26 เมษายน 2556 11:54 น.

ตอบจดหมายนางนาก (พระโขนง)

อัลมิตรา

อ่านจดหมายของนากที่ฝากถึง
ช่างซาบซึ้งยิ่งนักที่รักเอ๋ย
หวนนึกถึงวันเก่าสองเราเคย
ยั่วยิ้มเย้ยหยอกเย้ากระเซ้ากัน

เป็นผัวเมียเคลียคลอถักทอรัก
เฝ้าฟูมฟักเรือยไปไม่แปรผัน
คล้ายเวรซ้ำกรรมซัดพลัดพรากพลัน
นากตั้งครรภ์ทว่าพี่ปรี่ชายแดน

ท่ามสงครามยามนี้มีแต่ทุกข์
พี่ต้องขลุกอยู่อีกฟากลำบากแสน
ทั้งหยูกยาสารพันมันขาดแคลน
ทั่วขาแขนร่างกายมากมายพรุน

กลิ่นลำดวนยวนใจให้ครุ่นคิด
เคยจุมพิตบอกรักนอนตักหนุน
ซอกแก้มดอกพยอมหอมละมุน
ยังหอมกรุ่นเสมอมาแม้นคราใด

ที่ห่างหายไปนานใช่ห่างเหิน
ลำบากเกินตามประชิดติดต่อไหน
มีแต่ศพทหารกองคราวมองไป
แสนปวดใจคิดถึงนากมากเหลือเกิน

ไม่รู้ว่าป่านฉะนี้อยู่ดีไหม
เจ็บป่วยไข้หรือเปล่าใคร่กล่าวเกริ่น
อีกเจ้าแดงลูกพ่อรอหัดเดิน
คงเพลิดเพลินดื่มดมนมแม่มัน

เขียนจดหมายถึงนากฝากส่งถึง
บวกอีกหนึ่งลูกน้อยกลอยใจฉัน
เสร็จสงครามเมื่อไหร่ได้พบกัน
ส่วนนมนั้นบอกเจ้าแดง "ขอแย่งคืน"
				
17 เมษายน 2556 17:29 น.

ก็แค่อยาก ง่ะ

อัลมิตรา


เห็นราคาทองคำคล้ายดำดิ่ง
ฉันอยากวิ่งเร็วปรื๋อไปซื้อหา
เก็บสำรองทองแท่งแปลงเงินตรา
ก็กะว่า .. สักกิโล .. ใช่โชว์รวย
ได้แต่ฝันกลางวันเหมือนวานนี้
เป็นเศรษฐีคนใหม่ได้เงินหวย
เพ่งเรียงเบอร์ตรงหน้าพางงงวย
แค่หลักหน่วยมองไปไม่ใกล้เคียง
เฮ้อ !.. มีทองแค่หนวดกุ้งสะดุ้งโหยง
สายสร้อยโยงเพียงสลึงถึงกลับเสี่ยง
อยากได้ทองสักกิโลโก้พอเพียง
เกรงจักเดี้ยงโดนปล้นโจรเต็มเมือง
ราคาทองต้องลุ้นลงทุนมาก
แต่ก็อยากเก็งกำไรใช่คุยเขื่อง
ได้แต่ คิด..คิด ..คิด.. จิตเปล่าเปลือง
ยากปลดเปลื้องความคิดจิตเปล่าดาย
อยากมีเงินสักล้านเข้าร้านซื้อ
เงินขาดมือกินแกลบท้องแสบหลาย
บาทละหมื่นแปดห้า โอ้ ! ตาลาย
เก็บไว้ขายสองหมื่นห้าท่าจะดี
เห็นราคาทองคำคล้ายดำดิ่ง
จนจริงจริงไม่อยากลำบากหนี้
ได้แต่มองร้านทองตรองอีกที
เฮ้อ!.. คงไม่มีวาสนาซื้อมาครอง
16 เมษายน 2556 10:59 น.

