30 สิงหาคม 2552 12:25 น.

ฝันเอ๋ยฝัน

แก้วประภัสสร


174.gifP7011867.jpg?t=1251609203
ฝันเอ๋ยฝันฝันดีก็ดียิ่ง
หากเป็นจริงยิ่งสุขปลุกใจฝัน
บ้างนอนหลับฝันไปได้คู่กัน
ตื่นจากฝันกลายกลับวับมลาย

ฝันเอ๋ยฝันฝันร้ายให้หน่ายหนัก
คนทึกทักหน้าหมองมองซัดส่าย
ดูเหมือนทุกข์เข้าคลอบหน้าตอบตาย
เห็นหลายรายแก้เคราะห์สะเดาทำ

ฝันเอ๋ยฝันฝันสลายคล้ายหลุดโลก
ต้องพบโศกเพราะฝันพลันถลำ
ฝันไปว่าเงินรอบเป็นกอบกำ
มือลูบคลำตื่นมาเพียงผ้าแพร

อิงความฝันสุขใจได้บางครั้ง
รอความหวังแล้งลมขื่นขมแน่
สุขชั่วคราวเพียงฝันอาจผันแปร
เพราะที่แท้ความฝันนั้นไม่จริง

หวังปลาซิวปลาสร้อยมาร้อยฝัน
ปลาใหญ่นั้นหลุดคลายมลายยิ่ง
ทำงานตามหน้าที่นี้พึ่งพิง
แล้วทุกสิ่งได้กันเหมือนฝันเลย
P7011874.jpg?t=125160925147_125562_8b558509b2e860e.gif174.gif
แก้วประภัสสร
30/08/09


				
26 สิงหาคม 2552 14:07 น.

อนัตตาอนิจจัง

แก้วประภัสสร


P7192137.jpg?t=1251270088
หมกมุ่นในอารมณ์
โศกเศร้าตรมไม่ผ่องใส
หลบพักฝึกหายใจ
เข้าออกให้สบายกัน

           พุทโธกำหนดจิต
           หยุดความคิดอดีตนั้น
          ทุกอย่างปัจจุบัน
          จงตั้งมั่นไม่อ่อนแอ

เมื่อจิตเราแข้มแข็ง
กายมีแรงเห็นแก่นแท้
สติให้แน่วแน่
ไม่ผันแปรแล้วปล่อยวาง

         สูดลมหายใจเข้า
         แผ่วแผ่วเบาวางทุกอย่าง
         ลมออกคือละวาง
         เห็นกระจ่างเกิดปัญญา

ผู้ตื่นผู้เบิกบาน
ควรทำทานธรรมรักษา
หมั่นเพียรภาวนา
อนัตตาอนิจจัง


				
24 สิงหาคม 2552 12:15 น.

ร้อยบทรักผสมอารมณ์เศร้า

แก้วประภัสสร


1361428893.img.jpg
สุขแสนสุขไร้ทุกข์มาลุกไล่
มอบทั้งใจเคียงคู่อยู่สนอง
มาวันนี้เงียบเหงามาเข้าครอง
ทุกห้วงห้องมืดมนต้องทนยืน

ซ่านอารมณ์ผสมจิตยังคิดรัก
ผ่านเลยวันประจักษ์ไร้หลักฝืน
ซ่อนภาพงามฉาบตนทนกล้ำกลืน
แม้วันคืนเลยล่วงยังห่วงใย

หยาดน้ำตารินรดบดบังแสง
เหมือนสิ้นแรงลอยคว้างอย่างหวั่นไหว
เหลือเพียงรอยอดีตที่กรีดใจ
จารึกไว้ให้หวนทบทวนคำ

เพราะว่ารักบางเบาราวกับนุ่น
เคยอบอุ่นกับหนาวร้าวสุดช้ำ
หวังรักเราหนักแน่นเป็นแกนนำ
เผยน้ำคำเช่นหินแทรกจินต์จาร

ร้อยบทรักผสมอารมณ์เศร้า
อาจไม่เข้าทำนองร้องประสาน
เพราะหาได้ผิดหวังดั่งกลอนกานต์
แต่ดวงมาลย์เขียนสู่ให้ครูยล
				
21 สิงหาคม 2552 16:38 น.

