21 กุมภาพันธ์ 2555 16:25 น.

...ครบเครื่องที่เมืองลิง...

เพียงพลิ้ว


31.jpg

มาจะกล่าวบทไปถึงความเดิมตอนที่แล้ว http://www.thaipoem.com/forever/ipage/poem143492.html หลังจากที่จอมโวยวายก่อหวอดชวนเพื่อนไปงานราตรีวังนารายณ์เมือนเดือนที่แล้ว พวกเราผองห้าจ้าจอมก็ได้วางแผนกันเพื่อจะได้พบกันอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้พบกันมานานพอสมควร จอมเบี้ยวติดงานไม่สามารถมาได้ ดังนั้นงานนี้จึงมีเพียงสี่เจ้าจอมเท่านั้น 

สำหรับทริปคราวนี้ ฉันตั้งใจว่าจะเป็นทริปที่คุ้มค่าและยาวนานที่สุดสำหรับฉันเลยทีเดียว หยุดงาน ๙ วัน ๓ วันแรกอยู่บ้านกับพ่อแม่และหลานๆ ๓วันต่อมาพาพ่อไปเยี่ยมหลานๆที่บ้านเกิดจังหวัดร้อยเอ็ดและทำบุญร่วมกับญาติๆ ๒ วันสุดท้ายที่อยู่กับเพื่อนๆที่เมืองลิงไปใส่ชุดไทยกัน และวันสุดท้ายอยู่กับตัวเองไปช็อปปิ้งตามใจชอบ

สิบนาฬิกาวันที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕ ซึ่งเป็นวันที่เรานัดหมายกัน ฉันได้เดินมากลับจากร้อยเอ็ดพาพ่อมาส่งที่บ้านก่อนออกเดินทางมายังลพบุรี ด้วยความกลัวว่าเพื่อนๆจะรอนาน ฉันจึงรีบออกเดินทางโดยไม่ได้พักก่อน รีบเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าโดยไม่ลืมผ้าไทยที่ลงทุนยืมมาจากคุณน้าข้างบ้าน เสียงหลานชายตัวแสบแซวลอยตามลมมาแว่วๆ “เก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า ลาแล้วหนาบ้านเก่า ดินแดนที่เราเกิดมา…..” แม่เลยถามว่าทำไมร้องเพลงนี้ หลานก็เลยบอกว่า “ยายเห็นไหมนั่น น้าเขาพับเก็บที่ไหน ยัดใส่กระเป๋าชัดๆ”  “เออ จริงอย่างมันว่า” เสียงแม่ลอยมา

31-20120221144913.jpg

“ไม่เอาผักบ้านเราไปกินเหรอคราวนี้” พี่สาวถามด้วยความแปลกใจเพราะว่าทุกครั้งที่กลับบ้านไป ขากลับต้องมีอาหารพื้นบ้านจากสวนมาฝากเพื่อนๆที่ทำงานเสมอ 
“ไม่เอาจ้า จะไปเที่ยวลพบุรีก่อนกลับพัทยา”
 “ก็เอาไปฝากเพื่อนด้วยสิ” 
“ไม่เอาหรอกจ้ะ บ้านเพื่อนไม่ค่อยทำกับข้าวกิน”
“อืม มาคราวนี้แปลก ไม่ยักจะขนอะไรไป”

และแล้วฉันก็ออกจากบ้านมาพร้อมกระเป๋าสองใบ นี่ไม่เอาอะไรไปแล้วนะ ขณะกำลังเดินทางก็มีสายเข้ามาเป็นระยะๆทั้งจากเมืองลิงและจากสองสาวที่อยู่กรุงเทพ จอมวางแผนและจอมเสียบซึ่งกำลังมีปัญหาเรื่องการเดินทางโดยรถตู้ที่ล่าช้ากว่าปกติ ส่วนสาวเมืองลิงผู้รอคอยก็ไถ่ถามว่าถึงไหนแล้ว คงจะคิดถึงพวกเรามากอยากเจอกันไวๆ

