31 ธันวาคม 2547 15:40 น.

สดชื่นรื่นเริงเถลิงปีใหม่

แก้วประเสริฐ


            สดชื่นรื่นเริงเถลิงปีใหม่

          สามสิบเอ็ดธันวาวันลาพราก
มวลหลายหลากจากสิ้นไม่ผลินผวน
ล้วนเป็นสิ่งคลุกเคล้าเฝ้าอบอวล
ช่างหอมหวนชวนซาบซึ้งผนึกทรวง

          วันนี้หนอพอสิ้นวันปีเก่า
เคยรุมเร้าเคียงคลอรอแมนสรวง
จัดงานสนุกส่งท้ายสิ่งทั้งปวง
เข้าลุล่วงห้วงฝันวันปีใหม่

          ต่างรื่นเริงบันเทิงเฝ้าเพื่อเคล้าดาว
ส่วนหนุ่มสาวเข้าพะนอรอวันใส
ท้องฟ้ากระจ่างพร่างเพริศงามวิไล
บรรยากาศไซร้หอมหวนล้วนความรัก

          ลาแล้วหนอปีเก่าเคยเฝ้าสนุก
ลาความทุกข์ผูกพันจิตใจหนัก
ลาเจ็บปวดรวดร้าวรานอกหัก
ขอทุกข์จักมลายล้างห่างจากจร

          สวัสดีปีใหม่ย่างใกล้มาแล้ว
จงเพริศแพร้วแนวสว่างกระจ่างสลอน
วอนเทพไท้เทวาทิศาพิมานอมร
มาอวยพรเสพสุขสนุกทั้งปี

          คิดสิ่งใดให้สมมาดปรารถนา
ล้วนกาลเวลาพาพูนสุขเกษมศรี
ทั้งเงินทองของรักตลอดทิวาราตรี
สุขเปรมปรีดิ์วันปีใหม่ให้ผ่องแผ้ว

          ทำการงานสำเร็จได้ตามใฝ่ปอง
คิดจะจรไปไหนให้คลาดแคล้ว
อีกโรคาพยาธิภัยพิบัติขจัดแนว
สิ้นสุดแล้วทุกข์สลายคลายกังวล

          วันปีใหม่แก้วประเสริฐอัญเชิญสิ่ง
ที่เป็นมิ่งศุภมงคลอันเป็นผล
จงมีแด่เพื่อนพี่น้องทั้งผองชน
ขอทุกคนสุขสราญวันปีใหม่เทอญ.

            ๙๙๙   แก้วประเสริฐ.   ๙๙๙

				
30 ธันวาคม 2547 12:39 น.

คลื่นมหาภัยทลายโลก

แก้วประเสริฐ


                                 คลื่นมหาภัยทลายโลก 

              ซูนามิ(Tsunami) หรือคลื่นยักษ์ เกิดจากการสมาสของคำในภาษาญี่ปุ่นระหว่างคำว่า ซู (Tsu) ซึ่งแปลว่า ท่าเรือ และคำว่า นามิ (Nami) แปลว่า คลื่น รวมแล้วแปลได้ว่า คลื่นที่เข้าสู่ฝั่งหรือท่าเรือ ตรงกับความหมายในภาษาอังกฤษว่า Harbor Wave เหตุที่เรียกว่า Harbor Wave ก็เพราะเมื่อเคลื่อนตัวเข้าสู่ระดับน้ำตื้นใกล้ชายฝั่ง ความเร็วของคลื่นจะลดลง แต่พลังของคลื่นจะดันให้ระดับน้ำทะเลสูงขึ้นอย่างรวดเร็วและก่อให้เกิดคลื่นสูงมหาศาล ยิ่งหากคลื่นเข้าปะทะชายฝั่งที่มีรูปร่างคล้ายตัววี(V) ความเร็วและความแรงของคลื่นจะยิ่งเพิ่มขึ้น และส่งให้ยอดคลื่นมีความสูงมากขึ้น จนสร้างความเสียหายอย่างรุนแรงต่อชีวิตและทรัพย์สินที่อยู่รอบชายฝั่ง 

