๏ ชวนเพื่อนเที่ยวเก็บเกี่ยวภาพมายา

อัลมิตรา

320334_436116239778445_1462644440_n.jpg224519_157200861089952_1059269938_n.jpg
(๑)
๏ เมื่อมีความรู้สึกนึกอยากเที่ยว
ไปคนเดียวก็ได้ไม่เคยหวั่น
แต่ครั้งนี้อยากให้ไปด้วยกัน
จึงนัดวันรวมพล "ชลบุรี"
(๒)
คล้ายเนิ่นนานการพบสบตารัก
ด้วยเพื่อนรักอยู่ไกลหลายถิ่นที่
แต่เพื่อนตอบว่า "ไป" ใจเปรมปรีดิ์
ต้องอย่างนี้น้ำใจไอ้เพื่อนเกลอ
(๓)
เดือนตุลาฯ ครานี้ไม่มีกิจ (จิตอาสา)
อกทำพิษหมอนัดเกรงจัดเก้อ
นับถอยหลังขึ้นเขียงเสี่ยงโรคเจอ
ไม่เยิ่นเย้อเที่ยวก่อนตอนแข็งแรง
(๔)
ด้วยเป็นคนถิ่นกลอนตอนคิดเขียน
อยากปรับเปลี่ยนพิศภาพทาบสีแสง
ภาพมายาน่าฉงนบนปลายแปรง
สื่อแจ่มแจ้งเยี่ยงใดใคร่ติดตาม
545674_436116286445107_1290382573_n.jpg
(๕)
ภาพภูเขาลำเนาไพรในป่าชัฏ
มวลสิงสาราสัตว์จัดล้นหลาม
ข้ามสะพานม่านน้ำตกวิหคงาม
เวียงอารามซากอิฐประดิษฐ์กอง
c-1.jpg
(๖)
วิจิตรใต้ธาราปลาใหญ่น้อย
บอลลูนลอยฟ่องฟ้าน่าจับต้อง
เมืองเวนิชสวยล้ำน้ำคูคลอง
ฉากบ้านช่องสวยหรูดูตระการ
524881_436116469778422_1553441442_n.jpg
(๗)
ภาพโบราณรุ่งเรืองเมืองอียิปต์
เทพเกินสิบเรียงองค์ทรงประสาน
มิติเหมือนผจญภัยในตำนาน
อยากก้าวผ่านไปสัมผัสถนัดตา
(๘)
เผ่าพันธุ์สัตว์ล้านปีมากมีเห็น
ช่างโดดเด่นเกินเกริ่นประเมินค่า
แต่ต่อให้เกรียงไกรใหญ่ศักดา
ถึงเวลาก็ดับดิ้นสูญสิ้นพันธุ์
397254_436116563111746_1677242351_n.jpg
(๙)
ย้อนเทียบกับตัวเราคงเท่านี้
บาปบุญมีให้สดับยามดับขันธ์
ใครเล่าอยู่ค้ำฟ้ากว่าล้านวัน
สำนึกมั่นความจริง "สิ่งไม่มี"
(๑๐)
รำลึกภาพซาบซึ้งตราตรึงจิต
เขาเนรมิตรปวงเทพเสพย์สุขขี
สรวงสวรรค์อยู่หนใดใครรู้ดี
ฉันอยากมีปีกบินยังดินแดน
(๑๑)
จึงสวมปีกแนบกายใกล้ผืนภาพ
ปีกขนาบสองข้างช่างสุขแสน
แต่จะบินเยี่ยงไรปีกไร้แกน
ขยับแขนขึ้นลงปีกตรงเดิม
o.jpg
(๑๒)
ใครใครก็ใคร่เป็นเช่นนางฟ้า
งามมายาสวยใสใส่ปีกเสริม
ผลัดกันเป็นนางฟ้าเรียงหน้าเจิม
นางฟ้าเพิ่มร้อยพันช่วงวันเดียว
(๑๓)
ยังมีฉากลวงตาคราไกลใกล้
เล็กดันคล้ายกลายใหญ่ให้หวาดเสียว
ใหญ่ก็คล้ายกลายเล็กสเปคเชียว
มุมมองเชี่ยวช่ำชองต้องตำรา
(๑๔)
ภาพสะท้อนตรงหน้าทำท่าเหมือน
แท้คือเพื่อนเลียนล้อพอเห็นหน้า
ยกแขนซ้ายย้ายสะโพกโยกกายา
เพื่อนบอกว่าเลิกสลับรับไม่ลง
(๑๕)
อีกหลายภาพผละไปไม่ทั่วถึง
ด้วยอื้ออึงคนแน่นเรียงแล่นหลง
ขี้เกียจรอเนิ่นนานจิตพาลปลง
ใกล้เที่ยงตรงเวลานัดดาวศรัทธา
x.jpg
(๑๖)
ร้านพอพุงอยู่ไหนใครรู้บ้าง
ตลอดทางสอดส่ายสายตาหา
เออ ! แผนที่อยู่ไหนใครเอามา
ลุงกับป้าเตรียมการอาหารรอ
(๑๗)
จากพัทยาเร็วลัดมุ่งสัตหีบ
ขับเร่งรีบเพราะหิวไส้กิ่วหนอ
เช้ามืดกินขนมปังประทังพอ
ตกสายก็เริ่มอยากปากเปรี้ยวมัน
(๑๘)
ลุงบอกว่าอาหารบานตะไท
เปิดครัวใหญ่รอท่าป้าจัดสรร
ทั้งกุ้งหอยปูปลาสารพัน
ผักสีสันแปลกตาน่าลิ้มลอง
429345_436116756445060_989170103_n.jpg
(๑๙)
เที่ยงถึงร้านพอดีไม่มีสาย
เหล่าสหายลงรถแล้วจดจ้อง
ลุงอยู่ไหนกันหนาพากันมอง
เห็นเดินย่องออกมาพาดีใจ
(๒๐)
ลุงอยู่หน้าป้ายังอยู่หลังร้าน
จัดอาหารต้อนรับสำรับใส่
ฉันอาสาร่วมด้วยช่วยกันไป
ทำหน้าที่ทอดไข่ใส่นางรม
(๒๑)
ทยอยเสร็จทีละอย่างวางตรงหน้า
ละลานตาพันธุ์ทะเลเรียงเร่ขรม
ตักต้มยำหม้อไฟใส่ชามกลม
แค่สูดสมพอสังเขปเทพประมาณ
y.jpg
(๒๒)
ปลากระพงทอดกระเทียมยอดเยี่ยมแท้
ปลาหมึกแล่ผัดใส่ไข่ประสาน
ผักเจ็ดสีเย้ายวนชวนให้ทาน
พล่ากุ้งพล่านลุยสวนล้วนมากมาย
(๒๓)
ไข่เจียวหอยนางรมเพื่อนชมชอบ
ขอบข้างกรอบตรงกลางช่างนุ่มหลาย
ซุปผักโขมสุดอร่อยพลอยเสียดาย
น้ำซุปหายเพราะหมดซดเกลี้ยงชาม
(๒๕)
สเต็กเต้าหู้หรูหราป้าปรุงให้
ก็อยากได้แต่อับจนพุงล้นหลาม
ไอศกรีมต้องละเลิกตระกราม
พยายามไม่ไหวพุงใกล้พัง
522197_436116689778400_1717775979_n.jpg
(๒๖)
อีกหนึ่งที่โปรดปรานปูจานใหญ่
แสนภิรมย์สมใจได้ตามหยั่ง
นิ้วเลอะเทอะเปรอะปูดูน่าชัง
คล้ายลิงกังแทะปูดูซุกซน
(๒๗)
ไม่ไหวแล้วลุงป้าอย่าเสริฟเสริม
อย่าตักเติมขุนให้อ้วนได้ผล
กางเกงคับเสื้อคับรับเหลือทน
พุงเริ่มล้นแล้วหนอขอเลิกรา
(๒๘)
พาไปเที่ยวได้ไหมใคร่ขอร้อง
กับพวกพ้องรวมมิตรจิตหรรษา
นานนานหนคนไกลไม่เคยมา
เถิดลุงป้า .. เอ็นดูหนูสักที
(๒๙)
หากลุงป้าตกลงปลงใจไป
จะดีใจยิ่งนักรักเต็มที่
หากลุงป้าตอบผ่านการงานมี
ยังยินดีที่ได้ให้มาเยือน
(๓๐)
เมื่อลุงป้าจะพาไปในสัตหีบ
ฉันจึงรีบเดินออกไปบอกเพื่อน
ควรขึ้นรถเถิดหนาฉันมาเตือน
จะพาเคลื่อนเลียบฝั่งยังทะเล
aw.jpg
(๓๑)
รถสามคันพลันแล่นละลิ่วล่อง
ยังแอบมองยามผ่านทหารเท่ห์
ล่วงเข้าเขตยุทธศาสตร์วาดทำเล
เรือตังเกหายไป.. เรือใครบัง ?
(๓๒)
บรรยากาศร่มรื่นสดชื่นแท้
ฉันเพียงแต่เพ้อไปตามใจสั่ง
อยากปูเสื่อพักผ่อนนั่งนอนจัง
ไว้วันหลังคงปลีกเยือนอีกครา
(๓๓)
เจ้าถิ่นพาขึ้นเขาเราเดินตาม
แต่เขาห้ามยกกล้องสอดส่องหนา
ไหว้กรมหลวงชุมพรฯขอพรมา
ได้เบอร์ห้ายอดเยี่ยมผลเซียมซี
198774_436116226445113_61298875_n.jpg
(๓๔)
"อันสินเดิมที่จนเป็นคนขัด
เที่ยวเลาะลัดตกปลาหน้าบัดสี
หญิงเฒ่าให้ข้าวปลาด้วยปราณี
เมื่อบุญมีได้อ๋องครองพารา
(๓๕)
เดิมเคราะห์ร้ายต่อไปจะไม่ทุกข์
มีแต่สุขโชคลาภซึมซาบหา
เจ็บป่วยไข้ก็จักหายคลายทรมา
คนชราจะเอื้อเฟื้อเกื้อกูลตน
(๓๖)
คนเดินทางเคยพบประสบพักตร์
ยามเขาทักยิ้มให้คงไร้ผล
ความทรงจำเลือนลางในบางคน
ฤกษ์เที่ยงดลสวัสดีย่อมมีชัย
(๓๗)
อีกความหมายเซียมซีที่ได้เสี่ยง
อันคู่เคียงร่วมหมอนนอนชิดใกล้
ยังคงรักสมัครสมานสำราญใจ
คิดหวังใดก็สมความตามครรลอง"  
(๓๘)
ชูเบอร์ห้าบ้าเห่ออวดเกลอแก้ว
จิตเคยแป้วอับโชคโรคสนอง
อาศัยเพียงเสี่ยงทายตามใจตรอง
คล้ายฟ้าผ่องอำไพใจเบิกบาน
(๓๙)
ณ เขาแหลมแซมหมอกหยอกฟ้าสวย
แต่งแต้มด้วยรอยยิ้มพิมพ์ผสาน
ภาพแห่งความทรงจำย้ำเหตุการณ์
จะกี่นานรำลึกได้ไม่ลืมเลือน
(๔๐)
จวบบ่ายสามตามทริปต้องรีบแล้ว
อย่ามัวแกร่วถ่ายภาพทราบไหมเพื่อน
ยังต้องไปวัดญาณฯฉันขานเตือน
