กลอน - กลอนอกหัก-รักหวานซึ้ง

เพลงรัก-เพลงลา

พิณวรา


กรุ่นกลิ่นเศร้าเข้าอิงแอบแนบวันร้าง
เห็นรอยทางแห่งเหว่ว้ามารับขวัญ
ยินลมโศกโบกส่ายคล้ายจาบัลย์
ยิ่งทอนบั่นชีวาจนล้าใจ

เพลงแห่งรักที่เคยร้องยังก้องหู
แล้วเธอเคยรับรู้มันบ้างไหม
หรือวารวันแค่ฝันเลือนที่เคลื่อนไป
จึงปล่อยใจเย็นชาชั่วตาปี

หรือความรักลอยไปไกลสุดฟ้า
จึงบรรเลงเพลงน้ำตาในวันนี้
ลืมรอยคำพร่ำหวานผ่านวจี
เก็บนาทีลาร่ำคืนคำเธอ

หอบน้ำตาหวนไห้ให้ไกลแสน
หอบความแค้นท่วมท้นปนช้ำเหม่อ
หอบหัวใจร้าวรานซ่านละเมอ
ทุกข์ที่เจอขอรับรู้แต่ผู้เดียว				
 1034    15    0    

ลูกเขา ลูกเรา

สุนทรวิทย์

“เอาลูก  เขามาเลี้ยง		
  	เหมือนเอาเมี่ยง  เขามาอม”
			โวหาร  เก่านานนม		
 		ยังเฉียบคม  ฟังสมจริง
	
       			น้ำคำ  ถ้อยสำนวน	
 		มิสมควร  ด่วนเกรงกริ่ง
			วจี  ที่ติติง			
 		อ่อนอ้างอิง  สิ่งยืนยัน
	
       			นิสัย  เด็กวัยรุ่น	
 		มีละมุน  และหุนหัน
			ปัญหา  เรื่องสามัญ		
 		เพียงกวดขัน  หมั่นอบรม
	
      			เด็กงาม  ตามผู้ใหญ่			
   เจียระไน  ได้เหมาะสม
			อัปภาคย์  จากโคลนตม		
  	สู่อุดม  ก็ถมไป
		
        		ตำหนิ  ติลูกเขา		
 		ลูกตนเล่า  ดีเท่าไหน
			แตกต่าง  กันอย่างไร		
 		ควรชั่งใจ  ไตร่ตรองดู
				ลูกใคร  ใช่กำหนด			ว่าหมดจด  ฤๅอดสู
			สำคัญ  กตัญญู					ร				
 1491    0    0