              คลื่น ซูนามิ ต่างจากคลื่นตามปกติทั่วไปที่เราเห็นตามชายหาด(Tidal Wave) โดยคลื่นทั่วไปจะเกิดจากการขึ้น-ลงของกระแสน้ำ บวกด้วยแรงลมที่พัดบนผิวน้ำ แต่คลื่นซูนามิ ไม่เกี่ยวกับกระแสน้ำและไม่เกี่ยวกับสภาวะอากาศเลย หากแต่เกิดจากแผ่นดินไหวใต้มหาสมุทร หรือบริเวณใกล้ชายฝั่งทะเล เมื่อแผ่นดินเกิดรอยแยก น้ำทะเลจะถูกดูดเข้าไประหว่างรอยแยกที่เกิดขึ้น ทำให้เกิดภาวะน้ำลงอย่างรวดเร็ว จากนั้นแรงอัดใต้เปลือกโลกจะดันน้ำทะเลขึ้นมา กลายเป็นระลอกคลื่นใหญ่ 

            คลื่นยักษ์ยังเกิดขึ้นได้อีกจากการที่ภูเขาไฟใต้มหาสมุทรเกิดระเบิด การทดลองระเบิดปรมาณูในมหาสมุทร หรือมีวัตถุขนาดใหญ่เช่นดาวเคราะห์น้อย อุกกาบาตตกลงในมหาสมุทร ก็ทำให้เกิดปฏิกิริยาในมหาสมุทร จนทำให้เกิดคลื่นยักษ์ได้ แต่กรณีหลังมีโอกาสเกิดขึ้นได้น้อย 

            ซูนามิ มีความยาวของคลื่นถึงราว 80-200 กิโลเมตร ทำให้เรือที่แล่นอยู่ในทะเลไม่รู้ว่าเกิดคลื่นยักษ์ขึ้น แต่ละลูกจะทิ้งช่วงห่างกันมากกว่า 15 นาที เคลื่อนที่ด้วยอัตราความเร็วเฉลี่ยประมาณ 700-1,000 กิโลเมตรต่อชั่วโมง 

             คลื่นยักษ์ชนิดนี้มักเกิดขึ้นในมหาสมุทรแปซิฟิก เพราะเป็นแนวที่มีการเกิดแผ่นดินไหวและภูเขาไฟใต้มหาสมุทรมาก อีกทั้งยังล้อมรอบด้วยร่องน้ำลึกก้นมหาสมุทรที่เกิดจากแผ่นดินโลกมุดตัว จุดเกิดคลื่นยักษ์ในมหาสมุทรแปซิฟิกอยู่บริเวณร่องน้ำลึกก้นมหาสมุทรนอกชายฝั่งอลาสกา หมู่เกาะคูริล ทวีปอเมริกาใต้ โดยเฉพาะแปซิฟิกตอนกลางและรัสเซีย ประมาณว่าร้อยละ 80 ของคลื่นยักษ์ที่เกิดทั้งหมดอยู่บริเวณ Pacific Seismic Belt ส่วนพื้นที่ที่เกิดคลื่นยักษ์บ่อยครั้งคือหมู่เกาะฮาวาย(เกิดขึ้นทุกปี) 

            จุดอื่นที่เกิดความเสี่ยงจากซูนามิ ก็อย่างเช่นหลายรัฐในสหรัฐอเมริกา ได้แก่ แคลิฟอร์เนีย โอเรกอน วอชิงตัน 

            คลื่นยักษ์มีแรงปะทะสูงและก่อให้เกิดความเสียหายต่อบ้านเรือน ชีวิต และทรัพย์สินเป็นจำนวนมาก เหตุการณ์ความเสียหายที่เกิดจากคลื่นยักษ์ครั้งร้ายแรง เช่นเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ.2537 แผ่นดินไหวที่เกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย วัดได้ 7.2-7.8 ริกเตอร์ ทำให้เกิดคลื่นยักษ์ขนาดใหญ่ มีผู้เสียชีวิตกว่า 200 คน หรือเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ.2541 เกิดแผ่นดินไหววัดได้ 7.1 ริกเตอร์ ที่ปาปัวนิวกินี จากนั้นได้เกิดคลื่นยักษ์ตามมาจนมีผู้เสียชีวิตกว่า 2,000 คน 

           เพื่อป้องกันความเสียหายจากคลื่นยักษ์ จึงมีการตั้งศูนย์เตือนภัยคลื่นยักษ์ขึ้นคือ ศูนย์เตือนภัยซูนามิอลาสกา(ATWC) ตั้งอยู่ที่อลาสก้า รับผิดชอบพื้นที่อลาสก้า บริติช โคลัมเบีย วอชิงตัน โอเรกอน และแคลิฟอร์เนีย และศูนย์เตือนภัยซูนามิภาคพื้นแปซิฟิก รับผิดชอบพื้นที่ฮาวายและแปซิฟิก 