แต่ก็เหมือนต้องร่ำลาด้วยอาลัย
qe-1.jpg
(๔๑)
ขอบพระคุณลุงป้าในครานี้
ความอารีย์ดุจญาติเมื่อชาติไหน
บังเกิดความอบอุ่นละมุนใจ
ยามจากไกลดวงจิตคิดคำนึง
(๔๒)
จำได้ตอนปฏิบัติวิปัสสนา
ได้ลุงป้าสอนธรรมนำทั่วถึง
จะนอนนั่งลมหายใจให้รำพึง
แสนซาบซึ้งน้ำใจในกรุณา
(๔๓)
จวบครานี้อีกหนบนเส้นทาง
อยู่ระหว่างวินิจฉัยไข้รักษา
ประหนึ่งเรือลำน้อยลอยธารา
คลื่นถลาโถมถั่งยังกังวล
(๔๔)
ที่ท่องเที่ยวพัทยาในครานี้
แสนเปรมปรีดิ์ได้เจอเกลออีกหน
จึงหัวเราะเริงร่ากว่าบางคน
สุขเหลือล้นพัทยาลุงป้ามี
(๔๕)
ชวนมาเที่ยวพัทยาอีกคราครั้ง
เสียงป้ายังก้องหัวใจให้สุขขี
ดาวศรัทธากระจ่างฟ้ายามราตรี
ฉันโชคดีดาวศรัทธาจ้าทุกวัน
tem.jpg
(๔๖)
จบจากลาลุงป้าพวกพาเร่ง
คนขับเกร็งเมื่อยขบดูขบขัน
เที่ยวถัดมาตามนัดไปวัดกัน
ดวงตาวันเบี่ยงบ่ายย้ายแสงลง
(๔๗)
รถจอดที่อารามหลวงช่วงบ่ายสาม
ช่างงดงามพระปฏิมาพาลุ่มหลง
อีกสถาปัตยกรรมการธำรง
ช่างบรรจงศิลปงามตระการ
(๔๘)
แมกไม้หย่อมใบไม้ล้วนใบเขียว
เพียงครู่เดียวยังสุขสมเมื่อชมผ่าน
ตามคูคลองนองทั่วบัวบึงบาน
น้ำพุซ่านแตกกระเซ็นเห็นรุ้งเรือง
(๔๙)
ณ ร้านรวงริมน้ำธรรมชาติ
ฉันบังอาจถามแม่ค้าภาษาเขื่อง
"สปอนเซอร์มีไหม"   ไยเธอเคือง
เงินไม่เปลืองสปอนเซอร์เธอไม่มี
(๕๐)
"รายเรียงเต็มตู้เย็นไม่เห็นหา
ทั้งโคล่าและสไปรท์เห็นไหมนี่
อีกแฟนต้าชาเชียวฝาเกลียวดี
ดันเซ้าซี้สปอนเซอร์เออแน่ะคุณ"
(๕๑)
เพื่อนพากันหัวร่อต่อกระซิก
ฉันถูกหยิกจุดตายกลายเป็นหุ่น
แม้นมีก็ไม่เอาหวังเท่าทุน
แน่ะ ! ทำขุ่นข้องใจทำไมเธอ
(๕๒)
แล้วเดินออกจากร้านมาริมน้ำ
เพื่อดื่มด่ำทิวทัศน์ที่วัดเสนอ
ชักชวนถ่ายรูปเล่นเน้นรวมเกลอ
ไม่เยิ่นเย้อต่อไปไร่องุ่นงาม
catsp.jpg
(๕๓)
ซิลเวอร์เลคเสกภูผามาเป็นสวน
ตอนเพื่อนชวนยังตะหงิดคิดไต่ถาม
มาเที่ยวสวนมีอะไรให้ติดตาม
ก่อนปากพล่ามให้ตะลึงถึงแล้วฤๅ
(๕๔)
ที่นี่มันเมืองไทยใช่ไหมหวา ?
อ้างเมืองนอกเมืองนาพาเชื่อถือ
เห็นกังหันฮอลล์แลนด์แดนระบือ
สวยสมชื่อรีบไปข้างในกัน
(๕๕)
จอดรถแล้วอย่าเพลินจงเดินเร่ง
ไปนอนเคล้งถ่ายภาพขนาบฉัน
ท่ากระโดดทำไม่ไหวกล้องไม่ทัน
ขาพลอยสั่นเริ่มเหนื่อยเมื่อยทั้งตัว
(๕๖)
"น้ำองุ่นชื่นใจเอาไหมพี่ ?"
น้องคนดีซื้อให้แจกจ่ายทั่ว
น้องจะมีเงินไหมใจนึกกลัว
แท้เจ้าสัวมาเองอย่าเกรงใจ
(๕๗)
ยลแดดตากผ้าอ้อมย้อมแผ่นฟ้า
มวลแมลงปอล้อแล่นมาพาสดใส
ยินเสียงนกขับทำนองโสตก้องไพร
ช่างรำไรสรวงสวรรค์บนชั้นดิน
(๕๘)
แลภูเขาทอดเถือกเป็นทิวแถว
สลับแนวพฤกษ์ไพรในท้องถิ่น
บันทึกภาพซาบซึ้งถึงห้วงจินต์
ยังถวิลประทับใจไม่เลิกลา
(๕๙)
เพื่อนบางคนสู้ขยันหมั่นเก็บภาพ
แต่โปรดทราบบางคนยากค้นหา
ยามเพื่อนเผลอเธอหลับจับได้นา
ปริศนาคือผู้ใดให้คาดเดา
(๖๐)
แล้วจับกลุ่มรวมกันเชิงบันได
ยังแจ่มใสยิ้มร่ากว้างกว่าเก่า
ดวงตาวันชิงพลบลบเหลี่ยมเงา
หลบหลังเขาซ่อนแสงแห่งทิวา
(๖๑)
แม้นเหน็ดเหนื่อยแค่ไหนใจยังสู้
ชวนเพื่อนดูดอกไม้ใจหรรษา
พวงองุ่นช่างงดงามตามพนา
เรางามกว่าพวงองุ่นคนคุ้นเคย
(๖๒)
ยังเหลืออีกหนึ่งจุดต้องรุดเร่ง
ด้วยว่าเกรงจะค่ำนักหนักใจเหวย
ตลาดน้ำสี่ภาคหากล่วงเลย
เถิดเพื่อนเอ๋ยจรลีจากนี้กัน
**************************
(๖๓)
รถติดแท้จริงเชียวเที่ยวสุดท้าย
รอจนหน่ายกว่าโขลงพ้นโค้งนั่น
เห็นรถทัวร์จอดเรียงเยี่ยงเกยคัน
ใจเริ่มหวั่นไร้ที่จอดตลอดแนว
(๖๔)
ต้องเข้าจอดในซอยคอยจนครบ
แจ้งนัดพบอีกคราอย่าแตกแถว
ใครขึ้นรถคันไหนให้รู้แกว
อย่าเป็นแม้วหลงพลัดพัทยา
(๖๕)
แล้วแยกย้ายตามใจไม่เคร่งครัด
แต่อึดอัดโอ้ไฉนนัยภาษา
"นี่ตลาดเมืองไทยใช่ไหมนา ?"
ชี้ป้ายหราสี่ภาคย้ำปากเปรย
(๖๖)
พากย์ภาษานานาสารพัด
ปราศสันทัดแปลใดให้เปิดเผย
ช่างผิดแผกอโยธยาคราก่อนเคย
ฤๅ เราเชยล้าสมัยใครตอบที
37457991.jpg
(๖๗)
แม้นว่าเดินเที่ยวไปไม่ทั่วถึง
แต่สถานหนึ่งคล้ายฉุดหยุดอยู่ที่
ศาลพระพิฆเนศเดชฤทธี
อีกยังมีมุกสิกสัตว์คอยจัดการ
(๖๘)
แสนปลาบปลื้มดีใจเข้าใกล้หนู
ปากแนบหูกระซิบแผ่วแล้วส่งสาร
"ท่านมุกสิกข้าน้อยด้อยชำนาญ
ใคร่เชี่ยวชาญปราดเปรื่องเรืองวิทยา
(๖๙)
วานท่านช่วยกราบทูลถึงมูลเหตุ
โปรดสมเพชมนุษย์น้อยผู้ด้อยค่า
ให้พระพิฆเนศวรทวนฏีกา
เอื้อฤทธากูลเกื้อเมื่อรับฟัง
(๗๐)
วิงวอนท่านให้เมตตานำพาสื่อ
ด้วยนับถือกันมาแค่คราหลัง
ขอบุญญาพระคณปติดำริห์ยัง
ให้สมดั่งปรารถนาทุกคราไป
(๗๑)
โอม ศรี เอกทันตะ ปะระสัท
โสตแจ่มชัดคาถาน่าเลื่อมใส
คณปติ ยะนะมะฮา มาจากใจ
ขอเทพไท้โปรดช่วยอำนวยพร"
(๗๒)
วันนี้คล้ายเพิ่มทุนได้บุญล้น
ได้เที่ยวจนจิตสุขโขสโมสร
ได้ไหว้พระระหว่างเส้นทางจร
สุขทุกตอนปรากฏในบทกวี
f4mk019.jpg
(๗๓)
ขอบคุณเพื่อนที่พาฉันไปเที่ยว
เอ๊ะ ! ประเดี่ยวสลับกลับกันนี่
ฉันว่าฉันชวนเที่ยวเหลียวคดี
เรื่องสั้นมีเขียนไว้ในร่องรอย
(๗๔)
ถึงเวลาแยกย้ายตอนท้ายเรื่อง
กลับสู่เมืองเทวาจิตพาหงอย
คงอีกนานการนัดผลัดกันคอย
หนึ่งวันน้อยไปนิดคิดเสียดาย
(๗๕)
เอาไว้ไปคราวหน้าอีกคราครั้ง
โปรแกรมยังไม่ลงตรงจุดหมาย
ด้วยฉันยังไม่พร้อมต้องซ่อมกาย
ไม่สบายจึงควรพักรักษาตน
(๗๖)
คงเท่าที่จะทำได้ในสังขาร
คิดพบพานผองเพื่อนเตือนอีกหน
แม้นปีหน้าฟ้าใหม่ไม่อับจน
จะพาด้นท่องไพรในดงแดน
(๗๗)
ตุลาฯ นี้ไม่มีกิจจิตอาสา
ก็เพราะว่าหมอนัดจึงผลัดแผน
โดยไม่รู้วันใดในแบบแปลน
นอนขึ้นแท่นบนเตียงเสี่ยงมีดคม 
(๗๘)
กล่าวขอบคุณอีกครั้งเสียงดังก้อง
แด่พวกพ้องประดามิตรสนิทสนม
ทั้งไปและไม่ได้ไปในชมรม
ที่ชื่นชมบทกลอนตอนเที่ยวกัน
(๗๙)
ขอให้ท่านพบแต่สุขสวัสดี
อย่าได้มีป่วยไข้ให้หวาดหวั่น
สิ่งใดที่ดวงจิตคิดสัมพันธ์
ทุกอย่างนั้นสมหวังดั่งใจตรอง
(๘๐)
แปดสิบรสบทกวีที่ฉันเขียน
คำใดเพี้ยนระคายตาค่าสนอง
คงต้องกล่าวขออภัยในทำนอง
หากคำพ้องไม่ไพเราะเสนาะใจ
(๘๑)
ฉันบรรจงเล่าความตามรู้สึก
หลับตานึกทุกคราพายิ้มได้
"มิตรภาพตราบสิ้นฟ้า" กล้ากล่าวไป
"คือหัวใจของทุกคนบนโลกกวี" ๚ะ๛				
comments powered by Disqus
  • อัลมิตรา

