27 ธันวาคม 2553 17:12 น.

เศร้าไปทำไม..

แก้วประภัสสร


images?q=tbn:ANd9GcR95dfYPRPU2twv61KOhR-

อันคนเราเกิดมาใช้ฟ้าลิขิต
อย่ายึดติดรวยจนจนทุกข์ขัง
ไม่ต้องมีบ้านโตโก้เหมือนวัง
มีเงินทองพันชั่งนั่งกลุ้มใจ

ไม่ติดหรูดูหนังนั่งรถเบ้นซ์
กินมื้อเย็นโรงแรมแกล้มไวน์ใส
สวมเสื้อผ้าแบรนเนมอิ่มเอมใจ
ฉีดน้ำหอมรุ่นใหม่คล้ายไล่ยุง

เนื้อจระเข้ตีนหมีว่าดีนัก
ตุ๋นยาหนักโป๊บกันฟันถลุง
ทั้งหมูป่าผัดเผ็ดย้อมเช็ดพุง
ต่างบ้านทุ่งของฉันนั้นกินปลา

อยู่ชายไร่บ้านฉันนั้นแสนสุข
ตื่นเช้าปลุกเป็ดไก่ไล่หรรษา
ต้อนควายถึกคึกคะนองลงท้องนา
แล้วร้องเพลงหลั่นล้าประสาจน

ในความต่างแต่เหมือนคือเรือนอยู่
จะรังหนู...เรือนไทยก็ไม่สน
คือที่นอนก่อนตื่นชื่นกมล
ร้อนหรือหนาวไม่บ่นบนความจริง


สุขกับสิ่งที่เป็นอยู่  ไม่ไขว่คว้าสิ่งใดให้ใจเหนื่อย...

แก้วประภัสสร

27/12/2553

ขอบคุณภาพจากกูเกิ้ลค่ะ
				
23 ธันวาคม 2553 17:05 น.

หนึ่งเสี้ยวยังรู้สึก

แก้วประภัสสร



reply_Q131A4.jpg

ในโลกอันบูดเบี้ยว   มีหนึ่งเสี้ยวยังรู้สึก
มโนในสำนึก          กตัญญูต่อมารดา

ในโลกอันลึกลับ       หมุนสลับต่างนานา
บางครั้งไม่โสภา         แต่มารดาแสนโสภี

ในโลกอันซับซ้อน    ปุ่มปมซ่อนเบียดเสียดสี
สังคมมากชั่วดี        แต่แม่นั้นมั่นมิคลาย

ในโลกที่เร่าร้อน    ทุกขุมขอนแยกเสียหาย
น้ำแข็งเริ่มละลาย   แม่กับคล้ายวังน้ำเย็น

เกิดมาเป็นตัวตน        แม่ต้องทนด้วยทุกข์เข็ญ
เลือดตาแทบกระเด็น    กินอยู่ไร้ในกันดาร

สองมือจับจอบเสียม     หวังเพื่อเตรียมหาอาหาร
ให้ลูกอิ่มสำราญ          เพียงเท่านี้แม่สุขใจ

ยามนี้แม่ชรา              ดูแข้งขาจะสั่นไหว
หวังลูกจูงเดินไป         ให้ถึงฝั่งก่อนสั่งลา

พ่อแม่คล้ายพระพรหม     คอยอุ้มห่มแต่เดียงสา
หนาวร้อนพัดผ่อนพา        ให้ลูกหายคลายกังวล

แม้โลกยังไม่ดับ             หนึ่งคนนับวันทุกหน
รอวันกอดลูกตน            ก่อนหลับตาเพื่อลาไป


แก้วประภัสสร
23/12/2553

 				
21 ธันวาคม 2553 15:47 น.