             สำหรับกรณีของประเทศไทยนั้น นายสมิทธ ธรรมสโรช อดีตรองปลัดกระทรวงคมนาคม ได้เคยกล่าวเอาไว้เกี่ยวกับแนวโน้มที่ซูนามิจะเกิดในประเทศไทยไว้เมื่อปลายเดือนสิงหาคม 2541 หลังจากเกิดเหตุการณ์ซูนามิในปาปัวนิวกินีว่า จากการวิเคราะห์เบื้องต้น(ของนักวิชาการด้านแผ่นดินไหว) ซูนามิอาจเกิดขึ้นในทะเลอันดามันตอนบนและมีผลกระทบต่อชายฝั่งทะเลทิศตะวันตกของไทย โดยอาจเกิดขึ้นได้ในจุดที่เคยเกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่มาแล้ว 2-3 จุด ในทะเลอันดามัน ทั้งนี้ในอดีตมีประวัติการเกิดแผ่นดินไหวทิ้งระยะห่างหลายสิบปี คล้ายคลึงกับการเกิดแผ่นดินไหวในประเทศปาปัวนิวกินี 

            นอกจากนี้ จากการวิเคราะห์เพิ่มเติมยังพบว่ามีรอยเลื่อนขนาดใหญ่คือรอยเลื่อนระนองและรอยเลื่อนคลองมะรุม ซึ่งเป็นรอยเลื่อนที่พาดผ่านแผ่นดินและเทือกเขาตะนาวศรีลงไปในทะเลอันดามันทางทิศตะวันตกของชายฝั่งทะเลไทย ซึ่งแนวรอยเลื่อนที่อยู่ในทะเลมีระยะใกล้กับฝั่งทะเลไทยเป็นอย่างมาก ถ้ามีการเกิดแผ่นดินไหวในรอยเลื่อนใหญ่สองรอยเลื่อนนี้มีขนาดรุนแรงเกิน 6.2 ริกเตอร์ ก็จะทำให้เกิดคลื่นซูนามิขนาดใหญ่พัดเข้าหาชายฝั่งทะเลทางทิศตะวันตกของไทยได้ ซึ่งจะก่อให้เกิดความเสียหายใหญ่หลวงได้ 

                                ๙๙๙    แก้วประเสริฐ.   ๙๙๙

( นำมาลงไว้ให้อ่าน หากผู้ที่ยังไม่ได้อ่านเจอจะได้ทราบถึงเหตุการณ์เหล่านี้. )				
30 ธันวาคม 2547 11:19 น.

มนต์รักงามยามราตรี

แก้วประเสริฐ


                มนต์รักงามยามราตรี 

          ณ ราตรีหนึ่งอบอวลชวนฝันใฝ่
โลกวิไลยามค่ำงามสรรค์หา
จันทร์ลอยฟองแสงนวลเย้ายวนตา
มวลดาราเรืองรองส่องประกาย

          ดาวเหนือพร่างกระจ่างเลิศเพริศยิ่งนัก
หมีใหญ่จักรายล้อมอ่อนน้อมถวาย
ทั้งลูกไก่คล้ายโคมโน้มพรรณราย
ดาวคันไถกลายเป็นชื่อคนเกรงกลัว

          อีกจระเข้เหหันพลันฟาดหาง
หมีน้อยกร่างวางท่ามองดูสลัว
แมงป่องเล่าเฝ้าชูหางจนเลยตัว
อีกดาววัวอวดเขาเร้าโรมฟ้า

          จันทร์ข้างแรมมองชัดจัดเป็นเสี้ยว
ค่อยลดเลี้ยวเที่ยวท่องท้องเวหา
งามระยับพรายพร่างสุดพรรณนา
ล้วนสรรค์หาละลานตาน่าชื่นชม

          ลมพัดเฉื่อยเอื่อยเย็นเข้าแผ่ซ่าน
สะท้านผ่านน้ำค้างโปรยโรยแสงโสม
พรมพฤกษาประกายเคล้าเร้าอารมณ์
กลิ่นหอมบ่มรมระรื่นสะท้อนทรวงใน

          เสียงหรีดหริ่งเรไรพิไลร่ำ
ชวนร้องรำพร่ำพลอดออดอ้อนใส
ระยิบวะวับจับหิงห้อยพลอยไฉไล
ใบไม้ไหวเสียดสีไปคล้ายเสียงเพลง

          โลกยามค่ำงามยิ่งนักชักหวั่นไหว
เร้ารึงใจให้อบอวลล้วนเขนง
หากมีน้องร้องเคียงข้างมิวังเวง
พี่บรรเลงน้องขับกล่อมก่อนนิทรา

          ยิ่งเพ่งพิศจิตยิ่งฝันสวรรค์บรรเจิด
สุดเลอเลิศประเสริฐนักรักหวนหา
ความหวานชื่นระรื่นรสเปรียบกานดา
สุดไขว่คว้ามาโลมเร้าเคล้าราตรี.