    23 ตุลาคม 2555 20:15 น. - comment id 1236746

    คุณสุริยันต์ .. นิราศต้องเขียนโยงเรื่องถึงความรัก/การพลัดพราก
    ทีนี้เอาไงดี อัลมิตราเพียงแต่เล่าความโยงเรื่องเที่ยวเท่านั้นค่ะ :) ขอบคุณที่อ่านนะคะ
    
    คุณกุ้งหนามแดง .. มาส่งงานช้า โทษที งานบานตะไท เขียนได้วันละนิดหน่อย
    กว่าจะรวบรวมได้ครบก็หลายเพลาทีเดียว ฮา ..
    
    พี่สาว ..  อยู่ริมถนนสุขุมวิทช่วงซอย 47 - 49 ค่ะ พอเห็น รร.ธรรมสิริ ก็เตรียมชิดซ้ายได้เลย
    สังเกตุหาร้านไม่ยากนะคะ จะอยู่ก่อนตลาดสัตหีบประมาณ 1 กม. ว่าแต่ว่าพี่สาว จากลพบุรีไประยอง
    อาจจะไม่ผ่านเส้นทางนั้นก็ได้ เพราะเส้นบายพาสมันมีช่วงแยกซ้ายก่อนนะคะ
    
    คุณทักทาย ..  ชีวิตนี้มีแต่เศร้าซะที่ไหน อย่างน้อยยิ้มได้ หัวเราะเป็น ก็ทำกันเข้าไปดิ
    หัวเราะบ่อย ๆ ช่วยลดไขมันด้วยนะ เออแน่ะ เชื่อเหอะ
    
    คุณแก้วประภัสสร .. กลับมาแล้ว ชัยภูมิไปเช้ามึดกลับค่ำ นั่งอยู่ในรถรวมแล้ว 10 ชั่วโมง
    อยู่นอกรถประมาณ 2 ชั่วโมง เมื่อยแสนเมื่อย อาหารเจหาลำบากแฮะ แถวนั้นไม่ค่อยทานกัน
    ต้องอาศัยเซเว่นประทังชีวิตไปวัน ๆ 
    
    คุณมวลภมร .. ก็ชวนให้ไปแล้วนี่นา เนี่ยถ้าคุณไป คงได้ 100 บทเต็ม
    
    คุณร้อยฝัน .. จำนวนคลาดเคลื่อนจากความตั้งใจนิดหน่อย แต่หวังว่าเลขจะออกงวดต่อไป 555
    
    คุณกวีปกรณ์ .. แหม๊ คล้ายกับว่า ไม่บ้าเขียนไม่ได้เลยนะ ฮา ...
    
    คุณลุงอ่ำ .. ลุงอ่ำไปไหนมาคะ ไม่เจอตั้งนานแล้วเนี่ย อย่าร่อนเร่นักเลย อยู่ให้ลูกหลานปรนนิบัติได้แล้ว
    เผื่อว่าลูกลิงจะได้ไปเยี่ยมเยือนบ้าง หิ้วข้าวมันไก่ไปฝาก อะไรประมาณนั้นน่ะ 
    
    คุณลุงแย้ม ..  เอ ! อัลมิตราไม่ได้เป็นคุณครูนะคะ ทำอาชีพอิ่น แถมมาดไม่ให้เป็นครูอีกต่างหาก
    
    คุณคอนพูทน .. สุขอย่าได้สร่างเช่นกันค่ะ :)
    
    คุณกวีน้อยฯ .. ตอนแรกว่าจะเขียนเป็นโคลง แต่คิดอีกที เวลาที่จะเกลาไม่ค่อยมี เลยส่งเป็นกลอนแปดไป
    เขียนให้พ้องกันบ้าง เพี้ยนนิดหน่อย ทำนองลำตัด ยังไงถ้าหากอ่านแล้วระคายหูบ้าง ก็ไม่ว่ากันนะ ฝีมือได้เท่านี้เองจ้า
    
    คุณอนงค์นาง .. ตกลงตามนั้นค่ะ ถ้าจะเบี้ยว ก็จะมีเพียงกรณีที่คุณหมอเรียกตัวไปผ่าตัดเท่านั้นเองน่ะ 
    เพราะว่าตอนนี้ก็รอหมายเรียกตัวอยู่เหมือนกัน  ส่วนงานในช่วงปีใหม่ ก็คาดว่าจะไม่ติดปัญหาอะไร เคลียร์ได้ทันแน่นอน
    
    คุณจอมโวยวาย .. ฮ่า จุ๊ๆ อย่าบอกใครนะว่าตอบถูก
    
    คุณกิ่งโศก .. นั่นดิ ก็อยากกินน้ำเกลือแร่สักหน่อย เพราะอากาศร้อน เสียเหงื่อไปเยอะ เท่านั้นเองอ่ะ
    
    คุณเพียงพลิ้ว .. ขำกว่านั้นอีก ตรงที่จู่ ๆ น้ำพุ ก็หยุดการทำงาน 555 คนที่จะถ่ายรูปเดี่ยวกับน้ำพุเลยอด
    
    คุณศรีสมภพ .. คนคุ้นเคยกันทั้งนั้น ค่าตัวไม่เสียสักกะบาท ฮ่า ..
    
    คุณเฌอมาลย์ .. เอาไว้เจอตัวก่อนนะ ตอนนี้ยังพอเหลืออยู่นิดหน่อย 
    
    คุณดาวศรัทธา .. คุณป้าชอบกลอนไหมคะ อยากให้คุณดาวศรัทธาเล่ากลอนให้คุณป้าฟังจังเลย :)
  • เชิงเขา

    20 ตุลาคม 2555 19:37 น. - comment id 1238171

    คุณทักทายคะจำบ้านนอกเหมือนกันได้ไหมที่คุยกันที่ใต้ฟ้าสีครามสมัยโน้น...ที่มี คุณบ้านนอก the kop...พเนจร คุณชนบท คุณดึกดื่น  (คนบ้านเดียวกัน)  ฯลฯ...ไม่เป็นไรนะ..ชีวิตก็มีเศร้าบ้าง สุขบ้าง ทุกข์บ้าง สนุกบ้าง  ...เป็นกันเกือบทั้งนั้นเน้าะ  ... ยังมีเพื่อนร่วมโลกอีกหลายคนที่ก็สุขๆทุกข์ๆ  สลับกันไป42.gif
  • ทักทาย

    20 ตุลาคม 2555 19:08 น. - comment id 1243271

    คุณอิม  คิดถึงที่สุดในโลก ทักเศร้าจัง คุณอิมว่าทักมายาไหม ?  (-_-")  ช่วยมองความรู้สึกข้างในทักหน่อยซิ  ..............ชืวิตนี้มีแต่เศร้า ขอโทษนะ มาขัดขวางความสุข เพราะไม่มีกะตังค์ โทรหา หมดเกลี้ยง.... ขอให้คุณอิมหายเร็วๆนะคะ...รัก36.gif16.gif
  • อัลมิตรา

    22 ตุลาคม 2555 11:26 น. - comment id 1247354

    ดังนั้น แผนการท่องเที่ยวก็เกิดขึ้นบนหน้าเวป ส่วนหลังไมค์ก็ติดต่อกับคุณดาวศรัทธาเพื่อนัดหมายเวลากัน ซึ่งคุณดาวศรัทธาก็ต้องปรับแผนงานเลี้ยงวันเกิดของคนในครอบครัวให้เร็วขึ้น 1 สัปดาห์อีกด้วย เพื่อให้วันอาทิตย์ที่ 14 ตุลาคม เป็นวันของพวกเราจริง ๆ  .. ขอบพระคุณอย่างสูงมากค่ะ ที่ให้ความสำคัญกับพวกเรา
    
    ก่อนถึงวันนัดราว 4 วัน คุณแม่มดใจร้ายแจ้งข่าวด่วนมาว่าติดขัด ซึ่งเธอก็ลำบากใจอยู่เหมือนกัน ต้องเดินทางไปพิษณุโลกเพื่อรับหลานมาอยู่ด้วยในช่วงปิดเทอม  และไม่ให้มีใครยังกังวลในเรื่องใด ๆ อัลมิตราจึงบอกเธอให้สบายใจได้ เดี๋ยวจะจัดการเองพร้อมกับนำเรื่องราวมาเล่าสู่ภายหลัง .. เถอะน่า ยังมีอีกหลายโอกาสที่เราจะรวมก๊วนกันไปเที่ยวอีก
    
    ในวันที่ 13 เสาร์ที่อยู่บ้านว่าง ๆ อัลมิตราได้จัดเตรียมหนังสือชุด "ขุนศึก" เพื่อให้คุณกิ่งโศกยืม เคยคุยกันไว้ตั้งแต่ละครเพิ่งเล่นใหม่ ๆ เพิ่งจะได้มีโอกาสส่งให้ก็คราวนี้แหล่ะ  10 เล่มหนา หนักเอาการเหมือนกันนะ ยังดีที่นัดให้มารับแถวบ้าน ค่อยผ่อนแรงหน่อย อัลมิตรายังจัดเตรียมของฝากสำหรับทุกคนด้วย 
    
    สำหรับคุณกิ่งโศกและคุณแก้วประภัสสร .. เป็นเสื้อยืดสกรีนด์ www.thaipoem.com สีเทาและสีขาว
    สำหรับคุณกุ้งหนามแดง,คุณร้อยฝัน,คุณเพียงพลิ้ว,คุณกวีปกรณ์ .. เป็นเสื้อจิตอาสาสีชมพูเมื่อคราวไปเติมสีแต้มฝันเมื่อปีกลาย ทุกคนได้ size L
    สำหรับคุณดาวศรัทธาและคุณป้า .. อัลมิตราเตรียมไว้นานแล้ว เป็นชุดผ้าขนหนูจาก Lacoste สีน้ำเงิน 
    
    อัลมิตรายังมอบ วัตถุมงคล "ตะกรุดระเบิด"  เนื้อเงินที่ปลุกเสกแล้วจากวัดสามง่ามให้ด้วย 
    ตะกรุดระเบิดนี้ ถ้าใครได้อยู่ในแวดวงพระเครื่องคงรู้จักดีในความศักดิ์สิทธิ์หลายด้านดังคำที่ว่า พลังฤทธิ์ธาตุกายสิทธิ์ เข้มขลัง อยู่ยงคงกะพัน เมตตามหานิยม สุดยอดมหาเสน่ห์ ค้าขายร่ำรวม เงินไหลมาเทมา พระอาจารย์เจ้าวัดสามง่ามเป็นผู้มอบให้อัลมิตราเมื่อต้นปี ด้วยเหตุที่อัลมิตราและพรรคพวกร่วมกันไปช่วยเหลือในคราวที่ประสบเหตุอุทกภัยใหญ่ อีกทั้งยังมีส่วนช่วยเหลือในการบูรณะวัด โดยการแจ้งติดต่อไปยังบริษัทสี TOA  เพื่อขอสีมาซ่อมแซมวัด  ซึ่งอันที่จริงในช่วงนั้นก็ได้ของขลังมาเยอะทีเดียว วัดนั้น วัดนี้ บางทีอยู่ในเรือ ก็เจอพระมาโปรดแจกให้อีก จนของขลังเต็มกล่องแล้ว ..
    
