22 ธันวาคม 2558 18:01 น.

สวัสดีปีใหม่ 2559 สังคมไทยยังมีหวัง

อ.วรศิลป์

ดวงอาทิตย์พ้นขอบฟ้าเพลาเช้า
เกิดแสงเงาและสีสันอันเฉิดฉาย
น้ำกระเพื่อมสะท้อนแสงระยิบพราย
วิหคร่ายเริงร่าถลาบิน

การหมุนเวียนเปลี่ยนกาลนั้นธรรมดา
จากราตรีสู่ทีวาเป็นนิจศีล
คือกฎเกณฑ์ธรรมชาติอันอาจิณ
มิรู้สิ้นมานานเนิ่นเกินจินตนา

ปีสองห้าห้าแปดที่ผ่านพ้น
มีเพียงหนเดียวเท่านั้นอย่ากังขา
จะอีกสักกี่สิบปีไม่ย้อนมา
วันเวลาเดินหน้าไปไม่หวนคืน

กับเรื่องราวมากมายที่ผ่านมา
อาจมีบ้างเสียน้ำตาคราขมขื่น
อาจมีบ้างความชอกช้ำที่กล้ำกลืน
อาจมีบ้างความสดชื่นในดวงมาลย์

จงมีหวังในสิ่งดีปีห้าเก้า
หวังบ้านเมืองของเราได้สุขศานต์
ปลงอดีตที่ผ่านไปในวันวาน
ยิ้มชื่นบานรับปีใหม่นะไทยเอย
				
27 ธันวาคม 2558 15:28 น.

เริ่มนับหนึ่ง

อ.วรศิลป์

ผืนดินแห้งแล้งหนักมาพักใหญ่
หายไปไหนหนอหยาดฝนไม่หล่นร่วง
ไม้เหี่ยวเฉาเหงาหงอยเศร้าสร้อยทรวง
ทิ้งใบร่วง เหลือแต่ก้าน ต้านแดดแรง


คนหนุ่มสาวแบกกระเป๋าเอาขึ้นบ่า
เดินบ่ายหน้าฝ่าดินแยกแตกระแหง
เป้าหมายคือเมืองกรุงค่าแรงแพง
หวังเบาแบ่งทุกข์พ่อแม่ผู้แก่ชรา

โบกสองแถวต่อรถไฟไปรถทัวร์
เงินติดตัวมีไม่มากยากหนักหนา
จากรุ่งเช้าจนเย็นย่ำค่ำอีกครา
ในที่สุดเมืองฟ้าได้มาถึง

กดโทรศัพท์ในมือเพื่อสื่อสาร
ถึงทางบ้านให้รับรู้สักคำหนึ่ง
ความทุกข์ยากที่จากมาติดตราตรึง
พรุ่งนี้ขอเริ่มนับหนึ่งจนถึงชัย

				
Lovers  0 คน เลิฟอ.วรศิลป์
Lovings  อ.วรศิลป์ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟอ.วรศิลป์
Lovings  อ.วรศิลป์ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟอ.วรศิลป์
Lovings  อ.วรศิลป์ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงอ.วรศิลป์