               ๙๙๙   แก้วประเสริฐ.   ๙๙๙				
28 ธันวาคม 2547 13:43 น.

ใต้สิ้นสลายมลายสูญ

แก้วประเสริฐ


                ใต้สิ้นสลายมลายสูญ

          แสนวิปโยคโศกเศร้าอาดูรจิต
ฟ้าวิปริตแผ่นดินสะเทือนน้ำเคลื่อนไหล
โถมกระหน่ำซ้ำซ้อนแผ่นดินไทย
สู่ภาคใต้มลายล้างกลางเผ่าชน

          โอ้อนาถภัยพิบัติซัดกระหน่ำ
สุดชอกช้ำระกำใจให้สับสน
ทั้งหญิงชายวอดวายกลางสายชล
สุดปี้ป่นทั้งทรัพย์สินถิ่นแหลมทอง

          เสมือนจะเตือนสติไว้ให้ชาวใต้
มุ่งคิดร้ายเชื้อชาติมาตามสนอง
สร้างปั่นป่วนชวนแยกที่หวังปอง
ธรรมชาติต้องลงโทษมิโปรดปราน

          เสียดายหนอการมล้างในครั้งนี้
คนที่ดีต้องพลอยสิ้นจากถิ่นฐาน
น้ำตานองไหลหลั่งดั่งสายธาร
อกสะท้านสุดสะเทือนเข้าเตือนใจ

          โอ้ทูลกระหม่อมหน่อเนื้อเชื้อกษัตริย์
ต้องมาพลัดจากห้วงดวงใจไห้
สุดชอกช้ำคร่ำครวญแสนอาลัย
ห้วงหทัยคนทั้งชาติแทบแหลกลาญ

          สิ้นครั้งนี้ขอไทยทั้งหลายเอ๋ย
อย่าละเลยรวมใจที่แหลกสลาย
เข้าเกื้อหนุนจุนเจืออย่ากลับกลาย
เข้าละลายภัยพิบัติขจัดอธรรม.

           ๙๙๙   แก้วประเสริฐ.   ๙๙๙				
25 ธันวาคม 2547 18:48 น.

อานุภาพแห่งความรัก

แก้วประเสริฐ


                                                    อานุภาพแห่งความรัก

                                            โอ้ความรักจากสมรยากถอนถอด
                                         ตรึงตลอดขั้วหทัยใจวาบหวาม
                                         นอนยืนนั่งเช้าเย็นมิเห็นงาม
                                         ทวีความชอกช้ำระกำทรวง
                                              อันไข้อื่นหมื่นไข้หวังหายขาด
                                        ไข้นลาฎเรื่องรักมันหนักทรวง
                                        โอสถใดในโลกานำมาตวง
                                          แม้นจากสรวงอย่าพึงหายจากไข้ใจ.