31-20120221145014.jpg

ฉันถึงเมืองลิงเวลาประมาณ ๑๖.๓๐ นาฬิกา มาถึงเจ้าของบ้านออกไปแต่งตัวทำสวยรอเพื่อไม่ให้น้อยหน้าแขก ฉันเองก็มาที่นี่หลายครั้งแล้วจึงเข้าไปรอในบ้านได้อย่างไม่ขัดเขิน พร้อมกับติดตามข่าวของสองสาวที่กำลังเผชิญชะตากรรมบนรถตู้ เห็นว่าสองสาวคงไม่มาถึงไวแน่ ฉันจึงได้ไปอาบน้ำแต่งตัวทำสวยรอเพื่อไม่ให้น้อยหน้าสองสาวคนสวยแห่งเมืองลิง ซึ่งเสื้อผ้าหน้าผมพร้อมเรียบร้อยแล้ว 

เวลา ๑๘.๐๐ นาฬิกา ได้เวลาประชันโฉมของผองเราทั้งห้า ยาแก้ปวดและสี่เจ้าจอม เสียงนกกระจอกแตกรังก็ดังขั้นเป็นระยะๆ ทั้งการต่อว่าต่อขานที่มาช้า ทั้งการหยอกล้อหยิกหยอกตามประสาพี่น้องสี่เจ้าจอม บางครั้งก็เล่นกันแรงๆบ้างตามประสาอาร์ตตัวพี่อาร์ตตัวน้อง ยาแก้ปวดไม่รู้เรื่องราวอะไร รีบเข้ามาไกล่เกลี่ยเป็นการใหญ่ คงเกรงว่าเรื่องจะบานปลายเพราะว่าผองเหล่าอาร์ตตัวแม่ทั้งหลายมาพบกัน คงยากต่อการควบคุม 

หลังจากที่เราได้สนทนาหยอกล้อกันเล่นพอสมควรแล้วเราก็รับประทานอาหารอร่อยร่วมกันและแยกย้ายกันไปแต่งตัว สองสาวคนสวยไม่ต้องแต่งตัวนานเท่าฉันเพราะว่ามีความสวยเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว 

31-20120221144930.jpg

เวลาประมาณ ๒๐ นาฬิกาที่เราเดินทางไปเที่ยวงานราตรีวังนารายณ์ การจราจรติดขัดมาก ผู้คนมากมายจากหลายๆจังหวัดเดินทางมาเที่ยวกัน (สังเกตจากทะเบียนรถ) กว่าเราจะไปถึงก็ใช้เวลานานพอสมควรในระยะทางที่ไม่ไกลนัก พอหาที่จอดรถได้ เราก็รีบเดินเข้างานกันเลย สองข้างทางมีสินค้าขายทั้งสองข้างทาง น่าซื้อทั้งนั้น แต่นั่นไม่ใช่เป้าหมายของเรา  เป้าหมายของเรานี่เลย “การเป็นนางแบบ โดยมียาแก้ปวดเป็นตากล้อง”

31-20120221144945.jpg

งานนี้คนเมืองลิงจัดได้อย่างสวยงามมาก ทั้งเรื่องแสงสีและการจัดสถานที่ มีมุมสวยๆให้นักท่องเที่ยวได้ถ่ายรูป มีผู้คนมากมายหลายพัน มีผู้คนมากมากใส่ชุดไทยสวยๆแปลกตา สาวบางคนใส่สวยจนมองลับตาเลยทีเดียว

31-20120221135435.jpg

พวกเราต่างก็สนุกสนานกับการถ่ายรูปย้ายไปมุมนั้นมุมนี้ โดยมียาแก้ปวดคอยเก็บภาพและเก็บข้อมูลไว้แฉ จนได้ฉายาว่า จอมจิกและจอมแฉ รู้สึกว่าตากล้องของเราก็ไม่ค่อยมั่นใจในฝีมือตัวเองเหมือนกัน รีบออกตัวเลยว่าถ่ายร้อยรูปคงใช้ได้สักสิบรูป แต่ว่านางแบบของเราบอก อย่าได้แคร์ พวกหนูโพสต์อย่างเดียว

