25 มกราคม 2562 23:49 น.

เสียง...

คีตากะ

3c376374278706dfaa2f0e90a60e076a.jpg
				
15 กุมภาพันธ์ 2562 18:43 น.

กำลังใจให้เธอ...

คีตากะ

imgWB_U501_DT20140627165052.jpg
ครั้ง...ปีกมารปกคลุมล้อมรุมโลก
แผ่ทุกข์โศกทั่วหล้าดั่งอาถรรพ์
ทวยเทพจรจากหายมลายพลัน
แม้สวรรค์ก็หันเมินเดินห่างไกล...
เธอคงก้าวตามฝันมิหวั่นหวาด
กี่ภพชาติหวนมาหาหวั่นไหว
เพียรปลดปล่อยคนทุกข์รุกทรวงใน
ถ้อยคำอธิษฐานใด...เธอได้ยิน
                      
รอยยิ้มเธองดงามเหนือสามภพ
งามสยบเทพใดในสรวงสิ้น
สวมอาภรณ์งามกว่าองค์อัมรินทร์
ทั่วธรณินหาเทียบเปรียบคนงาม
ดวงตาเปี่ยมเมตตากว่าพระอิศวร
รูปรัญจวนกว่าใครในโลกสาม
มงกุฎเธอเลอค่ากว่าของพระราม
เพียงเอ่ยนามก็ศักดิ์สิทธิ์สัมฤทธิ์พร
เปล่งวาจาดั่งดนตรีแห่งศรีสรวง
มารทั้งปวงศิโรราบบาปไถ่ถอน
นิรมานกายนับล้านช่วยจารจร
อำนวยพรทั่วหล้า...จักรวาล
แดนถิ่นเถื่อนดงดอยฝากรอยเท้า
สถิตเนาเนิ่นวันกัลปาวสาน
ที่ร้อนแล้งก็ชุ่มชื่นยิ่งยืนนาน
ที่ร้าวรานเหน็บหนาวบรรเทาไป
วิบากกรรมโลกมนุษย์สุดหยั่งวัด
เธอหมายทัด-ทานต้านสะท้านไหว
แลกน้ำตามหาศาลปานสิ้นใจ
หามีใครใต้หล้าจะหยั่งแจ้ง            
        
ขอเป็นหนึ่งกำลังใจให้เธอนี้
กี่พันปีมั่นใจไม่หน่ายแหนง
คงภักดีชั่วฟ้าหาคลางแคลง
ด้วยรู้แจ้งว่ารักเธอ...เสมอใจ... 
3 มกราคม 2562 07:54 น.

การสร้างบ้าน

คีตากะ

14roof01.jpg
ปฐวีรกร้างแลว่างเปล่า
เปรียบกาย-ใจแห่งเราอันเขลาขลาด
เตรียมเครื่องเขียนปากกาผจงวาด
เขียนแบบลงกระดาษวาดบ้านงาม
ใช้จอบเสียมเตรียมขุดจุดฝังเสา
ดั่งใจเราเกิดศรัทธามาล้นหลาม
จนมั่นคงมิหวั่นไหวในทุกยาม
วางขื่อนามเบญจศีลทั่วอินทรีย์
รัดหัวเสาด้วยอะเสกันเซล้ม
ดุจเพาะบ่มสังคหวัตถุสี่
ตั้งมั่นในคุณงามและความดี
พละห้าคือดั้งชี้ที่ตั้งตรง
พาดอกไก่บนดั้งตั้งตระหง่าน
ดั่งพรหมวิหารธรรมนั้นอันสูงส่ง
ติดจันทันเหนืออกไก่ให้มั่นคง
ดุจดำรงบารมีหกยกขึ้นวาง
ครั้นโครงสร้างมิส่ายแส่วางแปพาด
แทนอำนาจแห่งวิมุตหยุดหม่นหมาง
แทงทะลุสุญตาพาปล่อยวาง
อยู่ไกลห่างทวิลักษณ์จักปรีดิ์เปรม
จึ่งติดตั้งหลังคากันฟ้าฝน
เทียมทศพล-ญาณศานติ์เกษม
คอยคุ้มภัยให้เราเฝ้าปรีดิ์เปรม
ด้วยอิ่มเอมในรสธรรมล้ำโลกา
พลันก่อเกิดเคหาสน์พิลาสเหลือ
ประโยชน์เอื้อเจ้าของครองเคหา
ปานประดุจนิพพานสราญอุรา
สุขหรรษาร่มเย็นเป็นนิรันดร์...
20 ธันวาคม 2561 18:12 น.