ผวาเพียงคว้าลม

แก้วประภัสสร



 istockphoto_4247578_leaves_blowing.jpg

เพราะผิดพลาดคลาดเคลื่อนคืนเดือนดับ
คืนลาลับเหลือร้ายคล้ายเดียจฉันท์
เหมือนหน่ายแหนงแสร้งรักปักชีวัน
ปักใจนั้นให้เจ็บหนาวเหน็บกาย

หนาวสะพรั่นสั่นเทาเหมือนเจ้าเยือน
เหมือนเจ้าเลือนอื่นแทรกให้แยกหาย
ให้แยกทางย้อนกลับดินทับตาย
ดินกลบคล้ายปิดซ่อนแอบซ้อนเงา


แอบเย้ายวนชวนปลิ้มแล้วลืมใกล้
แล้วไฉนไม่สนว่าคนเหงา
ว่ามีหนึ่งนั่งจ้องจับจองเรา
จับจองเขาเคยชิดต้อยติดลม

ต้อยเคยเดินเพลินเล่นด้วยเป็นสุข
ด้วยไร้ทุกข์ดั่งทองมากองถม
มากองใจให้ชื่นระรื่นลม
ระขื่นขมจรจากมาพรากกัน

มาพรากเราพรากเขาให้เศร้าโศก
ให้ทั้งโลกเหมือนร้างทางสวรรค์
ร้างความรักร้างใจให้จาบัลย์
ให้มิ่งขวัญล้มครืนแล้วลื่นตาย

แล้วล้มลุกคลุกคลานนับนานเนิ่น
นับนานเกินแผกผันฝันสลาย
ฝันข้ามคืนขื่นขมตรอมตรมกาย
ตรอมวางวายผวาเพียงคว้าลม

แก้วประภัสสร

21/12/2553

ขอบคุณภาพจากกู้เกิ้ลค่ะ

				
19 ธันวาคม 2553 21:07 น.

สุขสันต์วันเกิดค่ะ "กิ่งโศก"

แก้วประภัสสร


meritsbirthday-cake.jpg956cd9b6.jpg?t=1291617247attachment.php?attachmentid=418722&stc=13-4.jpg?t=1291618484

ขอให้คุณกิ่งโศก มีความสุขมากๆนะคะ




				
13 ธันวาคม 2553 11:36 น.

เรียนนายกรัฐมนโท

แก้วประภัสสร


451953.jpg
เรียนนายกรัฐมนตรีที่เคารพ
หนูจะครบหลักห้าไม่ช้าหนอ
แต่เหมือนเกิดมีกรรมเกินช้ำรอ
กำพร้าพ่อขาดคู่อยู่เคียงกัน

ต้องระหกระเหินเดินหางาน
ตัดสินใจจากบ้านเพื่อสานฝัน
หวังเรียนจบครบเทอมเจิมเร็ววัน
ส่งเงินนั้นเลี้ยงแม่ที่แก่ชรา

หนูยอมอดยอมทนเพราะจนยาก
สู้ลำบากเพื่อท้องด้วยสองขา
แม้บางครั้งหกล้มจมโคลนมา
ต้องลุกยืนไม่ช้าเพื่อฝ่าฟัน

อนาคตขึ้นกับเงินกี่หมื่นบาท
หากประมาทอาจล้มจมความฝัน
ต้องสิ้นไร้ไม้ตอกยอกชีวัน
สำหรับฉันเปลี่ยนไปนั้นไม่กลัว

แต่ห่วงแม่แก่เฒ่าเฝ้ารออยู่
น่าอดสูโหดร้ายคล้ายเงาสลัว
นึกนึกแล้วใจแป้วแก้วตามัว
เหลือแต่ตัวหัวใจไว้นำทาง

เรียนนายกรัฐมนตรีที่เคารพ
หากว่าครบวาระช่วยสะสาง
อย่าให้หนูอยู่คี่ที่ปลายทาง
ช่วยเดิมวางบางใครไว้ให้ที

เห็นว่าท่านประกันมากพืชผล
ทุกตำบลนำร่องทั่วท้องที่
ขอให้เปรียบตัวหนูเป็นปุ๋ยดี
รับประกันให้ทีมีออยอ

ตะแล่มๆๆ



				
Calendar
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟแก้วประภัสสร
Lovings  แก้วประภัสสร เลิฟ 0 คน
พี่แก้วประภัสสร จำหนูได้ไหมเอ่ย หายไปนานหลายปี เพิ่งกลับมา แหะ ๆ คิดถึงทุกคนมาก งงกับบ้านที่ปรับปรุงใหม่ เดินเข้าออกไม่ถูกเลยค่ะ ฮ่า ๆๆ