รักข้นปนแค้น

เชษฐภัทร วิสัยจร

ให้คลั่งแค้น แน่นสุม กลุ้มตระหนก
ใจระทก วกวน สับสนใหญ่
ถูกเธอหยาม ประนามซ้ำ ระกำใจ
ความรักไซร้ เปลี่ยนเป็นแค้น เผาแผ่นทรวง
จะมุ่งหวังสิ่งใดได้อีกเล่า
ก็ใจเรา เธอเผาทิ้ง ทั้งหิ้งหวง
จะกัดฟัน ลุกขึ้น แล้วยืนทวง
หรือจะห่วง อยู่ห่างห่าง พลางรับกรรม
แม้เธอไปจุติเป็นนางฟ้า
จะขอเป็น ภูตา ให้เหยียบย่ำ
จะขอปลอม ยอมชั่ว มั่วอธรรม
ถึงใจช้ำ ย้ำรอยแผล แค่เจ็บใจ
แม้เธอใส่ส้นสูงงามสง่า
จะขอเป็น ขี้หมา ให้เหยียบไว้
กลิ่นเหม็น ติดตีน ไปจนตาย
ขอตามไป แม้ไร้ดิน สิ้นวิญญาณ
แม้เธอเป็นผู้พิพากษา
จะขอรับ โทษอาญา จากศาล
ใช้อักษร เหน็บแนม เยาวมาลย์
เอากลอนกาทน์ และแผลพร้อย มาร้อยเรียง
แม้เธอร้องเพลงรักหวานแหวว
จะควักแก้ว หูทิ้ง ทั้งโสตเสียง
เล่นเปียโน คลอน้ำตา มาคู่เคียง
สัมพันธ์เพรียง เสียงกวี กล่อมคีตา
แม้เธอแต่งงานออกเรือนไป
จะขอเป็นคนใช้ ให้จิกด่า
จะทรมาน ควักทิ้งทั้งแก้วตา
กลางวิวาห์ ที่คาใจ ใช้ประจาน
จะจดจำ พิษซ้ำ เธอทำเจ็บ
จะตามเหน็บ ไปชั่ว กาลปวสาน
จะรักเธอ ตราบฟ้าดิน สิ้นกาล
จะจองผลาญ อาฆาต ทุกชาติไป
				
comments powered by Disqus
  • จังงัง พรรคลิงรักลิง

    28 ตุลาคม 2545 13:51 น. - comment id 91857

    เหตุใดรักปักหทัยให้ขาดเขลา
    มามัวเมากลิ้งเกลือกเลือกทางเสีย
    หล่อนจากห่างพรางสลัดไม่โลมเลีย
    ใยจึงเพลียหมายเกลี้ยกล่อมถนอมใจ
    
    ให้หยุดเถิดบรรเจิดความนามว่ารัก
    จำใจหักตรรกแน่นแก่นวิสัย
    หากเธอสุขใจเจ้าทุกข์ร้อนทำไม
    ดุจดั่งไฟเผาไหม้ในวิญญา
    
    มาสาบานสานกล่าวเล่าข้ามชาติ
    จักบังอาจตามติดพิษเสน่หา
    ให้เบียดชีพทุรายรนกร่นพรรณา
    ดั่งมาตรว่าไม่นำพาให้ไปดี
    
    ดับเสียเถิดเปิดใจให้ยอมรับ
    มาสดับกับคำเพื่อนเถื่อนๆคนนี้
    รักของเธอแม้นยิ่งใหญ่กว่าโลกมี
    แต่ปนแค้นนี่สิ..ที่ให้ตรอง
    
    ..อ่านของคุณแล้ว แหม..แล้วจะรักทำมัยเนี่ย ดุจังแฮะ แค่เลิกรักก็พอแล้วมั๊ง ..
    ..รักแรงโกรธแรงแฮะ เอ๋ ..คุ้นๆนะ
  • นู๋พาย

    28 ตุลาคม 2545 16:40 น. - comment id 91890

    ต่อกลอนกานไป เพราะกันมากขะ มาเปงคำพูดนี่จะว่าไหมเนี่ย ก้อคนมันแต่งมะเปงนี่นา