ว่างในความมี

คีตากะ

images?q=tbn:ANd9GcSZ04hiG0S-Gv7w5VMkQxa
ณ แห่งนี้โพธิสถานสงัดสงบ
เงยหน้าพบขุนเขาหิมะขาว
ที่เทวะสถิตพิศเพริศพราว
หมู่บ้านชาวประชาลิบตาเกิน
ท่ามสิงขรรายล้อมน้อมคำนับ
เกล็ดวาววับแห่งหิมะละลิ่วเหิน
โปรยปรายจากฟากฟ้าพาเพลิดเพลิน
แต้มแต่งเนินทิวเขาพราวพิไล
บนกิ่งพฤกษ์สกุณาพาขับร้อง
ลมพัดต้องต้นนุ่นโอนเอนไหว
คล้ายยินเสียงสะอื้นยืนร่ำไร
ค่อยแกว่งไกวเฉื่อยช้าในป่าพง
เหล่าวานรเริงร่าพาโลดเต้น
กระโจนเล่นยอดไพรไหวระหง
อีกฟากทุ่งหญ้าเขียวทอดเรียวลง
ฝูงแกะคงเล็มหญ้าสบายใจ
คนเลี้ยงแกะเบิกบานสราญสุข
ปราศจากทุกข์กังวลยลสดใส
ต่างร้องเพลงสำราญสะท้านไพร
เล่นอยู่ในดงอ้อพออุรา
เขาเป่าอ้อเพาะพริ้งยิ่งคีตะ
ห่างไกลกะชาวโลกผู้ปรารถนา
กระสับกระส่ายร้อนรุ่มกลุ้มอุรา
ถูกมายาลวงล่อต่อโลกีย์
ประดุจทาสพสุธาหาจุดจบ
มิอาจพบหนทางสว่างศรี
จากยอดแห่งศิลาข้าฯโยคี
แลสิ่งนี้ล่องลอยเคลื่อนคล้อยไป
ดำรงอยู่ชั่วขณะประเดี๋ยวนั่น
ก่อนที่มันล่องหนพ้นวิสัย
ความสุขกายสำราญล้วนผ่านไป
ดั่งเงาในน้ำนั้นมีผันแปร
ข้าฯเห็นชีวิตดั่งกลระคนฝัน
เหตุฉะนั้นความปรานีที่เผยแผ่
พลันท้วมท้นหทัยข้าฯคราเหลียวแล
หมายยังประโยชน์ให้แก่ผู้หลงไกล
อาหารข้าฯ คือความโปร่งอันโล่งว่าง
ฌานข้าฯห่างวอกแวกพ้นหวั่นไหว
ภาพนับหมื่นข้าฯเห็นความเป็นไป
ปรากฏในสงสารเนิ่นนานมา
แท้คือธรรมในสามโลกวิโยคนั่น
ธรรมชาติมันว่างเปล่าเท่าเวหา
ช่างประหลาดอัศจรรย์สุดพรรรณา
ที่ปรากฏต่อสายตาให้ข้าฯยล...
โศลกธรรมของท่านมิลาเรปะ 
พุทธะแห่งธิเบต
บางส่วนจากหนังสือธรรมคีตาแสนโศลกของโยคีมิลาเรปะ
ท่านผู้นี้สำเร็จเป็นพุทธะด้วยธรรมวิถีกวนอิม (เพ่งเสียงภายใน)
ที่ต้องได้รับการถ่ายทอดด้วยพุทธะที่มีชีวิตเท่านั้น (จิตสู่จิต)
12 พฤศจิกายน 2561 22:02 น.

space – time

คีตากะ

e7ade138b09f00e57cfa01e7c2733df7.jpg
				
Lovers  0 คน เลิฟคีตากะ
Lovings  คีตากะ เลิฟ 0 คน
Lovers  4 คน เลิฟคีตากะ
Lovings  คีตากะ เลิฟ 1 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟคีตากะ
Lovings  คีตากะ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงคีตากะ