บอกฉันหน่อยได้ไหม…?

ขุนหาญ

   ไม่รู้ทำไมต้องคิดถึง
ทั้งที่ครั้งหนึ่งไม่เคยเหงา
ไม่รู้ทำไมต้องมัวเมา
ก็ในเมื่อเขาก็เป็นคน
   ไม่รู้ทำไมเป็นเช่นนี้
ห่างกันทุกทีต้องขัดสน
ไม่รู้ทำไมใจร้อนรน
เมื่อคนหน้ามนสบตามา
   ไม่รู้ทำไมต้องเป็นเธอ
ที่ฉันละเมอเพ้อถามหา
ไม่รู้ทำไมต้องเสียน้ำตา
เมื่อรู้ว่าเธอต้องจากไกล
   จึงเขียนบทกวีเป็นคำถาม
เพื่อออกค้นตามหาความหมาย
ถึงแม้ตอนนี้ฉันอยู่เดียวดาย
แต่ในหัวใจมีเพียงเธอ.
				
comments powered by Disqus
  • stupid cupid

    6 กุมภาพันธ์ 2546 20:27 น. - comment id 107841

    อืมมม ไพเราะดีน่ะค่ะ มาให้กำลังใจน่ะค่ะ