26 มกราคม 2547 01:26 น.

หมาเห่าเครื่องบิน

เรไร



แม้ความหลังฝังใจในครั้งก่อน
อาจจะย้อนคืนมาหาความหมาย
ในความรักที่ซ่อนอาจย้อนคลาย
หรือมลายมิคืนเหมือนเช่นเคย

                                       ด้วยตัวเราและเขาเปลี่ยนไปแล้ว
                                      ไร้สิ้นแววจะหวนชื่นคืนสุขสม
                                       ด้วยตัวเราและเขาผ่านระทม
                                       ต่างขื่นขมจมอยู่ในวังวน

ให้มันผ่านไปแล้วก็ผ่านเลย
คงเฉยเฉยชินชาไม่กล้าหวัง
ผ่านไปแล้วความเป็นเพื่อนคงอยู่ยัง
ผ่านความหลังคงต่างไปคนละทาง

                                     ฉันคงเลวเท่านี้เท่าที่เห็น
                                     เป็นดังเช่นมารร้ายในตาสอง
                                     เป็นดังเช่นคนไม่ดีที่เธอมอง
                                     เธอแค่จ้องเห็นร้ายในสายตา

เธอคนดีให้พบดีสิ่งที่หวัง
ตัวฉันยังเป็นอยู่เท่าที่เห็น
เธอไปเป็นนางฟ้าก็ไปเป็น
อยากหลอกเล่นปล่อยเป็นเช่นเคยมา

                                   ทางฟ้าทางสวรรค์คงเปิดแล้ว
                                   ไปสู่แนวทางสวยที่เธอฝัน
                                   ไปเถอะเธออย่าก้าวพลาดก็แล้วกัน
                                   ตกสวรรค์ร่วงสู่ผืนแผ่นดิน

ฉันก็เลวตามประสาคนบ้าฝัน
ตัวฉันมันฝันได้เพียงเอื้อมหวัง
ฉันก็ยังเวียนวนจนทุกทาง
มีคนขวางทางดีไม่มีไป

                                 เห็นนางฟ้าร่วงหล่นบนสวรรค์
                                คงถึงวันกรรมต้องใช้ไม่หน่ายหนี
                                หากเธอมีวาสนาที่เคยมี
                                ให้หลีกลี้หนีไกลฉัน....เท่านั้นพอ
				
17 มกราคม 2547 00:02 น.

ลมรำเพย

เรไร



                                        เพียงน้ำคำกล่าวลาเข้มแข็ง

                                 ขวัญโรยอ่อนเรี่ยวแรง

                     หลั่งรินร่ำลาคราหนึ่ง

               จากก็เจ็บอยู่ก็จำเจจึง

       ไปเพื่อไถ่ถามถึงห้วงหากันอีกสักหน


     ...  จากไปใช่ว่าต้องจากกัน

          ไปจากฉันใช่ว่าชั่วชีวิต

          ไปตามทางถามทางแห่งลิขิต
   
          คงไม่ผิดเพียงจากไปใช่จากกัน....
       				
12 มกราคม 2547 02:45 น.

ชดใช้ให้เธอ

เรไร



เหลือแต่เพียงความเศร้าให้เขาอ่าน

แด่เมื่อวานมีทุกที่ที่มีฉัน

แต่วันนี้ไปทุกที่ไม่มีกัน

พรุ่งนี้ฉันจะเดินไปไม่มีเธอ

เคยผ่านร้อนผ่านฝนทนผ่านหนาว

คงถึงคราวแยกจากเธอไม่เห็น

ด้วยฉันเป็นคนไม่มีอย่างที่เป็น

ขอใช้เวรใช้กรรมที่ทำมา


http://www.kapook.com/newmusicstation/play.php?id=152				
12 มกราคม 2547 02:28 น.

ล่องลอย

เรไร





           รอคอยลอยเรือเคว้งคว้าง

                  อ้างว้างกลางทะเลที่เปลี่ยวเหงา

           ลอ่งลอยตามสายน้ำมีแค่เงา

                 ใครพาเราเข้าฝั่งยังไม่มี


              รอคอยลอยเรือเพื่อพบฝั่ง

                เพราะความรักที่พินทร์พังแต่หนไหน

                ปล่อยฉันเก้อเคว้งคว้างช่างกระไร

                แล้วเมื่อไหร่จะถึงฝั่งดั่งใจหมาย 

      ส่วนหนึ่งของเพลงเรือ ฤทธิพร   อินสว่าง
               				
6 มกราคม 2547 04:12 น.

แล้ววันคืนก็ผ่านไป

เรไร



          แล้วคืนวันผันผ่านมาอีกปี

         ได้ที่มี ได้ที่หวังดั่งใจหมาย

         เพียงเพื่อสู้ต่อไปจนวางวาย

         ก็เพื่อได้เห็นพรุ่งนี้ดีสักวัน

         
          อยากจะผ่านปีที่เศร้าเหงาอย่างนี้

          อยากจะมีใครคอยควงเดินล่วงฝัน

          อยากให้มีใครคนที่เข้าใจกัน

          หรือเพราะมันแค่ฝันฉันคนเดียว

        
          ผ่านไปแล้วผ่านเลยไม่เคยเห็น

          ผ่านไปเช่นกาลเวลาที่ผ่านเฉย

          ผ่านไปแล้วกับเวลาที่ผ่านเลย

          เหมือนคุ้นเคยกับเวลาที่ผ่านไป

          
          วันที่เศร้าคืนที่เหงาผ่านไปแล้ว

          คงมีแววแห่งหวังทางจุดหมาย

          ทางที่ผ่านครั้นมายังไม่ตาย

          ลมหานใจยังอยู่สู้ต่อไป				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเรไร
Lovings  เรไร เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเรไร
Lovings  เรไร เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเรไร
Lovings  เรไร เลิฟ 0 คน
คุณเรไร คนเดิมใช่หรือไม่ ศศร ผู้จากไปหลายปีก่อน คิดถึงเพื่อนๆ เมื่ออ่านกลอน มาเปิดย้อน Thaipoem ยากกว่าเดิม 555