31-20120221135454.jpg

งานนี้มีสาวประเภทสองมาแต่งชุดไทยให้พวกเราได้ถ่ายรูปประชันโฉมกันหลายคน รวมทั้งมีเด็กผมแกละน่ารักๆมาเที่ยวกัน พวกเราฝ่าฝูงชนที่มาเที่ยวกัน อยู่ประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่งก็ทนความร้อนไม่ไหว รู้สึกว่าร่างกายของตากล้องและนางแบบต้องการเครื่องดื่มดับกระหายคลายร้อน ว่าแล้วพวกเราก็เปลี่ยนที่สิงสถิตย์กันใหม่จากวังไปเวียงที่เจ้าบ้านทั้งสองนำเสนอ 

31-20120221152727.jpg

เวลาประมาณ ๒๓.๐๐ นาฬิกาที่เราได้มานั่งดื่ม มานั่งคุยกันตามประสาพี่น้องการสนทนาของเรายังออกรสออกชาติเหมือนเดิม โดยมีสหายสุราของยาแก้ปวดมาร่วมวงด้วย สร้างบรรยากาศให้อบอุ่น มีเสียงหัวเราะอยู่ตลอดเวลา มาเมืองลิงก็ได้กินสุรานะจ๊ะ ไม่จำเป็นต้องไปถึงสุรินทร์ 

31-20120221152713.jpg

ถึงเวลาร้านปิดแต่ว่าพวกเราจะจบกันไม่ลง ติดลมบนกันใหญ่ ยังคงดื่มกันไปเรื่อยๆจนเหล้าปั่นของพวกเราสามคนหมดไปสี่เหยือก รีเจนซี่หมดไปเกือบแบน เบียร์สิงห์ของยาแก้ปวดก็หมดไปหลายขวด ตีสามพวกเรารู้สึกว่าจะไม่ไหวกันแล้ว ง่วงนอนกันแล้ว เจ้าบ้านทั้งสองจึงสั่งข้าวต้มมากินกันรอบดึกก่อนนอน แกงป่ากลิ่นหอมมากแต่ตอนนี้ฉันกินไม่ไหวแล้ว อิ่มมากมาย กว่าเราจะได้นอนก็ตีสี่กว่าๆ ไหนจะอาบน้ำ ไหนจะดาวน์โหลดรูป ไหนจะเมาส์กันอีก

31-20120221154247.jpg

ไม่ว่าจะนอนดึกแค่ไหน ฉันก็จะตื่นประมาณหกโมงเช้าเสมอ ตื่นมาไม่มีใครตื่นสักคนก็เลยโทรหาแม่ตามปกติเวลาที่ไม่ได้อยู่บ้าน จะเจ็ดโมงแล้วไม่มีใครตื่น ไปปลุกจอมโวยวายดีกว่า เพราะว่าหิวข้าวแล้ว เจ้าบ้านว่ามีร้านข้างนอกเป็นร้านข้าวมันไก่หรือไม่ก็ทำกินเอง ไปถามสองสาวแล้ว จอมเสียบว่ากินกาแฟ จอมวางแผนว่าจะกินอาหารข้างนอกไม่ทำ ส่วนฉันไม่ชอบข้าวมันไก่ จะให้กินแต่เช้าคงไม่ดีแน่ เดือดร้อนเจ้าของบ้านต้องลงมาช่วยเตรียมของให้ เอาหมูเอากุ้งเอาไส้กรอกมาวางไว้ให้ แล้วบอกจะทำอะไรก็ทำ ว่าแล้วชีก็หนีขึ้นไปนอนต่อ ฉันก็เลยทำไข่เจียว ทอดไส้กรอก ผัดผักใส่หมูและกุ้ง ทำเสร็จแล้วขึ้นไปดูยังไม่มีใครยอมลุกก็เลยต้องไปนอนเล่นกับเขาด้วย พอทนหิวไม่ไหวก็ปลุกขึ้นมาทานข้าวกัน พอเจ้าของบ้านเห็นอาหารก็ตกใจ ทำกินกันกี่คน ผัดผักทำไมมีแต่หมูกับกุ้ง ไข่เจียวทำกี่ฟอง พออิ่มหนำสำราญเราก็ขึ้นไปพักผ่อนกันต่อ เหมือนกับทุกครั้งไม่ว่าจะไปเที่ยวไหน ขอให้มีสถานที่ให้เราอยู่ด้วยกันเท่านั้น เราก็มีความสุขแล้ว คุยกัน หยอกล้อกัน ถ่ายรูปกัน

