28 ตุลาคม 2552 12:24 น.

เหลือเพียงความว่างกับเงา..

แก้วประภัสสร


tsunami.jpg
พ่อพร่ำบอกคอยสอนวอนลูกว่า
ลูกรักอย่าถือตนคนหน่ายแหนง
เมื่อมั่งมีมากทรัพย์ต้องจับแจง
ให้แสดงด้วยจิตคิดเมตตา

พ่อบอกย้ำคำพูดอย่าบูดเน่า
นึกอกเขาคนฟังยั้งก่อนหนา
หากพูดดีคนมากจักเมตตา
อันวาจาทิ่มแทงอย่าแสร้งทำ

พ่อบอกให้อ่อนน้อมและถ่อมตัว
อย่าเมามัวคำยอก่อถลำ
พบผู้ใหญ่กราบไหว้ให้ลูกจำ
การกระทำย้อนสู่ผู้สอนเรา

เมื่อคิดดีทำดีนี้ทุกวัน
ลูกอย่าหวั่นหวาดกลัวชั่วขลาดเขลา
จงจำคำพ่อสอนก่อนแต่เยาว์
ควรจักเอาติดตนทุกหนทาง

มาวันนี้ไร้พ่อผู้ก่อค้ำ
หวนถึงคำที่สอนก่อนลาร้าง
น้ำตาลูกพลันไหลไม่เป็นทาง
เหลือความว่างแทนพ่อโอ้หนอเรา
				
13 ตุลาคม 2552 14:03 น.

ซออู้..ซอรี่..

แก้วประภัสสร


11_2_1.jpg
ยายข้างบ้านเมื่อวานมาถามฉัน
อีหนูนั่นเอ็งแหละแวะมาหา
ช่วยมาตอบคำถามหน่อยงามตา
มีปัญหาคาใจวานไขที

คือเมื่อวานมีชายย้ายเข้าใหม่
เขาบอกว่าไม่ใช่คนแถวนี้
เพิ่งมาจากเมืองนอกดอกคนดี
ภาษาจี๋ฝรั่งจ๋าข้าไม่เป็น

ยายกำลังนั่งขัดปัดซออู้
ให้สวยหรูวับวาวพราวแรกเห็น
เขาก็มองจ้องมาน่ายิ้มเป็น
แสนทะเล้นสูงโย่งโก่งคอดู

ยายเลยพูดกับเขาบ้านเรานั้น
ซอหลายอันเสียงเพราะเสนาะหู
เขาส่งยิ้มกลับมาน่าเอ็นดู
หยิบซออู้ขึ้นสายคล้ายเคยมี

เขาลงมือดีดเล่นเป็นสนุก
สักพักลุกเอ่ยคำอัมซอรี่
ยายเลยงงสงสัยไม่เข้าที
ถามหน่อยสิซอรี่ซื้อที่ใด


				
7 ตุลาคม 2552 11:49 น.

นิ่งเฉยให้เคยชิน

แก้วประภัสสร

P7072077.jpg?t=1254889592
เอาปัญหาทิ้งลงตรงหนองน้ำ
เอาความช้ำปล่อยพาอย่าแยแส
เอาความทุกข์ทิ้งไปอย่าได้แคร์
เอาความแพ้พันครั้งฝังลงดิน

ปล่อยวางเสียใครว่าอย่าถือโกรธ
ไม่ลงโทษหากใครคิดหมายหมิ่น
ฝึกใจให้นิ่งเฉยจนเคยชิน
คำใดยินด้อยค่าอย่าติดใจ

บางคนอาจเรียนสูงแต่ใจเด็ก
แค่เรื่องเล็กนิดหน่อยพลอยหวั่นไหว
เพราะอารมณ์ฟุ้งซ่านพาลเป็นไป
จึงน้อยใจเป็นทุกข์จุกอกกัน

เพราะอัตตาตัวเดียวมาเกี่ยวข้อง
จิตต้องหมองขึ้งเครียดแถมเดียจฉันท์
อย่าเอาเข็มเล่มน้อยคอยทิ่มกัน
เจ็บปวดนั้นย้ำแผลแย่ทุกคน

ดอกไม้ของแก้วฯ มอบให้ทุกคนแทนความรักและความรู้สึกดีๆที่มีให้กันค่ะ
				
3 ตุลาคม 2552 11:16 น.

ฝันเถิดหนาอยากพบเธอ

แก้วประภัสสร

119677361435779.jpg
แสงสูรย์สิเฉิดโฉม งามดั่งโคมประดับไพร
ส่องแสงสู่ภายใน   แดงระเรื่อแต้มนวลตา

ระยิบพริบพราวพร่าง  ยามเยื้องย่างล่องเวหา
พลิ้วลมสะบัดพา       ประหนึ่งไหวให้ตรึงทรวง

ยินเสียงคีตกาล      สุดซาบซ่านสู่แดดวง
ตกหลุมลึกลงห้วง   เสน่หาไม่วางวาย

ตะวันพลันคล้อยลับ  ล่องลอยดับแล้วจางหาย
ความมืดพลันย่างกราย แผ่กระจายครอบคลุมมา

ข่มตาให้นอนหลับ   กระส่ายกระสับห่วงหา
ครุ่นคิดในอุรา       ฝันเถิดหนาอยากพบเธอ

4o3ss2n.gif
สร้างกริตเตอร์ | ฟังเพลง | เล่นเกมส์ | ซื้อ-ขาย				
1 ตุลาคม 2552 17:02 น.

ดาวตก

แก้วประภัสสร

chanthaburi__meteor.jpg
ดาวหางตกหน้าบ้าน   พอไม่นานก็จางหาย
ครุ่นคิดไม่วางวาย      นี่ข่าวร้ายหรือข่าวดี

โบราณคนแก่เฒ่า      ท่านบอกเล่าอย่ารีบหนี
กลั้นใจเสี้ยวนาที       ขอสิ่งที่เราต้องการ

ขอมาตั้งแต่เล็ก         ยังเป็นเด็กคอยขับขาน
หวังเพียงสุขยาวนาน  มีลูกหลานเต็มบ้านเมือง

สี่สิบย่างกรายนี้        ดูเห็นทีไม่ได้เรื่อง
ขอมาอยู่เนืองเนือง   เหมือนขัดเคืองเรื่องหัวใจ

ขาดคู่และไร้ลูก        มาพันผูกให้แจ่มใส
ดาวตกลงคราใด       ใจก็ตกไปตามดาว
....................................
ดาวเอ๋ยเจ้าดาวหาง   พุ่งลอยคว้างบนกลางหาว
แรกชัชวาลวาว         บัดปลายคล้อยผลอยดับลง

ดุจใจข้าเคยรุ่ง          จรัสรุ้งเลื่อมระหงษ์
สุดท้ายแผ่วปลายปลง ค่อยค่อยทาบผืนธาตรี   

แก้วประภัสสร//กิ่งโศก
01/10/09


 


				
Calendar
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟแก้วประภัสสร
Lovings  แก้วประภัสสร เลิฟ 0 คน
พี่แก้วประภัสสร จำหนูได้ไหมเอ่ย หายไปนานหลายปี เพิ่งกลับมา แหะ ๆ คิดถึงทุกคนมาก งงกับบ้านที่ปรับปรุงใหม่ เดินเข้าออกไม่ถูกเลยค่ะ ฮ่า ๆๆ