+++ เงาจันทร์ +++

วฤก


๏ โสมแสงผ่องส่องผ่านผืนม่านเมฆ
เหมือนสร้างเสกสรรค์ทรงชวนหลงฝัน
เป็นรูปต่างร่างแต่งเปลี่ยนแปลงพรรณ
ใครไหนปั้นปรุงนะเรียมคะนึง
เมฆคล้ายซุ้มงุ้มเงาวาดเค้าร่าง
เล็บมือนางในสวนรัญจวนถึง
ที่เคยกอดพรอดพร่ำรักรำพึง
ถ้อยคำซึ้งสู่นางมิจางใจ
เยือกลมหนาวคราวพานสะท้านนัก
หนาวลมจักเหนือจิตเรียมคิดไข
ความหนาวเนื้อเหลือที่จะมีไฟ
ฟ่องอุ่นไออังอาบกำซาบทรวง
เล็บมือนางกลางคืนสะอื้นอ้อน
โอ้อย่างอนเง้าขึ้งเพราะหึงหวง
เรียมรึจะละลาสุดาดวง
เพียงเพราะล่วงเลยกาลพ้นผ่านวัน
ใช่แสงผ่องส่องผ่านผืนม่านเมฆ
เพื่อสร้างเสกทรวดทรงให้หลงฝัน
เรียมสมัครรักนี้นานนิรันดร์
รอไฟกัลป์ฝังกลบจึงลบเลือน ๚ะ
๒๕ ตุลาคม ๒๕๔๗				
comments powered by Disqus
  • ทิกิ_tiki 4895ยังไม่ลงทะเบียน

    25 ตุลาคม 2547 03:04 น. - comment id 356847

    งามเหลือเกินค่ะ
  • ผลิใบสู่วัยกล้า

    25 ตุลาคม 2547 10:09 น. - comment id 356918

    เงาจันทร์ฉายรายล้อมในอ้อมเมฆ
    เหมือนสร้างเสกสว่างไสวในไพรสันต์
    เราเคยคู่ไถ่ถามท่ามแสงจันทร์
    จวบตะวันโผล่พบจบเวลา
    
    ชอบกลอนของ อาหมอมากนะครับ ราบเรียบดังสายน้ำเลย  เก่งจังเลย ตรบมือให้   แปะๆๆๆๆๆๆ
    
    
  • รัถยา

    25 ตุลาคม 2547 12:24 น. - comment id 356982

    ...พลิ้วจริงๆครับคุณหมอ แต่เล็บมือนางซิน่ากลัว แผลเป็นหายช้านะครับ
  • ราชิกา

    25 ตุลาคม 2547 12:27 น. - comment id 356989

    ดั่งแสงทองส่องทางกลางชีวิต
    ร่วมลิขิตกานท์กลอนอักษรสาร
    เงาจันทร์ฉายจากฟ้ามาประทาน
    ให้พ้องพานเพื่อพบประสบเธอ......ฯ
    
    แวะมาเยี่ยมคุณหมอหนุ่ยค่ะ...สบายดีมั้ยคะ...
    บทกลอนเพราะมากค่ะ...
    
    
    
  • วฤก

    25 ตุลาคม 2547 14:13 น. - comment id 357039

    ทิกิ......
    
    ขอบคุณครับที่แวะมาให้กำลังใจ
    กลอนชุดนี้ผมเขียนเมื่อเห็นภาพพระจันทร์ที่หนูศาลาไทยโพสท์เอาไว้
    
    นาน ๆ เขียนกลอนรักที รู้สึกเขินครับ แหะ ๆๆ
    
    .................................................................................................................
    
    ผลิใบสู่วัยกล้า
    
    แสงจันทร์ฉายรายล้อมโอบอ้อมรัก
    เหมือนใจภักดิ์พี่ให้หทัยหมาย
    กระซิบเพลงบรรเลงคละเสียงพระพาย
    วอนอย่ากลายเกรงเจ้าเหมือนเงาจันทร์ ฯ
    
    ..................................................................................................................
    
    รัถยา.....
    
    ขอบคุณครับที่แวะมาทักทาย เล็บมือนางน่ากลัวเหมือนกันถ้าหยิกย้ำจนช้ำชอก
    แต่มีดโกนนางน่ากลัวกว่า ถ้าเอามาตัดฉับ ๆๆๆๆ
    
    อื๋ยยยย.....เสียว
    
    ...................................................................................................................
    
    ราชิกา
    
    สวัสดีครับ ผมสบายดี ทางรพ.ขอนแก่นเป็นไงบ้างครับ งานยุ่ง ๆ เหมือนเดิมไหม
  • ลอยไปในสายลม

    25 ตุลาคม 2547 14:40 น. - comment id 357053

    กลอนเพราะดีค่ะ อิ อิ ชอบจังเลยอ่ะ ขอเป็นศิษย์ด้วยคนได้ไหมคะ อิ อิ
    
    .....ลมรำเพยเอื้อนเอ่ยความรักข้า
    วันผ่านมาไม่เคยจะจางหาย
    จะยังอยู่เคียงวันจนวันตาย
    ดลกมลายใจยังรักยังภักดี......
  • หมอกจาง

    25 ตุลาคม 2547 16:29 น. - comment id 357077

    งามมากเลยครับ..
  • พุด

    25 ตุลาคม 2547 16:35 น. - comment id 357081

    จะกลอนจะโคลงก็งามสาระทั้งนั้นเลย
    ไม่ทราบเพระแหนมเนืองหรือปล่าวค่ะ
    คิดถึงมากค่ะ
    นานจังหายไปนะคะ
    แฟนๆรอนะ
    พุดมาชื่นชมศรัทธาค่ะ
    
    ด้วยรักเสมอมา
  • อัลมิตรา

    25 ตุลาคม 2547 23:32 น. - comment id 357340

    อาหมอคะ .. อัลมิตราคิดว่า ก่อนหรือหลังคืนเพ็ญสักคืน จันทร์จะงามกว่า เนอะ อาหมอเคยจ้องไหมคะ
  • รำนำ

    29 ตุลาคม 2547 16:22 น. - comment id 359635

    ยังคงทึ่งทุกครั้งที่อ่านค่ะ
    ..ตามอ่านแบบเงียบเชียบมาแสนนาน
    
    เคยเอ๋อ ไม่รู้เรื่องราวเข้าไปในกระทู้ของคุณวฤกแบบซุ่มซ่ามปลายปีที่แล้ว อิอิ..แถมต่อกลอนแบบอนุบาลสานฝันเข้าอีกต่างหาก เอิ้กๆๆ
    
    ฉุกใจคิดได้ก็สายแล้ว เพราะกดส่งไปเรียบร้อยไม่มีทางแก้ไข แหะๆ..
    
    เลยตามอ่านแบบซ่อนหลังม่านด้วยอายจะแย่ 
    
    มาสวัสดีเป็นทางการค่ะ