ขอกราบลา...ท่านอาจารย์ "คนกุลา" เป็นวาระสุดท้าย

กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

ขอกราบไหว้ครูกลอนผู้สอนศิษย์
เมฆมืดมิดเดือนดับดาวหลับใหล
ณ ห้วงหาวพราวพร่างฟ้ากว้างไกล
ศิษย์คงไม่แลเห็นเฉกเช่นเคย
อยากก้มกราบแทบตักด้วยอักษร
ลำนำซ่อนน้ำตาเกินกว่าเอ่ย
สิ้นครูคนกุลามิมาเปรย
เหตุใดเอ๋ยฟ้าแกล้งแล้งน้ำใจ
ศิษย์โง่เขลาเบาปัญญาไร้ค่านัก
ครูกลับรักอบรมบ่มนิสัย
จงเรียนรู้อ่านเขียนพากเพียรไว้
แล้วจักได้รู้ค่าวิชาการ
วันเวลามาพรากไปจากสิ้น
เพียงเศษดินเศษหนึ่งยังซึ้งซ่าน
เหนือความคิดคาดหมายจากสายกาล
สิ้นวันวารสิ้นครูเคยบูชา
ขอดวงจิตสถิตห้วงสรวงสวรรค์
โปรดสุขสันต์เถิดครูผู้แกร่งกล้า
สู่สุคติภพบนสนธยา
ศิษย์รู้ช้าเกินไปเหมือนไร้คุณ
กวีน้อยด้อยศิลป์กวินท์วาด
ไร้สามารถขัดเกลาเบาดุจนุ่น
พร้อมลอยคว้างกลางดอนอ่อนละมุน
ขาดคนคุ้นเคยแคะชี้แนะนำ
มีเพียงหนึ่งหยาดหยดรอรดหลั่ง
และความหวังหมดสิ้นทุกถิ่นถ้ำ
มวลหมู่ไม้เมฆหมอกระลอกน้ำ
มิเปรียบคำครูสอนเหมือนก่อนมา
โปรดยกโทษศิษย์เขลารู้เท่านี้
โปรดปราณีศิษย์เถิดมิเจิดจ้า
เพราะศิษย์นี้โง่เขลาเบาปํญญา
เมื่อรู้ค่ายิ่งสายมลายลง
ขอกราบลา.....อาจารย์
เป็นการกราบลาครั้งสุดท้าย  
ที่ศิษย์ได้ฝึกฝน ร่ำเรียน  มาระยะหนึ่ง
********+++++++*******
ศิษย์รู้ว่าวันเวลามิอาจย้อนคืนกลับมาได้
เฉกเช่นวิชาที่คว้าครอง ที่ไม่เป็นดั่งครู....เคยวาดหวัง
แต่ศิษย์กลับรับรู้  "วิญญาณ" และ "พลัง" ของความเป็นครู
จากห้วงอณูแห่งความคาดหวัง
โปรดยกโทษ และ อโหสิกรรม  
หากแม้นศิษย์นี้  ไม่ดี ไม่เด่น และไม่ก้าวหน้า
ขอดวงจิตดวงสุดท้าย  สุขสบาย ณ ปลายฟ้า เทอญ
ขอกราบลา ท่านอาจารย์  "คนกุลา"  เป็นสุดท้าย
                                     ด้วยรัก เคารพ สุดอาลัย
                                          กวีน้อยเจ้าสำราญ				
comments powered by Disqus
  • din

    29 พฤษภาคม 2555 11:02 น. - comment id 1233471

    16.gif.............
    