31-20120221132945.jpg

ที่บ้านของจอมโวยวายมีชิงช้าสีขาวแสนสวยให้เราได้ถ่ายรูป เราจึงอาบน้ำแต่งตัว แล้วมาถ่ายรูปกันอย่างสนุกสนาน เปลี่ยนกันเป็นนางแบบ เปลี่ยนกันเป็นตากล้อง ได้รูปสวยๆเกือบร้อยรูปทีเดียว จนกระทั่งบ่ายโมงยาแก้ปวดก็มารับเราไปทานข้าวกลางวัน ทางผ่านเราก็เจอสถานที่ถ่ายรูปสวยๆอีก

31-20120221133013.jpg

ยาแก้ปวดแสนใจดีจอดรถให้เราลงไปถ่ายรูปกัน แม้แสงแดดจ้าแต่เราไม่ได้กังวลอะไร ถ่ายรูปกันอย่างสนุกสนาน จอมโวยวายต้องคอยเสริฟสิงห์ให้ยาแก้ปวดเป็นการขอบคุณที่อดทนต่อเหล่านางแบบจอมวุ่นวาย
31-20120221133120.jpg

เหล่านางแบบตื่นเต้นที่ถ่ายรูปกับเซียนไก่ชน ตายายทำอาหาร กระท่อมน้อยคอยชาย

31-20120221132927.jpg

มาเมืองลิงทั้งทีต้องมีกล้วย

31-20120221133208.jpg

แวะข้างทางพักสักหน่อย ดื่มกาแฟ ชามะนาวกันหน่อย  นางแบบสองคนเห็นกระถางบัวสวยๆจึงอดไม่ได้ที่จะไปถ่ายรูป กระถางบัวเกือบล้มทับเมื่อเอาแขนไปเท้า (นี่ขนาดเท้านะ)

31-20120221133040.jpg

แล้วเราก็เดินทางต่อไปยังอ่างเก็บน้ำซับเหล็ก สถานที่รับแขกบ้านแขกเมืองของยาแก้ปวด แต่ก่อนแวะร้านอาหาร ขอแวะสำรวจสถานที่ข้างทางก่อนเพื่อประโยชน์ในการท่องเที่ยวครั้งต่อไป ที่อ่างซับเหล็ก ฉันกับยาแก้ปวดได้ปล่อยนกที่ซื้อมาจากลุงแก่ๆคนหนึ่ง  ก่อนปล่อยยาแก้ปวดบอกว่า “ขอให้เป็นอิสระนะ” ส่วนฉันบอกว่า “ไปเที่ยวให้สนุกนะ” 

31-20120221133136.jpg

เจ้าบ้านพาเรามาร้าน “อิ่มอร่อย”  อิ่มอร่อยสมชื่อ ทุกคนต่างพอใจในรสชาติของอาหาร สั่งมามากจนกินกันแทบไม่หมดแม้ว่าจัดสรรส่วนแบ่งกันอย่างยุติธรรมก็ตาม แม้ว่าจะบ่นเล็กน้อยเรื่องรสชาติของส้มตำที่เปลี่ยนพ่อครัว แต่ถามว่ามาอีกไหม เจ้าของบ้านตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า “มา” เช่นเดียวกัน ถ้าถามพวกเราทั้งสี่ว่ามาอีกไหมเมืองลิง เราตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า “มา”

ขอบคุณมิตรภาพดีๆและการต้อนรับที่อบอุ่นจากสองสาวเมืองลิงนะคะที่ให้การดูแลพวกเราเป็นอย่างดี