หลบไอแดด

แก้วประภัสสร


40583ad2.jpg?t=1250847354

หลบไอแดดแผดเผาบรรเทาร้อน
มาพักผ่อนเอนอิงพิงอักษร
ร่ายเรื่องราวคราวเริ่มเจิมบทกลอน
ก่อนค่อยจรจากลาพายิ้มตาม

หมู่มวลมิตรมากมายให้รายล้อม
คอยขับกล่อมบรรเลงเพลงไถ่ถาม
แม้เช้าค่ำสุขทุกข์ปลุกจิตตาม
ดอกไม้งามเบิกบานบนลานกลอน

แม้ไม่ได้สัมผัสกับเนื้อหนัง
แต่เรายังสัมผัสกับอักษร
อ่านด้วยใจใสซื่อคืออาทร
ผ่านเรื่องร้อนผ่อนเย็นเป็นเพื่อนกัน

ยามตัวจากไปไกลแต่ใจอยู่
กลับมาดูบ้านน้อยคอยสร้างฝัน
เอื้ออาทรยามเจ็บเหน็บหนาวกัน
หลายคนนั้นเปลี่ยนไปในทางดี

จึงมิควรลืมหลงมั่นคงไว้
ได้อาศัยไร้โศกโลกกลอนนี้
ได้ยินเสียงสดใสใจเปรมปรีดิ์
เพราะว่ามีบ้านกลอนช่วยผ่อนคลาย
				
19 สิงหาคม 2552 10:29 น.

คนร่วมทาง

แก้วประภัสสร


June%20Bahtra.jpg

เกิดพายุฟ้าฝนหล่นลงหนัก
พัดที่พักทำกินต้องสิ้นสูญ
เหลือแต่ซากสิ่งของมองอาดูร
เคยพอกพูนกลับหายมลายพลัน

ข่าวถึงหูสามชายหมายอยากช่วย
เพื่ออำนวยลำเลียงเสบียงนั้น
จึงชวนเพื่อนเช่าเรือเพื่อไปกัน
แต่หุนหันรีบร้อนก่อนตรึกตรอง

ครั้นนั่งลงส่งไม้จับไว้แน่น
หวังเรือแล่นคัดท้ายพายสนอง
หนุ่มคนแรกเอ่ยถ้อยคอยประคอง
จับตามองล่องน้ำบอกจ้ำไป

เรือกลับหมุนเคว้งไปเหมือนไร้ทิศ
ต่างลืมคิดนี่เราเขลาไฉน
เพราะพายเรือไม่เป็นเช่นตั้งใจ
มองหาใครไม่เห็นเป็นย่างกราย

ด้วยความเหนื่อยอ่อนล้าพาขึ้งโกรธ
ต่างก็โทษไปมาว่าเสียหาย
เสียงดังลั่นสนั่นเดือดเลือดอกชาย+
คนคัดท้ายขาดสติผลิดุดัน

จึงเจาะเรือเพื่อว่าชนะเพื่อน
จนลืมเลือนสิ้นคิดจิตหุนหัน
สุดท้ายเรือค่อยล่มจมน้ำพลัน
แต่เขานั้นรอดตายเพราะว่ายเป็น

ยังไม่ทันข้ามฟากต้องจากเพื่อน
ใจแปดเปื้อนเลือนสติอย่างที่เห็น
หากหันหน้าคุยกันพลันใจเย็น
คงได้เห็นขึ้นฝั่งทั้งสามคน

เขาว่ายน้ำถึงฝั่งยังจุดหมาย
แต่เพื่อนตายฉุกคิดจิตสับสน
นึกถึงบาปที่ผลักเพื่อนรักตน
ใจวกวนระคนเศร้าเฝ้ารำพึง

ขึ้นฝั่งได้ไร้เพื่อนเหมือนโดดเดี่ยว
กระแสเชี่ยวใครช่วยด้วยคิดถึง
แม้ภาระเสร็จสิ้นจินต์คำนึง
เท่ากับตรึงตราบาปทาบที่ใจ

จึงหวังเพียงเขียนไว้ให้ได้คิด
จะสัมฤทธิผลงานด้วยการไหน
ต้องมีเพื่อนร่วมสร้างทางร่วมใจ
จึงจะได้ขึ้นชื่อคือคนดี


แก้วประภัสสร
19/08/09

				
Calendar
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟแก้วประภัสสร
Lovings  แก้วประภัสสร เลิฟ 0 คน
พี่แก้วประภัสสร จำหนูได้ไหมเอ่ย หายไปนานหลายปี เพิ่งกลับมา แหะ ๆ คิดถึงทุกคนมาก งงกับบ้านที่ปรับปรุงใหม่ เดินเข้าออกไม่ถูกเลยค่ะ ฮ่า ๆๆ