    เมื่อใบไม้ชีวิตได้ปลิดร่วง
    ใจหลายดวงห่วงใยอาลัยถึง
    คนกุลายังอยู่ในคำนึง
    ยังเป็นหนึ่งในกวีศรีวงวรรณ
    
    .................16.gif
  • ราชิกา

    29 พฤษภาคม 2555 11:01 น. - comment id 1233476

    ** สิ้นลับดับล่วงแล้ว        ดวงกมล
    คืนสู่ยังเบื้องบน           ร่างไร้
    หลอมกายละลายตน       ดุจเทียน   ส่องเฮย
    ความดีจักคงไว้            ห่อนสิ้นมลายสูญ....ฯ   
       
     
    
    ** ณ.วันนี้  คงไม่มี   ท่านอีกแล้ว
    ขอดวงแก้ว  สถิตใน  สรวงสวรรค์
    คุณความดี  สร้างเสก  เอนกนันต์
    ตราบนิรันดร์  จารึกค่า  คู่ฟ้าดิน.....ฯ
    
    น้องกวีน้อยเจ้าสำราญ....พี่ราชิกามีโอกาสได้พบและได้พูดคุยกับอาจารย์คนกุลา  ....บ่อยครั้ง..ที่อาจารย์พูดถึงน้องกวีน้อย..ในฐานะลูกศิษย์..ที่มีความตั้งใจจริง....และชื่นชมในความมุ่งมั่นของน้องที่จะสร้างสรรค์งานกวี..ให้มีคุณภาพ....และอาจารย์ก็เต็มใจที่จะถ่ายทอดความรู้ให้กับ..ศิษย์คนนี้.......
    
    แม้นว่า...วันนี้..อาจารย์คนกุลา..จะจากเราไปอย่างไม่มีวันกลับ...หากแต่..คุณความดีและความเอื้ออาทร..ที่ท่านมอบให้กับศิษย์ทุกคน...ครอบครัว..ญาติมิตร..เพื่อนพี่น้องในไทยโพเอ็ม...สังคม..องค์กร..และประเทสชาติ...จะจารึกไว้ใน..ดวงใจของเรา...ตราบนานเท่านาน...
    
    ขอดวงจิตของท่าน...ไส่เบื้องบนป..สถิในสรวงสวรรค์ด้วยเทอญ...
    
    ด้วยความอาลัยอย่างสุดซึ้ง
    พี่ราชิกา
  • แก้วประภัสสร

    29 พฤษภาคม 2555 13:24 น. - comment id 1234044

    ด้วยอาลัยรักคุณลุง คนกุลา 
    
    หลานไม่มีวันลืมสิ่งที่คุณลุงคอยชี้แนะค่ะ
    
    29.gif29.gif
  • พุด

    28 พฤษภาคม 2555 19:49 น. - comment id 1234894

    http://www.thaipoem.com/forever/ipage/poem125876.html
    
    คือ..รักนิรันดร์.. 
    คนกุลา 
    
    ขณะนี้คือที่แท้
    พรุ่งนี้อาจแปรกลับหาย
    มุ่งหวังกระทั่งยังเปล่าดาย
    ตระหนักไว้ที่เห็นเป็นปัจจุบัน
    ที่เราฝันหลายสิ่งฤๅจริงจัง
    
    ที่ได้คือหมายพบ
    ประสบสิ่งดีที่หวัง
    หากดีคือดียังจีรัง
    แต่ต้องตั้งว่าดีที่พบพาน
    เมื่อได้ผ่านการผูกพันต่อกันมา
    
    ชีวิตการเดินทาง
    ระหว่างชีวีเหว่ว้า
    เทียวทนหนทางก้าวย่างมา
    มีน้ำท่าดื่มกินแสนยินดี
    เพราะคนที่ยังพร่องก็ต้องเติม
    
    รักหรือฝันพลันรู้
    ตรองดูก็รู้แต่เริ่ม
    งามจันทร์งามฝันจันทร์ดวงเดิม
    หากยิ่งเพิ่มงามจันทร์ในวันเพ็ญ
    ยามมาเห็นก็ว่างามไปตามจันทร์
    
    รักหรือก็คือรัก
    ทอถักกันมาฝ่าฝัน
    ทอรักถักรอก็ผูกพัน
    รักงามนั้นความจริงคือสิ่งไร
    อยู่ที่ไหนรักผูกพันมั่นไม่คลาย
    
    ความจริงสิ่งที่ฝัน
    ท่ามโอบจันทร์สู่จุดหมาย
    แม้นร่างลับร่างดับวางวาย
    แต่สืบสายวิญญาณยังผ่านวน
    ทบทุกข์ทนวนเวียนหวัง ณ ฝั่งกาล
    