				
Calendar
Lovings  เพียงพลิ้ว เลิฟ 153 คน

Pheem

วฤก

โคลอน

ม้าก้านกล้วย

สายรุ้ง

หมอกจาง

เชษฐภัทร วิสัยจร

เพียงพลิ้ว

J-new

อัลมิตรา

ส่องหล้า

รอ

ฤกษ์ ชัยพฤกษ์

tiki

พี่ดอกแก้ว

มารแมงมุม

วิสกี้ เลอ ฟองเบียร์

แทนคุณแทนไท

แก้วประเสริฐ

อาบูไซยาบ

zilver

กุ้งหนามแดง

นางสาวใบไม้

=_+ VeNuS +_=

keekie

แมงกุ๊ดจี่

ประภัสสุทธ

plaing_piu

รการต์

พฤหัส กฤษชยรักษ์

ณ ภาณุ

บินเดี่ยวหมื่นลี้

ร้อยฝัน

วิญญาณศิลา

วารี ที่สลาย

หิ่งห้อยน้อยใจ

ลักษมณ์

พงษ์ศักดิ์ สิงห์ขจร

winterstar

dark side of mind

ผู้หญิงช่างฝัน

มนต์กวี

มืดมิด..จนชิดเช้า

ปักษาวายุ

ท่องเมฆา

บพิตร

แดดเช้า

ก้าวที่...กล้า

เพรง.พเยีย

ศานติวาท

ชายเหงา

ลูกหว้า

เจน_จัดให้

จิ้งจอกจอมจุ้น

ครูพี่ขวัญ

เฌอมาลย์

อ.วรศิลป์

ฒ.ผู้เฒ่า

รอยอาลัย

ว.มหรรณวา

เปเป้ซังแม่มู๋ผู้เดียวดาย

ครูพิม

คอนพูทน

สายธารน้ำใจ

bananaleaf

ก่องกิก

ลานเทวา

หอมดอกลำดวน

อินสวน

คีตากะ

ขุนศรี

พิมญดา

มณีจันทร์

ยาแก้ปวด

กวีวิเวก

โอ้ละหนอ

ทิพย์โนราห์ พันดาว

ฟ้าฟื้า ธรรมชาติ

นักดาบ

เสียงหัวเราะ

บนข.

กันนาเทวี

กิ่งโศก

ไหมแก้วสีฟ้าคราม

jojo24

อรุโณทัย

ครูกระดาษทราย

แก้วประภัสสร

วาสุกรี

KIRATI

จอมปราชญ์แดนอาคเนย์

รักคนดี

คืนแรมสามค่ำหน้าร้อน

ปาณาดี

virismara

ห้าเจ้าจอม

ปติ ตันขุนทด

บวบ

**.. เช่นรวีโชติ..**

แกงเขียวหวาน

คนกรุงศรี

มวลภมร

ดาวศรัทธา

ไร้มาลย์ยา

cicada

เปลวเพลิง

พจนา

หญิงบ้า

เหมือนพระจันทร์

เ ที ย น ห ย ด

din

เบยองจุน

สีเมจิก

ศรีสมภพ

ครูทิพย์วลี ศรีคนกลอน

ชากร

อัศวัตถามา

บุญพร้อม

ทัณฑฆาต

ศิวสิโรมณิ

แย้ม ไกลวันเกิน

พระจันทร์แสงนวล

คาปูชิโน่

เมต้าไซรัป

แม่น้ำในฟ้า

Katai

Arm

Daosaddha

เดชา

ไผ่ลู่ลมม

น้ำ มนต์

ปราทร

Surapa

ศรีปาด เฟสเก่าโดนระบบลบเฉยเลย

AngealBlade

ชโลทร

แสงศรัทธา

Soidow

วรดา

Nookky

Atlantic

ฝน

Jaded

Sa

Khaowfharng

Siritorn

ศุทธิกมล

Lovely

ผู้ชายคนนี้

Prayad

เชิงลักษณ์

Parinya

จิ๊กจ้า

Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเพียงพลิ้ว
Lovings  เพียงพลิ้ว เลิฟ 3 คน
คุณเพียงพลิ้วเขียนกลอนเก่งจังค่ะ เขียนได้หลายชนิดกลอนด้วย อยากแต่งคลงสี่สุภาพ พยายามหลายครั้งแล้ว ไม่ค่อยไพเราะเลยค่ะ ถ้ามีคำติชมเกี่ยวกับกลอนที่แต่ง ช่วยให้คำแนะนำด้วยนะคะ