กลอน - กลอนอกหัก-รักหวานซึ้ง

แผลในใจ...

พิมญดา

ถึงวันนี้รอยแผลใจไม่หายขาด
สุดอนาถแผลระบาดมันกลัดหนอง
รักแล้วช้ำช้ำแล้วทิ้งไม่สมปอง
ระบมหนองลุกไม่ขึ้นไม่ฟื้นใจ

หรือเธอเป็นซาตานที่เที่ยวล่า
มาวางยาพิษร้ายทำลายฉัน
อยู่ต่อหน้าบอกรักสารพัน
พอลับหลังวางยาคร่าดวงใจ

ใช่รู้ตัวว่ารักนั้นมันเป็นพิษ
พอสมจิตสมใจเขาหน่ายหนี
กว่าจะรู้พิษรักแทรกซึมปวดฤดี
โอ้ชีวีร้าวรานแทบขาดใจ

ยาที่ช่วยรักษาแผลร้ายรัก
คือเวลายาวนานนักสักแค่ไหน
กี่คืนแล้วที่นอนร้องเจ็บแผลใจ
น้ำตาไหลปวดเจ็บแสบแทบหมดลม

หยิบเอามีดกรีดเฉือนใจเลยดีไหม
จะได้หายจากแผลร้ายทำลายฉัน
หนามยอกเอาหนามบ่งเท่าเท่ากัน
ไม่อย่างนั้นไม่หายขาดอนาถใจ				
 1101    3    0    

ถอดรองเท้า เดินดิน

บุญพร้อม

เกิดมาแล้ว ชาติหนึ่ง พึงรู้ไว้
สุขยังไง ทุกข์ยังไง ให้รู้บ้าง
ชอบแต่สุข ทุกข์ไม่เอา จะเข้าทาง
ถึงคราวคว้าง ทุกข์ถม จะล้มครืน
     เกิดเป็นคน จนมี คือสีสรร
ที่สำคัญ รับได้  ไม่ยึดถือ
ยอมร้บมัน กันไว้ ใช้ฝึกปรือ
ว่านี่คือ  ทางลิขิต  ชีวิตดิน
    ถอดรองเท้า ลองเดินดิน เหยียบหินแง่
อย่าเพลินแต่ เดินพรม หลบคมหิน
จะได้รู้ เรื่องราว ของชาวดิน
หรือจะบิน เลี้ยวลด จนหมดแรง
     จะหาคอน ที่ไหน มาใช้เกาะ
คงตอ้งเหาะ กันไป หลายปีแสง
เพราะยึดมั่น ถือไว้ ไม่เปลี่ยนแปลง
เลิกตะแบง กันเถอะหนอ พร้อมขอวอน
     เรา ไม่จน ไม่รวย  ด้วยมีหล้ก
เพราะประจักษ์ รวย จน ล้นเกินสอน
ทุกข์ก็มาก สุขก็มี   บนทาง				
 1338    1    0