กลอน - กลอนอกหัก-รักหวานซึ้ง

กำลังใจ

สขิลา

 


สลักถ้อยร้อยอักษรเปิดบันทึก
ค่อยจารึกรอยร้าวเศร้าโศกศัลย์
เจ็บเท่าไหร่ใส่อารมณ์ที่โรมรัน
แล้วค่อยดั้นผันให้ผ่านกาลนี้ไป

ลากเส้นสายลายรันทดสะกดกลั้น
รอยจำนรรจ์สรรอ้างสร้างหวั่นไหว
เขียนอดีตขีดเส้นเค้นหมดใจ
แล้วเก็บไว้ในลิ้นชักความทรงจำ

กราดตามองอนาคตลดทิฐิ
ตั้งสติตริตรองอย่าถลำ
หากคิดพลาดอาจเป็นคนใจดำ
จักสร้างกรรมทำผิดบุพการี

หลากความฝันปั้นแต่งแต้มให้สวย
หากคิดม้วยด้วยรักไร้ศักดิ์ศรี
ปล่อยให้ไหลเยือกเย็นเช่นนที
เป็นรวีส่องแสงเปล่งประกาย

 ส่งตนเองเป็นจันทร์อันเลอค่า
เปลี่ยนอัตตาหามรรคยังไม่สาย
เมื่อกาลผันวันปีเคลื่อนเจ็บจะวาย
หน้าสุดท้ายในบันทึกสำนึกพลัน


 				
 1158    5    0    

..ทะเล...อีกครั้ง

ทิพย์โนราห์ พันดาว

อยากเอนหลังพิงต้นพร้าวปลอยความร้าว...ฝากชายฝั่งลอยหัวใจที่...พ่ายพังพร้อมความหวัง..ที่เลื่อนลอย....ชมความงามในหมู่เมฆวานลมเสกความ..เหงาหงอยเปลี่ยนเป็นฝันที่ล่องลอยสู่ฝั่งใจ..น้อย..น้อย..ของบางใครใครก็ได้สักคนหนึ่งได้รับรู้ซึ้งซึ่งความอ่อนไหวฝากลมเล..พัดเห่ไป...ฉันหนาวหัวใจ..รู้ไหม..ทะเล....				
 0    0    0