30 มกราคม 2550 22:30 น.

..๏ ความรักสีม่วง

อัลมิตรา


..๏ แอบมองเห็นผู้ชายร้ายเดียงสา
เผยอุรารักเพื่อนเหมือนตกหลุม
หลุดปากแล้วก็หวั่นไหวใจร้อนรุม
เขากลัดกลุ้มกลัวหนอถูกล้อเลียน

 "..พี่อัลฯ ครับ พี่อัลฯ .. ผมนั้นเผลอ
หลุมเบ้อเร่อตกไปคราได้เขียน
หากเขาไม่นำพาพลอยอาเจียน
ผมคงเพี้ยนแทบบ้าเพราะน่าอาย.."

 เรานึกขันและเอ็นดูในรู้สึก
แลส่วนลึกงดงามนัยความหมาย
ถึงแม้ว่าเขาทั้งคู่คือผู้ชาย
รักฤๅร้ายเท่าชังหากหยั่งตรอง

"..รักนั้นคืออะไรให้ยั้งคิด
หากดวงจิตเขานั้นผูกพันสนอง
คงสุขนักหากใครใคร่ปรองดอง
เธอยังข้องหัวใจเพราะใดฤๅ ?..." ๚ะ๛				
29 มกราคม 2550 13:57 น.

มีไหม .. ใครสักคน ?

อัลมิตรา

1170052389.jpg 
จะมีสักคนไหม...?
ผู้ที่เดินทางมาแสนไกลหมายค้นหา
ที่คาดหวังว่าจักขอพักพิงพึ่งพา
คราวที่หัวใจอ่อนล้า  จักมีถ้อยคำดีดี

จักมีบ้างสักคนไหม...?
ที่หากยามอ่อนใจในหว่างทางวิถี
จักคอยประคองข้างครั้งสับสนใจในชีวี
แล้วที่นี่ยังมีสักคนหนึ่งไหมที่ปรารถนาดีอีกคน ?

จักเล่าเรื่องราวทุกคราวที่เคยพบ...?
จักจะขอซบเคียงข้างคราอุปสรรคมากหลากหน
อยากฟังถ้อยคำ ..
เพื่อลบล้างความเปลี่ยวเหงาเศร้ากังวล
ขอบอกว่า .. 
ยังมีคนเดินทางผู้นี้ที่รอรับไมตรีจากบางใคร

จักมีบ้างได้ไหม...?
นี่คือเสียงจากหัวใจที่ใคร่ถามไถ่
เพียงอยากมีความสุขทุกคืนวันไป
อยากได้ยิน ..
นิยามความรักจากใคร สัก..ห ล า ย ๆ ค น 

				
28 มกราคม 2550 22:23 น.

นักเดินทาง + ตะเกียง + แสงจันทร์

อัลมิตรา


..๏ นักเดินทางเดินทางบนทางเถื่อน
อาศัยเดือนส่องกระจ่างหว่างวิถี
เที่ยวสัญจรข้ามพนาฝ่าคีรี
ด้วยมากมีความหวังสิ่งตั้งใจ

ยามเหนื่อยหนักพักก่อนเพื่อผ่อนล้า
จวบแรงมาก็บุกบั่นด้นกันใหม่
หลายทิวา-ราตรี ที่เป็นไป
จันทร์อำไพก็เปลี่ยนแปลงไร้แสงนวล

คราคืนแรมดุจพลังความหวังล่ม
เขาตรอมตรมโหยไห้ใจกำสรวล
แต่ละคืบของเพลาพาคร่ำครวญ 
สุขทั้งมวลพลันสลายในพริบตา

โอ้ ! ตะเกียง..เก่าเก่าที่เขาพก
แสนตลกแลไปเหมือนไร้ค่า
ทั้งน้ำมัน,ไส้ตะเกียง เยี่ยงก่อนมา
เคยแจ่มจ้าส่องสว่างระหว่างจร

จันทร์นั้นสูงเกินใจจะไขว่คว้า
ยังคิดกล้าตามติดเชยชิดสมร
ตะเกียงเก่าร้าวใจให้อาวรณ์
มิอาจย้อนสำคัญเทียบจันทร์เพ็ญ

นักเดินทางอยู่หว่างหนทางเถื่อน
เมื่อปราศเดือนส่องละไมพอให้เห็น
กลับฟูมฟายโทษชะตาว่าลำเค็ญ
ตะเกียงเร้นลอบช้ำทุกค่ำคืน ๚ะ๛

				
26 มกราคม 2550 00:13 น.