    ***************************
    
    ไม่ต้องรีบเร่ง นัดหกโมงครึ่ง ตื่นหกโมงก็ยังไปทัน นัดกันแค่นี้เองชิว ๆ อัลมิตราจัดแจงเตรียมความพร้อมโดยใช้เวลาไม่ถึง 20 นาที จากนั้นก็นั่งมอเตอร์ไซด์รับจ้างไปยังจุดนัดหมาย หิ้วกระเป๋าใหญ่ 2 ใบ ใบหนึ่งบรรจุหนังสือ ใบหนึ่งบรรจุเสื้อ ยังมีเป้นกฮูกที่บรรจุของขลังและของจุกจิกเล็กน้อย เช่นแว่นตา กระดาษเช็ดหน้า กุญแจบ้าน
    
    มานั่งรอที่ป้ายรถเมล์ สักพัก เห็นสองสาวลงจากแท๊กซี่  สาวหนึ่งในนั้นจำได้คุ้นตาว่าเป็นเพื่อนของคุณแก้วประภัสสร แต่ไม่แน่ใจว่าเธอไปด้วยกับเราหรือเปล่า เพราะเห็นนุ่งกระโปรงยาวกันทั้งสองคนเลย สักพักรถสีดำป้ายแดงมาจอดเทียบ สองสาวที่ลงจากแท๊กซี่ก็ไปขึ้นรถป้ายแดงคันดังกล่าว อัลมิตราเห็นป้าย กท. เลขท้ายสามตัวเมื่องวดก่อน จึงมั่นใจว่า นั่นแหล่ะ รถของคุณกิ่งโศก จึงเดินแบกกระเป๋าตัวเอียงขึ้นด้วยไปด้วย 
    
    นี่น้องมิ้นท์ นี่น้องยุ้ย .. คุณแก้วประภัสสรแนะนำเพื่อนให้อัลมิตรารู้จัก ในตอนแรกที่คุณแก้วประภัสสรบอกว่าจะมีน้องมิ้นท์และน้องยุ้ยร่วมเดินทางด้วย ก็ยังคิดว่า เป็นเด็กประมาณหลาน ๆ ทำนองนั้น  พอเหลือบมองไปยังชุดที่คุณแก้วประภัสสรสวมใส่ อุ๊ แม่เจ้า นางงามสามโลกแท้เชียว เท่ากับว่าเบื้องต้นในรถมีหนุ่มตัวใหญ่ใส่ขาสั้น อัลมิตรานุ่งยีนส์สวมเชิ๊ต และอีกสามสาวแต่ละแม่งามเวอร์นุ่งกระโปรงพลิ้วหวาน นี่ยังเหลือลุ้นคุณกุ้งหนามแดง แต่ก็ยังมั่นใจได้ว่า คุณกุ้งหนามแดงต้องแต่งเซอร์ประมาณเดียวกันกับอัลมิตรา  แหะ แหะ คิดงั้นแล้วก็ให้รู้สึกค่อยยังชั่วขึ้นหน่อย จนกระทั่งเมื่อรถจอดรับคุณกุ้งหนามแดงแถววัดศรีเอี่ยม ถึงได้โล่งใจ  จากนั้นพวกเรา 6 คน ก็ตีรถยาวไปชลบุรี จุดนัดพบหน้าแกลอรี่
    
    ***************************
    
    เรามาก่อนถึงเวลานัดหมายประมาณ 10 นาที จึงได้เข้าไปสำรวจพื้นที่เท่าที่จะเล็ดลอดเข้าไปได้ ฮา .. ถึงตอนนี้ก็มีเพื่อนสาวบางคนชักภาพสวมปีกนางฟ้ากันหลายแชะแล้ว สักพักพรรคพวกก็ตามมาสมทบอีกสามคน คุณร้อยฝัน คุณเพียงพลิ้ว คุณกวีปกรณ์ เอาล่ะ ครบจำนวน 9 คน เลขสวยซะด้วย จึงจัดการเรื่องตั๋วเข้าชม ซึ่งซื้อเพียง 8 ใบ เพราะน้องมินท์มีบัตรไกด์จึงไม่ต้องเสียค่าบัตร
    
    ทันทีที่ได้เข้าสู่บรรยากาศของแกลอรี่ มันเหมือนอีกมิติหนึ่ง ที่มีแต่ความพิศวง ทุกภาพเหมือนมีมิติ ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ สิ่งของ กระทั่งสถานที่ มันเป็นภาพมายาที่ลวงใจคนที่เข้าไปสัมผัสด้วยตาจริง ๆ ราคาบัตร 150.- ต่อคน จึงนับว่าคุ้มมาก ภาพมีเกินที่จะนับ คาดว่าเกิน 100 ภาพแน่นอน บางภาพใช้พื่นที่ผนัง บางภาพละเลงมาจนถึงพื้นผิวที่เดินด้วย ทั้งฝ้าเพดานก็เป็นองค์ประกอบสำคัญที่ทำให้รู้สึกเหมือนอลิชที่เดินหลงเข้าไปในดินแดนมหัศจรรย์  อัลมิตราได้เตี๊ยมกับเพื่อน ๆ ก่อนแล้วว่า เมื่อมาถึง อย่าได้แคร์สื่อ อย่าได้เหนียม เชิญทำตัวตามสบายเต็มที่ ฮาเฮสุดเหนี่ยวกันได้เลย และก็เป็นไปตามภาพที่เห็น และอย่างที่คุณเพียงพลิ้วเล่า กล้องของคุณเพียงพลิ้วมีรูปของอัลมิตรามากกว่าใคร ฮา .. นับแล้ว เห็นตามนั้น ไม่มีข้อปฏิเสธแต่อย่างใด
    
    คนที่เป็นแฟนกัน ก็เดินชี้ชมดูนั่นนี่กันไป คนที่ status โสด ก็แตกกลุ่มบ้าง แต่เดี๋ยวสักพักก็มารวมตัวใหม่ เป็นอะไรอย่างเนี๊ยะ แรก ๆ คุณกวีปกรณ์ก็เหนียม ๆ ไม่ค่อยพูด ยิ้มอย่างเดียว และก็ครับอย่างเดียว หลัง ๆ เริ่มมีแอ๊คชั่นบ้างแล้ว แถมเป็นผู้กำกับบอกให้อัลมิตราทำท่านั้นนี้ อย่างเช่นภาพที่สวมปีกนางฟ้า โธ่ นางฟ้าที่ไหนจะทำท่ากังนัมอย่างอัลมิตราบ้างล่ะ  
    
    พวกเราใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงครึ่งสำหรับการเที่ยวชมแกลอรี่  ยังมีอีกหลายจุดในช่วงท้าย ๆ ที่ไม่ได้เข้าไปถ่ายรูป จำต้องผละออกมาซะก่อน เพราะทราบว่าอีกสักประเดี๋ยวจะมีการปิดถนนพัทยาเพื่อทำการแห่เจ้าต้อนรับเทศกาลกินเจ  
    
    ***************************
    
    ตามเวลานัดหมายเป๊ะ พวกเราพากันมาที่ร้านพอพุงตอนเที่ยงพอดี คุณดาวศรัทธาเดินออกมาต้อนรับ ร้านพอพุงเป็นลักษณะ open air บรรยากาศดีมาก โต๊ะอาหารและเก้าอี้เป็นไม้ ชานระเบียงแขวนไม้ประดับ ยังแว่วเสียงกบเขียดระงม คุณดาวศรัทธาบอกว่าเมื่อเช้าฝนตก นั่นไง ซิมโฟนี่ธรรมชาติบรรเลงต้อนรับพวกเราซะขนาดนี้ ถือว่าฤกษ์ดีแท้  ส่วนคุณป้ายังง่วนอยู่หลังร้าน ตระเตรียมอาหารให้พวกเรา  อัลมิตราเข้าไปช่วยงานที่หลังร้าน ซึ่งเป็นลักษณะครัวโปร่ง ทำหน้าที่ทอดไข่เจียวหอยนางรม ส่วนอาหารอื่น ๆ ก็พร้อมเสริฟเป็นระยะ ๆ คุณดาวศรัทธาชงกาแฟให้เพื่อน ๆ ด้วย อัลมิตราได้แต่มอง ขืนสั่งกาแฟบ้าง คุณดาวศรัทธาคงไม่ทำให้ (มั๊ง) 
    
    นั่นแน่ อัลมิตราได้น้ำเก๊กฮวย .. ฮา ช่างเหมาะสมกับอัลมิตราแท้ อาหมวยกับน้ำเก๊กฮวยของคู่กัน และคุณกุ้งหนามแดงกับชาเชียวก็เหมาะตามวัยอีกต่างหาก  ดูสิ! อาหารจัดเรียงบนโต๊ะมากมายจนแทบจะวางจานเกยกัน จานใหญ่ ของในจานก็เยอะด้วยนะ ไม่ใช่ว่าใหญ่แต่จาน งานนี้ กุ้ง หอย ปู ปลา มาทัวร์กันครบ เสร็จโก๋ล่ะ โชคดีที่อัลมิตราขอกินเจตามวันปฏิทิน ส่วนคนที่เริ่มล้างท้องกินเจในวันนั้นเลย ก็น่าจะมีแต่คุณเพียงพลิ้ว ซึ่งคุณดาวศรัทธาและคุณป้าได้จัดเตรียมอาหารพิเศษไว้ให้แล้ว เสต็คเต้าหู้และซุปผักโขม อีกทั้งผัดผัก 7 สี ที่อัลมิตราอยากบอกใครต่อใครว่า น่ากินม๊ากกกกกกกกกกก
    
