จบไปอย่าหวนกลับ
ทิ้งมันไว้ให้อยู่กับเวลาเก่า
ต่อจากนี้จะไม่มีอีกสองเรา
ขอให้เธอและเขารักกันนานๆ				
 1010    5    0