ยอดชู้พธูเก็บ : A Secret Kept

Prayad

นางนำฉันสู่รวงรังแห่งวังรัก

พิสุทธิ์นักดุจอะบิเกลช่างเฉิดฉัน

ยิ่งยามนางมิพรางหน้าเปิดผ้าพลัน

สวยถึงขั้นแม้นเอสเธอร์เธอต้องอาย

 

แสงเรื่อเรืองเรือนร่างสร่างความมืด

สรรพสิ่งยวบยืดย่อมสั่นสาย

พนมเนินนวยนาดแกะวาดลาย

นี่ความหมายสองเราลับกลับค้นเจอ

 

หากแต่นางกางแขนแอ่นอกอ้า

ประหนึ่งว่าสตรีเข้มเต็มเสนอ

ฉันถูกนางรวบดมใต้ผมเธอ

ชั่วเพียงเผลอพาทิวาสู่ราตรี

A Secret kept

The girl brought me into the house of love.

She was as pure and perfect as Abigail.

When she took off her veil she revealed a form

That put to shame the beauty of Esther.

Her light shone in the darkness, make everything tremble.

The hills started to dance like rams.

I thought, ‘Now our secrets are discovered.’

But she stretched out her hand like a woman of strength

And enveloped me with her jet-black hair.

So the day was immediately turned into night.

(Judah Al-Harizi, 1170-after 1235, Translated by David Goldstein)

comments powered by Disqus
  Prayad