30 มิถุนายน 2547 02:40 น.

..ไม่ดีพอ..

เรไร



 คนดูแลห่วงใย
     จะผลักไสกันได้ลง
     หรือเธอไม่มั่นคง
     ไปลุ่มหลงที่ตรงไหน

     หาใครได้เท่าฉัน
     คืนหนาวนั้นห่มผ้าให้
     ยามร้อนจะช่วยคลาย
     พัดวีให้ได้เย็นใจ 
 ยามหิวจะหุงหา
     ทั้งข้าวปลามาเตรียมไว้
     จะงอนง้ออยู่ร่ำไป
     เพื่อไม่ให้เธอขุ่นเคือง

 ป่วยไข้จะใกล้ชิด
     แนบสนิทคอยปลอบขวัญ
     หายามาให้ทัน
     เพียงเธอนั้นได้หายดี

 กลับมาร่วมเคียงหมอน
     อย่าให้นอนแค่ฝันถึง
     แสนห่วงหวงห้วงคำนึง
     ใจฉันจึงพร่ำวาจา


 จะไม่มีใครอื่น
     ขอเธอคืนกลับได้ไหม
     สัญญาด้วยหัวใจ
     ไม่รักใครนอกจากคุณ


 @@@@@@@@@
     จะขอยืนยัน...ในสัญญา
   @@@@@@@@@@				
30 มิถุนายน 2547 02:04 น.

MORE THAN LOVE

เรไร



   ร้อยคำพูด..ล้านคำ..นำมาล้อม

       หัวใจพร้อม..น้อมรับ..กับรักหวาน

       ทอความฝัน..ถักเป็นดวง..ห่วงเดียวกัน

       ฉันก็พลัน..สรุปได้..ในรักเดียว  


   เหมือนคันเคียว..เกี่ยวรวง..ห่วงเสมอ

        กับรักเธอ..ที่หมาย..ใจคงมั่น

        ใครที่ไหน..จะพรากไป..ไม่มีวัน

        คงรักนั้น..ยึดมั่น..ฉันกับเธอ  


   ร้อยหัวใจ..ล้านผู้ใด..หาใครเท่า

        รักของเรา..เพียงหนึ่งเดียว..ที่เกี่ยวก้อย

        ไม่ต้องหา..ก็หวัง..ดังใจคอย

        เพียงหนึ่งถ้อย..หนึ่งคำ...ฉันรักเธอ  

@@@@@@@@@@@@@@

            เขาหาว่าผม.....อ่อนหวาน

        @@@@@@@@@@@@@@				
29 มิถุนายน 2547 16:57 น.

เมนูใหม่....

เรไร


         เมนูใหม่...จั๊กจั่นทอด

หมูเนื้อไก่ทอดใหม่ใหม่กินกรอบกรอบ
เป็นของชอบกินมานานฉันชักเบื่อ
ทำของใหม่หาอะไรมาคั่วเกลือ
คงไม่เหลือจับมาโยนโดนน้ำมัน

เอ๊ะนั่นไงตรงต้นไม่ตัวไรนั่น
ตัวจั๊กจั่นลายดำน่าหม่ำเหลือ
ดีไม่น้อยได้หลายตัวคั่วกับเกลือ
เอาไปเผื้อเพื่อนพ้องต้องแบ่งกัน

เตรียมน้ำแข็งโซดามาให้พร้อม
ชวนเพื่อนล้วมตั้งวงตรงหน้าบ้าน
จักจั่นทอดกินกันให้สำราญ
สนุกสนานจั๊กจั่นกินมันดี

@@@@@@@@@@@@@@@@@
 
ใครไม่เคยลองสักตัว...อร่อยหวานมัน
อย่าลืมน้ำแดงใส่โซดาน่ะครับ 

@@@@@@@@@@@@@@@@@

ล้อเล่นน่ะครับ อย่าคิดมาก แต่น่าอร่อยเหมือนกัน 555				
29 มิถุนายน 2547 02:28 น.

วันเยี่ยมญาติ

เรไร


เสียงนกหวีดเรียกแถวดังแว่วมา
ใครชักช้าต้องโทษโกรธไม่ได้
ใครไม่ทันครูท่านไม่ให้ไป
รีบเร่งไวโดดมาอย่ารอรี

วันนี้ครบหนึ่งเดือนที่เหนื่อยยาก
ทนลำบากฝึกหนักตากแดดฝน
ต้องทนฟังเสียงตวาดกลัวลานลน
จะมีคนมาเยี่ยมเตรียมตัวคอย

ทั้งพ่อแม่ป้าลุงจูงกันมา
เตรียมข้าวปลาขนมนมมาพร้อม
ผลไม้หลากหลายในชะลอม
ชวนนั่งล้อมวงใหญ่ใต้ร่มเงา

เล่าเรื่องราวเหยื่อยยากลำบากเหลือ
เล่าไม่เบื่อเรื่องมีทั้งดีร้าย
เรื่องเหลือเชื่อลำบากกายนั้นมากมาย
แค่พอได้นั่งลงคงจะพอ

ฟังเรื่องเล่าหลายหลากจากลูกชาย
ทนให้ได้ไม่ตายดอกลูกเอ๋ย
พอผ่านมันบ่อยเข้าเราคุ้นเคย
ทำเฉยเฉย เราก็ผ่านมันได้เอง

เสียงนกหวีดดังปรี๊ดกรีดขึ้นร้อง
ก็คงต้องจากลากันเสียที
ขอพ่อแม่ไม่ต้องห่วงอยู่ตรงนี้
อยู่ที่นี่จะรับใช้ชาติไทยเรา

@@@@@@@@@@@@@@@

         เมื่อวันอาทิตย์ 

@@@@@@@@@@@@@@@
				
29 มิถุนายน 2547 00:47 น.

คืนนั้น...น่ากลัว

เรไร



.......อยู่คนเดียวเปลี่ยวกายในยามดึก
มานั่งนึกรู้ตัวกลัวหวั่นไหว
ก็มืดแล้วยามนี้ไม่มีใคร
.......เสียงเรไรโหยหวนชวนน่ากลัว 

.......มองออกไปที่หน้าต่างข้างข้างบ้าน
เห็นเงานั้นลางเลือนเหมือนเคลื่อนไหว
มองรอบรอบไม่เห็นมีใครใคร
.......นั่งอยู่ใยช่างน่ากลัวหัวใจวาย

.......กลัวจะมีใครใครมาเคียงข้าง
จะมานั่งคุยด้วยต้องป่วยแน่
ใครจะว่าอย่างไรฉันไม่แคร์
.......ถ้าใครแน่มาอยู่คงรู้เอง

.......เงียบวังเวงหวิวหวิวลมไหวไหว
เงียบเกินไปอยู่ไม่ไหวแล้วคืนนี้
กลัวจะมีใครมายามราตรี
.......เดี๋ยวคุณผีเธอมาเดี๋ยวบ้าตาย


@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

...คืนนี้...เด็กๆ (หมา) ข้างบ้านร่วมร้องเพลงประสานเสียง
..ใครจะเหงาก็เหงา...ใครจะเศร้าก็เศร้าน่ะ
...แต่ผมไปก่อนล่ะ...มันน่ากลัว

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเรไร
Lovings  เรไร เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเรไร
Lovings  เรไร เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเรไร
Lovings  เรไร เลิฟ 0 คน
คุณเรไร คนเดิมใช่หรือไม่ ศศร ผู้จากไปหลายปีก่อน คิดถึงเพื่อนๆ เมื่ออ่านกลอน มาเปิดย้อน Thaipoem ยากกว่าเดิม 555