30 พฤศจิกายน 2553 21:03 น.

ตะวันแยงแหล่วเด้อ

แก้วประภัสสร


02230_002.jpg

ตะวันแยงแหล่วเด้อ        บักหล่า
คือบ่ตื่นขึ้นมา                อาบน้ำ
ฟ่าวไปเบิ่งเถียงนา        ซ่ำแม่
จับกับแก้จากถ้ำ            ส่งเข้าไปขายฯ

ราคาแพงเติบเด้อ           ลูกคำ
เห็นเพิ่นบอกประจำ         หลักร้อย
ตัวใหญ่เท่ามือกำ           เป็นหมื่น 
กระตุกคอพอห้อย           อย่าให้ดิ้นตายฯ

เห็นเจ้าว่าอยากได้          เงินล้าน
หากแต่มัวเกียจคร้าน      อ่อนแฮ้ง
ผู้ได๋สิเยือนชาน               เล่าหล่า 
ขี้ตะวันแดงแจ้ง              บักน้อยบ่ตื่นฯ

ลุกขึ้นมาแท่แม้               สอนยาก
แก่เฒ่าสิลำบาก              เดือดฮ้อน
บ่มีหมู่ฮวมฮาก               โอบเจ้า  
แม่นสิเเอ่นปากอ้อน        อย่าเด้ออย่าหวังฯ

เห็นบ่น้อโลกใกล้           ลับลา
ฝนก็ตกลงมา                ฟ่าฮ้อง
ท่วมนาเกือบมิดตา         กะฮู่ 
ดินแยกลั่นดังก้อง          ถล่มพื้นเสียหายฯ

พายุก็ซัดเลี้ยว                เฮือนพัง
นั่นทะเลบ้าคลั่ง              กึกก้อง
คนอื่นเบิ่งบ้าหลัง            เศร้าโศก
ตื่นเถิดออกจากห้อง        ช่วยผู้หนีตายฯ

ก่อนโลกกระแทกห้วง        ยุบลง
หล่าอย่ามัวพะวง               เคลิบเคลิ้ม
นอนหลายสิงวยงง             สมองฝ่อ 
อย่าเฮ็ดตาหยาดเยิ้ม        จดจ้องแต่ฝันฯ

มาฮวมหมู่อยู่เฝ้า             ก่อนตาย
สิเลิศประเสริฐหลาย         ลูกเอ้ย
ยกดีใส่เหนือกาย              นั่นแล่ว
จึงสิน่าชมเช้ย                 รากเหง้าคนไทยฯ

แก้วประภัสสร

30/ 11 /2553

ฟ่าว = รีบ
กับแก้ = ตุ๊กแก
อ่อนแฮ้ง = อ่อนแรง
เดือดฮ้อน= เดือดร้อน
ฮวมฮาก = รวมราก
ฟ่าฮ้อง = ฟ้าร้อง
กะฮู่ = ก็รู้
เฮ็ด = ทำ				
25 พฤศจิกายน 2553 17:09 น.

ไร้อกอุ่น.

แก้วประภัสสร


1136377477.jpg

ยามค่ำคืนหนาวเหน็บเจ็บเข้าขั้ว
มีเพียงตัวกับเตียงอยู่เคียงฉัน
และพัดลมเก่าเก่าเน่าหนึ่งอัน
ความเงียบงันเข้าครองทั้งสองใจ

อีกฟากหนึ่งของฟ้าไกลตาโพ้น
คนทางโน้นอยู่เย็นเป็นไฉน
แล้วยามหนาวใครหนอก่อกองไฟ
ให้เนื้อกายได้อุ่นละมุนกัน

คิดถึงมากอยากกอดแล้วพรอดรัก
นอนหนุนตักพักลงที่ตรงนั้น
ให้คนดีพัดกล่อมย้อมชีวัน
หยอกเย้าฉันเหมือนก่อนตอนเยาว์วัย

แม้วันนี้ลูกห่างเหมือนร้างถิ่น
คล้ายขมิ้นจากคอนบินว่อนไหว
ไร้อกอุ่นกรุ่นเนื้อมาเจือใจ
แต่ห้วงในรู้สึกสำนึกพา

ส่งหมวกขาวจากพี่นี้ไปให้
ผ้าพันคอแทนใจคล้ายห่วงหา
กับรูปภาพแทนลูกผูกติดมา
พร้อมวาจาเรียงร้อยแนบถ้อยคำ

"กราบเท้าแม่คนดีที่เคารพ"
เขียนแล้วลบ..ทนฝืน..สุดกลืนกล้ำ
น้ำตาหยดรินลงตรงเนื้อคำ
กับลำนำขาดห้วงเป็นช่วงตอน

แก้วประภัสสร

25/11/2553

ขอบคุณภาพสวยๆจากกูเกิ้ลค่ะ




				
11 พฤศจิกายน 2553 13:15 น.

