25 พฤษภาคม 2551 12:59 น.

** ปฐพีเทวี **

แก้วประเสริฐ


     **  ปฐพีเทวี  **

    กวินตราเทวีมณีรัตน์
งามวิรัชเทพีแม่ศรีสมร
อรชรอ้อนแอ้นเน้นงามงอน
ตะลึงตอนย่างเยื้องเลื่องฤาชา
     โพธิจักรอัครเรศประภัสสร
เพริศพริ้งกรพักตร์เนตรเฉดเดียงสา
มวลยาตรตรารุจิเรขเหตุนำพา
ดั่งเหิรฟ้าเสน่หามาเรืองรอง

     ณ เวทีไทยแลนด์แดนยูนิเวิร์ส
รวมหญิงเพริศเลิศงามมิมีสอง
จากทั่วแคว้นปฐพีที่ฝันครอง
มุ่งละอองยอดหญิงมิ่งขวัญใจ
     เบอร์สิบสามตามฤกษ์เบิกตวัด
เหล่าฝรั่งจัดเศร้าหมองมิครองใส
กลับผันพลิกกวินตราพาสิ่งวิไล
เปลี่ยนสิ่งไปในลักษณ์จากดรุณี

     เพริศพริ้งแพร้วสิ่งสวยด้วยงามเลิศ
ประกายเฉิดสิ่งไสววิไลฉวี
กิริยามารยาทมาดเปรมปรีดิ์
สรรค์วจีปฏิภาณผ่านเข้าครอง
     กรรมการตลึงแลแผ่ยิ้มวิจิตร
บัญญัติลิขิตพ้นทวีเทวีสนอง
ทนลำบากยากเย็นเน้นสิ่งปอง
สู่เรืองรองระยับประดับดาว

     เหนือเวทีลอยเด่นดั่งเพ็ญไสว
สู่เกรียงไกรรูปลักษณ์อนุรักษ์สาว
มงกุฎหญิงมิ่งนารีที่เพริศพราว
สวมเด่นสกาวดุจเดือนเยือนราตรี
     ด้วยผลบุญหนุนเนื่องประเทืองอดีต
ผลกรรมผลิตปัจจุบันพลันเฉิดฉวี
ครองความงามเลิศล้ำนำปฐพี
เทพเทวีหญิงไทยไร้เทียบครอง.

     ***  แก้วประเสริฐ.   ***


251265pif8ukutqo.gif				
22 พฤษภาคม 2551 11:42 น.

** ยอดหญิง **

แก้วประเสริฐ


       **  ยอดหญิง  **

   งามพริ้งเพริศกว่าใครโลกใบนี้
ตราบเท่าที่ประสบแลพบเห็น
หวานอ่อนช้อยถ้อยคำดั่งน้ำเย็น
ช่างโดดเด่นสวยล้ำสุดกล้ำกลืน
   แลเพ็ญพักตร์ประกายฉายแสงส่อง
ดั่งละอองนวลแขแม้ต้องฝืน
ยากไขว่คว้านำมาเฝ้าคลอคืน
จนยั่งยืนเคียงเคล้าเร้าวันวาร

   เพียงประทับเงาไว้ในห้วงจิต
แค่ฝันคิดสุขสันต์พันประสาน
ก่อกำเนิดเลิศลักษณ์ล้ำยืนนาน
ช่วงห้วงกาลคนึงซึ้งนวลละออง
   แม้นร้อยนางยากยิ่งเพียงหญิงหนึ่ง
แสนตราตรึงประทับกับสมอง
สุดเพ้อพร่ำรำพันหวั่นใจปอง
ด้วยนวลน้องมีชายใคร่คลอเคลีย

   เพียงเป็นชู้ทางใจแม้นใฝ่ชั่ว
ป่วนระรัวยากฝืนคืนกลับเสีย
บั่นทอนจิตคิดสร้างหัวใจเพลีย
แสนละเหี่ยหมดแรงแฝงอาวรณ์
   สะท้อนลึกตรึกไว้สู่ในอก
หวั่นระทกศีลธรรมย้ำคำสอน
ยิ่งพบเห็นดวงเนตรเฉดวิงวอน
สั่นสะท้อนอารมณ์สุดข่มใจ

   โอ้ยอดหญิงสิ่งรักของข้าเอ๋ย
ยากจะเลยสิ่งปองสนองใส
ที่ฝังลึกตรึกห้วงซ่านภายใน
มาฝันใฝ่เพียงพบประสบแล
   รำพึงไว้ภายในประกายซึ้ง
ผ่านตราตรึงลึกผ่านปานกระแส
โอบตวัดมัดหัวใจใคร่ดวงแด
ยากจะแผ่สิ่งสนองครองภิรมย์.

