ฉันโชคดีมาก...เลย

แตงเม

ฉันร้อน...เธอวิ่งหาไอติมแท่ง
                  ฉันหมดแรง...เธอนั่งลงให้ขึ้นหลัง
                  ฉันหวากกลัว...เธอเอาตัวระแวดระวัง
                  ฉันผิกหวัง...เธอก็ยังนั่งปลอบใจ
                  ฉันรู้...ฉันโชคดี
                  อย่างที่ผู้หญิงในโลกนี้จะฝันได้
                  ได้โปรดอยู่กับฉันเคียงข้างกันตลอดไป
                   เพราะฉันมอบทั้งหมดหัวใจให้...เธอแล้ว				
comments powered by Disqus
  • เงาน้ำค้าง

    5 กุมภาพันธ์ 2549 11:21 น. - comment id 558437

    เราชอบนะกลอนนี้เอาใจไปเลยล้านดวง16.gif16.gif16.gif16.gif16.gif16.gif16.gif%16