    คุณดาวศรัทธาและคุณป้าให้เกียรติมาทานอาหารเที่ยงพร้อมกับพวกเราด้วย อัลมิตรารู้สึกอบอุ่นใจมาก เหมือนมาบ้านญาติ อันนี้ไม่ได้พูดแบบตลกรับประทานนะ แต่เป็นความรู้สึกจริง ๆ ด้วยความที่พื้นเพอัลมิตราเป็นคนกรุงเทพมาตั้งแต่เกิด จนวัยปูนนี้แล้ว ก็ยังอยู่กรุงเทพตลอด ญาติพี่น้องอยู่ไกลแค่สมุทรปราการ และอีกอย่างอัลมิตราเคยเจอคุณดาวศรัทธาและคุณป้าแล้วเมื่อเดือนเมษายน ตอนไปปฏิบัติธรรมที่ศรีราชา ความสนิทสนมจึงมีพอควร  และในขณะเดียวกัน อัลมิตราก็รู้สึกได้ถึงความเมตตาที่คุณดาวศรัทธาและคุณป้ามีต่ออัลมิตรา 
    
    ***************************
    
    อัลมิตราขอให้คุณดาวศรัทธาและคุณป้าพาไปเที่ยวที่สัตหีบ พวกเราพากันไปที่เขาแหลม ต้องแลกบัตรผ่านเพราะเข้าเขตทหารเรือ ตอนที่นั่งอยู่ในรถด้วยกัน ก็ได้ฟังหลาย ๆ เรื่องที่เป็นประโยชน์ พอไปถึงเขาแหลมแล้ว คุณป้าจัดการซื้อดอกกุหลาบเพื่อให้นำไปถวายเสด็จเตี่ยกรมหลวงชุมพรฯ คุณป้าบอกกับอัลมิตราว่า "ขอท่านนะ ท่านจะดลให้ตามสมประสงค์ ศักดิ์สิทธิ์มากนะลูก"  .. อัลมิตรานำดอกกุหลาบไปสักการะเสด็จเตี่ยกรมหลวงชุมพรฯ แล้วก็เสี่ยงทายด้วยเซียมซี ผลของใบทำนายออกมาเป็นเบอร์ 5  ตีความได้ตามที่เขียนไว้ในกลอน ทำไปทำมาคุณกุ้งหนามแดงก็ได้เบอร์ 5 เหมือนกันด้วย
    
    พวกเราออกจากสัตหีบเพื่อมุ่งหน้าไปยังวัดญาณฯ ถึงตอนนี้ก็ต้องร่ำลาคุณดาวศรัทธาและคุณป้า อัลมิตราเดินเข้าไปกอดคุณป้า แล้วก็ไปยืนทำหน้าเอ๋อ ๆ ต่อหน้าคุณดาวศรัทธา จะกอดรึก็กลัวคุณดาวศรัทธาเขาจะเขินอาย ..ฮ่า...
    
    ***************************
    
    โค้งสุดท้ายก่อนถึงวัดญาณฯ ก็ยังต้องจอดรถตัดสินใจกันว่า จะไปวัดญาณฯ หรือไปอุทยานสามก๊กดี แต่ทุกคนลงความเห็นกันว่าไปวัดญาณฯน่าจะดีกว่า พอจอดรถปุ๊บก็รีบเข้าไปไหว้พระกัน อัลมิตราเริ่มรู้สึกล้านิด ๆ (ไม่รู้ว่าเหนื่อยเพราะเที่ยวเยอะ หรือว่ากินเยอะกันแน่) ก็เลยเดินเข้าไปถามร้านค้า "มีสปอนเซอร์ไหม" แรก ๆ แม่ค้าก็งง อัลมิตราก็ย้ำอีก "สปอนเซอร์ค่ะ มีไหม" ... " ไม่มี เห็นไหมล่ะ ในตู้มีสปอนเซอร์ซะที่ไหนกัน แล้วทำไมไม่กินที่มีอยู่ในตู้ล่ะ" .. แป่ววววววว !  ไม่มีก็ไม่กิน อดทนกลืนน้ำลายไปเรื่อย ๆ   ส่วนเพื่อน ๆ พากันขำเรื่องสปอนเซอร์ แอบหัวเราะกันคิกคัก
    
    ***************************
    
    แล้วก็เหมือนเดิม ตอนขาออก เผื่อตอนที่ผ่านอุทยานสามก๊ก จอดรถลังเลกันอีกแล้ว แต่พอได้ยินใครสักคนบอกว่า อาจเสียค่าเข้าขมนะ แค่นั้นแหล่ะ ทุกคนตกลงปลงใจไปไร่องุ่นซิลเวอร์เลค  ในตอนแรกอัลมิตราคิดว่าเดินเที่ยวสวนองุ่น ลอดใต้พุ่มไม้ชูพวงองุ่นถ่ายรูปอะไรประมาณนั้น ตอนที่ไปแถว ๆ ปากช่อง ก็มีไร่องุ่นเหมือนกัน แล้วก็มีจุดซื้อสินค้าฝาก น่าจะเป็นแบบนี้มั๊ง คิดเองคนเดียว
    
    พอเลี้ยวเพื่อเข้าไร่ เฮ้ย ! กังหันฮอลแลนด์นี่หว่า ที่นี่ที่ไหนกันนะ ตึกสีอิฐตัดกับบรรยากาศเขียวโดยรอบ คนมากมายเดินกันให้วุ่น อัลมิตราเล็งทำเลเอาไว้แล้ว เมื่อเข้าไปถึงก็ชวนเพื่อน ๆ มา นอน...   ฮ่า ฮ่า  มานอนถ่ายรูปกัน ไม่ใช่ให้มานอนหลับนะ ประเดี๋ยวจะเข้าทางคุณร้อยฝัน  ถ่ายรูปกันในท่านอนท่ามกลางสายตาของใครต่อใครที่มองมายังพวกเราราวกับว่าพวกเรากระทำการอุกอาจประหลาดแท้ นอนยังไม่พอ ต้องกระโดดด้วย กระโดดหลายทีเหมือนกัน แต่กล้องจับไม่ทันสักที กระโดดจนพื้นหญ้ายุบเป็นหลุม กระโดดจนไส้แกว่ง ก็ยังไม่ถูกใจซะที เลิกกระโดดดีกว่า ทีนี้ก็แยกย้ายกันไป อัลมิตราดิ่งไปที่ร้านขายน้ำ หิวน้ำตั้งแต่อยู่วัดญาณฯแล้ว พอดีเห็นคุณกวีปกรณ์ต่อคิวซื้อน้ำอยู่ เขาบอกว่าซื้อเผื่อเพื่อน ๆ ทุกคนแล้ว โอย เกรงใจ  น้ำองุ่นแก้วนึงตั้ง 35 บาท ทีนี้หลายแก้ว กลัวเขาสิ้นเปลือง ยื้อกันอยู่นาน เรื่องใครจ่าย (ไม่ได้เกี่ยงกันจ่ายนะ  แต่หมายถึงแย่งกันจ่าย) ในที่สุด ก็ต้องให้โอกาสเจ้าสัวเมืองชลจ่ายไป
    
    ทีนี้ดูนะ ใครที่มาเป็นคู่ ก็เดินเป็นคู่จริง ๆ บรรยากาศโรแมนติก แสงอาทิตย์รำไรขนาดนั้น ชวนให้ลุ่มหลงเหลือเกิน อัลมิตราไม่มีคู่มา ก็เลยเดินเตร็ดเตร่ไปเรื่อย ไปป่วนคู่นั้นที ป่วนคู่นี้ที แถมยังป่วนคนที่ง่วงสุดง่วงอีกต่างหาก  มา.. มา .. มาถ่ายรูปกัน ตรงนั้น ตรงนี้ มา.. มา .. มาเหอะน่า ไหน ๆ มาถึงแล้ว
    