   ***   แก้วประเสริฐ.   ***


29-20071224131957.jpg				
13 พฤษภาคม 2551 20:42 น.

** ยากหยั่งถึง **

แก้วประเสริฐ


               **  ยากหยั่งถึง  **

..๏ ทุกคนสุดหยั่งรู้            จิตใจ   จริงแฮ
แม้แต่ทราบภายใน            แม่นแท้
ยังหลากเล่ห์เฉไฉ             มากยิ่ง   จริงนา
สุดที่จะมอบแม้                 สิ่งซึ้งตรึงหทัย  ๚

..๏ ปากกับใจบ่ได้             ตรงกัน
หน้ากากที่สวมพลัน           กลั่นแกล้ง
เพียงหวังสิ่งผูกพัน            ขันต่อ   มากนา
สร้างลบจนแห้งแล้ง           ฝากลี้หนีหาย   ๚

..๏ มาดแม้นจะมอบแม้     ความจริง
หวังเพื่อได้แอบอิง             คู่ฟ้า
พบเล่ห์หลอกวจีสิง             สอดแทรก   หลงแฮ
คงพบแต่ความเหว่ว้า         สู่ไว้ตรอมตรม   ๚
 
..๏ รักลวงหลงฝากไว้         เสมอกัน  จริงนอ
ใคร่มักจะผูกพัน                สู่ไว้
ยากแยะแยกกระสัน           ผันคู่   บ่วงแฮ
มิใคร่ครวญแล้วไซร้           บากหน้ามุดดิน  ๚

..๏ สิ่งชอบพึงฝากไว้         ไตร่ตรอง   ก่อนเฮย
รูปลักษณ์อย่าพึงสนอง       ไขว่คว้า
ตรวจสอบสิ่งทั้งผอง           ในนอก   จิตแฮ
กาลต่อผองมวลหล้า           แจ่มแจ้งควรสนอง   ๚

..๏ ความรักสรรค์สิ่งไว้       สองคม
หวานฝากกอบสิ่งขม          ซ่อนล้ำ
ผันแปรผ่านเชยชม            มากเล่ห์   จริงนา
ตรองใคร่ในความย้ำ          สบไว้ควรตรอง     ๚

..๏ ฝากไว้เพียงใคร่ย้ำ         รักลวง   มากแฮ
หลงมากเปี่ยมใยยวง           เกลื่อนฟ้า
ต่อหน้ากอบเป็นบ่วง            จิตผูก   ซ่อนแฮ
หลังลบเปลี่ยนสีหน้า            พลาดพลั้งคร่ำครวญ   ๚

..๏ น้ำใจยากหยั่งไว้             ใจคน
ซ่อนล่อมากสับสน                สิ่งสร้าง
ผันแปรสิ่งวกวน                   หวังฝาก   เสน่หา
วนแต่หวังเพียงสล้าง            หลบหน้าสรรเสริญ.๚ะ๛

               ***   แก้วประเสริฐ.   ***
				
8 พฤษภาคม 2551 13:10 น.

** ดั่งพฤกษาชาติ **

แก้วประเสริฐ


                 **  ดั่งพฤกษาชาติ  **

..๏ ใบไม้หวิวพลิ้วตวัด            ดุจสะบัดจิตใจฉัน
แกว่งไกวฤทัยพลัน                 กิ่งก้านสั่นหัวใจตรม ๚ะ๛

 ..๏ พฤกษาชาติสอาดยิ่ง          กริ่งเกรงสิ่งสุดขื่นขม
อ้างว้างทุกข์ระทม                  ดั่งอสุชลนภาโปรย   ๚ะ๛

  
  ..๏ ใบไม้หวิวพลิ้วตวัดเหมือนมัดจิต
หวนใฝ่คิดซ่านซ่านิจจาเฉลย
สายลมแกว่งใบไม้ครั้นได้เชย
สิ่งงอกเงยดุจก้านผ่านอกตรม ๚

