สุดท้าย..ปลายชีวิต

อ.วรศิลป์

จากงอกเงยสู่งอกงาม         ผ่านโมงยามหลายเพลา
งอกงามสู่แข็งกล้า              ยืนทายท้า  มิหวั่นเกรง
แข็งกล้าไม่ช้านาน             ออกดอกบานดูยิ่งเก่ง
ธรรมชาติกล่อมบรรเลง      ให้ครื้นเครงในอุรา
คืนเดือนเลื่อนผ่านพ้น       ทั้งแดดฝนและลมกล้า
สุดท้ายวัยชรา                    ก็บ่ายหน้าเข้ามาเยือน
ผุกร่อนและผุพัง                 ทิ้งทอดร่างโดนแทะเฉือน
ไม่นานถูกลืมเลือน             จนดูเหมือน...ไม่เคยมี
ชีวิตคนนั้นเล่า                  จากวัยเยาว์สู่เมืองผี
สุดท้ายปลายชีวี                 คือวิถีอนิจจัง
จากงอกเงยสู่งอกงาม         ดั่งข้อความที่กล่าวอ้าง
เฉกป้ายบอกชี้ทาง            แสงสว่าง...สัจธรรม
ชีวิตควรสำนึก                  คิดตรองตรึกเป็นประจำ
จะได้ไม่ถลำ                     ให้ดิ่งด่ำทางอบาย
สุดท้ายปลายชีวิต              คงเหลือจิตที่เฉิดฉาย
หลุดลอยออกจากกาย        สู่ที่หมาย...แดนนิพพาน				
comments powered by Disqus
  • แก้วประภัสสร

    18 กันยายน 2551 15:56 น. - comment id 896728

    ชีวิตคนเหมือนต้นไม้ใหญ่
    มีรากไว้หยั่งลึกผนึกแน่น
    แม้ว่าลมพัดไปไม่ไหวเอน
    เปรียบเฉกเช่นจิตใจเราเขาว่ากัน
     แวะมาอ่านกลอนดีดีมีความหมายคะ
    ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ    
    36.gif36.gif
  • เฌอมาลย์

    19 กันยายน 2551 10:17 น. - comment id 896897

    ปลายทางที่ทุกคนไม่อาจหลีกพ้น10.gif
  • แสงเหนือ

    19 กันยายน 2551 22:57 น. - comment id 897194

    แวะมาเยี่ยมอ่านงานกลอนครับ 
    ให้ระลึกถึงมรณสติดีครับ
    ดูจากกลอนแล้วอาจารย์วรศิลป์
    คงชอบแต่งเพลงแนวธรรมะนะครับ
    
    59.gif