หนาวนัก..เพราะรักเธอ

แก้วประภัสสร


1227923414318.gif

ยามหนาวยิ่งหนาวนัก ไร้คนรักมาอุ่นอิง
ยามเจ็บก็เจ็บจริง        ไร้คนพิงแลทายา

ยามล้มก็จมอยู่               ไร้คนดูแลรักษา
ยามเหนื่อยก็สุดล้า        ไร้คนมาแลเอาใจ

ยามนี้ช่างหนาวสุด        เกินจะฉุดแลรั้งไหว
หนาวเนื้อแลยอกใน     เกินจะต้านแลทานทน

เหลียวหาผู้พาพบ         คอยลบกลบรอยแผลหม่น
เหลียวมองไร้ผู้คน       จำใจทนบนเดียวดาย

แลมองทั้งสองฝั่ง           แม่น้ำยังมีหลากสาย
แลมองที่หัวใจ              หนึ่งเดียวนี้มีเพียงเธอ

ไร้คนผู้ผ่านมา          เพียงเบิ่งฟ้ากดความเพ้อ
เบิ่งดาวพราวแทนเธอ    ใจเกือบเผลอลอยล่องไป


หนาวนี้ช่างหนาวนัก      ฤาจะรักมาหวั่นไหว
ส่วนลึกของหัวใจ           ยังมีไว้เพียงให้เธอ

แก้วประภัสสร 

11 / 11 / 2553

				
10 พฤศจิกายน 2553 13:08 น.

ชวนแต่ง

แก้วประภัสสร




เราก็ต่างรู้พุงแลเห็นไส้
น้ำกระทิใสใสใส่น้ำแข็ง
ในวันนี้ร่างกายพอมีแรง
แล้วจะแต่งได้ยังโปรดชั่งใจ

จะให้หนูนั้นรอพอศอหน้า
หรือจนกว่าตีนกามาเยือนไซร้
หากให้นานกว่านี้มีเป็นไป
หนูจะไม่คอยดูให้รู้กัน

บอกว่ารักคิดถึงกันซึ้งจิต
พี่ไม่คิดร่างกายมันแปรผัน
เดี๋ยวอีกหน่อยเหี่ยวมาก็ว่ากัน
แล้วอีฉันอดเลยคู่เชยชม

เมื่อไม่พร้อมเราหนีกันดีไหม   
ไปกินเกลือแกล้มไข่ใส่ผักขม
ไม่ต้องรอทองหยอดแล้วตอดลม
เหล้าสักกลมยกมาฟ้าเป็นพยาน

ไปกันเถอะหนีไปไปกันเถอะ
เหมือนแกงเปรอะเลอะน้ำนำผสาน
รสจะกล่อมย้อมใจเมื่อได้ทาน
ใส่ปลาร้าหอมหวานนะท่านเอย

ชะเอิงเอยยยยยยย

5555555555555

หน้าตาหนูเป็นบบเนี้ย

ไม่สูง ไม่เตี้ย  ชอบม้า.....ชอบม้า...

เจี๊ยกกกกกกก				
2 พฤศจิกายน 2553 14:24 น.

ทึ่งถ่องแท้รสธรรม

แก้วประภัสสร


936a4d84.jpg?t=1288680405

๏ เสียงพระธรรมลึกซึ้ง                   ตรึงกมล
ฆ้องลั่นกังวานดล                            จิตแผ้ว
ผ่านโสตประสาทยล                        ทบอก นี่เเฮย
พลันปลอดโปร่งโล่งแล้ว                 เจิดแจ้งเห็นจริงฯ

๏ ทึ่งในรสกลิ่นน้อม                       ธรรมมา
องค์พระพุทธศาสนา                        วัตรแท้
ดึงหลักปักนำพา                              พ้นหลุด ทุกข์นอ
เห็นประจักษ์หลักแก้                        ผ่านพ้นทางตันฯ

๏ โลกมนุษย์แปดเปื้อน                    ปุ่มปม
บางสุขบ้างโศกตรม                          หม่นไหม้
กิเลสคลอบคลุมจม                           สติเลื่อน ลอยนา
ลาภทรัพย์แทรกเสื่อมไขว้                ไขว่คว้าฤาหลงฯ

๏ สรรเสริญผันผ่านพ้น                  เร็ววัน
สรรพสิ่งย่อมแปรผัน                      สลับได้
เสริมสร้างส่งผลักดัน                      รวมหนึ่ง ใจเฮย
มีสติทุกข์ใกล้                                 ยับยั้งโดยพลันฯ

๏ สวดมนต์ดับแผดร้อน                 ผ่อนคลาย
กาลผ่านวันเห็นหาย                       ขื่นคล้อย
วับพรากจากจอดวาย                       สงบว่าง จิตนา
เสียงเปล่งสวดคำร้อย                       ผ่อนยั้งพลังผลาญฯ

๏ ทึ่งถ่องแท้รสล้ำ                           ธรรมมา
พ้นหลุดทุกข์ทุกครา                         ชัดแจ้ง
พันปีผ่านพ้นมา                              หาเสื่อม คลายเอย
ซึมซับไร้แห้งแล้ง                           หากซึ้งถึงธรรมฯ

แก้วประภัสสร

ภาพโดย แก้วประภัสสร

				
Calendar
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟแก้วประภัสสร
Lovings  แก้วประภัสสร เลิฟ 0 คน
พี่แก้วประภัสสร จำหนูได้ไหมเอ่ย หายไปนานหลายปี เพิ่งกลับมา แหะ ๆ คิดถึงทุกคนมาก งงกับบ้านที่ปรับปรุงใหม่ เดินเข้าออกไม่ถูกเลยค่ะ ฮ่า ๆๆ