ลำนำแห่งหัวใจ

หยาดเพชร...มณีพลอย

สายลมโชยบุหงาพัดพากลิ่น
พาดวงจินต์ดวงน้อยล่องลอยฝัน
โหยหารักปักอุราแทบจาบัลย์
มองตาเธอผ่านแสงจันทร์หวั่นอุรา
หนาวน้ำค้างพราวพร่างช่างหนาวเหน็บ
แต่ไม่เจ็บเท่ารักที่หนาวกว่า
หนาวอะไรไม่เท่าหนาวอุรา
ถึงหนาวฟ้าหนาวลมพร่างพรมกาย
เห็นใผ่โอนพลิ้วพ้อล้อภูผา
หวั่นอุราระทมตรมใจหาย
ใผ่เจ้ารักภูผาตราบคราตาย
หรือเพียงหยอกให้หายใจเหงาตรม
สายลมพัดเกี่ยวก้มโลมรวงข้าว
เห็นดวงดาวหยอกจันทราน่าสุขสม
เหม่อมองเห็นยอดหญ้าน้ำตาพรม
คงจะขมขื่นใจรักเลือนลา
นั่งถอนใจถอนทอดกับยอดฝน
คิดถึงคนที่รักคอยห่วงหา
แม้วันนี้สองใจเราไกลตา
แต่เชื่อว่าสักวันเธอจะมาเคียง				
comments powered by Disqus
  • ฉางน้อย

    4 ธันวาคม 2551 18:26 น. - comment id 921231

    1.gif36.gif1.gif
  • กันนาเทวี

    4 ธันวาคม 2551 20:09 น. - comment id 921265

    หัวใจสาวหนาวสั่นหวั่นรักหาย
    สัญญากลายหายลับไม่กลับหวน
    ลืมคะนึงคราวหนึ่งซึ้งเนื้อนวล
    ใจสาวป่วนรอรักจักกลับมา
    
    11.gif
  • นรศิริ

    5 ธันวาคม 2551 20:03 น. - comment id 921480

    การรอคอยอย่างเป็นสุขและมีความหวังรอเถิดค่ะมันแสนจะสุขใจ