    อาจพบคู่อยู่หรือ
    ใครคือคู่แท้แม้ผ่าน
    จำฝันย้ำฝันของวันวาน
    เพื่อจักผ่านพ้นผ่านการพานพบ
    แต่ใช่หลบไม่ยอมผ่านการผูกพัน
    
    ใจใฝ่ธรรมนำจิต
    นิมิตมุ่งสรวงสวรรค์
    ชีวิตละคอนค่อนคืนวัน
    ไม่ยึดขวัญรักขวัญเท่านั้นพอ
    เพื่อรู้รอสร้างให้รักจักนิรันดร์
    ..............................
    สิ่งที่ท่านฝากไว้คือบทกลอนพุดลาภา
    น้องรัก..
    พี่พุดก็อยากให้กาลเวลาหวนคืนค่ะ
    ........................
    นิมิตมุ่งสรวงสวรรค์
    ชีวิตละคอนค่อนคืนวัน
    ไม่ยึดขวัญรักขวัญเท่านั้นพอ
    เพื่อรู้รอสร้างให้รักจักนิรันดร์
    
     
    36.gif10.gif16.gif
  • พุด

    28 พฤษภาคม 2555 19:59 น. - comment id 1234895

    น้องภาฯครับ วิจารณ์ แบบผู้เชี่ยวชาญ
    เลยนะเนี่ย......
    
    เป็นรูปแบบบทกวี  ที่ผมพยายามรังสรรค์
    ขึ้นโดย นำเอากาพย์ยานี๑๑  ,มาผมสผสานกับกลอนต่างๆ ตลอดจนบวกกับลำนำ  และจังหวะในบทเพลงสมัยใหม่ โดยเป็นการพยายามนำเอาภูมิปัญญาของโบราณจารย์
    ด้านกวีด้านต่างๆ  มาพัฒนาต่อยอด นะครับ
    
    คิดว่าจะทดลองไปอีกสักระยะหนึ่งให้มีการพัฒนาให้มากขึ้น กว่านี้  
    แล้วค่อยนำมาพูดคุยสนทนาแลกเปลี่ยนกันกัน
    
    พอดีน้องภาฯสังเกตุเห็นเสียก่อน ก็เลยต้องแถลง ความนัยให้ทราบ
    
    การรังสรรค์นี้มิได้ลบหลู่คุณครูบาอาจารย์แต่อย่างใด แต่อยากจะพัฒนาหารูปแบบใหม่ๆที่ผสมผสานระหว่างของเก่าๆที่งดงาม กับสิ่งใหม่ๆที่เปลี่ยนแปลงเข้ามา
    
    ตัวผมอยากจะเรียกว่า  
    
    "เพลงกานท์  พุดลาภา" ไม่ทราบว่าน้องภา
    คิดอย่างไร 
    
    ยังมีอีกชื่อหนึ่งไม่ทราบว่าเจ้าของชื่อท่านจะว่าประการใด  ยังไม่ได้ถามเลยครับ
    
    ส่วนฉันทลักษณ์ ทำชาร์ทลงคอมเม้นท์นี้ไม่เป็น  แต่จะอธิบายคร่าวๆดังนี้
    
    1) วรรคแรกมี 5  คำ
    2) วรรคที่สองมี 6 คำ
    3) วรรคที่สามมี 7 คำ
    4) วรรคที่สี่มี 8 คำ
    5) วรรคที่ ห้ามี 9 คำ
    