    ***************************
    
    ที่สุดท้าย ท้ายสุดของทริปในวันนั้น คือ ตลาดน้ำ 4 ภาค ที่จริง น่าจะชื่อว่า ตลาดน้ำ 4 ประเทศนะ เพราะเท่าที่ได้ยินสำเนียงก็น่าจะมี จีน พม่า เป็นหลัก ส่วนภาษาอังกฤษและภาษาไทย กลับเป็นรอง เอ๊ะ เราเป็นเมืองขึ้นของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เสียฟิลว์นิดหน่อย แต่ก็ไม่เป็นไร ที่นี่เป็นเขตเศรษฐกิจหาเงินให้กับพัทยา ซึ่งต่อไปภาษาคงมีให้ได้ยินอีกมากมาย คิดไปคิดมา ก็ดีเหมือนกันวุ๊ย ไม่ต้องนั่งเรือบินข้ามฟากโลกไปเที่ยวไกล ๆ 
    
    เดินไปสักพัก สะดุดตาหนูตัวใหญ่ เอ๊ะ! นั่นศาลพระพิฆเณศ ได้การล่ะ จำได้คาถาสวดบูชาพระพิฆเณศ (พอดีเพิ่งได้รางวัลเป็นพระพิฆเณศองค์เล็ก ๆ  เมื่อต้นเดือนไปสร้างฝายที่เขื่อนแก่งกระจานกับชมรมลุมพินี) ก็เลยไปกระซิบข้างหูหนูตัวใหญ่ โดยที่ไม่ลืมปิดหูอีกข้างด้วย เพื่อที่ว่าจะได้ไม่เข้าหูซ้ายทะลุหูขวา "พรที่ข้าพเจ้าขอไว้กับพระพิฆเณศ ขอให้ท่านมุกสิกช่วยกราบทูลให้ท่านทราบด้วย เผื่อธุระท่านจะเยอะ จนลืมไป"  .. แหะ แหะ ดีนะ ที่ไม่มีการติดสินบนเจ้าพนักงาน
    
     ***************************
    
    กลับกันล่ะ คราวนี้กลับกันจริง ๆ  คุณกวีปกรณ์รับหน้าที่เป็นสารถีส่งคุณเพียงพลิ้วและคุณร้อยฝันซึงจะพักค้างที่ชลบุรีอีกหนึ่งคืน  คุณกิ่งโศกพาห้าสาวกลับกรุงเทพฯ โดยส่งคุณกุ้งหนามแดงแถววัดศรีเอี่ยมตามเดิม (อย่างกะแม่ชีหนีเที่ยว)  อัลมิตรา,น้องมินท์,น้องยุ้ย ลงสี่แยกสาธุประดิษฐ์  ทันทีที่ลงจากทางด่วน คุณเพียงพลิ้วก็โทรเข้ามา อัลมิตราจึงแจ้งให้ทราบว่ากำลังลงจากรถเพื่อเข้าบ้าน จากนั้นก็ส่งเจ้าสาวในอนาคตกลับสู่เคหะสถานอย่างปลอดภัย  
    
    กลับมาถึงบ้าน ก็ยังอ้อยอิ่งอยู่ว่า จะทำอะไรดีก่อน ระหว่าง อาบน้ำ  กิน นอน .. ในที่สุด ก็คิดได้ว่าควรโทรหาคุณดาวศรัทธาและคุณป้าก่อน  "อัลมิตรากลับถึงบ้านเรียบร้อยแล้วค่ะ :)  วันนี้สนุกมากจริง ๆ ..  ขอบคุณมากนะคะที่ดูแลกัน "  
    
    ท้ายสุดสุดท้าย .. คิดว่า ยังไงซะ เราจะมีคราวต่อไปแน่นอน
  • สุริยันต์ จันทราทิตย์

    20 ตุลาคม 2555 14:47 น. - comment id 1249228

    41.gif41.gif41.gif
    เหมือน ๆ นิราศเลยนะครับ
  • กุ้งหนามแดง

    20 ตุลาคม 2555 14:52 น. - comment id 1249231

    มาช้าเต็มขบวนดีแท้ :)
  • เชิงเขา

    20 ตุลาคม 2555 15:27 น. - comment id 1249274

    อาหารที่ร้านพอพุงน่ากินจัง..วันหลังถ้ามีธุระไปแถวระยองจะลองแวะอุดหนุน..ร้านอยู่ริมถนนสุขุมวิทรึเปล่าตี้...ปีก่อนโน้นไปส่งลูกฝึกงานที่ PTTCH  ไม่รู้จะหาร้านอร่อยระหว่างทางที่ไหน  เจออะไรก็กินให้อิ่มไปก่อน20.gif  จากรูปดูแล้วถ้าพี่ไปคงไม่พอพุง  กินเต็มพุงแน่  อ่ะฮิ65.gif
  • แก้วประภัสสร

    20 ตุลาคม 2555 20:02 น. - comment id 1249285

    29.gif29.gif29.gif29.gif
    
    คาราวะในความสามารถจริงๆค่ะ
    
    81 บท
    
    ใครกล้าท้าแข่ง 
    
    ใครเขียนได้ยาวกว่า อัลมิตรา
    
    แก้วแจกต้นรวยไม่เลิก 1 ต้น อิอิ
    
    อ่านแล้วมองภาพออกเลยว่าไปไหนมาบ้าง เก่งมากกกกก
    
    พรุ่งนี้เดินทางด้วยความปลอดภัยนะคะ
    46.gif16.gif64.gif
  • มวลภมร

    20 ตุลาคม 2555 20:08 น. - comment id 1249289

    โอ้.....อ่านกันตาแฉะ...สงสารช่างภาพเป็นที่สุด..36.gif36.gif
  • ร้อยฝัน

    20 ตุลาคม 2555 21:20 น. - comment id 1249296

    เยี่ยมจริง สมกับรอ11.gif
  • กวีปกรณ์

    20 ตุลาคม 2555 22:21 น. - comment id 1249299

    มหัศจรรย์!!
    ไม่ใช่พี่อิมทำไม่ได้คร้าบ แน่นอนฟันธง ^^*
  • ลุงอ่ำ

    21 ตุลาคม 2555 03:42 น. - comment id 1249305

    เข้ามาอ่านยามดึกนอนไม่หลับตามประสาคนแก่
  • ลุงแย้ม ยาดม

    21 ตุลาคม 2555 04:49 น. - comment id 1249308

    สวัสดีครับคุณครู
  • คอนฯ

    21 ตุลาคม 2555 10:17 น. - comment id 1249348

    ชมเพลิน..จำเริญตาสุขอุรามากมาย..
    ขอให้บทกลอนที่ ๗๙อยู่เคียงข้างคุณตลอด
    ไป..ตราบอสงไขย
    
    สวยอย่าได้โทรม(เฉพาะคุณตามคำขอ)
    36.gif6.gif7.gif8.gif16.gif
  • กวีน้อยฯ เองคร้าบบบ

    21 ตุลาคม 2555 11:56 น. - comment id 1249361

    ซาหวัดดี ขอรับ...นานแล้วที่มิได้ ทักทายกัน 30.gif 
    
    เป็นอะไรที่อ่านง่าย ขายคล่อง ดีแท้ล่ะขอรับ  อ่านแล้วไม่ งง น่าจะเป็นจุดสำคัญของการแต่งกลอน (คิดเอง ฮ่า) 
    