..๏ เพราะอากาศเปลี่ยนแปลง

อัลมิตรา

m-sadness.jpg
..๏ เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงจึงแสร้งไข้
ด้วยหวังคนของใจคิดไถ่ถาม
แม้นหนาว-ร้อน,ทุกข์-สุข ทุกโมงยาม
คอยติดตามทุกช่วงมากห่วงใย

แต่กลับกลายเหินห่างร้างคนห่วง
ฝันทั้งปวงจึงเลือนมิเหมือนใกล้
สักเพียงน้อยถ้อยคำเศษน้ำใจ
เรายากไร้แสนเข็ญสุดเค้นเจอ

ฤๅอากาศเแปรไปบางใครเปลี่ยน
ทำเราเพี้ยนวกวนพลอยบ่นเก้อ
ฤๅบางอย่างหลอนให้ใจละเมอ
เราพร่ำเพ้อร่ายคำร่ำเดียวดาย

เขาคงไกลเกินกว่ามาสดับ
ขอยอมรับความอาดูรรักสูญสลาย
ฤดูผันสัญญาก็มากลาย
เราจึงคล้ายป่วยแท้ย่ำแย่เกิน ๚ะ๛

				
17 มกราคม 2550 07:35 น.

..๏ ในคืนหนาว คราวผิงไฟ

อัลมิตรา

023.jpg
            ..๏ คราคืนหนาวดาวกระจ่างหว่างห้วงหาว
            เดือนก็พราวพริ้มประพายเฉิดฉายแสง
            แต่งฟ้างามล้ำพิไลไม่เปลี่ยนแปลง
            ดั่งขันแข่งเปล่งประกายในราตรี

            แม้นลมล่องต้องกายให้หนาวเนื้อ
            แต่อุ่นเอื้อด้วยไฟใกล้น้อง-พี่
            มอบความรักประจักษ์จิตมิตรไมตรี
            แม้นหนาวมีมากน้อย...พลอยอุ่นใจ 

            ให้รื่นรมย์ผสมผสานกานท์ร้อยแก้ว
            ทั้งเจื้อยแจ้วสกุณาพฤกษาไหว
            ช่างเพราะพริ้งรื่นฤดีดนตรีใด ?
            แสนตรึงใจใต้ฟ้าจันทรา-ดาว 

            ถ้อยถามไถ่สารพันในวันก่อน
            ความทุกข์ร้อนอ่อนล้าคราเหน็บหนาว
            สุขสมหวังของใครในเรื่องราว
            กี่ครั้งคราวต่างปลอบรอบกองไฟ

            ใครเคยหนาวร้าวระทมดั่งลมหนาว ?
            ใครปวดร้าวทุกข์จริงแสนยิ่งใหญ่ ?
            ใครมืดมนหนทางคลางแคลงใด ?
            ใครหวั่นไหวหวาดผวานำมาเปรย ?

            พลันปลดสิ้นทุกข์ระทมกลางลมหนาว
            ไร้ปวดร้าวเศร้าอุราคราเปิดเผย
            ในท่ามกลางผองชนคนคุ้นเคย
            ต่างเอื้อนเอ่ยถ้อยคำนำชื่นบาน

            ใต้ฟ้างามยามหนาวราวอุ่นยิ่ง
            ฟังทุกสิ่งเรื่องราวคราวผันผ่าน
            แล้วกำหนดจดจำเป็นตำนาน
            ล่วงเลยกาลเพียงใดไม่ลืมเลือน ๚ะ๛

				
Calendar
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟอัลมิตรา
Lovings  อัลมิตรา เลิฟ 0 คน
มาอีกรอบนะ พยายามจะเขียนกลอนที่นี่ แต่ยังใช้ไม่เป็น เห็นกลอนขุดบ่อล่อปลาแล้วคิดถึงอิม คิดถึงเรื่องเก่า ๆ จะสิบปีแล้วสินะที่เริ่มเขียนกลอนได้ เหมือนกลอนที่เคยอ่านหรือเขียนขึ้นใหม่นะ
คิดถึงจังอิม สบายดีหรือเปล่า