+++ กามสังเวช +++

วฤก

-๑-
๏ สังเวชสังวาสสิ้น............สังวร
สมสัตว์สมสู่จร.................จากทิ้ง
ผลัดคู่ผลัดคนนอน............แนบเสพ-......สมนอ
เสียศักดิ์เสียศรีกลิ้ง...........เกลือกเคล้าคุมฝอย ๚
-๒-
๏ ปรุงรสปรุงร่านลิ้ม.........เริงกาม
เกินหนึ่งเกินสองสาม........สี่ห้า
กี่คนกี่ครั้งถาม................ที่อิ่ม-.....เอมพ่อ
คนต่อคนเติมกล้า............เก่งกร้านกามไฉน ๚
-๓- กลบทกินนรเก็บบัว
๏ ศรีเสื่อมศีลเสื่อมสิ้น.......เสื่อมธรรม
จึงก่อเวรก่อกรรม..............ก่อได้
สมสัตว์ส่ำสัตว์สำ.............สัตว์สู่- .....สมเฮย
สัตว์เปรียบสัตว์เป็นไซร้......สัตว์แม้นสัตว์เสมอ ๚
-๔-
๏ ลืมเมียลืมลูกแล้ว...........ฤๅไฉน
ลืมรักลืมเลือนไป..............ป่นปี้
หยุดยับหยุดยั้งใจ..............จึงเปลี่ยน.....ไปฤๅ
หยุดคิดหยุดใคร่ลี้..............ละร้อนก่อนสาย ๚ ๛				
comments powered by Disqus
  • Pheem

    22 มีนาคม 2546 20:05 น. - comment id 117593

    วันนี้โพสต์เยอะเลยนะครับ
  • วฤก

    22 มีนาคม 2546 20:53 น. - comment id 117609

    แหะ ๆๆๆ เขียนเก็บไว้หลายวัน 
    เพิ่งมีวันนี้แหล่ะ ที่มีโอกาสเข้าเนต 
    เลยโพสท์ ไปหลายกลอน ครับผม
  • อัลมิตรา

    22 มีนาคม 2546 22:41 น. - comment id 117674

    รออาหมอ เปิดอาศรมน่ะ ..
  • ราชิกา

    23 มีนาคม 2546 20:31 น. - comment id 117970

    เป็นบทกวีที่ไพเราะ...ให้ความหมายและมีแง่คิดที่ดีมากค่ะ..