สุนทรีย์แห่งชีวิต

เปลวเพลิง

แรกอุษาฟ้าสางกระจ่างแสง             
หัวระแหงทุกแห่งอุ่นอรุณศรี
เพชรน้ำค้างวามวาวราวมณี                             
จับอยู่ที่ยอดหญ้างามตานัก
เหมือนแรกรุ่งเรืองรวีแห่งชีวิต                       
ประกาศิตความดีเป็นศรีศักดิ์
สาดส่องมาอุ่นในหัวใจภักดิ์                             
สัญลักษณ์ไมตรีชีวีคน
หากมิตรคือลานหญ้าพฤกษาไสว                   
น้ำค้างคือสายใยไมตรีผล
แสงตะวันแห่งรักก็จักดล                                  
เพชรอำพนหยาด ณ ปถพิน
เรามีโลกซึ่งมีสุนทรียะ                                      
เป็นคีตะแผ่วผวนชวนถวิล
และมีรัก  มีหวัง  พลังจินต์                              
กล่อมชีวินดินแดนมาแสนนาน
พื้นพิภพหัวใจนั้นใสสวย                                 
เมื่อคนช่วยฉานแสงแรงประสาน
ร้อยเม็ดเหงื่อแน่นเหนียวเป็นเกลียวงาน      
จำเรียงผ่านเพลงว่าสามัคคี
ชื่นเช้าด้วยฟ้าฝันวันอ่อนไหว                         
ทอสีทองของหทัยได้สุขี
เพราะมีรัก มีพลัง ความหวังดี                         
เราจึงมีสุนทรีย์แห่งชีวัน				
comments powered by Disqus
  • cicada

    8 กรกฎาคม 2554 20:47 น. - comment id 1201948

    31.gif31.gif31.gif
    
    เพราะจังค่ะ น้องเปลว...
    ในภาพนั่น เหมือนชายหาดบ้านพี่แซมเลย...
    ขอบคุณสำหรับบทกวีอันไพเราะยามเช้านะคะ.....(เช้าของพี่แซม)
    36.gif36.gif36.gif
    ขอให้น้องเปลวมีความสุข..
    
    พี่แซม
  • โคลอน

    8 กรกฎาคม 2554 20:54 น. - comment id 1201954

    11.gif36.gif11.gif
  • แมงกุ๊ดจี่

    8 กรกฎาคม 2554 21:29 น. - comment id 1201966

    อ่านแล้วสุนทรี...
    สดชื่น...ดังฟังเสียงดนตรีไหว..
    
    
    65.gif62.gif
  • เปลวเพลิง

    8 กรกฎาคม 2554 23:31 น. - comment id 1202222

    @พี่แซม  สวัสดีครับ  ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมครับผม  รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
    
    @คุณโคลอน  สวัสดีครับ  ยิ้มๆๆๆๆๆ
    
    @คุณแมงกุ๊ดจี่  ขอบคุณคร้าบบบผม   เดี๋ยวจะแวะไปเยี่ยมกลอนคุณแมงกุ๊ดจี่ด้วยนะครับ