    เพื่อให้เสียงทอดแบบ Filght  of  Stairs
    และสามารถสร้างจังหวะเวลาอ่านออกเสียง
    
    ส่วนสัมผัส สัมผัสในแบบกาพย์กลอนทั่วๆไปครับ สำหรับสัมผัสนอก
    
    1) คำท้ายของวรรคที่ ที่หนึ่ง ส่งไปที่คำที่สองของวรรคที่ สอง เป็นการสัมผัสสระ
    2) ต่อๆไปก็ใช้สัมผัสนอกแบบกลอนแปดไปจนถึงวรรคที่สี่  ซึ่งคำท้ายของวรรคที่  สี่ ส่งไปยังคำที่สามของวรรคที่ ห้า
    3) ส่วนสัมผัสระหว่าง บทก็ใช้คำท้ายของวรรคที่ห้า ส่งมายังคำท้ายของวรรค ที่สองของบทใหม่ นะครับ
    ส่วนเรื่องวรรณยุกต์และจังหวะยังต้องพัฒนาให้ลงตัวต่อไป ครับ
    
    คุณครูน้องภาฯว่าไง คิดว่าน่าสนใจมั๊ย ถ้าสนใจก็มาก่อกานท์ สร้าง"เพลงกานท์ พุดลาภา" ด้วยกัน
    
    เหนื่อยเลย  ตอบมาอย่างนี้ ยังไม่รู้ว่าจะถูกวิจารณ์จากท่านผู้รู้อย่างไร   น้องภาฯนะน้องภาฯไม่น่าสังเกตุเห็น เลย
    
    ตอบเสียเหนื่อยเลย  
    
    แค่นี้ก่อนนะครับ 
    
    
    
     
    คนกุลา 14 พ.ค. 52 - 19:39 IP 58.8.91.16
  • พุด

    28 พฤษภาคม 2555 20:05 น. - comment id 1234896

    ทิวาวารผ่านมาคราบรรจบ
    มอบวันครบเกิดดิถี-พรที่หวัง
    ขออินทรีย์ที่หมายกลายพลัง
    เสริมประดังครั้งประเดิมเริ่มวันดี
    
    ๐ ขอสุขกายสบายใจได้ดังคิด
    ขอดวงจิตแจ่มใสไร้หมองศรี
    ขอสมองครองขวัญปัญญามี
    ขอสุขขีมีชัยไปนานวัน
    
    ๐ หวังกวีวจีพากษ์มากรสถ้อย
    หวังกวีน้อยคอยสานแต่งงานฝัน
    หวังสาวรั้งพลังธรรมมากำนัล
    หวังมุ่งมั่นแห่ง"กวี"คลี่ม่านงาม
    
    ๐ มามอบคำจำนรรจ์สรรคำสร้าง
    มามอบบางความนัยเคยไถ่ถาม
    มามอบทางหว่างใจที่ใสวาม
    มามอบความหวังดีมีให้กัน
    
    ๐ ในหน้าหนาวคราวหลังครั้งกระโน้น
    แววอ่อนโยนโชนวาวราวในฝัน
    สายตาแม่แลมาว่าผูกพัน
    นั้นคือวันกวีน้อยค่อยเกิดกาย
    
    ๐ อย่าลืมลำนำรักในตักแม่
    อย่าลืมแม้เพียงวันเจ้าฝันหาย
    อย่าลืมมืออุ้มชูมิดูดาย
    คือความหมายคุ้มขวัญวันเกิดเธอ
    
    **************************************
    
    *ขอคุณพระคุ้มครองสนองศักดิ์
    แด่อาจารย์ที่แสนภักดิ์รักเสมอ
    "คนกุลา"ท่านนี้คราที่เจอ
    ขอเสนอก้มกราบตราบชีวา
    
    เป็นพระคุณใหญ่หลวงทั้งปวงแล้ว
    คอยชี้แนวสร้างฐานกานท์ภาษา
    จากเคยด้อยค่อยเรียนเพียรวิชา
    และนำมาแก้ไขพอได้ความ
    
    แต่อย่างไรไม่แตกฉานการออกเสียง
    คำซ้อนเพียงซ้ำซากอยากจะถาม
    สัมผัสเผลอเจอบ่อยทะยอยตาม
    "เพี้ยน"มิงามตามศึกษาน่าสนดี
    
    และอบอุ่นละมุนใจในทุกครั้ง
    อาจารย์ยังห่วงศิษย์มิคิดหนี
    วันเกิดส่งเมตตาแสนปราณี
    นำกลอนที่บรรจงมอบตรงมา
    