    ขอบคุณที่กล้าเขียน ผมก็เลยกล้าอ่าน 
    
    29.gif29.gif29.gif
  • อนงค์นาง

    21 ตุลาคม 2555 13:44 น. - comment id 1249378

    สุดยอดเลยนะคะคุณอิม แต่งได้ตั้ง 80 บท
    ไปเที่ยวร้อยเอ็ดขอสักร้อยบทได้มั้ยคะ
    
    อนงค์นางได้ตั่วคอนเฟิร์มแล้วค่ะ
    
    
    	 �
    � Traveler
    �
    NATTHA........,AMANDA BHAVINI
    �
    	�
    � Flight - Cathay Pacific Airways	Monday, December 31, 2012�
    �
    �Flight Number
    Confirmation Number:���	
    �Class:	COACH	�
    �Depart:	New York John F. Kennedy Int'l Arpt	09:00 AM��
    �	New York, NY USA	Monday, December 31��
    �	Terminal 7	���	�	�
    �Arrive:	Hong Kong Int'l Arpt	02:20 PM��
    Hong Kong CN	Tuesday, January 1��
    �	 Terminal 1	���	�	�
    �Seat:	41-A , 41-B	�	Stopovers:	0
    �Meal:	Lunch	�	Mileage:	8055
    �Aircraft:	77W	�	Travel Time:	16:20
    �
    Maps / Driving Directions
    �
    	�
    � Flight - Cathay Pacific Airways	Wednesday, January 2, 2013�
    �
    �Flight Number:
    Confirmation Number:���	
    �Class:	COACH	�
    �Depart:	Hong Kong Int'l Arpt	04:45 PM��
    �	Hong Kong CN	Wednesday, January 2��
    �	Terminal 1	���	�	�
    �Arrive:	Bangkok Int'l Arpt	06:45 PM��
    Bangkok TH	Wednesday, January 2��
    �		���	�	�
    �Seat:	57-A , 57-C	�	Stopovers:	0
    �Meal:	Dinner	�	Mileage:	1049
    �Aircraft:	Airbus A330-300	�	Travel Time:	3:00
    �
    Maps / Driving Directions
    �
    	�
    � Flight - Cathay Pacific Airways	Saturday, January 12, 2013�
    �
    �Flight Number:	
    Confirmation Number:���	
    �Class:	COACH	�
    �Depart:	Bangkok Int'l Arpt	09:25 AM��
    �	Bangkok TH	Saturday, January 12��
    �		���	�	�
    �Arrive:	Hong Kong Int'l Arpt	01:05 PM��
    Hong Kong CN	Saturday, January 12��
    �	 Terminal 1	���	�	�
    �Seat:		Stopovers:	0
    �Meal:	Lunch	�	Mileage:	1049
    �Aircraft:	Airbus A330-300	�	Travel Time:	2:40
    �
    Maps / Driving Directions
    �
    	�
    � Flight - Cathay Pacific Airways	Saturday, January 12, 2013�
    �
    �Flight Number:	
    Confirmation Number:���	
    �Class:	COACH	�
    �Depart:	Hong Kong Int'l Arpt	04:20 PM��
    �	Hong Kong CN	Saturday, January 12��
    �	Terminal 1	���	�	�
    �Arrive:	New York John F. Kennedy Int'l Arpt	07:15 PM��
    New York, NY USA	Saturday, January 12��
    �	 Terminal 7	���	�	�
    �Seat:	62-J , 62-K	�	Stopovers:	0
    �Meal:	Dinner	�	Mileage:	8055
    �Aircraft:	77W	�	Travel Time:	15:55
    จ่ายตังค์แล้วค่ะ คนละ 1350 เหรียญ ได้ stop over free ที่่ฮ่องกงเลยถือโอกาสพาลูกเที่ยวก่อนหนึ่งคืนครึ่งวัน แล้วพบกันตามนัดนะคะคุณอิม ห้ามเบี้ยวเด้อ
    
    36.gif36.gif36.gif
  • จวว

    21 ตุลาคม 2555 14:48 น. - comment id 1249380

    ความเพียรเป็นเลิศค่ะ 41.gif41.gif41.gif41.gif
    
    ปล.อยากรู้ค่ะว่าใครนะ..ยามเพื่อนเผลอเธอหลับจับได้นา
    ทายไม่ถูก ลองๆเดานะคะ ว่าเป็น คุณร้อยฝันค่ะ อิอิ 20.gif
  • ปู่กิ่ง

    21 ตุลาคม 2555 16:06 น. - comment id 1249391

    อีก 19 บทจะครบร้อยอะคุงอิม
    
    อ่านจนตาลาย อิอิ..
    ขำตรงที่ ไปขอซื้อสปอนเซ่อ อะ
  • เพียงพลิ้ว

    21 ตุลาคม 2555 16:30 น. - comment id 1249408

    อิอิ นึกแล้วขำ "ยายก็งง ทำไมสั่งของที่ไม่มี"
    
    ดีนะไม่บ่นให้เพียงพลิ้ว ทำไมไม่ให้สิบบาทพอดีค่าน้ำ 
    
    
    เขียนได้บรรยากาศมากค่ะ เห็นภาพ 
    
    36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif1.gif
  • ศรีสมภพ

    21 ตุลาคม 2555 20:51 น. - comment id 1249434

    โอว..คือมหากาพย์ มหากลอน
    มหาภาพ สะท้อนแห่งศิลป์ศาสตร์
    มหามิตรงดงามธรรมชาติ
    มหาศาสตร์คารมคมกวี..
    
    ข้าน้อยนี้ ขอคารวะ ..
    
    ตัวแสดงน่าคุ้นๆ จัง !
    
    41.gif41.gif24.gif29.gif
  • อัลมิตรา

    21 ตุลาคม 2555 21:31 น. - comment id 1249437

    เพื่อน ๆ ลงเล่าในเรื่องสั้นบ้าง เล่าให้เห็นเป็นภาพจากกลอนบ้าง ซึ่งอัลมิตราไม่มีภาพ (หมายถึงไม่ใช่เจ้าของกล้องน่ะ) ดังนั้นอัลมิตราจึงต้องขอหยิบยืมภาพจากเพื่อนมาก่อน จากนั้นการไล่เลียงความรู้สึกที่กลั่นกรองมาจากใจ เป็นหน้าที่ของอัลมิตราในการบรรยายลงในเนื้อกลอน ซึ่งอาจจะยืดยาวจนหลายคนอ่านไม่จบ แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะถ้าจะเขียนให้สั้นกว่านี้ก็จะทำให้ตกหล่นความรู้สึกบางช่วงไปเสียเปล่า ๆ ...  ซึ่งอาจจะเรียกว่า นี่คือ บำเหน็จที่อัลมิตราต้องการส่งมอบให้กับเพื่อนร่วมก๊วนก็ได้นะ 
    
    มาสิ มารับรู้ความรู้สึกของอัลมิตราในขณะนั้นกัน บนพื้นที่ตรงนี้แหล่ะ  .. 
    
    ความรู้สึกแรกที่เห็นคนลงภาพที่ไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์นี้ รู้สึกตกตะลึงพรึงเพริด ช่างน่าสนใจดีแท้ อยากไป อยากไป ยังไม่ทันที่ความรู้สึกนี้จะถูกจัดการให้สมใจอยาก ก็ได้เห็นภาพอีกแล้ว ทีนี้คนที่ลงภาพยั่วยวนตาก็คือคุณแม่มดใจร้าย "เฮ้ย อยากไป อยากไป"  แล้วนัดอยากเที่ยวตามใจอัลมิตราก็เกิดขึ้น โดยที่อัลมิตราส่งพรายกระซิบไปกระซิบข่าวยังคุณแก้วประภัสสร ซึ่งแน่นอนเมื่อรู้ถึงหูซ้ายของคุณแก้วประภัสสร หูขวาของคุณกิ่งโศกก็ย่อมรับรู้ไปด้วย จากนั้นพรายกระซิบก็ทำหน้าที่ต่อไปยังคุณกุ้งหนามแดง คุณร้อยฝัน จนอัลมิตราเกิดความรู้สึกว่าใช้งานพรายกระซิบหนักเกินไปแล้ว จึงลงชักชวนให้ไปเที่ยวกับอัลมิตราที่เรื่องสั้น ซึ่งในขณะเดียวกันคนที่อัลมิตราจะต้องไปพบให้ได้คือคุณดาวศรัทธาและคุณป้าที่มีพระคุณต่ออัลมิตรา เราเคยพบกันแล้วในงานบุญเมื่อต้นเดือนเมษายน และอัลมิตรารับปากว่าจะไปเยี่ยมเยือนให้ถึงร้านพอพุง ..
    
    (ต่อพรุ่งนี้...... เพราะว่าวันนี้ติดเคอร์ฟิลแล้ว)
    64.gif
  • เฌอมาลย์

    22 ตุลาคม 2555 13:06 น. - comment id 1249527

    มารอขอแบ่งของขลังบ้าง 50.gif25.gif
  • Dao

    22 ตุลาคม 2555 17:45 น. - comment id 1249554

    คำงาม
    ภาพงาม
    มิตรภาพงาม
    
    11.gif
  • ยกป

    25 ตุลาคม 2555 18:25 น. - comment id 1249730

    สวยมาก
    
    คุ้มจริงที่ไป
    
    36.gif46.gif59.gif
  • din

    25 ตุลาคม 2555 18:34 น. - comment id 1249733

    16.gif16.gif
    
    มาช้าดีกว่าไม่มานะจ๊ะ
    
    เขียนอ่านสนุก ทั้งร้อยแก้ว และร้อยกรอง
    
    16.gif16.gif
  • อัลมิตรา

    25 ตุลาคม 2555 21:15 น. - comment id 1249741

    คุณยาแก้ปวด .. คุ้มมากจริง ๆ แต่ละภาพเห็นแล้วต้องอึ้งเชียวล่ะ
    
    คุณDin .. พยายามบรรยายให้คนอ่านเห็นภาพความสุขที่เกิดขึ้นในวันนั้นค่ะ
  • หยดน้ำ

    26 ตุลาคม 2555 22:36 น. - comment id 1249799

    11.gif12.gifอ่านร้อยแก้วและร้อยกรองแล้วสนุกมากค่ะ