  ..๏ ยามโชยผ่านก้านกิ่งอิงแนบข้าง
เหลืออ้างว้างฝากไว้ฤทัยขม
กริ่งเกรงสิ่งไขว่คว้ามารื่นรมย์
หลังเชยชมผ่านพลิ้วระลิ่วครวญ ๚


  ..๏ ดั่งอสุชลนภาลัยในฟากฟ้า
ยามโปรยมาชื่นฉ่ำมิกำสรวล
หลังสิ้นหลั่งหนีพรากจากเนื้อนวล
ปั่นป่วนหวนสิ่งหอมย้อมมิลา ๚

  ..๏ โอ้ชีวิตใยเป็นถึงเช่นนี้
หวานที่มีซึ้งไว้ใคร่หวนหา
ดุจใบไม้ลมผ่านพลัดจากมา
ช่างเหว่ว้าลอยล่องท้องสายธาร ๚

  ..๏ ยากจะหวนกลับต้นจนพลั้งพราก
แสนเหนื่อยยากร่วมเรียงเคียงประสาน
สั่นพลิกพลิ้วปลิวสบัดจนลนลาน
คล้ายเหตุการณ์พฤกษาพนาไพร ๚ 

  ..๏ อ้างว้างหวนโชยกลิ่นประทินหอม
ยามดมดอมสิ้นพรากมาผลักไส
จะโน้มกิ่งเหลือก้านผ่านสิ่งใน
เหลือหัวใจชอกช้ำพร่ำสายลม. ๚ะ๛

       ***  แก้วประเสริฐ.   ***


280293be83dkw7bx.gif				
7 พฤษภาคม 2551 19:46 น.

** ชวนคนึงหา **

แก้วประเสริฐ


            **  ชวนคนึงหา  **

     หวนคราใดไฉนเล่าเคล้าคลึงโศก
ช่างวิปโยคห้วงฤทัยคล้ายพึงฝัน
หน่วงน้าวจิตอ่อนล้าครารำพัน
ผ่านช่วงวันซาบซึ้งตรึงกานดา

     ซ่านในรสโอษฐ์เอมเปรมสัมผัส
สร้างบ่วงมัดติดคนึงรำพึงหา
แม้นจะผ่านกาลเก่าเศร้าเวลา
ที่ปรารถนายากยิ่งหวังสิ่งคืน

     มองวลัยน้อยฝากไว้ในข้อหัตถ์
เหมือนจะมัดห้วงจิตปิดใจฝืน
ดั่งจะผูกบ่วงรัดจัดยั่งยืน
หวานชื่นมืนประทับกับชีวัน

     ประกายส่องแวววาวราวย้อนบอก
สิ่งในนอกแพรวพราวเงาจอมขวัญ
งามระยับประดับพลอยอเนกอนันต์
เปรียบจอมขวัญหวนเก่าเศร้าอาวรณ์

     สะท้อนแห่งอารมณ์บ่มสิ่งคิด
หวานซึ้งติดห้วงฤดีมิอาจถอน
ยลแยบย้อนซ่อนเงื่อนเลือนลิดรอน
ด้วยสิ่งคลอนซ่อนไว้ในภาพลักษณ์

     ยากลบเลือนเบือนสิ่งมาสิงสถิต
มิอาจปลิดรักหวนล้วนใจสลัก
เป็นรอยกรีดบาดฤทัยใยป่วนนัก
สร้างประจักษ์ฝากวลัยไว้รอคอย

     งามเพริศแพร้วประทับลับแล้วหรือ
ใยยึดถือหน่วงเหนี่ยวเกี่ยวยากถอย
เปรียบมัดเงื่อนซ้ำเติมเสริมเป็นรอย
หยาดน้ำพลอยพราวแสงแห่งแฝงใจ

     หลายหลากสีมณีรัตน์วิรัชแก้ว
โอบล้อมแล้ววิจิตรพิศสดใส
สิ่งเรืองรองผ่องแผ้วมินำไป
มาทิ้งไว้รัญจวนล้วนหวนคนึง.

     ***  แก้วประเสริฐ.  ***


251265pif8ukutqo.gif				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟแก้วประเสริฐ
Lovings  แก้วประเสริฐ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟแก้วประเสริฐ
Lovings  แก้วประเสริฐ เลิฟ 0 คน
สวัสดีค่ะคุณลุง จำหนูได้ไหมเอ่ย