                                 ที่เราต้องเจ็บปวดกับความรักนะ
                                    ไม่ใช่เพราะมันจากไปหรอก
                                  ...แต่เพราะมันยังอยู่ต่างหาก
          ถ้าวันนี้เราสองคนจะหมดรักไป
          คงไม่มีใครต้องเสียใจมากนัก
          แต่....เป็นเพราะรักที่ยังอยู่ในใจคุณนั่นเอง  ที่ทำให้คุณ   ปล่อยวางลงไม่ได้
           ธรรมชาติของรัก  มักไม่ให้โทษแก่ใคร   เพียงแต่อาจปรุงแต่งให้หัวใจฟองฟู  จนลืมนึกถึงความจริงที่ว่า
          มีวันที่รักมาถึง   ก็อาจมีวันที่รักจากไปได้
           ความรักเป็นสิ่งสวยงาม
          หลายคนจึงอดหลงใหลได้   ปลื้มกับมันไม่ได้  ในยามที่มันอยู่   เรามักหลอกตัวเองว่า   เพราะเรารักเขามาก
           เขาคงเห็นความดีความตั้งใจของเราและรักเราตอบบ้าง   ไม่มากก็น้อย  และเมื่อเขาตอบรับรักเรา
           ความฟูของหัวใจ   มักทำให้เราก้าวล่วง   ไปถึงการรู้สึกยึดมั่น
          ว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของเรา   เป็นเสมือนทรัพย์ สินส่วนตัวทางใจอย่างหนึ่ง   ที่จะต้องอยู่กับเรา   ทุกครั้งที่เราต้องการ   นานเท่าที่เราปรารถนา
          ความรู้สึกอันนี้แหละ   คือจุดรวมของความเจ็บปวด   ทั้งมวล   เพราะมันฝืนกฎธรรมชาติ ไม่ได้บอกว่า
         รักต้องลงเอยด้วยความเศร้าเสมอไป   เพียงแต่ถ้าเขาจะอยู่   เขาจะไป
          จะรักคุณมากขึ้น   คงเดิม   หรือหดน้อยถอยลง   ก็จะเป็นเพราะคนทั้งสอง
          ไม่ใช่ความต้องการของเรา
           ฝ่ายเดียวหรือเขาฝ่ายเดียว
           ชีวิตเป็นเรื่องซับซ้อนเข้าใจยาก
           แต่ในความซับซ้อนนั้น
           มันก็เรียบง่ายอย่างที่เรานึกไม่ถึง
          เพราะไม่ว่าสิ่งไหน   เรื่องอะไรสารพัดสารพัน     ทุกอย่างล้วนแต่อยู่ในกฏเดียวกัน
          มันเกิดขึ้น   ตั้งอยู่   แปรสภาพแล้วก็จบลง
           รักที่สมหวังอยู่กันจนแก่เฒ่าก็ไม่พ้นกฎข้อนี้
           เพราะวันหนึ่ง   ไม่เราก็เขาก็ต้องตายจากัน   สิ่งสำคัญจึงไม่ได้อยู่ที่ว่า......วันนี้เขาอยู่หรือจากไป
           สำคัญที่ว่า.....ช่วงที่เรามีเวลาอยู่ด้วยกัน   ขอให้มีความทรงจำที่ดี.....ก็เพียงพอแล้ว.....อย่างน้อยเราก็ยังมีอะไรดีดีให้นึกถึงและยิ้มให้ความทรงจำนั้นได้
            ถึงวันนี้จะยังร้องไห้ก็คงไม่กระไร.....เพราะชีวิตก็แบบนี้   มีวันเลวร้าย   มีวันที่สวยงาม   มีวันที่ว่างเปล่า
            สุขก็อยู่กับเราไม่นาน
           ทุกข์ก็อยู่กับเราไม่นาน
           สุขเคยแวะผ่านมาแล้วก็ไป     ทุกข์ก็เฉกเช่นกัน     ร้องไห้แล้วก็อย่าร้องเปล่าๆมองให้เข้าใจสัจธรรม     ของชีวิตไปด้วย
            ได้แต่อวยพรให้คุณเข้าใจชีวิตมากขึ้น
             เติบโตขึ้น
             เข้มแข็งขึ้น
            แต่อย่าก้าวร้าว     ขอให้อ่อนโยน     แต่เข้มแข็ง
          และขอให้วันใหม่ในชีวิตมาถึงในอรุณรุ่ง     วันพรุ่งนี้     วันที่เราจะไม่ต้องร้องไห้อีกต่อไป
                              ปัญหาทุกอย่างอยู่ที่ตัวเราทั้งสิ้น     จะเห็นคุณค่าของความอบอุ่น     เมื่อผ่านความเหน็บหนาวมาแล้ว     อันตรายที่สุดคือ     การคาดหวัง    เริ่มต้นดีแล้ว     ลงท้ายก็ต้องดีด้วย
             อย่ายอมแพ้     ถ้าไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่
           จงใช้สติ     อย่าใช้อารมณ์     ไตร่ตรองหาเหตุผล     ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมเป็นไปตามกฎของมัน     กฎธรรมชาติ     และ     สัจธรรม.

                                          ความรักเอยเคยหวังวาดสร้างฝัน
                                 ยังมีวันเปลี่ยนไปได้หลายสถาน
                                 ด้วยรักแท้แน่นอนของดวงมาลย์
                                 ล้วนใช้กาลวันเวลามาผูกพัน
                                          สิ่งทั้งหลายในชีวิตที่คิดไว้
                                 อย่าแน่ใจใฝ่ฝันพลันสร้างสรรค์
                                  สุขแลทุกข์โบยบินจะสิ้นกัน
                                  ปล่อยสิ่งนั้นเวียนไปในกฎกรรม.

                                      ๙๙๙   แก้วประเสริฐ.   ๙๙๙  				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟแก้วประเสริฐ
Lovings  แก้วประเสริฐ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟแก้วประเสริฐ
Lovings  แก้วประเสริฐ เลิฟ 0 คน
สวัสดีค่ะคุณลุง จำหนูได้ไหมเอ่ย