12 ธันวาคม 2551 01:59 น.

๏.. นิทาน..นิทรา

เรไร


๏.. มาเถิดคนดีพี่จะกล่อม
พรั่งพร้อมบรรเลงเพลงขับขาน
บอกกล่าวเรื่องราวเล่านิทาน
ณ รติกาลมืดมิดก่อนนิทรา

ฟังจากห้วงจินต์ได้ยินไหม
ลมหนาวแกว่งไกวเจ้าใบหญ้า
หรีดหริ่งเจื้อยแจ้วจำนรรจา
เป็นบทจรนาเมื่อราตรี

กาลครั้งหนึ่ง
กล่าวถึงสองคนที่ล้นปรี่
เปี่ยมด้วยความรักและภักดิ์ดี
ไม่มีทางอยู่เป็นคู่เคียง

เพราะอยู่ห่างไกลคนละฝั่ง
จึงหวังฝากลมผสมเสียง
ดุจถ้อยเพ้อพร่ำด้วยสำเนียง
ร้อยเรียงจากจิตคิดคำนึง

ฟังสิเสียงไหวของใบไม้
เคล้าคลอลมไกวฝากไปถึง
ว่าใครทนเหงาเฝ้ารำพึง
ผู้หนึ่งซึ่งมองจ้องดวงดาว

ค่ำนี้แม้นกายอาจแสนไกลห่าง
เคว้งคว้างขมขื่นในคืนหนาว
แต่ฟ้ามืดมิดยังพริบวาว
พร่างพราวเพริศแพร้วในแววตา

รายล้อมจันทร์เสี้ยวดุจเคียวโค้ง
เกี่ยวโยงสองใจให้ปรารถนา
ผูกพันฉันเธอเสมอมา
ข้ามฟ้าข้ามคืนเพื่อยืนยัน

แม้กายไกลห่างอยู่ต่างถิ่น
โผผินบินไปสู่ในฝัน
สู่โค้งคมเคียวเกี่ยวสัมพันธ์
คืนจันทร์พรายพริ้มยิ้มให้เรา
				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเรไร
Lovings  เรไร เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเรไร
Lovings  เรไร เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเรไร
Lovings  เรไร เลิฟ 0 คน
คุณเรไร คนเดิมใช่หรือไม่ ศศร ผู้จากไปหลายปีก่อน คิดถึงเพื่อนๆ เมื่ออ่านกลอน มาเปิดย้อน Thaipoem ยากกว่าเดิม 555