วันแห่งลูกผู้ชาย

อัลมิตรา


เขาตัวสั่นงันงกวิตกจริต
นั่งไม่ติดหน้าขาวราวไร้สี
ปากงึมงำพร่ำคาถาประดามี
แถมเรียกผีปู่ย่ามาช่วยกัน
ชาติต้องการชายชาญทหารแท้
เสียสละแค่สองปีที่บากบั่น
ลูกผู้ชายองอาจเชื้อชาติพันธุ์
ไยนึกพรั่นดุจเชื้อไม่เหลือชาย
คิดหนทางทำอย่างไรได้ใบดำ
สุดระส่ำทหารแกล้งแดงอีกหลาย
คนก่อนหน้าตะโกนย้ำดำอีกราย
เกรงเข้าข่ายแดงสนิทหยิบติดมือ
เกิดเป็นชายขายหน้าคงครานี้
คิดวิ่งหนีก็ยากผ่านทหารอื้อ
ได้แต่นั่งในแถวแล้วครางฮือ
รอเรียกชื่อเสี่ยงกันในวันเกณฑ์
9 เมษายน 2556 13:04 น.

เส้นทางที่ต้องกล้า

อัลมิตรา


จะหวาดหวั่นไปไยภัยเผชิญ
มัวขัดเขินทำไมไม่เข้าท่า
เป็นมนุษย์สุดแต่กรรมจะนำพา
สู้อุตส่าห์ประเสริฐเกิดเป็นคน
ทุกเรื่องที่ติดขัดจิตขัดข้อง
แม้มิลอง ฤๅ จะประสบผล
เจอะปัญหาคราใดให้อดทน
แล้วคิดค้นหนทางสว่างเดิน
ชั่วชีวิตปรัศนีย่อมมีบ้าง
ทะเลกว้างยังมีที่ตื้นเขิน
ตั้งสติแกร่งกล้าท้าเผชิญ
โลกเชื้อเชิญแล้วหนาอย่าหวั่นใจ
เมื่อแสงแดดแผดจ้าเริ่มปรากฏ
หมอกที่บดบังทางเริ่มจางใส
เมื่อหนทางทอดยาวจงก้าวไกล
ลุกขึ้นใหม่เถิดเพื่อนพ้องลองอีกที
5 เมษายน 2556 14:11 น.

ไม่เอาเฟอร์บี้ .. นะที่รัก

อัลมิตรา


ฉันไม่เคยสนใจในเฟอร์บี้
ถึงตอนนี้คนฮิตคิดซื้อหา
เศรษฐกิจฝืดเคืองเปลืองเงินตรา
อย่าสรรหามาให้ฉันไม่เอา
ไม่อยากเลี้ยงเฟอร์บี้ตามที่ฮิต
ฉันกลับคึดถึงตุ๊กตาผ้าตัวเก่า
จะไปไหนมาไหนในวัยเยาว์
เล่นจนเน่ายามนอนนอนด้วยกัน
ตุ๊กตาผ้าพ่อให้ไว้เป็นเพื่อน
แม้เปรอะเปื้อนตามกาลที่ผ่านผัน
ก็ยังคงล้นหลามความสำคัญ
เป็นของขวัญที่มีค่ามากกว่าใด
ตุ๊กตาผ้าสีเทา .. เก่าแสนเก่า
น้ำลายเน่าเหม็นบูดพิสูจน์ได้
หากคิดเทียบเฟอร์บี้ที่แพงไป
คุณค่าใจนั้นช่างแตกต่างเกิน
ฉันไม่เอาเฟอร์บี้ .. นะที่รัก
อย่าทุ่มหนักซื้อให้ฉันใคร่เกริ่น
หากซื้อแล้วบอกตรงฉันคงเมิน
กี่นานเนิ่นยังหลงใหลในตุ๊กตา
ฉันไม่เอาเฟอร์บี้ .. นะที่รัก
กลุ้มใจนักกลัวเธอเผลอซื้อหา
จะสิ้นเปลืองเปล่าเปล่าเขาหลอกมา
ที่รักจ๋า ..อย่าซื้อให้ ฉันไม่เอา !
Calendar
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟอัลมิตรา
Lovings  อัลมิตรา เลิฟ 0 คน
มาอีกรอบนะ พยายามจะเขียนกลอนที่นี่ แต่ยังใช้ไม่เป็น เห็นกลอนขุดบ่อล่อปลาแล้วคิดถึงอิม คิดถึงเรื่องเก่า ๆ จะสิบปีแล้วสินะที่เริ่มเขียนกลอนได้ เหมือนกลอนที่เคยอ่านหรือเขียนขึ้นใหม่นะ
คิดถึงจังอิม สบายดีหรือเปล่า