    หนึ่งล้านหยดน้ำตาครไหลเอ่ย
    อยากจะเผยขอบคุณท่านนั้นหนักหนา
    ที่อบรมบ่มเพาะเสาะวิชา
    ให้แกร่งกล้าท้าทายท่ามลายกลอน
    
    ขออาจารย์ที่รักประจักษ์เถิด
    ศิษย์จะเทอดจะทูนคุณคำสอน
    ร้อยคำติวิพากษ์มาเอื้ออาทร
    ล้านอวยพรยอ้นไปให้ถึงครู
    
    กระผมขอคารวะในความปรารถนาดีที่มอบให้
    ในวันนี้  ขออาจารย์ มีความสุขยิ่งๆ ขึ้นไป  และอายุมั่น ขวัญยืน เป็นร่มโพธิ์ร่มไทร แก่กระผมตลอดไป
    
    ถึงแม้ผมจะได้ดี หรือไม่ได้ดี สักเท่าไร ในทางกลอน  แต่จะจดจำรำลึก คำของอาจารย์ ไว้เสมอ  และจะเทอดทุนเหนือเกล้าเหนือเศียร  ว่าท่านคือ  ผู้ที่มอบความรัก ความเอาใจใส่  คอยเป็นธุระ  ชี้แนะ ติติง วิพากษ์วิจารณ์มา  เพื่อให้ผมแต่งกลอนได้ดี ถูกต้องตามหลัก
    
    แม้ผมจะไม่ค่อยเอาไหน  แต่ผมภูมิใจเสมอ  ที่ได้ชื่อว่า เป็นลูกศิษย์  ของท่านอาจารย์  "คนกุลา"  ที่ผมเคารพรัก และนับถือเป็นอย่างยิ่ง
    
    ด้วยเคารพรัก  ท่านอาจารย์  คุณน้าคนกุลา ที่แสนใจดี และกรุณาต่อผมเสมอมา...
    
     
     กวีน้อยเจ้าสำราญครับ 01 ธ.ค. 52 - 23:09 IP 117.47.141.68  
    
    16.gif10.gif36.gif
  • เปลวเพลิง

    28 พฤษภาคม 2555 20:33 น. - comment id 1234898

    ร่วมคารวะครูด้วยครับ
    29.gif29.gif
  • ดอกบัว

    29 พฤษภาคม 2555 00:02 น. - comment id 1234908

    ขอร่วมไว้อาลัยคุณอา คนกุลา ค่ะ
    29.gif36.gif
    
    เราหนีไม่พ้น การ เกิด แก่ เจ็บ ตาย
    ไม่ช้า ก็เร็ว
    สิ่งที่ผ่านมาจดจำ คุณค่าไว้ระรึกถึงกัน
  • แก้วประเสริฐ

    29 พฤษภาคม 2555 00:13 น. - comment id 1234913

    36.gif16.gif36.gif
    
            มาขอร่วมไว้อาลัยแด่คุณกุลาด้วยนะ น้อง
    เราเป็นอะไรหรือ อายุก็ยังไม่มากนักช่วยบอก
    หน่อยว่าเป็นอะไรถึงได้มาด่วนจากไปนะ
            ขอให้น้องกุลาจงสู่สุคติภพด้วยเทอญ
    
                 รักเสมอเจ้ากวีน้อยฯ
    
                16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • ศรีสมภพ

    29 พฤษภาคม 2555 07:22 น. - comment id 1234924

    ขออาจารย์ที่รักประจักษ์เถิด
    ศิษย์จะเทอดจะทูนคุณคำสอน
    ร้อยคำติวิพากษ์มาเอื้ออาทร
    ล้านอวยพรย้อนไปให้ถึงครู
    
    ไว้อาลัยด้วยบทกลอนท่อนท้าย
    ของกวีน้อยเจ้าสำราญ..เช่นกัน
    
    29.gif36.gif24.gif
  • ทางแสงดาว

    30 พฤษภาคม 2555 15:19 น. - comment id 1235012

    ขอกราบลา...ท่านอาจารย์ "คนกุลา" 29.gif